بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف اين تحقيق جمع آوري و توصيف معيارهاي انتخاب مربيان تيم هاي ملي شنا، شيرجه و واترپلو است. افراد حاضر در تحقيق را مربيان تيم هاي ملي، باشگاهي و منتخب استان ها تشکيل مي دهند. با استفاده از روش دلفي 64 متغير از بين تمامي ويژگي هاي مربيگري تيم هاي ملي برگزيده شدند. اطلاعات تحقيق با آزمون آماري کروسکال واليس در سطح P£0.05 تجزيه و تحليل شد. يافته هاي تحقيق نشان داده که بين هر يک از ابعاد مهارت هاي عاطفي- انساني، ويژگي هاي اجتماعي، مهارت هاي مديريتي، ويژگي هاي فردي، مهارت هاي ورزشي و نظر مربيان اين سه رشته اختلاف معني داري وجود دارد. در مقابل بين هر يک از ابعاد و ويژگي هاي شخصيتي، مهارت هاي فني، سوابق کاري و نظر مربيان اين سه رشته اختلاف معني داري وجود ندارد. همچنين بين نظر مربيان اين سه رشته در مورد اولويت بندي معيارهاي انتخاب مربيان تيم هاي ملي اين ورزش ها اختلاف معني داري مشاهده نشد (P=0.086).

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش بررسي تاثير يک برنامه دو تداومي فزايند و نيز زمان تمرين صبح هنگام و عصر هنگام بر تغييرات ايمونوگلوبولين هاي سرم شامل IgA, IgM, IgG و پاسخ هورمون هاي تستوسترون و کورتيزول بوده است. به اين منظور 28 دانشجوي پسر ورزشکار به صورت هدفمند انتخاب و به شکل تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. گروه تمريني صبح (n=14، وزن 68.2±9.8 کيلوگرم، سن 19.5±1.16 = سال و زمان تمرين 7:30 دقيقه) و گروه تمريني عصر (n=14، وزن 63.8±4.8 کيلوگرم، سن 19.8±1.24 سال و زمان تمرين 16:30 دقيقه). آزمودني ها به مدت 2 ماه تحت يک برنامه دو تدامي فزاينده با شدت ضربان قلب معين قرار گرفتند. براي اندازه گيري متغيرهاي وابسته، نمونه خوني آزمودني ها 24 ساعت قبل از اولين جلسه تمريني و 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين در وضعيت استراحتي جمع آوري شد. نتايج IgA, IgM, IgG تحقيق با استفاده از آناليز واريانس نشان داد مقادير و تستوسترون سرم دو گروه در پيش و پس آزمون تفاوت معني داري نداشته است.

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر به منظور بررسي اثر روش هاي مختلف آرايش تمرين بر اکتساب، يادداري و انتقال برنامه حرکتي تعميم يافته و پارامتر اجرا شد. در اين تحقيق که در دو آزمايش جداگانه انجام شد، 120 آزمودني به طور تصادفي انتخاب شدند. تکليف شرکت کننده ها در آزمايش اول تعقيب هدف نوري روي صفحه نمايش با برنامه حرکتي ثابت و پارامتر متغير با آرايش هاي مختلف بود. تکليف در آزمايش دوم تعقيب هدف نوري با پارامتر ثابت و برنامه حرکتي متغير با آرايش هاي مختلف بود. آزمودني ها مي بايست در کوشش هاي 20 ثانيه اي هدف نوري را تعقيب کنند. زمان باقي ماندن روي هدف توسط رايانه به عنوان نمره عملکرد آنها منظور شد. آزمودني ها پس از شرکت در پيش آزمون در دوره اکتساب 9 جلسه به تمرين پرداختند و در انتها در آزمون هاي يادداري و انتقال شرکت کردند. داده ها به کمک روش هاي آماري تحليل واريانس، کوواريانس، اندازه گيري مکرر و آزمون تعقيبي دانکن تحليل شد. نتايج نشان داد که تفاوت ها بين روش هاي مختلف آرايش تمرين در اکتساب و انتقال پارامتر معني دار، ولي در مرحله يادداري تاخيري معني دار نيست.

 نسخه قابل چاپ

هدف از پژوهش حاضر، بررسي تغييرات فعاليت EMG عضله مخالف حين عمل عضله موافق متعاقب تمرين هاي قدرتي است. آزمودني هاي اين پژوهش 30 مرد سالم تمرين نکرده با ميانگين سني 21±1.83 سال، قد 173.9±3.94 سانتي متر و وزن 73.15±7.51 کيلوگرم بودند. آزمودني ها به صورت تصادفي به دو گروه تجربي تمرين هاي قدرتي با وزنه (n=15) و گروه کنترل (n=15) تقسيم شدند. آنگاه داده هاي الکتروميوگرافي عضلات دوسربازويي (موافق) و سه سربازويي (مخالف)، محيط بازو و حداکثر انقباض ارادي (MVC) فلکسورهاي آرنج مربوط به دست برتر آزمودني ها در پيش آزمون اندازه گيري شد. گروه تجربي در اين پژوهش تمرين هاي قدرتي ايزوتونيک روي فلکسورهاي آرنج را سه جلسه در هفته به مدت 8 هفته انجام دادند. در پايان اين دوره تمريني متغيرهاي مورد نظر بار ديگر اندازه گيري شد. براي تعيين تفاوت آماري در متغيرهاي تحقيق از آزمون تي استودنت در سطح معني داري P£0.05 استفاده شد. نتايج پژوهش حاضر افزايش معني داري را در MVC فلکسورهاي آرنج و محيط بازو نشان داد، اين در حالي است که کاهش معني داري در فعاليت عضله سه سربازويي وجود داشت اما در فعاليت EMG عضله دوسربازويي تغيير معني داري مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر به بررسي رابطه خودکارامدي و تحمل ابهام در بين دانشجويان ورزشکار گروهي و انفرادي و دانشجويان غيرورزشکار پرداخته است. به اين منظور 116 نفر (62 غيرورزشکار، 34 ورزشکار گروهي و 20 ورزشکار انفرادي) در اين پژوهش شرکت کردند. ورزشکاران بيشتر دانشجوياني بودند که براي شرکت در مسابقات انتخاب شده يا شرکت کرده بودند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خودکارامدي (17 سوال) و پرسشنامه تحمل ابهام (22 سوال) بود. تجزيه و تحليل آماري داده ها نشان داد که در سه گروه مورد مطالعه بين تحمل ابهام با خودکارامدي همبستگي مثبت و معني داري وجود دارد اما از نظر ميزان خودکارامدي بين سه گروه مورد مطالعه تفاوت معني داري وجود نداشت. از نظر ميزان تحمل ابهام بين دانشجويان ورزشکار گروهي، انفرادي و غيرورزشکار تفاوت معني داري مشاهده شد، به اين معني که تحمل ابهام در ورزشکاران گروهي کمتر از ورزشکاران انفرادي است. همچنين در اين پژوهش نشان داده شد که ميانگين نمره خودکارامدي افراد داراي تحمل ابهام بالا بيشتر از افراد داراي تحمل ابهام پايين است.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق بررسي وضعيت موجود منابع انساني ورزش ژيمناستيک کشور به منظور تحليل SWOT و ارايه برنامه جامع توسعه نيروي انساني مي باشد. نمونه ها 120 نفر از نخبگان و کارشناسان ژيمناستيک از 30 استان کشور بودند. نتايج نشان داد جمعيت ورزشکاران ژيمناستيک به جمعيت کل کشور 13 نفر در هر يکصدهزار نفر است. 97.95 درصد از آنها در سطح مبتدي و 2.05 درصد در سطح قهرماني فعاليت دارند. تعداد ژيمناست هاي کشور به ازاي هر مربي 47 نفر و به ازاي هر داور 114 نفر است. آناليز و تفسير مجموعه اطلاعات نشان مي دهد جايگاه ورزش ژيمناستيک کشور بر روي محورمختصات SWOT در ناحيه Weakness قرار دارد. با بررسي منابع و اطلاعات داخلي و خارجي مجموعه اي از راهبردها و برنامه ها استخراج و ارايه شد که با راهبردهاي نظام جامع تربيت بدني و ورزش کشور نيز هماهنگي دارد. در اين تحقيق همچنين شاخص هاي ارزيابي نيروي انساني در ورزش ژيمناستيک کشور ارايه شده است.

 نسخه قابل چاپ

در تحقيق حاضر تاثير تمرين مشاهده اي و ترکيبي بر اکتساب و يادداري مهارت سرويس بلند بدميننتون با در نظر گرفتن ميانجيگري خودکارامدي بدني در دانش آموزان مقطع راهنمايي پسرانه شهرستان گنبدکاووس مورد بررسي قرار گرفته است. به اين منظور 80 دانش آموز پسر مقطع راهنمايي براي اين بررسي انتخاب شدند. آزمودني ها بر اساس سطح خودکارامدي و نوع تمرين به 8 گروه تقسيم شدند. گروه تمرين بدني مهارت مورد نظر را به صورت عملي انجام داد. گروه تمرين مشاهده اي مهارت را فقط مشاهده کرد. گروه ترکيبي مهارت سرويس بلند بدمينتون را هم به صورت بدني و هم مشاهده اي انجام داد و گروه کنترل نيز بدون تمرين بود. آزمودني ها در روز اول در مرحله اکتساب و آزمون اکتساب و 72 ساعت بعد در آزمون يادداري شرکت کردند. تجزيه و تحليل داده ها از طريق آزمون تي مستقل و آزمون واريانس دوطرفه نشان داد که تمرين مشاهده اي و ترکيبي نيز مانند تمرين فيزيکي مي توانند اکتساب و يادداري مهارت را بهبود بخشند و خودکارامدي نيز در اين ميان نقش موثري دارد به طوري که آزمودني هاي گروه خودکارامدي بالا در آزمون هاي اکتساب و يادداري مهارت به طور چشمگيري از گروه خودکارامدي پايين موفق تر بودند.

 نسخه قابل چاپ

کالاها و خدمات ورزشي مانند ساير کالاها و خدمات در معرض نيروهاي بازار قرار دارند. اما بندرت مشاهده مي شود که نگاه تجاري به ورزش در معرض چالش قرار گيرد. افزون بر اين، تاکنون رويکرد رايج در عرصه ورزش و انديشه اجتماعي کمتر به نمايش جنبه هاي منفي اين موضوع پرداخته و تاملي جدي در شيوه هاي نوين و انتقادي تفکر در مورد جنبه تجاري ورزش صورت نگرفته است. نگرش ها و انديشه هاي مرسوم درباره تجارت و ورزش، با اتخاذ موضعي غيرانتقادي در انديشه حفظ امتيازها و منافع تثبيت شده اي مانند کنترل سلسله مراتبي و توليد سود هستند. روندهاي تجاري حاکم بر ورزش آن چنان اهميت و گستره وسيعي دارند که اغلب بي هيچ ترديد و پرسشي مورد پذيرش قرار مي گيرند و در همين جاست که برخي انديشمندان معتقدند جامعه شناسان بايد به ايفاي نقش بپردازند و درباره برخي از اين عملکردها پرسش هايي مطرح کنند. دگرگوني هاي مديريتي و سازماني که به موازات تجاري شدن روزافزون ورزش از نيمه دوم قرن بيستم به اين سو رخ داده، در عين حال مي تواند براي ورزش و جامعه سودمند باشند. ممکن است کاستي ها و محدوديت هايي نيز ايجاد کنند که در اين صورت بايد بيش از اين در معرض تحليل انتقادي قرار گيرند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از پژوهش حاضر، ايجاد هنجار حالات خلقي شرکت کنندگان در مرحله کشوري مسابقات علمي- تخصصي معلمان مرد تربيت بدني بود. در اين پژوهش جامعه با نمونه برابر بود، از اين رو 337 نفر از معلمان مرد تربيت بدني از 29 استان در هفت گروه سني و سه مقطع تحصيلي به عنوان نمونه انتخاب شدند. اطلاعات از طريق سياهه نيمرخ حالات خلقي (Poms) که روايي و پايايي آن مورد تاييد قرار گرفته بود، جمع آوري شد. در اين پژوهش از ميانگين، انحراف استاندارد، رتبه درصدي و آناليز واريانس (ANOVA) استفاده شد. در نهايت هنجار نيمرخ حالات خلقي معلمان مرد تربيت بدني در هفت گروه سني و سه مقطع تحصيلي تعيين شد. نتايج نشان داد خلق و خوي معلمان مرد تربيت بدني در هفت گروه سني و سه مقطع تحصيلي تفاوت معناداري ندارد (P>0.05).

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق بررسي تاثير دو کشش متفاوت ايستا و پويا بر عملکرد دو سرعت 20 متر بود. بدين منظور 97 بازيکن مرد فوتبال باشگاه هاي تبريز به صورت تصادفي در 4 گروه کشش ايستاي غير فعال (n=28) (PSS)، کشش پوياي فعال (n=22) (ADS)، کشش ايستاي فعال (n=24) (ASS) و کشش ايستاي پويا (n=23) (SDS) قرار گرفتند. هر چهار گروه پس از گرم کردن با دو استاندارد 10 دقيقه اي جاگينگ، 2 بار دو سرعت 20 متر را اجرا کردند. پس از اجراي آزمودني ها پروتکل هاي کششي متفاوت، دو سرعت 20 متر را دوباره اجرا کردند. پس از تجزيه و تحليل آماري بر اساس تحليل واريانس افزايش معني داري در زمان دو سرعت در گروه هاي ASS و (P£0.05) PSS و کاهش معني داري در زمان دو سرعت در گروه هاي ADS و (P£0.05) SDS مشاهده شد. بنابراين محقق نتيجه گرفت که کشش ايستا به عنوان بخشي از برنامه گرم کردن، عملکرد دو سرعت 20 متر را کاهش مي دهد در حالي که کشش پوياي فعال عملکرد دو سرعت 20 متر را افزايش مي دهد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر توصيف هوش عاطفي و راهبردهاي مديريت تعارض در مديران آموزشي و اجرايي دانشکده و گروه هاي تربيت بدني دانشگاه هاي کشور، تعيين رابطه بين آنها و مقايسه اين متغيرها در بين آزمودني ها و ارايه الگو بود. اطلاعات لازم به وسيله پرسشنامه هاي هوش عاطفي شرينگ، پرسشنامه راهبردهاي مديريت تعارض رابينز و پرسشنامه محقق ساخته مشخصات فردي مديران گردآوري شد. نتايج پژوهش نشان داد بين هوش عاطفي و انتخاب راهبرد کنترل همبستگي معني دار منفي وجود دارد (P<0.0001, r=-0.4439). بين هوش عاطفي و انتخاب راهبرد راه حل گرايي همبستگي معني دار مثبت مشاهده شد (P<0.0001, r=0.4258). بين هوش عاطفي و راهبرد عدم مقابله هيچ گونه همبستگي مشاهده نشد. بين مديران با مدرک تحصيلي کارشناسي و کارشناسي ارشد با دکترا و مديران آموزشي با اجرايي از نظر ميزان هوش عاطفي و انتخاب راهبردهاي مديريت تعارض تفاوت معني داري مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ

در اين تحقيق ساختار و عملكرد قلب ورزشكاران و غير ورزشكاران معلول ضايعه نخاعي و تاثير يك برنامه منتخب هوازي روي 48 نفر از آنان مورد مطالعه و مقايسه قرار گرفت . ورزشكاران از رشته دو و ميداني، در ماده پرتاب ها، و در سطوح ملي و استاني و غيرورزشكاران از آسايشگاه معلولان و سالمندان كهريزك انتخاب شدند آزمودني هاي گروه تجربي تمرين هاي منتخب هوازي را انجام دادند. اين گروه سه جلسه در هفته تمرين داشتند. گروه كنترل تمرين هاي خاصي انجام نمي دادند. آزمون اكوكارديوگرافي و Spectral Doppler براي مطالعه ساختار و عملكرد قلب آزمودني ها در دو نوبت قبل از تمرين و پس از آن انجام شد. مقايسه ساختار و عملکرد قلب ورزشکاران و غيرورزشکاران معلول ضايعه نخاعي پيش از انجام برنامه تمريني نتايج خاصي را نشان داد و در ادامه مقايسه متغيرهاي مذكور پس از انجام برنامه تمريني تغييرات قابل توجهي از نظر آماري در متغيرهاي مورد مطالعه مشاهده نشد.(p<0.05)

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، توصيف وضعيت آموزش، نيروي انساني (مدرسان)، امكانات و اماكن و تاسيسات و بودجه براي ارائه دروس تربيت بدني عمومي 1 و 2 در واحدهاي دانشگاه آزاد اسلامي منطقه 3 کشور بود. به اين منظور از روش توصيفي براي انجام تحقيق استفاده شد و داده ها به روش ميداني جمع آوري گرديد. نمونه آماري شامل 15 مدير گروه هاي آموزشي، 121 مدرس و 2524 دانشجو (1335 دانشجوي دختر و 1189 دانشجوي پسر) بود. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي محقق ساخته شامل سوال هاي باز و بسته استفاده شد. يافته هاي تحقيق نشان داد: 1. بين ديدگاه مديران گروه، مدرسان و دانشجويان در مورد اهميت برنامه آموزشي، هماهنگي مدرسان با اهداف آموزشي و كافي بودن يا نبودن ساعت زمان اجراي دروس تربيت بدني عمومي و نيز نسبت تخصيص بودجه سرانه با تعداد دانشجويان، تفاوت معني داري وجود دارد. 2. بين ديدگاه مديران گروه، مدرسان و دانشجويان درباره تناسب تعداد دانشجويان با امكانات و تاسيسات ورزشي و تناسب بين تعداد مدرسان با تعداد دانشجويان هر كلاس و نيز بين ديدگاه مديران گروه و مدرسان در خصوص كيفيت آموزش نظري دروس تربيت بدني عمومي، تفاوت معني داري وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اصلي اين پژوهش، مقايسه تاثير دو نوع تمرين مقاومتي بر ميزان قدرت بيشينه عضله چهار سرران و سينه اي بزرگ است . آزمودني ها 45 دانشجوي مرد غيرورزشكار (ميانگين سن = 18.5±0.64، ميانگين وزن = 70±10 كيلوگرم و ميانگين قد 173±5.7) بودند كه به طور داوطلب انتخاب و به سه گروه 15 نفره همانند موسوم به مك كلوي (A)، دلورم واتكينز (B) و كنترل به طور تصادفي تقسيم شدند. گروه هاي تمرين (A، (Bهر يك برنامه ي تمرين ويژه خود را 4 روز در هفته به مدت 6 هفته اجرا كردند. نتايج تحليل هاي واريانس دلالت بر آن داشت كه قدرت بيشينه در گروه هاي تمرين (A، (Bهر  بيشتر از گروه كنترل (C) يا بدون تمرين بود. حتي افزايش قدرت بيشينه در عضله چهار سر ران گروه مك كلوي بيشتر از گروه دلورم واتكينز بود، اما هيچ تفاوت معني داري بين روش هاي تمرين و افزايش قدرت بيشينه عضله سينه اي بزرگ وجود نداشت . آزمون فرضيه هاي ديگر پژوهش نشان داد كه تفاوت معني داري بين گروه ها ي پژوهش وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از انجام اين پژوهش تاثير دو نوع شيوه تمريني تناوبي و تداومي بر تغييرات لپتين دانشجويان غيرورزشكار دانشگاه تهران است . در ابتدا 45 نفر از دانشجويان غيرورزشكار با ميانگين سني 22±1.8 سال، وزن 67.5±8.06 كيلوگرم و قد 173.8±7.23 سانتي متر به طور تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. اين افراد به سه گروه 15 نفري كنترل، تداومي و تناوبي تقسيم شدند. قبل و بعد از تمرين ها از هر نفر آزمايش خون گرفته شد و ميزان لپتين آنها از طريق Elisa، Sandiwhich اندازه گيري شد. دوره تمريني شامل 16  هفته و هر هفته 3 جلسه تمرين بود. براي تعيين شاخص ميانگين و انحراف استاندارد از آمار توصيفي و در قسمت آمار استنباطي از آزمون t student استفاده شد. نتايج نشان داد فعاليت تناوبي تاثير معني داري بر تغييرات لپتين سرم آزمودني ها ندارد (p=0.46) اما فعاليت تداومي تاثير معني داري بر تغييرات لپتين سرم آزمودني دارد (p=0.01)

 نسخه قابل چاپ