بانک مقالات رشته تربیت بدنی

سرمايه اجتماعي، مفهومي نوين است که طي دو دهه اخير توجه انديشمندان علوم تحقيقات و به ويژه جامعه شناسان را به خود جلب کرده است. اين سرمايه ممکن است کارکردها و پيامدهاي متنوعي داشته باشد. به طور کلي به سرمايه اجتماعي اغلب به عنوان يک خير جمعي و خصوصي نگريسته مي شود، زيرا سرمايه اجتماعي به عنوان محصول روابط اجتماعي، هم به سود به وجود آورنده است و هم به سود ديگران. به اين ترتيب نمي توان امتيازهاي سرمايه اجتماعي را محدود کرد. پرسش مطرح در مقاله حاضر اين است که آيا مولفه هاي سرمايه اجتماعي با مشارکت ورزشي رابطه دارند؟ و در صورت وجود رابطه، کدام يک از آنها تبيين کننده بهتري براي ميزان مشارکت ورزشي اند؟ براي دستيابي به اهداف مذکور، 382 نفر از شهروندان 29-15 ساله شهر بابل به روش نمونه گيري چند مرحله اي انتخاب و بررسي شدند. نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان مي دهد که مولفه هاي ارتباطات دوستانه، اعتماد به دوستان، اعتماد به همسايگان، روابط همسايگي و انجام فعاليت هاي داوطلبانه، همبستگي معني داري با مشارکت ورزشي دارند. بر اساس نتايج رگرسيون چندمتغيره و تحليل مسير، متغيرهاي عضويت داوطلبانه، اعتماد به دوستان، وضعيت اقتصادي خانواده و ارتباطات دوستانه به ترتيب مهم ترين تبيين کننده هاي مشارکت ورزشي اند. يافته هاي تحقيق حاضر تا حدود زيادي مويد نظريه پانتام درباره تاثير غالب عضويت داوطلبانه در انجمن ها و سازمان ها بوده است.

 نسخه قابل چاپ