بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين تحقيق بررسي و رتبه بندي عوامل موثر در انتخاب مديران زن در فدراسيون ها و هيات هاي ورزشي استان هاي کشور است تا از اين راه به ويژگي هاي فردي، سازماني، راهبردها و راهکارهاي مديران زني که موفق شده اند به سطوح بالاي تصميم گيري (رياست فدراسيون ها و هيات ها) در سطح کشور برسند، دست يابد و راهکارهايي را براي دستيابي دختران و زنان شايسته اي که مي توانند در حال يا آينده به جايگاهي در مديريت ورزش برسند، ارايه دهد. به منظور حصول نتايج، پرسشنامه اي در دو بخش تهيه و تنظيم شد که پايايي سوالات آن از طريق آلفاي کرونباخ 0.86 محاسبه و اعتبار محتوايي آن مورد تاييد 17 نفر از استادان گرايش مديريت در تربيت بدني قرار گرفت. پرسشنامه در بين تمامي جامعه آماري (30 نفر از روساي زن در فدراسيون ها و هيات هاي ورزشي کشور) توزيع و 25 پرسشنامه به محقق برگشت داده شد. براي بررسي و تجزيه و تحليل نتايج از آمار توصيفي و استنباطي شامل آزمون کالموگروف اسميرنوف، آزمون t يک نمونه اي و آزمون رتبه اي فريدمن استفاده شد. نتايج نشان داد که مديران زن بر اساس اولويت درتمامي مولفه ها شامل تعهد و احساس مسووليت، توانايي به کارگيري مهارت هاي مديريتي، عوامل رواني شخصيتي، حمايت و مشارکت خانواده، مهارت هاي سياسي، آشنايي با فناوري هاي جديد و به روز بودن اطلاعات مديريتي در حد بالاي متوسط قرار دارند و تمامي اين مولفه ها بر اساس آزمون t يک طرفه در نزد مديران زن معني دار بوده است (P<0.01)، ولي حمايت جو و فرهنگ سازماني از اين زنان کمتر از حد متوسط است، همچنين بيشتر اين زنان با حفظ ويژگي هاي زنانه خود به مديريت پرداخته اند. بنابراين پيشنهاد مي شود مسوولان ورزش کشور براي حمايت بيشتر از مديران زن تغييراتي را در سازمان هاي ورزشي به وجود آورند.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش هنجاريابي حرکات درشت و ظريف کودکان 6-3 ساله و تعيين روايي و پايايي آن در شهرستان شيراز است. روش پژوهش حاضر از نوع توصيفي - پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را کودکان شيراز تشکيل مي دهند که در آن 1524 کودک 6-3 ساله به طور خوشه اي - طبقه اي از مهد کودک ها، مراکز بهداشتي، کانون هاي فرهنگي و سالن هاي ورزشي جمع آوري شدند. در اين پژوهش حرکات درشت و ظريف در کودکان از طريق آزمون رشد دنور II مورد مشاهده قرار گرفت. در بخش حرکات درشت مهارت هايي چون پرش افقي، حفظ تعادل و در حرکا ت ظريف مهارت هايي چون روي هم گذاشتن مکعب، تقليد خط عمودي، چرخش انگشت شست و... وجود داشت. پايايي آزمون از طريق روش آزمون - بازآزمون روي 83 کودک و با فاصله زماني 10-7 روز محاسبه شد که ضريب توافق آن 91.87 درصد به دست آمد. ضريب روايي با استفاده از تحليل واريانس (نظريه آلن وين، 1979) به دست آمد. همچنين با استفاده از آمار توصيفي روند حرکتي کودکان، تفاوت هاي جنسيتي و جداول هنجار سني به تفکيک مواد آزمون تهيه شد. يافته هاي پژوهش نشان داد که آزمون دنور II پايايي و روايي زيادي دارد. آزمودني هاي پژوهش حاضر در حرکات درشت و ظريف، در تمام نقاط درصدي نسبت به کودکان دنور عقب تر بودند. داده هاي مربوط به دو جنس نشان داد که در بخش حرکات ظريف تفاوت معني داري بين دو جنس وجود دارد، اما در بخش حرکات درشت اين تفاوت معني دار نيست. همچنين مشخص شد که از اين آزمون مي توان براي اندازه گيري حرکات درشت و ظريف در کودکان 6-3 ساله استفاده کرد. ازاين رو پيشنهاد مي شود، که مراکز مسوول برنامه هاي حرکتي - فعاليت بدني را با همکاري متخصصان تربيت بدني براي جبران اين عقب ماندگي ها تدوين و اجرا کنند. آزمون دنور II در بخش حرکات ظريف و درشت استاندارد شده و براي شهر شيراز داراي روايي و پايايي و جداول نورم است.

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر، مقايسه تراکم استخوان ستون فقرات کمري و استخوان ران فوتباليست هاي حرفه اي و افراد غير ورزشکار است. بدين منظور پانزده نفر از فوتباليست هاي حرفه اي (ميانگين ± انحراف استاندارد، سن 23.2±0.2 سال، وزن 70±31.8 کيلوگرم، قد 174.3±1 سانتيمتر) و 14 نفر از افراد سالم غير ورزشکار (ميانگين ± انحراف استاندارد، سن 22±0.4 سال، وزن 61.6±2.4 کيلوگرم و قد 173.9±1.2 سانتيمتر) در اين تحقيق شرکت کردند. داده ها به وسيله دستگاه سنجش تراکم مواد معدني استخوان (DEXA) و پرسشنامه سابقه پزشکي جمع آوري شد. تراکم مواد معدني استخوان گردن و تروکانتر ران پاي راست و چپ و همچنين مهره هاي دوم تا چهارم کمري اندازه گيري شد و با استفاده از آزمون t وابسته و t مستقل و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. تراکم مواد معدني استخوان ران و مهره هاي کمر فوتباليست ها به طور معناداري بيشتر از استخوان ران و مهره هاي کمر افراد غير ورزشکار (P=0.000، t=7.19، (t=8.49 بود (1311.5 و 1332.1 در برابر 941.3 و 1054.1 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع). تراکم مواد معدني استخوان مهره هاي کمر افراد غير ورزشکار (t=4, p=0.001) به طور معناداري بيشتر از استخوان ران آنها بود (در 1054.1 برابر 941.3 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع)، اما بين تراکم مواد معدني استخوان مهره هاي کمر و استخوان ران فوتباليست ها تفاوت معناداري مشاهده نشد(t=0.66, P=0.51)  (1311.5 در برابر 1332.1 ميلي گرم بر سانتيمتر مربع). نتايج تحقيق حاضر نشان داد که تراکم مواد معدني مهره هاي کمر و استخوان ران فوتباليست هاي حرفه اي به طور معناداري بيشتر از تراکم مواد معدني استخوان مهره هاي کمر و استخوان ران افراد غيرورزشکار است که اين تراکم بالا ممکن است در به تاخير انداخن بيماري هاي استخواني و کاهش شکستگي استخوان در سال هاي پيري نقش داشته باشد.

 نسخه قابل چاپ

براي بررسي تاثير مکمل گيري کوتاه مدت ويتامين E بر برخي شاخص هاي اجراي ورزشي و پراکسيداسيون ليپيدي استراحتي بعد از يک جلسه فعاليت وامانده ساز در سطح دريا، 19 دانشجوي مرد سالم با ميانگين سن 21.13±1.2 سال، وزن 66.94±6.5 کيلوگرم، شاخص توده بدني 21.95±2.5 کيلوگرم بر مترمربع و 37.91±4 VO₂max  ميلي ليتر به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن در دقيقه انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه ويتامين E (9 نفر) و دارونما (10 نفر) تقسيم شدند. گروه ويتامين E روزانه يک عدد کپسول حاوي 400 واحد بين المللي آلفا توکوفرول استات و گروه دارونما 0.4 گرم نشاسته را به مدت 14 روز مصرف کردند. خون گيري با شرايط کاملا مشابه در دو مرحله قبل و بعد از مکمل گيري و هر مرحله در دو نوبت قبل و بلافاصله بعد از آزمون وامانده ساز روي چرخ کارسنج (با بار کار 25 وات و شدت 50 دور در دقيقه به مدت 3 دقيقه شروع و سپس تا زمان رسيدن به واماندگي در هر دو دقيقه 25 وات به آن افزوده مي شد) اجرا شد. براي تعيين مقادير مالون دي آلدئيد از روش تيوباربيتوريک اسيد استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون اندازه گيري هاي مکرر، آزمون تعقيبي LSD و آزمون هاي t مستقل و وابسته در سطح P£0.05 تحليل شد. نتايج حاکي از افزايش غير معنادار زمان رسيدن به واماندگي و افزايش معنادار حداکثر اکسيژن مصرفي در گروه مکمل بود، در صورتي که تغييرات اين دو شاخص بين دو گروه معنادار نبود. به علاوه اجراي فعاليت وامانده ساز در هر دو گروه، با افزايش معنادار شاخص پراکسيداسيون ليپيدي (MDA) همراه بود، که با مکمل گيري ويتامين E به طور معناداري هم در شرايط استراحتي و هم پس از ورزش کاهش يافت. از سوي ديگر، تغييرات بين گروهي پراکسيداسيون ليپيدي استراحتي و پس از ورزش، پس از دوره مکمل گيري معنادار بود. بر اساس اين يافته ها مي توان گفت مکمل گيري کوتاه مدت ويتامين E به احتمال از راه کاهش پراکسيداسيون ليپيدي موجب افزايش برخي شاخص هاي اجراي ورزشي شده است.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش، بررسي عوامل موثر بر عملکرد شغلي کارشناسان ستادي سازمان تربيت بدني است. جامعه آماري تحقيق را 360 نفر از کارشناسان ستادي سازمان تربيت بدني تشکيل مي دهند که 120 نفر از آنان به عنوان نمونه آماري از طريق روش نمونه گيري سيستماتيک انتخاب شدند. داده هاي تحقيق از طريق پرسشنامه جمع آوري شد. ابزار تحقيق شامل دو نوع پرسشنامه است؛ پرسشنامه ارزيابي عملکرد شغلي کارشناسان ستادي توسط سرپرستان و پرسشنامه دوم که براي سنجش متغيرهاي مستقل تحقيق بود، توسط کارشناسان تکميل شد. نتايج تحقيق نشان داد که کارشناسان ستادي از عملکرد شغلي و انگيزش شغلي بهتري برخوردارند. نتايج حاصل از ضريب همبستگي گوياي رابطه معني دار بين عملکرد شغلي کارشناسان ستادي و رضايت شغلي، انگيزش شغلي، سابقه خدمت و عوامل آموزشي است. در بررسي ارتباط متغيرهاي تحقيق با عملکرد شغلي نشان داده شد که متغير مطابقت دوره هاي گذرانده شده، مهمترين عامل پيش بيني کننده عملکرد شغلي کارشناسان ستادي سازمان تربيت بدني است که با توجه به اين مساله سازمان تربيت بدني بايد به برنامه ريزي و توسعه دوره هاي آموزشي و مطابقت آنها با نيازهاي آموزشي کارشناسان مبادرت ورزد.

 نسخه قابل چاپ

در اين تحقيق تاثير سه روش يادگيري مشاهده اي يعني روش هاي مشاهده کلي، متناوب و ترکيب اين دو روش بر يادگيري سرويس چکشي واليبال بررسي شد. سي دانشجوي کارشناسي پسر مبتدي دانشگاه شهيد چمران اهواز شرکت کننده در اين تحقيق به صورت تصادفي در سه گروه جاي گرفتند. يک گروه 10 سرويس چکشي واليبال را که توسط يک واليباليست ماهر اجرا مي شد، از طريق نوار ويدئويي مشاهده و سپس اقدام به تمرين سرويس کردند. گروه ديگر فقط يک بار حرکت را مشاهده و سپس اقدام به تمرين مهارت کردند. در اين گروه افراد بعد از سه بار اجراي حرکت يک نمايش ديگر دريافت کردند و اين عمل (يک نمايش و سه اجرا) تا اتمام 10 نمايش ادامه يافت. گروه آخر 5 نمايش را قبل از تمرين و 5 نمايش ديگر را به صورت تناوبي با تمرين (يک نمايش و سه اجرا) دريافت کردند و 15 ضربه آخر بعد از آخرين نمايش اجرا شد. فرم و دقت اجراي افراد در مراحل اکتساب و يادداري کوتاه مدت که 5 دقيقه و يادداري بلند مدت که 48 ساعت بعد از آن بود، ارزيابي شد. نتايج نشان داد که روش مشاهده ترکيبي براي يادگيري فرم اجراي سرويس در مرحله يادداري بلندمدت بهتر است. بر اساس يافته هاي اين تحقيق پيشنهاد مي شود مربيان ورزشي از چند نمايش قبل از اجرا و سپس چند نمايش در مراحل ابتدايي تمرين براي آموزش فرم اجرا استفاده کنند.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

سلامت جسماني دانش آموزان اهميت خاصي دارد. مصرف مواد نيروزا به ويژه در اين سنين سلامت ايشان را به خطر مي اندازد و آگاهي از عوارض مخرب اين مواد موجب کاهش مصرف و شيوع آن مي شود. اطلاعات مستندي در دست نيست که نشان دهد آموزش هاي عمومي در مدارس و رسانه ها تا چه اندازه اين آگاهي را به اين گروه منتقل مي سازد. هدف از اين پژوهش، تعيين سطح آگاهي دانش آموزان از عوارض جانبي و شيوع مصرف مواد نيروزا و شناسايي عوامل مرتبط با مصرف اين مواد در دانش آموزان است. بدين منظور 6000 نفر از دانش آموزان پسر دوره متوسطه استان همدان با ميانگين سني 16.6±1.34 از ميان جامعه 55000 نفري دانش آموزان به طور خوشه اي انتخاب و بررسي شدند. اطلاعات مربوط به ميزان آگاهي، شيوع مصرف و عوامل مرتبط با مصرف مواد نيروزا با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته به دست آمد. روايي پرسشنامه مطلوب  (r=0.81) بود. با استفاده از ضريب همبستگي اسپيرمن و آمار توصيفي اطلاعات ارزيابي شد. ميزان شيوع مصرف مواد نيروزا 12.3% به دست آمد. 56.26% فاقد اطلاعات، 22.25% اطلاعات کم، 20.63% اطلاعات متوسط و فقط 0.85% اطلاعات کافي در زمينه عوارض مصرف مواد نيروزا داشتند. بيشترين مصرف در بين بدنسازان و کمترين مصرف هم در ورزشکاران بدمينتون بود. ميزان مصرف با ميزان آگاهي، رشته هاي ورزشي، وضعيت تحصيلي و تحصيلات والدين مرتبط بود. اعمال آموزش هاي ويژه در خصوص عوارض دوپينگ توصيه مي شود.

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير موسيقي تند بر ميزان درک فشار و عملکرد در يک فعاليت فزاينده در حد واماندگي و همچنين تاثير سطح آمادگي بدني در اثربخشي موسيقي بود. 24 دانشجو (12 دانشجوي تمرين کرده با ميانگين سني 2.06±23.31 و 12 دانشجوي تمرين نکرده با ميانگين سني 2.31±22.96) به طور داوطلبانه و با توجه به سابقه ورزشي و فعاليت بدني به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. از آزمون نوارگردان بروس براي تعيين سطح آمادگي هوازي آزمودني ها و به عنوان يک فعاليت فزاينده استفاده شد. در جلسه اول، به طور تصادفي نيمي از آزمودني ها در شرايط بدون موسيقي و نيمي ديگر با موسيقي و در جلسه دوم بر عکس شرايط جلسه اول، آزمون بروس را اجرا کردند. نوع موسيقي مهيج و با آهنگ تند بود. تاثير موسيقي بر شاخص رواني با مقياس درک فشار بورگ (RPE) در فواصل زماني 3، 6، 9 دقيقه از شروع فعاليت و عملکرد آزمودني ها با زمان از لحظه شروع فعاليت تا واماندگي بدني سنجيده شد. نتايج حاصل از تحليل واريانس با تکرار در يک عامل نشان داد تاثير موسيقي بر ميزان درک فشار و عملکرد معني دار است (P<0.05). نتايج حاصل از آزمونt  همبسته، نشان داد موسيقي بر ميزان درک فشار، هم در افراد تمرين کرده و هم تمرين نکرده موثر بوده است. باتفاضل ارزش هاي t به دست آمده براي هر گروه، مشخص شد موسيقي بر ميزان درک فشار در افراد تمرين نکرده موثرتر است. در کل نتايج بيانگر آن است که استفاده از موسيقي در فعاليت هاي فزاينده نيز از لحاظ رواني و عملکرد، بدون در نظر گرفتن سطح آمادگي بدني، موثر است.

 نسخه قابل چاپ

هدف از پژوهش حاضر مقايسه سه پروتکل تمريني زيربيشينه کم خطر بر آورد کننده عامل آمادگي قلبي - عروقي نسبي در مردان کم تحرک و توسعه معادلات جديد براي اين سه پروتکل است. به همين منظور، 150 نفر از مردان کم تحرک به صورت داوطلبانه و به ترتيب با ميانگين و انحراف معيار سن، قد، وزن و شاخص توده بدن 45.19±10.15 سال،  172.33±7.62سانتيمتر، 70.86±11.27 کيلوگرم و  23.86±3.15کيلوگرم بر مترمربع در اين پژوهش شرکت کردند. به منظور برآورد مقادير آمادگي قلبي - عروقي نسبي، آزمودني ها 3 آزمون تمريني زيربيشينه کم خطر شامل 3 دقيقه اي بالک و دو آزمون استاندارد قلبي - عروقي را اجرا کردند. مقادير به دست آمده از 3 پروتکل منتخب با پروتکل 5 دقيقه اي بالک (پروتکل ملاک) مقايسه شد. تفاوت هاي روش شناختي ميان اين پروتکل ها با استفاده از روش آماري بلاند - آلتمن (1986) تجزيه و تحليل شد. براي توسعه معادلات جديد از رگرسيون چند متغيره استفاده شد. نتايج به دست آمده از تحقيق حاضر نشان مي دهد که در 95 درصد محدوده همگرايي، هيچ يک از 3 پروتکل منتخب همگرايي زيادي با پروتکل ملاک ندارند. اين در حالي است که پروتکل 3 دقيقه اي بالک با بيش تخميني (ميانگين و انحراف استاندارد تفاوت ها 7.6±4.16) و دو پروتکل ترکيبي شامل آزمون A و B با کم تخميني (ميانگين و انحراف استاندارد تفاوت ها به ترتيب -12.52±4.9 و -10.64±4.2) بسيار زيادي مقادير آمادگي قلبي - عروقي نسبي آزمودني ها را نسبت به پروتکل ملاک برآورد مي کنند (P<0.05). از همين رو بر اساس اطلاعات به دست آمده از آزمودني ها، معادلات جديدي براي برآورد شاخص آمادگي قلبي - عروقي نسبي توسط 3 پروتکل منتخب توسعه يافت. نتايج اين پژوهش نشان داد اگر چه هنجارهاي توسعه يافته براي سه پروتکل منتخب اغلب براي برآورد آمادگي قلبي - عروقي نسبي مردان کم تحرک به کار مي روند، اما معادلات جديد، ممکن است برآورد مناسب تري را در زير گروه جمعيتي مورد نظر ارايه دهند. هر چند انجام مطالعات و تحقيقات بيشتر در اين زمينه ضروري به نظر مي رسد.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

نظريات دلاکتو، کفارت و هب، گوياي اهميت فعاليت هاي حرکتي در رشد ذهني و شناختي انسان است که انسجام سيستم هاي حرکتي و ذهني او را براي يادگيري فراهم مي سازد. از اين نظريات مي توان در تدوين کتاب هاي درسي فارسي دانش آموزان با توجه به اصول تعليم و تربيت و تعيين جايگاه فعاليت هاي بدني استفاده کرد. هدف اين تحقيق توصيف و تحليل نوع نگرش تدوين کنندگان کتاب هاي درسي فارسي بخوانيم و بنويسيم پايه هاي اول تا سوم دبستان به فعاليت هاي بدني است که درمجموع شامل 6 کتاب با 132 موضوع درسي و 860 صفحه بود. کتاب هاي ياد شده واژه به واژه، خط به خط و تصوير به تصوير توسط چک ليست هاي محقق ساخته بر اساس نگرش هاي مثبت، خنثي و منفي در زمينه مقوله فعاليت هاي بدني بررسي شدند. در تجزيه و تحليل داده ها از آمار ناپارامتريک خي دو استفاده شد. نتايج نشان داد که در هر سه پايه فعاليت هاي بدني بيشتر داراي نگرش مثبت بود که هر چه از پايه اول به سوم پيش مي رود، نگرش مثبت افزايش مي يابد. متغيرهاي ورزش و انواع آن در کتاب هاي سوم و تصاوير حرکتي در کتاب هاي دوم و سوم از نگرش مثبت 100% برخوردار بودند. استمرار در توجه متغيرها در محتواي کليه کتاب ها مشاهده شد، اما پيوستگي و فزايندگي نداشتند.

 نسخه قابل چاپ

اين تحقيق به منظور بررسي تاثير تداخل ضمني (CI) بر اکتساب، يادداري و انتقال سه نوع مهارت سرويس ساده، چکشي و موجي طراحي شد. بدين منظور چهل نفر از دانشجويان پسر دانشگاه تهران با ميانگين سني 22.4±2 سال به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه تجربي 1 و 2 به منظور بررسي اثر و مقايسه دو روش تمريني مسدود (با تداخل ضمني کم) و تصادفي (با تداخل ضمني زياد) قرار گرفتند. آزمودني هاي هر گروه در مرحله اکتساب، طي نه جلسه سه نوع سرويس واليبال را 378 بار تکرار تمرين کردند. 45 آزمون اکتساب طي سه جلسه در مرحله تمرين به عمل آمد و بعد از 5 و 7 روز به ترتيب در 15 تکرار آزمون يادداري با تاخير و 15 آزمون انتقال شرکت کردند. به منظور بررسي اثر هر نوع تصويرسازي بر اکتساب، يادداري و انتقال روش هاي مذکور، از آزمون هاي t، و براي مقايسه دو نوع تصويرسازي براي تعيين اختلاف درون گروهي و بين گروهي در ميانگين هاي گروه ها، از آزمون تحليل واريانس (ANOVA) «اندازه گيري تکراري» (REPETED MEASURES) استفاده شد. نتايج دو گروه آزمايشي اثر معني دار تداخل ضمني را با افت اجراي گروه تصادفي در زمان اکتساب و افزايش چشمگير آنان را نسبت به گروه مسدود در تست هاي يادداري با تاخير و انتقال نشان داد (P<0.05). اين يافته ها از اين ادعا که تمرينات با تداخل زمينه اي بالا، در هر دو جنبه، موجب پيشرفت فراهم سازي حرکت و قدرت حافظه مي شود حمايت مي کند.

 نسخه قابل چاپ

در بيشتر تحقيقات رابطه بين تعهد سازماني و عملکرد سازماني گزارش شده است؛ با وجود اين، چنين رابطه اي در سازمان هاي ورزشي کشور به ويژه در استان مرکزي مشخص نيست. هدف از اين پژوهش، بررسي رابطه بين تعهد و عملکرد سازماني مديران تربيت بدني است. آزمودني ها عبارت بودند از 66 مدير تربيت بدني و 242 نفر از کارمندان تربيت بدني سازمان هاي استان مرکزي. ابزار تحقيق شامل پرسشنامه هاي تعهد سازماني و عملکرد سازماني بود که به صورت تصادفي سهميه اي بين آنها توزيع شد. يافته ها نشان داد M±(SD) تعهد عاطفي مديران برابر 41.85±7.02، تعهد مستمر 34.4±7.24 و تعهد هنجاري آنها 35.36±5.53 است. همچنين بين تعهد عاطفي مديران و نوع سازمان، بين انگيزه مديران و نوع سازمان، بين توانايي و رشته تحصيلي مديران، بين تعهد عاطفي و سابقه کار، بين تعهد عاطفي و سابقه مديريت، بين تعهد هنجاري و سابقه کار، بين سابقه مديريت و حمايت سازماني و بين سابقه مديريت و انگيزه مديران رابطه آماري معني داري وجود دارد. بين ساير عوامل، رابطه آماري معني داري مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ

يک پديده رايج در رفتار ورزشي افت موقتي است که هنگام از سرگيري اجرا پس از يک دوره وقفه اتفاق مي افتد. اين پديده افت گرم کردن ناميده مي شود. در اين تحقيق اثر دوره هاي زماني مختلف تکاليف تداخلي بر افت گرم کردن در سرويس واليبال آزمايش شد. نمونه تحقيق 56 نفر با ميانگين سني 20±1.53 بود که به طور تصادفي از ميان دانشجويان پسر تربيت بدني دانشگاه اروميه انتخاب شدند. آزمودني ها 20 کوشش اوليه را اجرا کردند، سپس 10 دقيقه استراحت کرده و پس از آن 5 کوشش پاياني را اجرا کردند. در حين 2 يا 5 دقيقه پاياني زمان استراحت، آزمودني ها يکي از تکاليف تداخلي شامل دويدن، تصويرسازي ذهني، ضربه زدن به توپ واليبال و ادامه استراحت را اجرا کردند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس دوطرفه با اندازه گيري هاي مکرر (4 ´2´4) تحليل شد. نتايج نشان داد تمرين ضربه زدن موجب حذف افت گرم شدن و تصويرسازي ذهني و دويدن سبب کاهش آن مي شود. همچنين دويدن به مدت 2 دقيقه بهتر از دويدن به مدت 5 دقيقه بود و موجب کاهش بيشتري در افت گرم کردن شد. بين ديگر تکاليف تداخلي تفاوت معني داري در حالات 2 و 5 دقيقه وجود نداشت. اين يافته ها از فرضيه فعاليـت- آمايه (ناکسون و اشميت، 1971) حمايت مي کند.

 نسخه قابل چاپ