بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از انجام اين پژوهش, بررسي ارتباط راستاي اندام تحتاني با آسيب ليگامان و مينيسک مفصل زانو در کشتي گيران آزادکار نخبه است. تحقق حاضر از نوع تحقيقات توصيفي-همبستگي بوده و طرح تحقيق به کار رفته روش آماري رگرسيون خطي دو متغيره است. جامعه آماري پژوهش را کليه ورزشکاران کشتي گير آزادکار ملي پوش کشور با سابقه ورزشي بيش از 5 سال که از ناحيه مفصل زانو دچار آسيب ليگاماني و يا مينيسک مفصل زانو شده بودند، تشکيل مي دادند. نمونه هاي تحقيق را 75 نفر از کشتي گيران آزادکار آسيب ديده با ميانگين سن 2.4±26.7 , وزن 6/4 ±8/71 و قد 3/3 ± 2/179 که در ناحيه مفصل زانو دچار آسيب پارگي در يکي از ليگامان هاي جانبي داخلي, جانبي خارجي، متقاطع قدامي، متقاطع خلفي، مينيسک داخلي يا مينيسک خارجي بودند، تشکيل مي دادند. در اين پژوهش از گونيامتر يونيورسال با دقت 0.1 درجه ساخت شرکت LTD کشور ژاپن، براي اندازه گيري زاويه Q و از کوليس صنعتي تغيير شکل يافته با دقت 1/1 ساخت شرکت LTD کشور ژاپن براي ارزيابي ناهنجاري هاي زانوي پرانتزي و زانوي ضربدري استفاده شد. بر اساس نتايج به دست آمده مشخص شد که انحراف راستاي اندام تحتاني يعني کاهش و يا افزايش زاويه Q که به صورت زانوي پرانتزي و زانوي ضربدري در بين ورزشکاران کشتي گير آزادکار نمايان مي شود، از جمله عوامل خطرزاي بروز آسيب ليگامان مفصل زانو است. نتايج توصيفي تحقيق حاضر درصد فراواني ناهنجاري هاي ناحيه مفصل زانو در اندام تحتاني را براي زانوي پرانتزي 46 درصد، زانوي ضربدري 19 درصد و فراواني آسيب هاي ليگاماني زانو را 38 , 26, 19 و 17 درصد به ترتيب براي هر يک از آسيب هاي ACL, MCL, PCL و LCL و 07/65 درصد براي آسيب مينيسک داخلي و 93/34 درصد براي آسيب مينيسک خارجي گزارش مي کند. اما نتايج حاصل از تجزيه و تحليل آماري داده ها رابطه معني داري را بين آسيب هاي مينيسک داخلي و خارجي با تغييرات زاويه Q گزارش نمي کند.

 نسخه قابل چاپ