بانک مقالات رشته تربیت بدنی

پژوهش حاضر به بررسي رابطه خودکارامدي و تحمل ابهام در بين دانشجويان ورزشکار گروهي و انفرادي و دانشجويان غيرورزشکار پرداخته است. به اين منظور 116 نفر (62 غيرورزشکار، 34 ورزشکار گروهي و 20 ورزشکار انفرادي) در اين پژوهش شرکت کردند. ورزشکاران بيشتر دانشجوياني بودند که براي شرکت در مسابقات انتخاب شده يا شرکت کرده بودند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خودکارامدي (17 سوال) و پرسشنامه تحمل ابهام (22 سوال) بود. تجزيه و تحليل آماري داده ها نشان داد که در سه گروه مورد مطالعه بين تحمل ابهام با خودکارامدي همبستگي مثبت و معني داري وجود دارد اما از نظر ميزان خودکارامدي بين سه گروه مورد مطالعه تفاوت معني داري وجود نداشت. از نظر ميزان تحمل ابهام بين دانشجويان ورزشکار گروهي، انفرادي و غيرورزشکار تفاوت معني داري مشاهده شد، به اين معني که تحمل ابهام در ورزشکاران گروهي کمتر از ورزشکاران انفرادي است. همچنين در اين پژوهش نشان داده شد که ميانگين نمره خودکارامدي افراد داراي تحمل ابهام بالا بيشتر از افراد داراي تحمل ابهام پايين است.

 نسخه قابل چاپ