بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اجراي اين تحقيق، بررسي و مقايسه آثار دو برنامه بيش تمريني قدرتي و استقامتي روي تغييرات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي مردان جوان ورزشكار بوده است. بيش تمريني، عارضه اي است كه موجب كاهش عملكرد ورزشكار شده و تغييرات فيزيولوژيكي، بيوشيميايي، ايمونولوژيكي و رواني متعددي را به وجود مي آورد. در طي سال هاي متمادي متخصصان و پژوهشگران سعي و تلاش كرده اند كه با تعيين برخي شاخص هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي در تشخيص زودهنگام اين عارضه، قبل از كاهر در عملكرد ورزشكار كمك كنند. نمونه آماري اين تحقيق را 39 نفر از دانشجويان ورزشكار و غيرورزشكار دانشگاه اراك كه در سال تحصيلي 80-79 مشغول به تحصيل بوده اند، تشكيل مي دهند. نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه برنامه بيش تمريني قدرتي موجب افزايش معني داري در غلظت هورمون تستوسترون پلاسماي خون و نيز توان بي هوازي ورزشكاران قدرتي گرديد. از طرفي در غلظت هورمون تستوسترون پلاسماي خون و نيز توان بي هوازي ورزشكاران قدرتي گرديد. از طرفي در غلظت هورمون كورتيزول كاهش معني داري نشان داد. همچنين متعاقب اجراي برنامه بيش تمريني استقامتي، غلظت هورمون تستوسترون، كورتيزول و توان هوازي بيشينه كاهش معني داري نشان داد.

 نسخه قابل چاپ