بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از پژوهش حاضر، مطالعه فرهنگ سازماني تربيت بدني جمهوري اسلامي ايران و مقايسه آن با ميانگين هاي جهاني است. در راستاي دستيابي به اهداف پژوهش، پرسشنامه هاي دنيسون (2006) تهيه شد و پس از ترجمه و تاييد روايي (توسط استادان) و پايايي (95/0 =a)، در بين جامعه پژوهش، شامل همه کارکنان، کارشناسان و مديران سازمان مورد بررسي، توزيع شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آمار توصيفي و استباطي استفاده شد. ترسيم «شماي فرهنگ سازماني» سازمان تربيت بدني بر اساس مدل دنيسون و تفسير آن، نشان داد که اين سازمان در همه ابعاد و شاخص هاي فرهنگ سازماني در محدوده متوسط قرار دارد. همچنين بين ميانگين 10 شاخص از شاخص هاي دوازده گانه فرهنگ سازماني سازمان تربيت بدني و ميانگين سازمان هاي نقاط مختلف دنيا، تفاوت معناداري وجود داشت (00/?/P= و 01/0 =a) و تنها در دو شاخص يادگيري سازماني (097/ P=?و 01/0 =a) و چشم انداز (084/P=? و 01/0 =a) تفاوت آماري معناداري يافت نشد. در نهايت نتايج اين تحقيق موجب برجسته شدن ضعف ها و قوت هاي فرهنگ سازمان تربيت بدني شده است که مي تواند مديران اين سازمان را در پيش بيني نظام مند اولويت هاي تغيير و همچنين تدوين بهتر استراتژي ها براي اجراي موفقيت آميز تکنيک ها و فرايندهاي مديريت ياري رساند.

هدف از انجام اين پژوهش، تاثير تکليف دوگانه بر تعادل و فعاليت الکتريکي عضلات بود. بدين منظور، 40 آزمودني از بين دانشجويان غير ورزشکار دانشگاه تهران به طور تصادفي انتخاب و در 4 گروه 10 نفري قرار داده شدند (گروه تکليف دوگانه، حرکتي-تعادل، شناختي-تعادل، تکليف مجرد تعادل و گروه بي تمريني (کنترل)). گروه اول علاوه بر تمرين تعادل بر روي دستگاه تعادل، با راکت پينگ پنگ به توپ ضربه مي زدند، گروه دوم علاوه بر تعادل، آزمون اثر استروپ را انجام مي دادند، گروه سوم فقط تمرين تعادل را انجام مي دادند. تجزيه و تحليل داده ها با آزمون هاي تجزيه و تحليل واريانس يکطرفه، کرت هاي خرد شده و تي همبسته و مستقل نشان داد هر دو تکليف دوگانه حرکتي-تعادل و شناختي-تعادل موجب تغييرات معني داري بر تعادل شدند. تکليف دوگانه حرکتي-تعادل روش مناسب تري بود. هيچکدام از گروه ها پس از دوره تمريني بر فعاليت الکتريکي عضلات تاثير معني داري نداشتند. همچنين در بررسي ميزان تداخل تکليف ثانويه مداوم حرکتي و تکليف ثانويه مداوم شناختي بر تعادل و فعاليت الکتريکي عضلات مشخص شد که تکليف حرکتي تداخل بيشتري را بر تعادل و فعاليت الکتريکي عضلات ايجاد مي کند. ازاين رو، مي توان گفت اثر تمرين تکليف دوگانه مناسب با کاهش نيازهاي تکليف يا خودکاري موثر خواهد بود.

خطر بروز آسيب در فوتبال قابل توجه است. هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير پست بازيکنان فوتبال ليگ برتر ايران بر ميزان بروز آسيب هاي ورزشي آنهاست. بدين منظور فيلم ويدئويي 125 مسابقه از 240 مسابقه اين بازي ها در فصل 86-85 تهيه و توسط يکي از محققان تجزيه و تحليل شده و اطلاعات مربوط به پست بازيکنان و آسيب آنها ثبت شد. در مجموع 306 آسيب در اين 125 مسابقه اتفاق افتاد، بازيکنان هافبک مياني (51/24 درصد) به طور معناداري بيش از ديگر پست ها آسيب ديدند (P<0.05) همچنين بازيکنان مهاجم (1/88 درصد) و هافبک (65/72 درصد) بيشتر به هنگام حمله و بازيکنان مدافع (15/86 درصد) و دروازه بانان (8/91 درصد) بيشتر هنگام دفاع آسيب ديدند ((P<0.05 بيشتر آسيب ها در اثر برخورد بازيکنان با هم روي داد (1/86 ) و در تمام پست ها اندام پاييني (8/61 درصد) بيش از ديگر نقاط بدن در معرض بروز آسيب قرار داشت. نتايج اين تحقيق نشان داد که درصد بروز آسيب، مکانيسم بروز آسيب و ناحيه در معرض آسيب در پست هاي مختلف، متفاوت است. توجه به اين نکات در طراحي برنامه هاي پيشگيرانه از آسيب موثر است و به بازيکنان، مربيان و گروه پزشکي کمک شاياني مي کند.

هدف اين تحقيق، تعيين ارتباط بين جو اخلاقي تيم و تمايلات پرخاشگري ورزشي در بازيکنان نوجوان بسکتباليست است. بدين منظور 123 ورزشکار (65 پسر و 58 دختر) 19-13 ساله دسته اول و دوم باشگاه هاي شهر تهران، به روش تصادفي انتخاب شدند. ورزشکاران در فواصل استراحت تمرين تيم به تکميل پرسشنامه سه بخشي پرداختند که شامل پرسشنامه هاي جمعيت شناسي) JAMBYSQ ،پرسشنامه قضاوت در مورد رفتار اخلاقي در ورزش نوجوانان که اطلاعاتي در مورد ميزان قدرت معيارهاي تيمي و ميزان احتمال به پرخاشگري خود توصيف شده را ارايه مي دهد) و) TNQ پرسشنامه معيار تيمي که اطلاعاتي در مورد معيارهاي هم تيمي ها و مربي براي تقلب و پرخاشگري ارايه مي دهد) بود. روايي و پايايي دو پرسشنامه بررسي و مشخص شد که هر دو پرسشنامه، روا و پايا هستند. نتايج نشان داد بهترين پيش بين در احتمال به پرخاشگري (چه در دختران و چه در پسران)، ادراک ورزشکاران از معيارهاي پرخاشگري قبلي تيم شان است (?.??  .(P<معيارهاي مربي براي تقلب و پرخاشگري پيش بين مهمي براي تمايلات پرخاشگرانه در دختران بود، ولي در پسران اين گونه نبود (?.??  .(P<اين يافته ها تاثيري را که هم تيمي ها و مربيان در شکل دهي جو اخلاقي در تيم هاي ورزشي دارند، نشان مي دهد. نتايج با تکيه بر نظريه تکامل اخلاقي کوهلبرگ و نظريه يادگيري اجتماعي باندورا به دست آمد. مجموع يافته ها ضمن جانبداري از اين دو نظريه، بارزترين مولفه جو اخلاقي موثر بر پرخاشگري ورزشکاران را، معيارهاي پرخاشگري هم تيمي هايشان مي دانند.

اين پژوهش به بررسي اثر تمرينات دو استقامتي پيشرونده بر شيوع آنمي ناشي از فقر آهن در ورزشکاران زن پرداخته است. بدين منظور 15 ورزشکار حرفه اي با ميانگين سابقه ورزشي 5-3 سال با ميانگين سني 3/2 ± 1/17 سال، قد 4/5 ±163 سانتيمتر، وزن 3/3 ± 50 کيلوگرم و شاخص توده بدن 2/1 ± 2/20 انتخاب شدند. آزمودني ها به مدت 13 هفته تمرينات را 4 جلسه در هفته به مدت 90 دقيقه در هر جلسه با شدت 65 تا 90 درصد ضربان قلب بيشينه انجام دادند. متغيرهاي تحقيق شامل هموگلوبين، ميانگين حجم گلبولي هماتوکريت و ظرفيت اتصال آهن بود. نمونه خوني 48 ساعت قبل از اولين جلسه تمرين و 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني در وضعيت استراحت در آزمايشگاه گرفته شد. براي بررسي تاثير تمرينات بر متغيرها از آزمون t همبسته استفاده شد که نشان داد تمرينات استقامتي طي دوره پيش از مسابقات اثر معني داري بر شدت کم خوني ورزشکاران ندارد (P>0.05). همچنين اختلاف معني داري به لحاظ شاخص هاي خوني در پيش آزمون و پس آزمون وجود ندارد.  

هدف از انجام اين پژوهش، طراحي و تدوين راهبرد توسعه ورزش همگاني استان سيستان و بلوچستان بود. نمونه آماري پژوهش را، 30 نفر (70 درصد مرد و 30 درصد زن) از استادان تربيت بدني موسسات آموزش عالي استان، مديران هيات علمي تربيت بدني وزارت علوم تحقيقات و فناوري استان، مديران و کارشناسان تربيت بدني استان و نيز مديران نهادهاي دولتي و خصوصي استان که در زمينه فعاليت هاي ورزش همگاني نقش داشتند، تشکيل مي دهند. ابزار جمع آوري داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روايي آن توسط چند تن از استادان صاحب نظر و پايايي آن با روش آلفاي کرونباخ (92 درصد) تاييد شده بود. پرسشنامه مشتمل بر 43 سوال رتبه بندي شده در زمينه بررسي قوت ها، ضعف ها، فرصت و تهديدهاي ورزش همگاني استان سيستان و بلوچستان بود. داده هاي پژوهش با استفاده از آمار توصيفي، آزمون مقايسه ميانگين ها و آزمون فريدمن تجزيه و تحليل شد. يافته هاي پژوهش نشان داد، استان سيستان و بلوچستان با 5/2 ميليون نفر جمعيت، کمتر از 007/0 درصد مردم استان در ورزش همگاني مشارکت دارند، که با توجه به موقعيت خاص جغرافياي استان، نرخ بيکاري، قاچاق سوخت و مواد مخدر، ... و نيز شيوع انواع بيماري هاي ناشي از کم تحرکي، مي توان با تدوين راهبرد توسعه ورزش همگاني و راهکارهاي اجرايي بر پايه تحليل اطلاعات به دست آمده به مسوولان اداره کل تربيت بدني استان، ارايه کرد تا برنامه ريزي و سازماندهي شود. علاوه بر اين زمينه مناسب تقويت فرهنگ ورزش همگاني و تفريحي در استان، افزايش مشارکت و همکاري فعال ديگر سازمان ها و نهادها، تحقق اهداف ورزش همگاني و به کارگيري تمامي ظرفيت هاي بومي و ملي در راستاي رشد و توسعه ورزش هاي همگاني و بومي استان ارايه شود.

هدف پژوهش حاضر، مقايسه جهت گيري ورزشي ورزشکاران شرکت کننده در هشتمين المپياد ورزشي دانشگاه هاي سراسر کشور در سال 1385 است که شامل 1202 زن و 2199 مرد مي شوند. تحقيق حاضر از نوع توصيفي و علي مقايسه اي است و 523 نفر (257 زن و 266 مرد) با استفاده از نمونه گيري سيستماتيک از بين دانشجويان شرکت کننده در اين مسابقات انتخاب شدند. کل آزمودني هاي انتخاب شده، در اردوي آمادگي براي شرکت در اين مسابقات، پرسشنامه جهت گيري ورزشي گيل را تکميل کردند. در نهايت اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) بررسي شد. نتايج نشان داد که مردان ورزشکار نسبت به زنان ورزشکار رقابت طلب تر و تمايل به پيروزي بيشتري دارند، درحالي که ورزشکاران زن نسبت به ورزشکاران مرد هدف گراترند (?.?5>P) اما بين رقابت طلبي، تمايل به پيروزي و هدف گرايي رشته هاي ورزشي گروهي و انفرادي تفاوت معني داري وجود ندارد (?.?5>P) همچنين مشخص شد که اثر تعامل جنسيت و نوع رشته ورزشي در جهت گيري ورزشي معني دار است.  

هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير يک دوره اردوي آمادگي شش هفته اي بر برخي پروتئين هاي التهابي (موافق با التهاب) فاز حاد، اجزايC3 ، C4 سيستم کمپلمان کاراته کا ران حرفه اي جوان بود که براي شکرت در مسابقات بين المللي جام فجر انتخاب شده بودند. بدين منظور 10 کاراته کار پسر دعوت شده به اردو با ميانگين وزن 5 ±68 کيلوگرم، سن 2 ±8/20 سال، قد 4 ±175سانتيمتر و درصد چربي 2 ±6/7 به طور داوطلبانه در تحقيق شرکت کردند. نمونه هاي خون از هر آزمودني در 3 نوبت، 24 ساعت قبل از شروع اردو (T1)، پس از 3 هفته (T2) و پس از گذشت شش هفته(T3) ، اتمام دوره گرفته شد و داده هاي به دست آمده با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري هاي مکرر و آزمون تعقيبي توکي تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد که غلظت C3 در هر سه مرحله (T1 ،T2 ،T3) در دامنه طبيعي قرار دارد. غلظت C3 در سه هفته اول (T2) کاهش پيدا کرد (56/2%) و در سه هفته پاياني (T3) به مقادير اوليه بازگشت، ولي اين تغييرات معني دار نبود (P=?.???) همچنين غلظت C4 قبل از شروع دوره در دامنه طبيعي قرار داشت، ولي پس از گذشت سه هفته افزايش (18%) معني داري پيدا کرد (P=?.??) و در پايان اردو به مقادير طبيعي قبل از شروع دوره بازگشت. در مجموع نتايج تحقيق نشان داد که اردوي شش هفته اي آمادگي کاراته کاران جوان، تغييراتي در پارامترهايي از سيستم کمپلمان به وجود مي آورد که اين تغييرات با توجه به نوع و شدت تمرينات کاراته قابل پيگيري هستند و براي دستيابي به نتيجه کلي، به پژوهش هاي بيشتري نياز است.

هدف از تحقيق حاضر، بررسي ميزان شيوع دوپينگ و نوع مواد مصرفي در ورزش هاي مختلف جهاني در سال هاي 2004 و 2005 ميلادي بود. به همين منظور اطلاعات مربوط به تعداد آزمايش هاي انجام شده و تعداد نمونه هاي مثبت گزارش شده در رشته هاي مختلف ورزشي از وب سايت هاي آژانس جهاني مبارزه با دوپينگ و کميته بين المللي المپيک کسب شد و از طريق آمار توصيفي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد که آزمايش هاي انجام شده در سال 2005 (183337 مورد) نسبت به سال 2004 (169187 مورد) 4/8 درصد و درصد نمونه هاي مثبت دوپينگي در سال مذکور (9/39 مورد) 4/34 درصد نسبت به سال 2004 (2909 مورد) افزايش داشته است. در مجموع 6818 مورد گزارش مثبت دوپينگ در اين دو سال ثبت شده است. ورزش دوچرخه سواري در هر دو سال داراي بيشترين تعداد موارد مثبت گزارش شده است (1089 مورد) . بيشترين ماده دوپينگي در هر دو سال از نوع استروئيدهاي آنابوليک بوده است (3055 مورد) و کانابينوئيدها (1021 مورد) و بتا 2 – آگونيست ها (990 مورد) در رده هاي بعدي قرار دارند. در کل نتايج اين تحقيق نشان داد که مصرف مواد نيروزا در ورزش در سطح جهاني بسيار زياد است. به نظر مي رسد در ايران نيز معضل دوپينگ در حال اپيدمي شدن است و افزايش آگاهي در اين زمينه در پيشگيري از اين عمل مفيد واقع خواهد شد.

در پژوهش حاضر، با هدف بررسي راهکارهاي بازاريابي براي ترويج و توسعه رشته هاي ورزشي در ايران، عوامل مورد مطالعه در بازاريابي شناسايي و کاربرد آنها در توسعه ورزش هاي همگاني و قهرماني به عنوان راهکارهاي بازاريابي ورزشي در قالب چهار عامل تبليغات، حاميان مالي، رسانه هاي گروهي و گردشگري ورزشي بررسي شد. آزمودني هاي تحقيق 40 نفر از مديران و دست اندرکاران ورزش کشور ايران از سازمان تربيت بدني و کميته ملي المپيک بودند که به صورت تمام شمار (N=n) انتخاب شدند. با توجه به پيمايشي بودن تحقيق حاضر، پرسشنامه محقق ساخته اي بر اساس مقياس پنج گزينه اي ليکرت طراحي و پس از روايي و پايايي سنجي، بين آزمودني ها توزيع شد و با استفاده از نرم افزار ،SPSS داده ها استخراج و از طريق آزمون آماري کاي اسکوئر و ضريب کرامر وي تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد که بين نوع تبليغات، حمايت مالي و حمايت رسانه هاي گروهي با ميزان توسعه و ترويج رشته هاي ورزشي در بعد قهرماني و همگاني در ايران رابطه معني داري وجود دارد، درحالي که بين ميزان استفاده از گردشگري ورزشي و توسعه و ترويج رشته هاي ورزشي در ايران در هر سه مورد به کار برده شده در تحقيق، رابطه معني داري مشاهده نشد.