بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين پژوهش، مقايسه تاثير دو روش وزنه تمريني هرمي و آکسفوردي بر افزايش قدرت عضلات سينه اي ورزشکاران مبتدي بود. به همين منظور، از بين ورزشکاران مبتدي پسر منطقه يک شهرستان مشهد، به طور تصادفي 30 نفر با ميانگين سني 20±1.41 سال، قد 172.2±3.88 سانتي متر و وزن 65.06±39.93 کيلوگرم انتخاب و به روش تصادفي به شرط جايگزين به دو گروه تجربي 15 نفري (گروه هرمي و گروه آکسفوردي) تقسيم شدند. آزمودني ها در هر گروه 8 هفته و هر هفته 3 جلسه به مدت 45 تا 60 دقيقه تمرين کردند. پيش از شروع و پس از پايان دوره تمريني، قدرت بيشينه (IRM) عضلات سينه اي آزمودني ها اندازه گيري شد. در پايان اطلاعات با روش آماري t-student تجزيه و تحليل شد و نتايج زير به دست آمد: 8 هفته تمرين با وزنه به روش هرمي و آکسفوردي بر افزايش قدرت عضلات سينه اي تاثير معني داري نشان داد (P=0.000)، اما بين افزايش قدرت عضلات سينه اي ناشي از تمرين به دو روش هرمي و آکسفوردي تفاوت معني داري مشاهده نشد(P=0.703) . با توجه به نتايج به دست آمده، مي توان نتيجه گرفت استفاده از هر دو روش وزنه تمريني هرمي و آکسفوردي براي افزايش قدرت عضلات سينه اي مناسب است.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، بررسي رابطه فرهنگ سازماني با بهره وري از ديدگاه مديران ادارات تربيت بدني استان هاي آذربايجان شرقي و غربي است. تحقيق حاضر توصيفي از نوع همبستگي بوده و به شکل ميداني اجرا شده است. جامعه آماري تحقيق را 80 نفر از مديران شاغل در ادارات تربيت بدني استان هاي مذکور تشکيل مي دادند که با برگشت پرسشنامه هاي تکميلي جامعه آماري تحقيق حاضر به 64 نفر محدود شد. براي گردآوري اطلاعات، از پرسشنامه هاي روا و پايا (r=%86 فرهنگ سازماني) و ( r=%82بهره وري) استفاده شد. نتايج تحقيق با استفاده از روش آماري همبستگي اسپيرمن نشان داد که بين فرهنگ سازماني و شاخص هاي آن با بهره وري مديران تربيت بدني جامعه مورد بررسي رابطه مثبت و معني داري وجود دارد (P<0.05).

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، بررسي اثر آلودگي صوتي بر اکتساب و يادداري يک تکليف حافظه فضايي بود. بدين منظور 22 موش صحرايي نر بالغ بطور تصادفي در 3 گروه قرار گرفتند. صداي طبيعي استاديوم آزادي در 2 شدت زياد (86 دسي بل) و متوسط (64 دسي بل) توسط دستگاه SLM  تنظيم و اعمال شد. موش ها توسط آزمون کاوش - ديداري از لحاظ نبود مشکل حافظه اي و بينايي تاييد شدند. آزمايش تجربي در ماز آبي به صورت 3 روز، 2 بلوک و 4 تلاش انجام شد. آزمون اکتساب بلافاصله پس از اتمام دوره تمرين و آزمون يادداري ابتدا در شرايط همسان و سپس غيرهمسان پس از 72 ساعت به عمل آمد. اطلاعات حاوي زمان رسيدن به سکو ثبت شد. اين اطلاعات ابتدا توسط آمار توصيفي و سپس به وسيله آزمون تحليل واريانس يکطرفه و تعقيبي توکي تجزيه و تحليل شد. نتايج حاکي از تخريب اکتساب در پي افزايش شدت صوت بود. همچنين نتايج نشان داد که در آزمون يادداري در شرايط صداي شديد پس از اکتساب در شدت صداي متوسط (غيرهمسان)، عملکرد بهتر از يادداري در اين شرايط در گروه هاي اکتساب در دو شدت صداي ديگر بود.

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر، برآورد يک تکرار بيشينه از طريق تکرار وزنه هاي سبک تر تا سر حد خستگي در حرکت پرس سينه است. تعداد 99 نفر از ورزشکاران مرد پرورش اندام با ميانگين سني`X±SD=24.02±3.17 ، قد`X±SD=1.77±0.06  و وزن `X±SD=84.9±10.81به طور در دسترس به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در اين تحقيق، آزمون پرس سينه روي نيمکت، ابزار اصلي گردآوري اطلاعات بود و براي اجراي آن ورزشکار وزنه اي را که مي توانست آن را يک بار اجرا کند، انتخاب مي کرد و با کم کردن وزنه ها يک تکرار بيشينه فرد اندازه گيري مي شد. در ادامه 5 کيلوگرم از مقدار وزنه يک تکرار بيشينه کم شد و ورزشکار پس از 3 دقيقه استراحت، حرکت پرس سينه را انجام داد و به همين ترتيب در هر نوبت از مقدار وزنه ها 5 کيلوگرم کاسته شد تا تعداد تکرارهاي بيشينه به 20 تکرار برسد. با توجه به بالا بودن ضريب همبستگي و امکان رسم معادله برآورد، 4 معادله براي برآورد يک تکرار بيشينه از روي تکرارهاي زير 5، 6 تا 10، 11 تا 15، و 16 تا 20 تکرار، 2 معادله براي برآورد يک تکرار بيشينه از روي تکرارهاي زير 10 و بالاي 10 تکرار، 19 معادله براي برآورد يک تکرار بيشينه از روي هر يک از تکرارهاي بيشينه 2 تا 20 تکرار، 1 معادله براي برآورد يک تکرار بيشينه از روي وزن بدن و تعداد تکرار وزنه معادل وزن بدن و يک جدول براي برآورد يک تکرار بيشينه از روي تکرارهاي 2 تا 20 تکرار بيشينه حاصل شد. کمترين و بيشترين ضريب همبستگي از (r=0.93) تا(r=0.99)  متغير بود. يک تکرار بيشينه را مي توان از روي تکرارهاي بيشينه زير 10 تکرار و همچنين از روي تکرارهاي بيشينه 10 تا 20 تکرار برآورد کرد، اما هر چه تعداد تکرارهاي بيشينه به يک نزديک تر مي شود، دقت برآورد، افزايش مي يابد، ولي براي برآورد دقيق تر يک تکرار بيشينه مي توان از معادله هاي مجزاي تکرارهاي بيشينه 2 تا 20 تکرار استفاده کرد.

 نسخه قابل چاپ

نظريه سازمان هاي يادگيرنده، نظريه جديد مديريتي است كه توسط «پيترسنج» ارايه شده است. وي معتقد است در دنياي كنوني كه دنيايي پيچيده است و با تغييرات سريع، سازمان ها در صورتي مي توانند خود را با محيط وفق دهند كه با همان سرعت ايجاد تغييرات، به يادگيري بپردازند و به سازمان يادگيرنده تبديل شوند. راهكارهاي ايجاد سازمان هاي يادگيرنده را مي توان در شناسايي و رفع موانع ايجاد آنها جست وجو كرد. به اين منظور در مطالعه حاضر، براي شناسايي موانع زيربنايي ايجاد سازمان هاي يادگيرنده در نهادهاي ورزشي كشور با استفاده از پرسشنامه موانع يادگيري سازماني به جمع آوري نظرهاي مديران عالي ورزش كشور پرداخته شد. يافته هاي مطالعه بيانگر آن بود كه مهم ترين موانع ايجاد سازمان هاي يادگيرنده در نهادهاي ورزشي كشور به ترتيب اولويت عبارتند از: تفكر غيرسيستمي در سازمان، عدم ثبات مديريتي، پذيرش تدريجي مشكلات و تهديدات، عدم آرمان مشترك بين اعضا و ارج ننهادن به افراد خلاق و نوآور.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، بررسي تاثير بازي هاي بومي _ محلي به عنوان تجربه هاي حركتي بر رشد مهارت هاي جا به جايي در پسران 7 تا 9 ساله بود. به اين منظور 40 نفر به صورت تصادفي از بين نمونه هاي همگن شده با پرسشنامه ويژگي هاي فردي انتخاب شدند. پس از انجام پيش آزمون مهارت هاي جابه جايي با TGMD-2، آزمودني ها به دو گروه بازي هاي بومي _ محلي و فعاليت هاي معمول، همتاسازي شدند. سپس به مدت 24 جلسه بازي هاي بومي و محلي اجرا شد. بعد از 12 جلسه و 24 جلسه از هر دو گروه آزمون مياني و پس آزمون به عمل آمد. نتايج تحقيق نشان داد كه بازي هاي بومي – محلي نسبت به فعاليت هاي معمول با (P<0.05) تاثير بيشتري بر رشد مهارت هاي جابه جايي دارند و فعاليت هاي معمول نيز بر رشد مهارت هاي جابه جايي تاثير داشت ولي تاثير آنها بر رشد مهارت هاي جابه جايي معني دار نبود. نتيجه اينكه بازي هاي بومي – محلي مي تواند برنامه هاي مناسب براي رشد مهارت هاي جابه جايي باشد. 

 نسخه قابل چاپ

هدف تحقيق حاضر، بررسي تاثير تمرين هاي هوازي بر شاخص هاي التهابي خطر بيماري قلبي عروقي در مردان چاق است. به همين منظور 24 نفر (16 مرد چاق و 8 مرد لاغر) با دامنه سني 48 – 35 سال به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. مردان چاق به صورت تصادفي در دو گروه تمرين هوازي و گروه كنترل قرار گرفتند. گروه سوم هم مردان لاغر بودند. از همه آزمودني ها در حالت ناشتايي خونگيري (5 سي سي) به عمل آمد. گروه آزمايش 13 هفته هر هفته 3 جلسه تمرين هاي هوازي داشتند. برنامه تمرين هاي هوازي شامل دويدن در سالن با شدت 85 – 75 درصد حداكثر ضربان قلب بود. نتايج نشان داد تمرين هاي هوازي سبب كاهش معني دار WBC و CRP در مردان چاق مي شود (a=0.05). همچنين مشخص شد در حالت پايه غلظت هاي سرمي WBC و CRP در مردان چاق به طور معني داري بيشتر از مردان لاغر است. مي توان گفت انجام تمرين هاي هوازي سبب كاهش شاخص هاي التهابي و احتمالا كاهش خطر حوادث قلبي عروقي بعدي در مردان چاق مي شود.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

امروزه ارتقاي سطح بهره وري در ورزش يكي از مهم ترين رسالت هاي مديران ورزشي محسوب مي شود. هدف از پژوهش حاضر، تعيين عوامل مهم و اساسي بهره وري در سازمان هاي ورزشي از ديدگاه مديران است. به اين منظور عوامل موثر در بهره وري سازمان هاي ورزشي با استفاده از عوامل درون سازماني و برون سازماني بررسي شد. تحقيق از نوع توصيفي _ تحليلي و از شاخه تحقيقات ميداني بود. ابزار تحقيق، پرسشنامه محقق ساخته شامل 39 پرسش بود كه در هشت حيطه طراحي شد. پس از تعيين روايي و نيز تاييد پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ (a=0.83)، در بين گروه نمونه شامل 69 نفر از مديران سازمان ها، هيات ها و انجمن هاي ورزشي شهر اصفهان توزيع و سپس داده ها گردآوري شد. از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) براي اولويت بندي عوامل موثر بر بهره وري و از آزمون فريدمن براي مقايسه ميانگين ها استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد عوامل درون سازماني بيشتر از عوامل برون سازماني در ارتقاي سطح بهره وري سازمان هاي ورزشي نقش دارند (P=0.0001، F=5.91). همچنين نتايج نشان داد هدف گذاري براي برنامه هاي ورزشي، آموزش نيروهاي انساني و اصلاح ساختارهاي سازماني بيشترين تاثير را در بهره وري سازمان هاي ورزشي دارد. 

 نسخه قابل چاپ

هدف از مطالعه حاضر، مقايسه نيمرخ مهارت هاي رواني كشتي گيران تيم هاي ملي جوانان و بزرگسالان در دو رشته آزاد و فرنگي بود. به اين منظور 285 نفر از كشتي گيران تيم ملي (جوانان آزاد n=70، جوانان فرنگي n=71، بزرگسالان آزاد n=73، بزرگسالان فرنگي n=71) كه طي يك سال گذشته به اردوهاي تمريني براي شركت در مسابقات آسيايي، جهاني، المپيك و تورنمنت هاي معتبر بين المللي دعوت شده بودند، به طور غيرتصادفي و هدفدار در چهار گروه بررسي شدند. براي بررسي نيمرخ مهارت هاي رواني كشتي گيران از پرسشنامه SASI Psych استفاده شد. پس از تعيين شاخص هاي آمار توصيفي مانند ميانگين، انحراف استاندارد و هنجار درصدي، با استفاده از آزمون تحليل واريانس يكطرفه (ANOVA) شش مهارت رواني كشتي گيران در چهار گروه مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج آزمون نشان داد كه در چهار مهارت رواني انگيزش، تمركز، اعتماد به نفس و هدف چيني اختلاف معني داري در بين آزمودني هاي چهار گروه وجود ندارد (P<0.01) و اختلاف مشاهده شده در دو عامل كنترل رواني و تصويرسازي ذهني (P<0.01 و F=3.5) معني دار بود.

 نسخه قابل چاپ

تحقيق حاضر به بررسي رابطه استفاده از تصاوير ورزشي در تبليغات و رفتار مصرف كننده به انجام رسيد. جامعه تحقيق مورد نظر، تماشاگران مسابقات ورزشي شهر تهران بودند. نمونه آماري از طريق نمونه گيري چند مرحله اي به دست آمد. به اين منظور تعداد 300 نفر در اين تحقيق شركت داشتند. روش تحقيق حاضر از نوع مطالعات توصيفي – همبستگي و روش جمع آوري داده ها از طريق پرسشنامه صورت گرفت. به اين منظور، از پرسشنامه مشخصات فردي و پرسشنامه علمدارلو (1377) با تجديد نظر متخصصان در اين تحقيق استفاده شد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه استفاده از تصاوير ورزشي نسبت به تصاوير غيرورزشي به طور معني داري با رفتار مصرف كننده ارتباط دارد. در حقيقت عامل مهمي در فرايند خريد مصرف كننده محسوب مي شود. نتيجه ارتباط بين عوامل فردي رفتار مصرف كننده و استفاده از تصاوير ورزشي نشان داد كه استفاده از تصاوير ورزشي با رفتار مصرفي افراد با تحصيلات بالا و پر درآمد ارتباط معني داري دارد. با توجه به نتايج اين تحقيق و مطابقت آن با فوايد عيني به دست آمده از استفاده از تصاوير ورزشي در شركت هاي بزرگ و به طبع آن كسب درآمدهاي بالا از اين طريق مي توان راهكارهاي مناسبي به بازاريابان فعال شركت هاي داخلي جهت تبليغ از طريق ورزش و افتخارات ورزشي براي اثربخشي بيشتر با صرفه هزينه هاي كمتر ارايه داد. 

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين پژوهش، مطالعه اثر نوع تمرين و استروژن بر يكي از شاخص هاي التهابي پيشگويي كننده بيماري قلبي عروقي (پروتئين واكنش دهنده C) و برخي ديگر از عوامل خطرزا (چربي ها و ليپوپروتئين هاي سرم) در زنان مسن بود. به همين منظور از ميان داوطلبان شركت در اين تحقيق 71 فرد واجد شرايط انتخاب شدند. از اين بين، 11 نفر از كساني كه استروژن مصرف مي كردند براي گروه استروژن جدا شدند و بقيه به صورت تصادفي به سه گروه تمريني (پياده روي، حركت در آب و تمرين با وزنه) (هر گروه 16 نفر) و يك گروه كنترل (12 نفر) تقسيم شدند. چهار روز قبل از شروع مراحل اجرايي آزمون، اندازه گيري هاي آنتروپومتريك و فيزيولوژيكي از كليه گروه ها انجام شد و روز قبل از شروع برنامه از آزمودني ها به صورت ناشتا (حداقل 12 ساعت) خونگيري به عمل آمد. سه گروه تمريني به مدت دو ماه در روزها و ساعت هاي مشابه زير نظر مربي با شدت و مدت معين تمرين هاي خود را انجام مي دادند. تجزيه و تحليل يافته ها با استفاده از روش آماري آناليز واريانس يكطرفه نشان داد مقدار CRP در پيش و پس آزمون سه گروه تمريني كاهش داشت كه اين كاهش معني دار نبود. ليكن نتايج مقادير چربي ها و ليپوپروتئين ها حاكي از تغييرات معني دار در VLDL, LDL, TG, TC در گروه هاي تمريني بود. در مجموع مي توان گفت فعاليت ورزشي مي تواند تاثيرات مثبت بر عوامل خطرزاي قلبي عروقي زنان مسن ايجاد كند. 

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر براي بررسي اثر شيوه هاي مختلف تمرين ذهني بر زمان واكنش زنجيره اي دانشجويان انجام شد. به همين منظور 60 آزمودني با دامنه سني 19 تا 26 سال به صورت تصادفي به 5 گروه 12 نفري همگن شامل گروه هاي تمرين ذهني، تمرين بدني (تمرين ذهني + تمرين بدني)، (تمرين بدني + تمرين ذهني) و گروه كنترل تقسيم شدند. روش تحقيق از نوع نيمه تجربي بود. گروه ها غير از گروه كنترل تمرين ها را 20 جلسه، هر جلسه 20 بلوك 36 تكرار انجام دادند. برنامه تمريني گروه بدني به صورت بدني و گروه ذهني به صورت ذهني اجرا شد. برنامه تمريني گروه تركيب (ذهني + بدني) نخست به صورت ذهني و سپس به صورت بدني و گروه تركيب (بدني + ذهني) ابتدا بدني و سپس ذهني اجرا شد. گروه كنترل نيز بدون فعاليت در آزمايشگاه حضور داشتند. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش آماري كلموگروف – اسميرنوف، آزمون زوج ها، تحليل واريانس يكطرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه تمرين ذهني و بدني هر كدام به صورت مجزا بر كاهش زمان واكنش زنجيره اي اثر معني داري دارند كه در گروه بدني اين كاهش بارزتر بود. همچنين در گروه تركيب، اثر معني داري بر زمان واكنش زنجيره اي مشاهده شد كه كاهش زمان واكنش در گروه (ذهني + بدني) بيشتر بود.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، مقايسه مشكلات مديريت كلاس هاي تربيت بدني (مشكلات مربوط به رفتار دانش آموزان و ساير عوامل آموزشي) در مدارس محروم و برخوردار از امكانات ورزشي است. اين تحقيق از نوع توصيفي است و ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه اي بود كه از مقاله (Mc Cormack, 1997) با اعتبار 87 درصد استخراج و ترجمه شد. ضريب پايايي اين پرسشنامه با تغييراتي اندك، در يك مطالعه راهنما روي 50 نفر از معلمان، با روش آلفا، كرونباخ 86 درصد به دست آمد. جامعه آماري تحقيق 141 معلم تربيت بدني مدارس راهنمايي و دبيرستان شهر رشت بودند كه 108 نفر (76.59 درصد) در تحقيق شركت كردند و پرسشنامه ها را به طور كامل بازگرداندند. در تجزيه و تحليل استنباطي اطلاعات از برنامه رايانه اي SPSS و آزمون t مستقل، F و آزمون تعقيبي شفه در سطح معني داري (P£0.05) استفاده شد. نتايج نشان داد كه مشكلات مربوط به رفتار دانش آموزان در مدارس به ترتيب بي نظمي، پرخاشگري و عدم انگيزه (تنبلي) است و اين مشكلات در مدارس محروم كمتر از مدارس برخوردار از امكانات ورزشي است. از بين مشكلات مربوط به ساير عوامل آموزشي، عامل امكانات و معلم بالاترين اولويت را داشت. مشكلات مربوط به تاثير ساير عوامل آموزشي از ديدگاه معلمان با سابقه زير 10 سال بيشتر از معلمان با سابقه 20 – 11 سال و بالاي 20 سال بود. در ضمن از ديدگاه معلمان زن، مشكلات رفتاري در مدارس دخترانه بيشتر از مدارس پسرانه است. با توجه به نقش عامل امكانات از ديدگاه معلمان و شيوع مشكلات رفتاري دانش آموزان، اين موضوع به تحقيقات بيشتري براي بررسي روش هاي كلاس داري نياز دارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش، بررسي اثر تمرين هاي ترکيبي در پيشگيري، کنترل و کاهش عوامل خطرزاي قلبي – عروقي دانشجويان پسر دانشگاه سيستان و بلوچستان بود، به اين منظور 26 دانشجوي داوطلب 19 تا 22 ساله که در تمرين هاي ورزشي فوق برنامه دانشگاه سيستان و بلوچستان شرکت مي کردند، انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه کنترل و تجربي تقسيم شدند. نخست آزمودني ها پرسشنامه اندازه گيري سطح فعاليت بدني بک را تکميل کردند، متغيرهاي قد، وزن، ضربان قلب استراحتي، عوامل خطرزاي قلبي - عروقي شامل کلسترول تام (TC)، تري گليسيريد (TG)، ليپوپروتئين کم چگال (LDL-C)، ليپوپروتئين پرچگال (HDL-C) و عامل خطر RF=TC: HDL-C در همه آزمودني ها اندازه گيري شد. سپس گروه تجربي به مدت 13 هفته تحت برنامه تمرين هاي ترکيبي مشتمل بر تمرين هاي تناوي هوازي، مقاومتي و حرکات نرمشي نشاط آور قرار گرفتند و در پايان، اندازه گيري هاي مذکور در دو گروه تکرار شد. براي مقايسه دو گروه کنترل و تجربي از آمار توصيفي و آزمون t وابسته و t مستقل در سطح a£0.05 استفاده شد. يافته ها بين مقادير (P=0.042) TG، (P=0.019) HDL-C و (P=0.001) RF گروه تجربي و کنترل تفاوت معني دار نشان داد و در بقيه موارد تفاوت ها از نظر آماري معني دار نبود. به طور کلي نتايج نشان داد که بر اثر 13 هفته تمرين هاي ترکيبي در برخي از عوامل خطرزاي قلبي - عروقي کاهش معني داري حاصل مي شود. اين موضوع نشان مي دهد تمرين هاي ترکيبي با ايجاد خستگي کمتر و جذابيت و تنوع بيشتر مي تواند همانند تمرين هاي تداومي هوازي در پيشگيري، درمان و کاهش برخي عوامل خطرزاي قلبي - عروقي موثر واقع شود و اين شيوه تمريني مي تواند جايگزين تمرين هاي خسته کننده تداومي هوازي شود. 

 نسخه قابل چاپ