بانک مقالات رشته تربیت بدنی

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر، بررسي رابطه بين فعاليتهاي جسماني و برخي عوامل خطرساز قلبي - عروقي مديران مرد دانشگاه شهيد چمران اهواز بود. آزمودنيهاي تحقيق عبارت بود از 89 مدير و 68 غيرمدير داوطلب با دامنه سني 25-66 سال. آزمودنيها به دو گروه مديران و غيرمديران و مديران به دو گروه فعال و غيرفعال تقسيم شدند. برخي از عوامل خطرساز قلبي - عروقي مانند كلسترول تام (C-T) و ليپوپروتئينهاي خون (VLDL-C,LDL-C,HDL-C)، تري گليسريد (TG)، عامل خطرساز (RF)، ضربان قلب (HR)، فشارخون سيستولي و دياستولي، قندخون غيرناشتا (G)، درصد چربي (Fat%) و شاخص توده بدن (BMI)، اندازه گيري شد. براي مقايسه دو گروه مديران و غيرمديران و مديران فعال و غيرفعال، از آمار توصيفي و آزمون t مستقل در سطح ?=0.05 استفاده شد. يافته هاي تحقيق نشان داد ميزان ?=0.008)C-T) و ?=0.012)LDL-C) و ?=0.021)VLDL-C) و ?=0.001)TG) و ?=0.001)RF) و( Fat%(?=0.002 مديران به طور معني داري بيشتر از گروه غيرمديران بود و در بقيه موارد، بين اين دو گروه تفاوتي ديده نشد. همچنين بين مقادير?=0.026)C-T) و ?=0.046)LDL-C) و ?=0.005)VLDL-C) و ?=0.007)TG) و ?=0.018)RF)و HR استراحتي (?=0.014) گروه مديران فعال و غيرفعال تفاوت معني داري مشاهده شد و در بقيه موارد تفاوتي ملاحظه نشد. نتايج كلي اين پژوهش پيشنهاد مي كند كه مديران براي كاهش و جلوگيري از آثار عوامل خطرساز بيماريهاي قلبي - عروقي، بايد از فعاليتهاي جسماني منظم استفاده كنند.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

هدف از اجراي اين تحقيق، بررسي و مقايسه آثار دو برنامه بيش تمريني قدرتي و استقامتي روي تغييرات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي مردان جوان ورزشكار بوده است. بيش تمريني، عارضه اي است كه موجب كاهش عملكرد ورزشكار شده و تغييرات فيزيولوژيكي، بيوشيميايي، ايمونولوژيكي و رواني متعددي را به وجود مي آورد. در طي سال هاي متمادي متخصصان و پژوهشگران سعي و تلاش كرده اند كه با تعيين برخي شاخص هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي در تشخيص زودهنگام اين عارضه، قبل از كاهر در عملكرد ورزشكار كمك كنند. نمونه آماري اين تحقيق را 39 نفر از دانشجويان ورزشكار و غيرورزشكار دانشگاه اراك كه در سال تحصيلي 80-79 مشغول به تحصيل بوده اند، تشكيل مي دهند. نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه برنامه بيش تمريني قدرتي موجب افزايش معني داري در غلظت هورمون تستوسترون پلاسماي خون و نيز توان بي هوازي ورزشكاران قدرتي گرديد. از طرفي در غلظت هورمون تستوسترون پلاسماي خون و نيز توان بي هوازي ورزشكاران قدرتي گرديد. از طرفي در غلظت هورمون كورتيزول كاهش معني داري نشان داد. همچنين متعاقب اجراي برنامه بيش تمريني استقامتي، غلظت هورمون تستوسترون، كورتيزول و توان هوازي بيشينه كاهش معني داري نشان داد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، مقايسه شش بعد رفتار حمايتي مدير (تناسب دستمزد، عدالت كاري، مديريت، تمرين و مسابقه، مشاركت در تصميم گيري و حفظ استقلال مربي، تامين بودجه و ارزيابي عملكرد) از ديدگاه مربيان و مديران تربيت بدني و ورزش دانشگاه هاي دولتي كشور است. 193 مربي (77 زن و 116 مرد) از بين 346 مربي رسمي و 42 مدير از بين54  مدير تربيت بدني و فوق برنامه دانشگاه ها در تحقيق شركت داشتند. ابزار تحقيق از يك پرسشنامه رفتار حمايتي (SB) شامل 29 سوال هفت ارزشي ليكرتي از نمره يك (بسيار كم) تا نمره هفت (بسيار زياد) تشكيل شده بود. روايي آزمون اصلي با 45 سوال توسط 11 نفر مورد ارزيابي تخصصي قرار گرفت و در يك مطالعه راهنما، روي 25 مربي ضريب پايايي آن 95 درصد محاسبه شد. اطلاعات مورد نياز به صورت حضوري در محل مسابقات سراسري سال 1378 و گردهمايي مديران جمع آوري و با آزمون ANOVA، تي و ضريب همبستگي پيرسون بررسي شده است. نتايج نشان داد كه در هر 6 عامل رفتاري، مديران تربيت بدني رفتار حمايتي خود را بيشتر از مربيان در نظر گرفته اند و تفاوت بسيار بارزي بين ديدگاه هاي دو گروه وجود دارد. بيشترين تفاوت معني دار و فاصله بين ديدگاه مربيان و مديران در عامل عدالت كاري و رفتار منصفانه شغلي و كمترين تفاوت معني دار و فاصله بين ديدگاه اين دو گروه در عامل دستمزد و مزاياي مربيان مشاهده شده است. بنابراين كاملا آشكار است كه تقويت رفتار عدالت كاري و شغلي مديران به عنوان بخشي از حمايت هاي عاطفي و اجتماعي در واحدهاي تربيت بدني و ورزش دانشگاه هاي كشور بسيار ضروري است.

 نسخه قابل چاپ

پژوهش حاضر در نظر دارد عوامل انگيزش شغلي معلمان مرد تربيت بدني را بررسي كند. اين پژوهش از روش زمينه يابي استفاده كرده و به شكل ميداني اجرا شده است. جامعه آماري شامل 465 نفر از معلمان مرد تربيت بدني راه يافته به مرحله كشوري پانزدهمين دوره مسابقات علمي، فرهنگي و ورزشي بودند كه در مجموع 175 نمونه به صورت تصادفي ساده از بين آنها انتخاب شدند. روش گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته انگيزش شغلي بود كه بر اساس چهار گروه متغير عمده زير تهيه شده بود: 1- ويژگي هاي فردي، 2- ويژگي شغلي، 3- ويژگي هاي محيط كار، 4- ويژگي هاي محيط بيروني. به منظور بررسي روايي و اعتبار پرسشنامه آن را در مطالعه اي مقدماتي مورد ارزيابي قرار داده و ميزان اعتبار آن از طريق ضريب آلفا كرونباخ ?=0.8451 به دست آمد. در اين پژوهش از آزمون آناليز واريانس،LSD  و HSD استفاده شده است. نتايج تجزيه و تحليل داده ها نشان داد بين انگيزش شغلي معلمان مرد تربيت بدني بر حسب مقطعي كه در آن تدريس مي كنند و همچنين بر حسب ميزان تحصيلاتشان تفاوت معناداري وجود دارد، ولي بين انگيزش شغلي آنها بر حسب سنوات خدمتشان تفاوت معنا داري وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ

آمادگي قلبي تنفسي يكي از عوامل مهم آمادگي جسماني است كه بر اثر تمرينات منظم و برنامه ريزي شده توسعه مي يابد. تمرينات اينتروال كه بر اساس توان هوازي طرح ريزي شده باشد، يكي از برنامه هاي تمريني براي پيشرفت آمادگي قلبي - تنفسي است. نمونه اي از اين تمرينات، هيپوكسي، مواجه كردن بدن با كاهش فشار سهمي اكسيژن در سلول هاست تا بتوانند سازگاري لازم را با اين وضعيت به دست آورند. در اين تحقيق، 30 نفر از هنرجويان تربيت بدني انتخاب و در سه گروه جايگزين شدند. گروه اول به مدت 8 هفته تحت تاثير دويدن اينتروال در شرايط عادي و گروه دوم به مدت 8 هفته تحت تاثير دويدن اينتروال در شرايط هيپوكسي بودند. گروه سوم (گروه كنترل) در اين مدت هيچ برنامه تمريني نداشتند. آزمون هاي توان هوازي بيشينه، ضربان قلب استراحت و خونگيري جهت تعيين مقدار اريتروپويتين قبل و بعد از تمرينات از هر سه گروه گرفته شد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد بين توان هوازي بيشينه و ضربان قلب استراحت گروهي كه تمرينات اينتروال انجام دادند و گروه كنترل، اختلاف معني داري وجود دارد، اما در مورد اريتروپويتين اين اختلاف معني دار نيست. بين توان هوازي بيشينه، ضربان قلب استراحت و اريتروپويتين گروهي كه تمرينات هيپوكسي اينتروال انجام دادند، و گروه كنترل اختلاف معني داري وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ

پيشرفت هاي جوامع صنعتي، موجب افزايش خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي - عروقي شده است. تحقيق حاضر با هدف بررسي تاثير تمرينات هوازي بر سايز ليپوپروتيين با چگالي پايين (LDL)، آپوپروتيينA₁  و B به عنوان مهمترين عوامل بر بيماري هاي قلبي - عروقي مردان بزرگسال انجام گرفت. 23 نفر از كاركنان غيرفعال دانشگاه تربيت مدرس به عنوان آزمودني انتخاب و به صورت تصادفي در يكي از دو گروه تجربي يا گواه قرار گرفتند. آزمودني هاي گروه تجربي به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه و در هر جلسه حداقل به مدت 30 دقيقه فعاليتي با 60 تا 70 درصد ضربان قلب ذخيره بيشينه انجام مي دادند. يافته هاي تحقيق حاضر نشان داد كه اندازه LDL در گروه تجربي افزايش معني داري داشت (P?0.001)، اما در گروه گواه بدون تغيير باقي ماند (P=0.861). ميزان ApoA-1 آزمودني هاي دو گروه در طول 8 هفته تغيير معني داري نشان نداد. در ميزان ApoB دو گروه نيز تغيير معني داري مشاهده نشد. مي توان گفت تغييرات عوامل خطرزاي قلبي - عروقي به ويژه سايز LDL خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي - عروقي آزمودني هاي گروه تجربي را كاهش مي دهد.بر همين اساس، برنامه هاي فعاليت بدني با ويژگي تمرينات مورد استفاده در تحقيق حاضر، مي تواند با هدف پيشگيري از بروز بيماري قلبي - عروقي در بين افراد ميانسال به كار گرفته شود.

 نسخه قابل چاپ

تصميم گيري، جوهره اصلي فعاليت هاي مدريان است. مديران سبك تصميم گيري خود را با توجه به عوامل مختلفي از جمله سطح آمادگي مديران و زيردستان انتخاب مي كنند. هدف اين تحقيق بررسي شيوه هاي تصميم گيري مناسب مديران تربيت بدني دانشگاه هاست. در اين خصوص يك سوال اساسي مطرح است كه آيا سطح آمادگي زيردستان تعيين كننده سبك تصميم گيري مديران آنها موثر است؟ و چگونه مي توان تصميمات موفق تري اتخاذ كرد؟ روش تحيقي حاضر، از نوع توصيفي تحليلي بوده و به شكل ميداني اجرا شده است. جامعه آماري شامل تمامي مديران تربيت بدني دانشگاه هاي كشور است، براي گردآوري اطلاعات لازم از پرسشنامه مقدماتي (Pilot Study) و اصلي و در مواردي از روش مصاحبه نيز استفاده شد. اين تحقيق در دو دسته دانشگاه هاي موفق و دانشگاه هاي ناموفق (با توجه به شاخص هايي كه براي ارزيابي عملكرد ورزش دانشگاه ها مشخص شده است) انجام شد و نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده هاي گردآوري شده نشان داد كه سطح آمادگي زيردستان به تنهايي عامل تعيين كننده سبك تصميم گيري مديران نيست، بلكه سطح آمادگي خود مدير نيز در تعيين سبك تصميم گيري وي موثر است.

 نسخه قابل چاپ

هدف اصلي اين تحقيق، مقايسه تاثير دو نوع برنامه گرم كردن منتخب 10 و 15 دقيقه اي بر تغييرات غلظت اسيد لاكتيك خون آزمودني ها به دنبال يك فعاليت ورزشي با شدت بيشينه بوده است. به همين منظور، نخست تعداد 22 نفر از دانشجويان پسر رشته تربيت بدني دانشگاه تهران با استفاده از آزمون بروس از نظر آمادگي جسماني تا حد ممكن همگن انتخاب شده و سپس به صورت تصادفي به دو گروه 11 نفري تقسيم شدند. برنامه گرم كردن 10 دقيقه اي شامل 3 دقيقه حركات نرمشي، 3 دقيقه حركات كششي و 4 دقيقه دويدن بر روي نوار گردان با سرعت 6 كيلومتر در ساعت با شيب صفر درجه و برنامه گرم كردن 15 دقيقه اي شامل 4 دقيقه حركات نرمشي، 4 دقيقه حركات كششي و 7 دقيقه دويدن بر روي نوارگردان با همان سرعت و شيب قبلي بود كه به ترتيب براي گروه هاي اول و دوم در نظر گرفته شد. تجزيه و تحليل يافته ها حاكي است:
1- تغييرات غلظت لاكتات خون آزمودني هاي دو گروه پس از دو برنامه گرم كردن 10 و 15 دقيقه اي، تفاوت معني داري نداشته است  (P=0.193)و 2- دو برنامه گرم كردن 10 و 15 دقيقه اي، موجب بروز تفاوت معني داري در تغييرات غلظت اسيد لاكتيك ناشي از فعاليت شديد درمانده ساز نشده است (p=0.106).

 نسخه قابل چاپ