بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از تحقيق حاضر، تعيين ارتباط توان هوازي بيشينه با برخي عوامل خطرزاي بيماري قلبي– کرونري بود. بدين منظور 59 آزمودني با ميانگين سني 21.15±2.55 سال، قد 174±6.83 سانتيمتر و وزن 70.26±12.62 کيلوگرم از بين دانشجويان پسر دانشگاه آزاد اسلامي واحد خرم آباد به صورت خوشه اي چندمرحله اي و تصادفي انتخاب شدند. براي اجراي تحقيق، ابتدا آزمودني ها در تست 1.5 مايل براي برآورد توان هوازي بيشينه (VO₂max) شرکت کردند؛ سپس وزن، قد، دور شکم و دور لگن آزمودني ها اندازه گيري و ضخامت چربي زير پوست در سه ناحيه سينه، شکم و ران هم براي تعيين درصد چربي بدن (BF%) تعيين شد. همچنين کلسترول تام (TC)، ليپوپروتئين کم چگال (LDL)، ليپوپروتئين پرچگال (HDL)، تري گليسيريد (TG)، نسبت کلسترول به ليپوپروتئين پرچگال (TC/HDL) و نسبت دور شکم به دور لگن (WHR) نيز تعيين شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از ضريب همبستگي گشتاوري پيرسون استفاده شد و حداقل سطح معني داري براي اين تحقيق p<0.05 تعيين گرديد. نتايج اين تحقيق نشان داد بين توان هوازي با WHR, TG, LDL, FFM و BF% و BMI رابطه معکوس معني داري در سطح P?0.01 وجود دارد. بين توان هوازي بيشينه با TC هم رابطه معکوس معني داري در سطح P?0.05 مشاهده شد. با اين حال، بين توان هوازي بيشينه با HDL و نسبت TC/HDL رابطه معني داري مشاهده نشد. نتايج اين تحقيق نشان داد که فعاليت بدني بر ترکيب بدن تاثير مي گذارد و تاثير مطلوبي بر ليپيدهاي سرم دارد که موجب کاهش عوامل خطرزاي بيماري قلبي کرونري مي شود.

 نسخه قابل چاپ

توجه عميق به مشتري و مشتري مداري، امروز راز دنياي صنعت ورزشي است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي عوامل مرتبط با رضايتمندي مشتريان استخرهاي خصوصي سرپوشيده به منظور بهبود عملکرد استخرها، براي به دست آوردن رضايت بيشتر مشتريان و جذب بيشتر آنان است. نمونه تحقيق شامل مشتريان استخرهاي خصوصي سرپوشيده مناطق انتخابي شهر تهران (N=360) است. با توجه به منابع موجود و پرسشنامه هاي ويژه رضايت مشتري و ويژگي هاي خدمات استخرهاي ورزشي، از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. آزمون آماري مورد استفاده در اين تحقيق، آزمون دو جمله اي است. با توجه به اينکه دو طبقه نمره وجود داشت، براي آزمون فرضيات از اين توزيع استفاده شد. نتايج به دست آمده نشان داد که بين رعايت بهداشت و امور ايمني استخر، امکانات و تجهيزات کالبدي با رضايت مشتريان ارتباط معني داري وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ

اين پژوهش به منظور مقايسه عملکرد حرکتي و مهارت هاي حرکتي دانش آموزان دختر و پسر 11 تا 16 ساله جنوب تهران انجام گرفت. آزمودني ها 187 (87 دختر و 100 پسر) دانش آموز بودند کـه به طور تصادفي انتخاب شدند. با استفاده از آزمون هاي استاندارد، عملکرد حرکتي (آزمون قدرت عمومي بدن، قدرت پنجه، پرش عمودي و انعطاف پذيري) و مهارت هاي حرکتي (آزمون دريبل توپ فوتبال، دريبل توپ بسکتبال و شش ضلعي) آزمودني ها اندازه گيري شد. تجزيه و تحليل اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون t گروه هاي مستقل (P<0.05) انجام گرفت. نتايج به دست آمده نشان داد عملکرد حرکتي پسران در آزمون هاي قدرت عمومي، قدرت پنجه و پرش عمودي به طور معني داري از دختران بهتر بوده و عملکرد دو گروه در آزمون انعطاف پذيري تفاوت معني داري نداشته است. زمان اجراي مهارت هاي حرکتي دريبل با پا و دريبل با دست پسران به طور معني داري بهتر از دختران، اما زمان اجراي آزمون شش ضلعي دختران از پسران بهتر بود.

 نسخه قابل چاپ

هدف تحقيق حاضر، بررسي تاثير مصرف ناپروکسن بر شدت درد ادراک شده و تغييرات آنزيم کراتين کيناز متعاقب تمرينات اکسنتريک است. به اين منظور از بين دانشجويان پسر غير رشته تربيت بدني دانشگاه اروميه 36 نفر به طور داوطلبانه در تحقيق شرکت کردند. آزمودني ها به طور تصادفي به سه گروه تجربي يا مصرف کننده دارو (12=n)، گروه دارونما (12=n) و گروه کنترل (12=n) تقسيم شدند. 5 قرص 500 ميلي گرمي داروي ناپروکسن در کپسول هاي قهـوه اي رنگ و به همان اندازه دارونما با همان کپسول ها تهيه شد و در اختيار آزمودني ها قرار گرفت. 4 ساعت قبل از انجام برنامه تمريني يک عدد کپسول توسط آزمودني هاي گروه تجربي و دارونما مصرف شد و مصرف کپسول ها 48 ساعت بعد از انجام برنامه تمريني با فواصل دوازده ساعته ادامه يافت. برنامه تمريني شامل گام برداري بر روي جعبه بود و به مدت 40 دقيقه تکرار شد. اندازه گيري درد و کوفتگي و نيز نمونه گيري از خون قبل و بلافاصله بعد از برنامه پله زدن به عمل آمد و در فواصل 24 ساعته به مدت 48 ساعت تکرار شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل واريانس يک طرفه (ANOVA) و آزمون توکي استفاده شد. نتايج نشان داد مصرف ناپروکسن از افزايش درد و کوفتگي عضلاني و نيز ترشح آنزيم کراتين کيناز جلوگيري نکرد. اما موجب کاهش درد و سطح آنزيم کراتين کيناز پلاسمايي بعد از 48 ساعت از انجام تمرين اکسنتريک شد.

 نسخه قابل چاپ

مسابقات ورزشي که در نقاط مختلف کشور برگزار مي شود، از جمله عواملي است که توجه گردشگران را به خود جلب مي کند. يکي از دغدغه هاي بازاريابان و سازمان دهندگان رويدادهاي ورزشي افزايش استقبال بازديدکنندگان مسابقات ورزشي از طريق شناسايي عوامل تاثيرگذار بر حضور آنهاست. هدف تحقيق حاضر بررسي ارتباط بين خصوصيات دموگرافيک شرکت کنندگان در رقابت هاي ورزشي و علاقه مندي آنها براي سفر مجدد به مقصد بود. بدين منظور، 180 ورزشکار (شرکت کننده فعال) و 44 مربي يا سرپرست و غيره (شرکت کننده غيرفعال) از تيم هاي ورزشي غيربومي اعزام شده به مسابقات ورزشي به ميزباني استان گيلان به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که اعتبار آن پيشتر به روش آلفاي کرونباخ 86 صدم محاسبه شده بود. داده ها با استفاده از ضريب همبستگي اسپيرمن و آزمون خي دو در سطح معناداري P?0.05 تجزيه و تحليل شد. يافته هاي تحقيق نشان داد که بين علاقه مندي مجدد آزمودني ها براي گردشگري به مقصد و برخي ويژگي هاي دموگرافيک آنها همچون سطح درآمد، مدرک تحصيلي، شغل، تاهل و فاصله محل سکونت تا مقصد، ارتباط معناداري وجود ندارد (P?0.05). اين ارتباط فقط در مورد سن شرکت کنندگان فعال معنادار بود (P=0.017). در پايان نتيجه گيري مي شود که به احتمال زياد عوامل ديگري همچون انگيزش و موقعيت خاص مقصد از لحاظ جاذبه هاي گردشگري اين ارتباط را تحت تاثير قرار داده اند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين پژوهش، تاثير تمرين تداومي منظم و بي تمريني متعاقب آن بر عامل نشانگر بيماري هاي عروق کرونر بود. بدين منظور 35 سر موش نر 3 ماهه نژاد ويستار به صورت تصادفي در 2 گروه تجربي (20=n) و کنترل (15=n بدون هيچ گونه برنامه تمريني) قرار گرفتند. برنامه تمريني به مدت 12 هفته و هفته اي 3 جلسه، با مدت و شدت مشخص اجرا شد (پس از 24 جلسه تمرين، 5 سر موش از آزمودني هاي اين گروه، بي تمريني را تجربه کردند تا آثار بي تمريني بررسي شود). خونگيري پس از 14 ساعت ناشتايي در مراحل مختلف تمرين با شرايط مشابه انجام و مقادير sICAM-1 با استفاده از کيت تجاري الايزا شرکت R&D و با دستگاه Elisa Reader اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از آناليز واريانس دو طرفه و آزمون t وابسته و مستقل تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد مقادير sICAM-1 در 24 جلسه نخست تمرين کاهش يافت که معني دار نبود (P=0.122)، اما با ادامه تمرين تا 36 جلسه، کاهش معني داري در مقدار sICAM-1 مشاهده شد (P=0.000). همچنين مشخص شد در اثر بي تمريني سازگاري هاي ايجاد شده از دست مي رود و بدن در معرض خطر آسيب هاي التهابي آتروژنز قرار مي گيرد (P=0.070). به طور کلي، اين تحقيق نشان مي دهد اندازه گيري مولکول چسبان سلولي sICAM-1 ابزار سودمندي در تشخيص موثر عوامل مختلف محيطي در اختلالات عروقي است و از طرفي تمرينات تداومي منظم با کاهش غلظت sICAM-1 روشي سودمندي در پيشگيري و کاهش آترواسکلروز است.

 نسخه قابل چاپ

سرمايه اجتماعي، مفهومي نوين است که طي دو دهه اخير توجه انديشمندان علوم تحقيقات و به ويژه جامعه شناسان را به خود جلب کرده است. اين سرمايه ممکن است کارکردها و پيامدهاي متنوعي داشته باشد. به طور کلي به سرمايه اجتماعي اغلب به عنوان يک خير جمعي و خصوصي نگريسته مي شود، زيرا سرمايه اجتماعي به عنوان محصول روابط اجتماعي، هم به سود به وجود آورنده است و هم به سود ديگران. به اين ترتيب نمي توان امتيازهاي سرمايه اجتماعي را محدود کرد. پرسش مطرح در مقاله حاضر اين است که آيا مولفه هاي سرمايه اجتماعي با مشارکت ورزشي رابطه دارند؟ و در صورت وجود رابطه، کدام يک از آنها تبيين کننده بهتري براي ميزان مشارکت ورزشي اند؟ براي دستيابي به اهداف مذکور، 382 نفر از شهروندان 29-15 ساله شهر بابل به روش نمونه گيري چند مرحله اي انتخاب و بررسي شدند. نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان مي دهد که مولفه هاي ارتباطات دوستانه، اعتماد به دوستان، اعتماد به همسايگان، روابط همسايگي و انجام فعاليت هاي داوطلبانه، همبستگي معني داري با مشارکت ورزشي دارند. بر اساس نتايج رگرسيون چندمتغيره و تحليل مسير، متغيرهاي عضويت داوطلبانه، اعتماد به دوستان، وضعيت اقتصادي خانواده و ارتباطات دوستانه به ترتيب مهم ترين تبيين کننده هاي مشارکت ورزشي اند. يافته هاي تحقيق حاضر تا حدود زيادي مويد نظريه پانتام درباره تاثير غالب عضويت داوطلبانه در انجمن ها و سازمان ها بوده است.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، بررسي تاثير مکمل گلوتامين بر سيستم ايمني دانشجويان دختر ورزشکار دانشگاه شهيد چمران اهواز است. به اين منظور نخست 30 دانشجوي ورزشکار انتخاب و به صورت تصادفي به 3 گروه مکمل، شبه دارو و کنترل تقسيم شدند. اولين نمونه خوني از آزمودني ها گرفته شد. سپس دو گروه مکمل و شبه دارو به مدت 2 ساعت با 75 درصد حداکثر اکسيژن مصرفي خود با دوچرخه کارسنج به فعاليت پرداختند و به صورت دو سو کور 14 گرم گلوتامين يا شبه دارو را با فواصل 45 دقيقه حين تمرين و بعد از تمرين در 4 نوبت، دريافت کردند. 2 ساعت پس از اتمام تمرين، بار ديگر نمونه هاي خون گرفته شد. بعد از بررسي آماري داده ها (a=0.05) نتايج زير به دست آمد؛ درصد نوتروفيل هاي گروه مکمل کاهش معني داري نشان داد. در گروه شبه دارو درصد لکوسيت ها و سلول هاي CD8 افزايش يافت و سلول هاي CD4 کاهش معني داري را نسبت به دو گروه نشان داد. نتايج اين تحقيق نشان داد که مصرف گلوتامين هنگام اجراي تمرينات شديد تاثيرات مفيدي بر سيستم ايمني ورزشکاران دارد.

 نسخه قابل چاپ

اين پژوهش به بررسي و مقايسه مولفه هاي رفتار اخلاقي در حوزه ورزش قهرماني کشور از ديدگاه گروه هاي آزمودني (قهرمانان، مربيان، مديران ورزشي و مدرسان) مي پردازد. براي توصيف وضع موجود و دستيابي به وضع مطلوب، از پرسشنامه دوبعدي محقق ساخته با مقياس پنج ارزشي ليکرتي (درصدي) استفاده شد. روش تحقيق حاضر توصيفي– مقايسه اي است. حجم جامعه آماري تحقيق 570 نفر، شامل اعضاي تيم هاي ملي بزرگسالان، مربيان تيم هاي ملي، روساي فدراسيون ها و مدرسان دانشگاه است. نمونه آماري تحقيق نيز بر اساس جدول تعيين نمونه کرجسي و مورگان (20)، 373 نفر است. براي تحليل داده ها از آماره هاي توصيفي، تست لوين و کلموگروف اسميرنوف، تحليل عاملي، تحليل واريانس يک سويه و توکي استفاده شد. يافته هاي توصيفي نشان داد که وضعيت موجود رفتار اخلاقي در مولفه هاي رفتار اخلاقي در حد متوسط (44.31) است. همچنين گروه هاي آزمودني با روش هاي ارايه شده براي دستيابي به وضع مطلوب در حد زيادي (74.24) موافق اند. بر اساس نتايج آزمون فرضيه ها بين ديدگاه آزمودني ها در حيطه هاي شناختي (P<0.01)، عاطفي (P=0.03) و رفتاري (P<0.000) وضع موجود و در حيطه عاطفي (P<0.01) وضع مطلوب معني دار بوده است. همچنين نتايج مقايسه مذکور در حيطه هاي شناختي (P=0.714) و رفتاري (P=0.1) وضع مطلوب معني دار نبوده است.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، بررسي رابطه آموزش هاي ضمن خدمت با خودکارامدي معلمان تربيت بدني بود. بدين منظور، 242 نفر (134 مرد و 108 زن) از معلمان تربيت بدني استان آذربايجان شرقي بر اساس جدول مورگان به طور تصادفي به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از دو پرسشنامه استفاده شد که اعتبار آنها به روش آلفاي کرونباخ به ترتيب 0.89 و 0.81 محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون، t مستقل و در سطح معناداري P<0.05 تجزيه و تحليل شد. يافته ها نشان داد که بين خودکارامدي معلمان تربيت بدني و شرکت آنها در کلاس هاي ضمن خدمت ارتباط معناداري وجود ندارد، همچنين بين خودکارامدي معلمان تربيت بدني شرکت کرده در مسابقات علمي– تخصصي و شرکت نکرده در اين مسابقات تفاوت معناداري وجود ندارد. در پايان مي توان نتيجه گرفت که آموزش هاي ضمن خدمت تاثيري بر خودکارامدي معلمان تربيت بدني ندارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، بررسي شيوع و علل آسيب هـاي زانو در فوتباليست هاي حرفه اي مرد کشور ايران در ليگ برتر 85-84 بود. اطلاعات مربوط به آسيب هاي زانو با استفاده از پرسشنامه و از طريق مصاحبه با بازيکنان آسيب ديده (ميانگين 23±5.6 سال، قد 1.76±0.54 متر، وزن 74.8±6.2 کيلوگرم) و پزشک تيم ها جمع آوري شد. نتايج تحقيق نشان داد که از بين 390 بازيکن حاضر در ليگ 43 نفر در ناحيه زانو دچار آسيب ديـدگي شدند. آسيب ليگامنت متقاطع قدامي، متداول ترين نوع آسيب بود. آسيب در پاي برتر به طور معناداري بيشتر از پاي غيربرتر بود (P=0.04). همچنين آسيب در نيمه دوم و در دقايق 90-76 مسابقات به طور معناداري بيشتر از ديگر زمان هـاي بازي بود (P=0.002). آسيب هاي غيربرخورداي به طور معناداري از آسيب هاي برخوردي بيشتر بود (P=0.01). از نتايج اين پژوهش مـي تـوان نتيجه گرفت که در مردان فوتباليست حـرفه اي ايران آسيب هـاي زانو بويژه آسيب ليگامنت متقاطع قدامي به نسبت زياد بود. آسيب هـاي بيشتر در پاي برتر و بويژه در 15 دقيقه انتهايي بازي بايد بيشتر مورد توجه دست اندرکاران امور پزشکي و بدنسازان تيم ها براي پيشگيري از آسيب ها قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ

اين تحقيق با هدف بررسي انگيزش شغلي دبيران تربيت بدني بر اساس نظريه هرزبرگ به روش توصيفي و به شکل ميداني انجام شد. جامعه آماري شامل تمامي دبيران تربيت بدني مدارس متوسطه شهر تهران بود (N=850) که 268 نفر به عنوان نمونه (با ميانگين سني 40 سال، 160 مرد و 108 زن) به صورت تصادفي انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه استاندارد دانت (1996) که بر اساس نظريه هرزبرگ تهيه شده (پايايي 0.96)، استفاده شد براي آزمون فرضيه ها از روش هاي آماري t مستقل و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد که در سطح معني داري 0.05 بين عوامل انگيزشي مردان و زنان اختلاف معني داري وجود دارد، ولي بين عوامل بهداشتي آنان اختلاف معني داري مشاهده نشد. همچنين در سطح معني داري 0.01 بين عوامل انگيزشي با انگيزش شغلي ارتباط معني داري يافت شد. بين عوامل بهداشتي با انگيزش شغلي نيز رابطه معني داري ديده شد. به طور کلي مي توان گفت که نتايج اين تحقيق با قسمت اول نظريه هرزبرگ مبني بر تاثير عوامل انگيزشي در انگيزش شغلي همسو، ولي با قسمت دوم مبني بر عدم تاثير عوامل بهداشتي در انگيزش شغلي مغايرت دارد. شايد دليل اين مساله اختلافات فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي موجود بين جوامع مختلف که در تعيين عوامل انگيزشي نقش دارند، باشد.

 نسخه قابل چاپ

اين پژوهش به منظور بررسي سينماتيک حرکت حمله در دو گروه شمشيربازان ماهر و مبتدي انجام شد. 8 شمشيرباز راست دست (اسلحه فلوره)، از تيم شمشيربازي مردان دانشگاه صنعتي شريف (گروه مبتدي , ميانگين سن 21.5±1.3 سال) و تيم ملي شمشيربازي مردان جمهوري اسلامي ايران (گروه ماهر، ميانگين سن 24±2.5 سال) انتخاب و در دو روز مختلف، پس از نصب مارکر بر روي مفاصل بدن، حرکت حمله را در مقابل 3 دوربين سرعت بالاي کينمتريک انجام دادند. نتايج تحقيق نشان داد که گروه ماهر در مقايسه با گروه مبتدي، از ميانگين طول حمله بلندتري 1.17±0.17) متر در مقايسه با 1.02±0.1 متر) برخوردارند. در بررسي عوامل موثر در اين باره مشاهده شد که در وضعيت آماده باش، گروه ماهر بالاتنه خود را 0.117±0.04) متر) نسبت به گروه مبتدي 0.051±0.30) متر) بيشتر بر روي پاي جلويي متمايل مي کنند. همچنين بررسي تغييرات زواياي مفصلي نشان داد که فلکشن ابتدايي زانو در گروه ماهر (با ميانگين 20±12 درجه) کمتر از گروه مبتدي (با ميانگين 38±15 درجه)، ولي اکستنشن آن در فاز مياني حرکت (با ميانگين 51±9 درجه) بمراتب بيشتر از گروه مبتدي (با ميانگين 18±8 درجه) است. در بررسي تغييرات زاويه اي مفصل ران در دو گروه تفاوت هاي مشاهده شده بجز براي وضعيت نهايي حمله اندک بود. بر خلاف نظريه رايج که گوياي مقدم بودن حرکت دست مسلح و در نتيجه شمشير بر حرکت پاست، مشاهده شد که دست و زانو در گروه ماهر به تقريب به طور همزمان به حرکت در مي آيند. نتايج حاصله، علاوه بر اهميت توجه به الگوي دقيق حرکتي مفاصل اندام تحتاني، ضرورت تقويت عضلات کوادريسپس و همسترينگ را براي دستيابي به طول حمله بلندتر مورد تاکيد قرار مي دهد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش، بررسي تاثير يک جلسه دو استقامتي تا حد واماندگي در محيط با دماي متفاوت بر پاسخ HSP72 در دختران جوان فعال بوده است. به اين منظور، 27 دانشجوي دختر رشته تربيت بدني که حايز شرايط شرکت در تحقيق بودند، انتخاب و به طور تصادفي به سه گروه تمرين در محيط با دماي طبيعي (NTG)، تمرين در محيط با استرس گرمايي ملايم (HTG) و گروهي که بدون انجام تمرين فقط در معرض محيط گرم قرار داشتند (HG)، تقسيم شدند. پروتکل آزمون گيري شامل دويدن فزاينده تا حد واماندگي بود که با شدت 65 تا 75 درصد حداکثر اکسيژن مصرفي روي نوارگردان بدون شيب اجرا شد. خونگيري در سه مرحله (پايه، ميان آزمون و 30 دقيقه پس از اتمام فعاليت) و با شرايط کاملا مشابه و پس از 12 تا 14 ساعت ناشتايي شبانه از وريد پيش بازويي انجام شد. نمونه ها به سرعت به آزمايشگاه منتقل شده و پس از سانتريفوژ و تهيه سرم، براي آناليز متغيرهاي اصلي و کنترلي تحقيق استفاده شدند. براي تعيين مقادير HSP₇₂ سرمي از تست ساندويچ الايزا با حساسيت زياد و براي تعيين کراتين کيناز نيز از روش آنزيماتيک استفاده شد. داده ها با استفاده از روش آماري مناسب شامل آزمون اندازه گيري مکرر، آناليز واريانس و T مستقل و آزمون هاي تعقيبي LSD و شفه در سطح P£0.05 تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد که هر يک از متغيرهاي گرما، ورزش و ترکيب اين دو موجب افزايش HSP72 شده و اين تغييرات در مرحله ميان آزمون نسبت به سطوح پايه فقط در گروه HTG معنادار بوده است (P=0.03). به علاوه تغييرات بين گروهي مقادير اين شاخص در حين فعاليت در گروه هاي NTG و HTG نيز معنادار بوده است (P=0.02). بر اساس اين يـافته هـا مي توان گفت که انجام فعاليت بدني در محيط گرم در مقايسه با محيط با دماي طبيعي به افزايش بيشتر مقادير HSP72 منجر مي شود.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين پژوهش، بررسي اثر دشواري نسبي تکليف و نوع دستورالعمل کانون توجه (پايه، دروني و بيروني) بر اجراي تکليف تعادلي است. نتايج تحقيقات اخير نشان مي دهد که کانون توجه اجراکننده، به ويژه وقتي تکليف جديد و چالش انگيز است، نقش مهمي بر اجرا و يادگيري مهارت هاي حرکتي دارد. در اين پژوهش 48 دانشجوي دانشگاه آزاد مشهد شرکت داده شد و به طور تصادفي به دو گروه تکليف تعادلي آسان و تکليف تعادلي دشوار تقسيم شدند. شرکت کنندگان، تکليف متعادل ايستادن بر صفحه تعادل سنج ديجيتال را به تعداد 3 کوشش 15 ثانيه اي در شرايط بدون دستورالعمل، دستورالعمل توجه دروني و دستورالعمل توجه بيروني اجرا کردند. نتايج نشان داد که عملکرد گروه تکليف دشوار در شرايط توجه بيروني به طور معني داري بهتر از دو حالت ديگر بود، در حالي که نوع دستورالعمل کانون توجهي تفاوت معني داري را در اجراي تکليف تعادلي در گروه آسان ايجاد نکرد. بنابراين نتيجه مي گيريم که اثربخشي کانون توجه به عنوان يک متغير اجرا و يادگيري حرکتي به عواملي مانند دشواري تکليف بستگي دارد.

 نسخه قابل چاپ