بانک مقالات رشته تربیت بدنی

مسابقات علمي _ تخصصي معلمان تربيت بدني، يکي از روش هاي آموزشي و انگيزشي ضمن خدمت است که هرساله در سه مرحله برگزار مي شود. اين مسابقات شامل سه آزمون علمي، مهارتي و آمادگي جسماني است. هدف تحقيق حاضر، بررسي و مقايسه ديدگاه معلمان و مسوولان تربيت بدني پيرامون اثربخشي مسابقات علمي _ تخصصي است. به اين منظور، 290 نفر (260 معلم تربيت بدني و 30 مسوول تربيت بدني) از معلمان و مسوولان تربيت بدني استان گيلان بر اساس جدول مورگان به طور تصادفي به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. اعتبار آن قبلا به روش آلفاي کرونباخ بيشتر از 9.0 محاسبه شده بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي کولموگروف – اسميرنوف يک گروهي و -u من ويتني در سطح معني داري p£0.05 تجزيه و تحليل شد. تجزيه و تحليل ها نشان داد که از نظر معلمان و مسوولان تربيت بدني، شرکت در مسابقات بر ويژگي هاي شغلي، نحوه گذران اوقات فراغت و نحوه انجام وظايف شغلي معلمان تاثير معني داري دارد. در مورد تاثير شرکت در اين مسابقات بر متغيرهاي شغلي بين ديدگاه هاي معلمان و مسوولان تربيت بدني فقط در مورد متغير توانايي و نحوه انجام وظايف شغلي تفاوت معني داري وجود دارد. در پايان نتيجه گيري مي شود که از ديدگاه معلمان و مسوولان تربيت بدني، مسابقات علمي _ تخصصي مي تواند بر متغيرهاي شغلي معلمان مؤثر باشد اما بر عملکرد آنها تاثير چنداني ندارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين مقاله، توصيف شيوه زندگي و وضعيت قامت دانشجويان دانشگاه الزهرا و ارتباط آنها با يکديگر بود. بدين منظور تمام دانشجويان (261 زن) دانشگاه الزهرا که در نيمسال دوم تحصيلي 83-1382 واحد تربيت بدني (1) را مي گذراندند، به صورت هدفمند انتخاب شدند. بنابراين جامعه آماري منطبق بر نمونه آماري بود. پرسشنامه محقق ساخته شيوه زندگي توسط شرکت کنندگان تکميل و وضعيت بدني دانشجويان تحت آزمون استاندارد نيويورک از طريق دستگاه اسپانديلومتر و صفحه شطرنجي بررسي شد. در تجزيه و تحليل داده ها، از آزمون خي دو استفاده شد. نتايج نشان داد نزديک به نيمي از آزمودني ها کيف خود را با شانه راست بدن حمل مي کنند و وزن کيف بيش از نيمي از آنها متوسط بود. بيشتر دانشجويان در هيج فعاليت بدني شرکت نداشتند و حدود 30 درصد آنها از کفش هاي ورزشي استفاده مي کردند. حدود نيمي از آنها کمردرد، درد عضلات پشت، سرشانه و گردن داشتند. بيش از نيمي از آنها هنگام استراحت به صورت چهار زانو مي نشستند. بيشتر آنها داراي افت شانه در سمت راست بودند. بين وضعيت نشستن دانشجويان به هنگام مطالعه با پاي پرانتزي، نحوه حمل کيف با افت شانه، وضعيت خوابيدن با پشت گود و گرد، نوع کفش با شست کج و همچنين بين ورزش و دردها کمر و عضلات شانه ارتباط معناداري وجود داشت. 

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير بازي هاي رايانه اي برانگيختگي نوجوانان پسر است. به اين منظور 50 نوجوان پسر با ميانگين سني 17.48 در دو گروه 25 نفري قرار گرفتند. نخست قبل از بازي متغيرهاي مربوط به انگيختگي شامل فشار خون، ضربان قلب، تعداد تنفس و درجه حرارت بدن اندازه گيري و سپس آزمودني ها به مدت 30 دقيقه به بازي هاي مربوط به گروه خود (بازي كانتراسترايك براي گروه خشن و بازي فيفا 2005 براي گروه غيرخشن) پرداختند. متغيرهاي مورد تحقيق در دقيقه 15 بازي و سپس بلافاصله پس از بازي نيز مورد اندازه گيري قرار گرفت. نتايج نشان داد بازي رايانه اي خشن موجب افزايش معني داري در انگيختگي فيزيولوژيك شامل فشار خون سيستوليك و دياستوليك ضربان قلب و تعداد تنفس مي شود اما بر روي درجه حرارت بدن تاثير معني داري ندارد. در حالي كه بازي رايانه اي غيرخشن بر روي هيچ كدام از متغيرهاي انگيختگي تاثير معني داري نداشته و سبب افزايش انگيختگي فيزيولوژيك نمي شود. 

 نسخه قابل چاپ

هدف از پژوهش حاضر، تعيين ارتباط بين ويژگي هاي پيکري، بيوانرژيک و زيست حرکتي با موفقيت شمشيربازان مرد نخبه ايران بود. نمونه آماري پژوهش را 20 شمشيرباز نخبه عضو تيم ملي با ميانگين سني 20.7±4.59 سال تشکيل مي دادند. از ويژگي هاي پيکري، قد، توده بدن، قد نشسته، طول دست ها، شاخص توده بدني و درصد چربي بدن؛ از ويژگي هاي بيوانرژيک؛ توان هوازي، توان بي هوازي با اسيد لاکتيک و توان بي هوازي بي اسيد لاکتيک و از ويژگي هاي زيست حرکتي، استقامت عضلاني، انعطاف پذيري، چابکي، زمان واکنش، سرعت، قدرت و توان انفجاري اندازه گيري شد. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد از ويژگي هاي پيکري، قد و شاخص توده بدني، از ويژگي هاي بيوانرژيک، توان هوازي و از ويژگي هاي زيست حرکتي، قدرت پنچه و انعطاف پذيري با موفقيت رابطه معناداري داشتند، بنابراين، در گزينش افراد مستعد براي شمشيربازي و نيز در طراحي برنامه هاي تمريني براي رسيدن به اوج اجراي ورزشي مي توان از اين ويژگي ها به عنوان معيارهاي ارزيابي استفاده کرد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، مقايسه عوامل فشارزاي رواني دانشجويان ورزشکار و غيرورزشکار و رابطه اين عوامل با بهداشت رواني دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد بهبهان است. نمونه آماري تحقيق را 77 دانشجوي ورزشکار و 228 دانشجوي غيرورزشکار تشکيل مي دهند. که با روش تصادفي مرحله اي انتخاب شدند، ابزار تحقيق شامل پرسشنامه فشارزاي رواني دانشجويي (SSQ) و بهداشت رواني(SCL-25)  بود. روايي و پايايي اين پرسشنامه ها تاييد شد. آزمون فرضيه هاي تحقيق در سطح (P£0.05) نشان داد که بين عوامل فشارزاي رواني دانشجويان ورزشکار و غيرورزشکار تفاوت معني داري وجود دارد. بين دانشجويان ورزشکار و غيرورزشکار در مورد تحمل فشارزاي رواني ناشي از عوامل شرايط تحصيلي، فراغت از تحصيل و محيط خوابگاه تفاوت معني داري مشاهده شد. بين وضعيت بهداشت رواني دانشجويان ورزشکار و غيرورزشکار تفاوت معني داري به دست نيامد. بين عوامل فشارزاي رواني دانشجويان با بهداشت رواني آنها رابطه مثبت و معناداري مشاهده شد. از بين عوامل فشارزاي رواني دو عامل شرايط تحصيلي و فراغت از تحصيل بيشترين رابطه را با بهداشت رواني دانشجويان نشان داد. همبستگي چندگانه بين عوامل فشارزاي رواني و بهداشت رواني نشان داد، متغيرهاي شرايط تحصيلي، محيط آموزشي، فراغت از تحصيل و محيط خوابگاه به عنوان مولفه هاي فشارزاي رواني به طور معني داري بهداشت رواني را پيش بيني مي کنند.

 نسخه قابل چاپ

در سال هاي اخير سنگ نوردي در کشورمان به يکي از ورزش هاي جذاب و پرطرفدار بويژه در بين جوانان تبديل شده که شرايط جغرافيايي کشور (اغلب کوهستاني) و پيشرفت هاي فني بويژه ساخت ديوارهاي مصنوعي در آن بي تاثير نبوده است. ولي همزمان با پيشرفت و افزايش علاقه مندي به اين ورزش به صورت غيررسمي گزارش شده که آمار آسيب هاي ويژه اين رشته در بين ورزشکاران افزايش يافته است. هدف از تحقيق حاضر بررسي شيوع صدمات اسکلتي – عضلاني اندام هاي است. به اين منظور در فاصله زماني 3 ماهه، وضعيت آسيب ديدگي 50 سنگ نورد از شهرهاي اردبيل، اروميه، کرمانشاه، نهاوند و همدان با معاينه باليني در نواحي انگشتان، کف دست، مچ، ساعد، آرنج، بازو و کمربند شانه اي ارزيابي شد. پس از جمع آوري اطلاعات و تجزيه و تحليل آنها، مشخص شد نيمي از آسيب ها به انگشتان دست وارد شده و نيم ديگر در ساير نواحي مورد مطالعه تقريبا به طور مساوي توزيع شده بود. از نظر نوع آسيب، کشيدگي ليگامنت جانبي بين بندي فوقاني (PIP) در انگشتان دست، و کشيدگي عضلات خم کننده عمقي (FDP) و سطحي  (FDS)انگشتان دست، کشيدگي قرقره حلقوي  A2و کشيدگي عضلات چرخاننده کتف بيشترين ميزان آسيب ها را شامل مي شوند. همچنين تفاوت معني داري در آسيب ها بين دو گروه از سنگ نوردان باتوجه به درجه صعود آنان به دست آمد. همچنين ارتباط معني داري بين حداکثر درجه صعود و شدت صدمات قرقره حلقوي  A2مشاهده شد.

 نسخه قابل چاپ

اين تحقيق با هدف بررسي رابطه و مقايسه احساس تنهايي و منبع کنترل دانشجويان پسر ورزشکار و غيرورزشکار دانشگاه رازي کرمانشاه انجام شد. به اين منظور 60 دانشجوي ورزشکار شرکت کننده در تمرين هاي تيم هاي ورزشي دانشگاه و 60 غيرورزشکار به عنوان آزمودني در نظر گرفته شدند. احساس تنهايي توسط پرسشنامه احساس تنهايي UCLA و منبع کنترل توسط پرسشنامه IPC لونسون اندازه گيري شد. براي بررسي رابطه متغيرها در دو گروه از ضريب همبستگي پيرسون و براي مقايسه متغيرها بين دو گروه از آزمون t دو گروه مستقل استفاده شد. با بررسي روابط بين متغيرها، بين احساس تنهايي با منبع کنترل دروني و منبع کنترلي بيروني (گرايش به افراد قدرتمند) در دو گروه و احساس تنهايي و منبع کنترل بيروني (گرايش به شانس) در پسران ورزشکار رابطه معني داري مشاهده نشد. همچنين بين احساس تنهايي و منبع کنترل بيروني (گرايش به شانس) در پسران غيرورزشکار ارتباط معني داري مشاهده شد. از مقايسه متغيرها نتيجه گرفته شد که بين احساس تنهايي و منبع کنترل دروني در دو گروه تفاوت معني داري وجود دارد اما بين منبع کنترل بيروني در دو گروه تفاوت معني داري وجود ندارد. باتوجه به وجود رابطه معني دار بين احساس تنهايي و منبع کنترل بيروني (گرايش به شانس) در غيرورزشکاران، مي توان گفت که غيرورزشکاران با منبع کنترل بيروني با اين بارو که کنترل کمي بر روي رويدادهاي زندگي خود دارند، بيشتر احساس تنهايي مي کنند. تفاوت معني دار بين احساس تنهايي در دو گروه اثر مفيد رواني – اجتماعي فعاليت هاي ورزشي را تاييد مي کند. همچنين وجود تفاوت معني دار بين منبع کنترل دروني در دو گروه بيانگر آن است که ورزشکاران کنترل بيشتري روي زندگي خود دارند و خودشان را بيشتر مسوول موفقيت ها و شکست هاي خود مي دانند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين پژوهش، بررسي ارتباط ممکن بين توانايي هاي حرکتي، شاخص هاي آنتروپومتريکي (لايه سنجي پوستي، دور اندام ها، درازا و نسبت بين درازا و پهناي اندام ها)، انواع تيپ بدني و فعاليت جسماني است. به اين منظور 277 دختر و پسر دانش آموز 12 تا 15 ساله شهر تهران به شيوه تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. قد، وزن، شاخص توده بدن (BMI)،9  مورد لايه سنجي پوستي، 13 مورد دور اندام، 8 مورد طول اندام و 8 مورد نسبت درازا و پهنا اندازه گيري شد. انواع تيپ بدني (اندومورف، اکتومورف و مزومورف) مطابق نظر کارتر و هيث (1990) مشخص شد. فعاليت جسماني آزمودني ها بر اساس پرسشنامه تلاما و همکارانش (1996) به دست آمد. همچنين از آزمون يوروفيت (1988) که شامل آزمون هاي دو رفت و برگشت استقامتي 20 متر، قدرت پنجه، پرش طول در جا، بارفيکس، دراز و نشست، دو رفت و برگشت 10 در 5 متر، ضربه زدن انگشت روي يک صفحه، انعطاف پذيري به جلو در حالت نشسته و حرکت تعادلي فلامينگو، براي سنجش توانايي هاي حرکتي استفاده شد. ارتباط بين شاخص هاي آنتروپومتريکي و نتايج آزمون يوروفيت در حد متوسط بود که اين مساله بويژه در آزمون هاي تحمل وزن معني دار مشاهده شد. فعاليت جسماني آزمودني ها به شاخص هاي آنتروپومتريکي آنها وابسته نبود. نتايج آزمون دو رفت و برگشت استقامتي در همه گروه هاي سني در هر دو جنس ارتباط معني داري با فعاليت جسماني داشت.

 نسخه قابل چاپ

هدف تحقيق حاضر، بررسي الگوهاي حرکتي پايه منتخب (پرش طول جفتي و لي لي کردن) در کودکان پسر و دختر هفت ساله شهرستان اروميه بود. روش پژوهش از نوع توصيفي – ميداني است. آزمودني هاي تحقيق 102 دختر و 102 پسر کلاس اول ابتدايي مدارس دولتي آموزش و پرورش شهرستان اروميه بودند. اطلاعات پژوهش از طريق فيلمبرداري مهارت هاي مورد نظر از سه زاويه رو به رو، پهلو و پشت جمع آوري شد. الگوي پرش طول جفتي با استفاده از روش مرحله اي کلارک و فيليپس (1985) و الگوي لي لي کردن با استفاده از روش مرحله اي هالورسون و ويليامز (1985) ارزيابي شد. و ويژگي هاي کلي اين مهارت ها مورد بررسي قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفي استفاده شد. نتايج پژوهش به طور خلاصه به شرح زير است: در مهارت پرش طول جفتي بين پسرا و دختران تفاوت چشمگيري مشاهده نشد اما در مهارت لي لي کردن، دختران عملکرد بهتري داشتند. همچنين بيشتر آزمودني هاي پژوهش در مقايسه با معيارهاي وابسته به سن پايين تر از مرحله پيشرفته اين مهارت ها قرار دارند.

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر به منظور بررسي ارتباط بين ساختار سازماني و خلاقيت مديران ستادي سازمان تربيت بدني به انجام رسيد. جامعه تحقيق مورد نظر مديران ستادي سازمان تربيت بدني بودند. به اين منظور 42 نفر در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفتند. براي جمع آوري داده هاي تحقيق از پرسشنامه ساختار سازماني حميدي (1383) بر گرفته از رابينز و پرسشنامه استاندارد شده خلاقيت رندسيپ (1986)، با تجديد نظر دوباره توسط متخصصان اين رشته استفاده شد. يافته هاي تحقيق با استفاده از روش هاي آمار توصيفي، همبستگي پيرسون و همبستگي رتبه اي اسپيرمن تجزيه و تحليل شد. نتايج اين تحقيق نشان داد که بين ساختار سازماني و خلاقيت مديران ستادي ارتباط معني داري وجود دارد ولي بين پيچيدگي و خلاقيت مديران ستادي رابطه معني داري مشاهده نشد. همچنين رابطه بين رسميت و تمرکز با خلاقيت مديران ستادي و رابطه بين سطح تحصيلات و خلاقيت مديران ستادي معني دار بود. بر اساس يافته هاي تحقيق، مهم ترين عوامل مرتبط بر کاهش خلاقيت مديران ستادي سازمان تربيت بدني، تمرکز بر تصميم گيري شخصي به جاي مشارکت در تصميم گيري و عدم تناسب بين شغل با رشته تحصيلي و سطح تحصيلات است که باتوجه به نتايج اين تحقيق، پيشنهادهاي کاربردي به مسوولان سازمان تربيت بدني ارايه شد.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر به بررسي نگرش و نيازهاي مختلف دانش آموزان در خصوص درس تربيت بدني در مدارس متوسطه شهرستان ملاير درسال تحصيلي 84 – 83 پرداخته است. به اين منظور، 385 دانش آموز (192 دختر و 193 پسر) از بين کل دانش آموزان به شيوه نمونه گيري طبقه اي _ تصادفي منظم انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها، از پرسشنامه محقق ساخته، استفاده شد و روايي صوري پرسشنامه با نظر استادان مورد تاييد قرار گرفت. همچنين طي مقاله مقدماتي، ضرايب پايايي پرسشنامه به شيوه سنجش همساني دروني سوال ها با استفاده از آلفاي کرونباخ محاسبه شد (نگرش سنجي 0.7 و نيازسنجي 0.8). براي تجزيه و تحليل داده ها علاوه بر شاخص هاي آمار توصيفي از آزمون آماري من ويتني يو استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با برنامه SPSS انجام گرفت. نتايج نشان داد که نگرش کلي دانش آموزان درباره امکانات و تجهيزات ورزشي مدارس، برنامه و محتواي آموزشي، شيوه تدريس معلمان و نحوه ارزشيابي در مجموع با 81 درصد در سطح خوبي قرار دارد. همچنين نياز کلي دانش آموزان در زمينه امکانات و تجهيزات ورزشي، برنامه و محتواي آموزشي در مجموع با 56.1 درصد در سطح خيلي زياد قرار دارد. در ضمن مقايسه نگرش دانش آموزان دختر و پسر در زمينه هاي امکانات و تجهيزات ورزشي، ارزشيابي از درس تربيت بدني تفاوت معني داري باهم ندارند اما در زمينه هاي برنامه و محتواي آموزشي و شيوه تدريس معلمان و به طور کلي نگرش دانش آموزان دختر نسبت به دانش آموزان پسر مثبت است. مقايسه نيازهاي ورزشي دختران و پسران نشان مي دهد که بين نظر دختران و پسران از لحاظ امکانات و تجهيزات ورزشي، برنامه و محتواي آموزشي تفاوت معني داري وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ

در اين پژوهش، سازه هاي شخصيتي سختکوشي، جامعه گرايي و خودپيروي در ورزشکاران ورزش هاي گروهي و فردي مقايسه و تاثير اين سازه ها بر موفقيت ورزشي بررسي شد. به اين منظور 134 ورزشکار داوطلب (92 گروهي، 42 فردي، 88 پسر و 46 دختر) از دانشجويان رشته هاي مختلف ورزشي دانشکده تربيت بدني دانشگاه تهران و ورزشکاران باشگاه هاي سايپا، قزوين، صنام، پيکان، پاس، پيروزي، ايران خودرو، آرارات و رازي در اين پژوهش شرکت کردند. از ورزشکاران خواسته شد مقياس سختکوشي و مقياس جامعه گرايي – خود پيروي را تکميل کنند. به منظور سنجش موفقيت ورزشي آزمودني ها، مقياس موفقيت ورزشي در اختيار مربيان قرار گرفت و ضمن تشريح اهداف پژوهش، از آنها خواسته شد پرسشنامه را تکميل کنند. نتايج پژوهش نشان داد که نمره ورزشکاران ورزش هاي گروهي در متغير جامعه گرايي به صورت معني دار بيش از نمره ورزشکاران ورزش هاي فردي در اين متغير شخصيتي و نمره ورزشکاران ورزش هاي فردي در متغير خود پيروي به صورت معني دار بيش از نمره ورزشکاران ورزش هاي گروهي است. تفاوت نمره هاي دو گروه در مورد متغير سختکوشي از نظر آماري معني دار نبود. نتايج همچنين نشان داد که متغيرهاي سختکوشي و جامعه گرايي مي توانند واريانس موفقيت ورزشي را به صورت معني دار در ورزش هاي گروهي و متغيرهاي سختکوشي و خود پيروي مي توانند واريانس موفقيت ورزشي را به صورت معني دار در ورزش هاي فردي تبيين کنند.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش تبيين نقش رسانه هاي جمعي در نهادينه کردن ورزش همگاني در کشور است. پيش فرض اساسي در پرداختن به اين مقوله، نقش رسانه هاي جمعي به عنوان منبع غالب شکل گيري واقعيت هاي اجتماعي است که مهم ترين ويژگي يک عمل نهادي شده است. با استفاده از روش تحقيق پيمايشي و به کارگيري پرسشنامه اي که روايي آن مورد تاييد قرار گرفته و پايايي آن 83 درصد برآورد شده بود، به بررسي موضوع در نمونه 340 نفري از شهروندان مناطق 22 گانه تهران که هفته اي حداقل يک بار در ايستگاه هاي ورزش همگاني حضور مي يابند، پرداخته شد. روش نمونه گيري در مرحله اول به صورت خوشه اي و در مرحله دوم تصادفي بود. به منظور آزمون فرضيه ها از آزمون هاي همبستگي رتبه اي اسپيرمن و تحليل مسير استفاده شد. نتايج پژوهش حاکي از اثر معني دار رسانه ها بر نهادينه شدن ورزش همگاني (37 درصد) است. به عبارتي 37 درصد تغييرات در نهادينه شدن ورزش همگاني در کشور مربوط به رسانه هاست و 63 درصد بقيه به عوامل ديگر مربوط مي شود.

 نسخه قابل چاپ

هدف مطالعه حاضر مقايسه اثربخشي تصويرسازي ذهني (مبتني بر موفقيت) و تن آرامي بر افزايش خودکارامدي و عملکرد تکواندوکاران است. به همين منظور 92 تکواندوکار 15 تا 18 ساله شهرستان اردبيل به صورت تصادفي در سه گروه آموزش تصوير سازي (30 نفر)، آموزش تن آرامي (30 نفر) و گروه کنترل (32 نفر) گمارده شدند. براي گروه اول تصويرسازي ذهني و براي گروه دوم تن آرامي هر کدام در هشت جلسه آموزش داده شد. ولي گروه سوم هيچ آموزشي دريافت نکردند. براي جمع آوري اطلاعات از مقياس خودکارامدي شرر و از مقياس عملکرد ورزشي استفاده شد. نتايج آنها نشان داد که بين سه گروه تصويرسازي، تن آرامي و گروه کنترل در تفاضل نمره هاي پِيش آزمون- پس آزمون خودکارامدي و عملکرد ورزشي تفاوت معني داري وجود دارد (P<0.01). به عبارت ديگر، ميانگين تفاضل نمره هاي پيش آزمون- پس آزمون خودکارامدي و عملکرد ورزشي در گروه تصويرسازي بيشتر از گروه تن آرامي و گروه کنترل و ميانگين نمره هاي اين دو متغير در گروه تن آرامي بيشتر از گروه کنترل است.

 نسخه قابل چاپ