بانک مقالات رشته تربیت بدنی

تصميم گيري، جوهره اصلي فعاليت هاي مدريان است. مديران سبك تصميم گيري خود را با توجه به عوامل مختلفي از جمله سطح آمادگي مديران و زيردستان انتخاب مي كنند. هدف اين تحقيق بررسي شيوه هاي تصميم گيري مناسب مديران تربيت بدني دانشگاه هاست. در اين خصوص يك سوال اساسي مطرح است كه آيا سطح آمادگي زيردستان تعيين كننده سبك تصميم گيري مديران آنها موثر است؟ و چگونه مي توان تصميمات موفق تري اتخاذ كرد؟ روش تحيقي حاضر، از نوع توصيفي تحليلي بوده و به شكل ميداني اجرا شده است. جامعه آماري شامل تمامي مديران تربيت بدني دانشگاه هاي كشور است، براي گردآوري اطلاعات لازم از پرسشنامه مقدماتي (Pilot Study) و اصلي و در مواردي از روش مصاحبه نيز استفاده شد. اين تحقيق در دو دسته دانشگاه هاي موفق و دانشگاه هاي ناموفق (با توجه به شاخص هايي كه براي ارزيابي عملكرد ورزش دانشگاه ها مشخص شده است) انجام شد و نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده هاي گردآوري شده نشان داد كه سطح آمادگي زيردستان به تنهايي عامل تعيين كننده سبك تصميم گيري مديران نيست، بلكه سطح آمادگي خود مدير نيز در تعيين سبك تصميم گيري وي موثر است.

 نسخه قابل چاپ