بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از تحقيق حاضر، تعيين ارتباط توان هوازي بيشينه با برخي عوامل خطرزاي بيماري قلبي– کرونري بود. بدين منظور 59 آزمودني با ميانگين سني 21.15±2.55 سال، قد 174±6.83 سانتيمتر و وزن 70.26±12.62 کيلوگرم از بين دانشجويان پسر دانشگاه آزاد اسلامي واحد خرم آباد به صورت خوشه اي چندمرحله اي و تصادفي انتخاب شدند. براي اجراي تحقيق، ابتدا آزمودني ها در تست 1.5 مايل براي برآورد توان هوازي بيشينه (VO₂max) شرکت کردند؛ سپس وزن، قد، دور شکم و دور لگن آزمودني ها اندازه گيري و ضخامت چربي زير پوست در سه ناحيه سينه، شکم و ران هم براي تعيين درصد چربي بدن (BF%) تعيين شد. همچنين کلسترول تام (TC)، ليپوپروتئين کم چگال (LDL)، ليپوپروتئين پرچگال (HDL)، تري گليسيريد (TG)، نسبت کلسترول به ليپوپروتئين پرچگال (TC/HDL) و نسبت دور شکم به دور لگن (WHR) نيز تعيين شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از ضريب همبستگي گشتاوري پيرسون استفاده شد و حداقل سطح معني داري براي اين تحقيق p<0.05 تعيين گرديد. نتايج اين تحقيق نشان داد بين توان هوازي با WHR, TG, LDL, FFM و BF% و BMI رابطه معکوس معني داري در سطح P?0.01 وجود دارد. بين توان هوازي بيشينه با TC هم رابطه معکوس معني داري در سطح P?0.05 مشاهده شد. با اين حال، بين توان هوازي بيشينه با HDL و نسبت TC/HDL رابطه معني داري مشاهده نشد. نتايج اين تحقيق نشان داد که فعاليت بدني بر ترکيب بدن تاثير مي گذارد و تاثير مطلوبي بر ليپيدهاي سرم دارد که موجب کاهش عوامل خطرزاي بيماري قلبي کرونري مي شود.

 نسخه قابل چاپ