سلامتی کودکان و نوجوانان (جامع)

زگيل كف پا Verruca

نشانه ها: 
- يك توده پهن، سفيد يا قهوه اي در كف پا
ايجاد درد هنگام ايستادن يا راه رفتن

يك نوع زگيل مخصوص در كف پا ايجاد ميشود و به آن زگيل كف پا مي گويند. و بر اثر فشار راه رفتن بداخل پا فرو مي رود. بسيار مسري و عفوني است و بر اثر تماس با سطوحي كه قبلاً پاهاي آلوده لمس كرده اند به اساني سرايت پيدا مي كند. استخرهاي عمومي شنا، حمام و باشگاههاي ژيمناستيك و ديگر كلوپ هاي ورزشي كه در آنجاها از كفش استفاده نمي شود محيطهاي مساعدي براي انتقال اين عفونت است. تقريباً دو سال طول نمي كشد تا بدن در برابر ويروس زگيل مقاومت پيدا كند (كه بعد از آن ويروس بطور طبيعي ناپديد ميشود) اما چونكه ويروس زگيل به سادگي سرايت مي كند و درد زياد دارد مداواي آن توصيه ميشود. 


آيا خطرناك است؟ 
زگيل پا هرگز خطري ندارد اما بسته به اينكه در كجاي پا ايجاد شود توليد درد و ناراحتي مي نمايد. 


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟ 
1- پاهاي كودكتان را بشوئيد و براي آنكه پوست آن نرم شود آنها را بحالت شناور در آب گرم نگهداريد.
2- با يك چاقوي كوچك تميز جراحي (كه در داروخانه ها موجود است) لايه هاي نازك زگيل نرم شده را بسيار آرام برداريد سعي كنيد خوني نشود.
3- يك چسب مخصوص زگيل را از داروخانه تهيه نماييد (اينگونه چسبها را بر روي پوست بكار نبريد) براي اينكه پوست اطراف زگيل را حفاظت كنيد يا از كورن پلاستر استفاده كنيد و يا با استفاده از خميرهاي مخصوص دور ضايعه را بپوشانيد بطوريكه خود زگيل از سوراخ وسط خمير بيرون بماند. بعد روي ضايعه را لوسيون مخصوص ضدزگيل بماليد و بعد روي آنرا يا پانسمان كنيد و يا با همان خمير مخصوص بپوشانيد.
4- اين روش را هر روز تا زمان ناپديد شدن زگيل تكرار كنيد.


آيا مشورت با دكتر لازم است؟ 
اگر زگيل پا دردناك بود و يا تعداد فراواني از آن در كف پا وجود داشت و همچنين اگر درمانهاي شما موثر واقع نشد بهتر است به دكتر مراجعه كنيد. 


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟ 
دكتر، شما را به يك درمانگاه مخصوص زگيل تحت نظارت يك متخصص پوست خواهد فرستاد. زگيل پا به شيوه هاي مختلف از جمله فريز كردن با نيتروژن مايع، سوزاندن و يا برداشتن آن تحت بيحسي موضعي قابل درمان است. 


شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟ 
هرگاه كودك شما با پاهاي لخت به جايي رفت با يك شمع تميز روي زگيل را بپوشانيد. اين كار از گسترش ويروس جلوگيري مي كند. نگذاريد كودكتان زگيل را بخاراند زيرا ممكن است ويروس يا عفونت را به جايي ديگر از بدن خود منتقل كند.

آيا کودک شما مبتلا به ديابت است ؟ ( قسمت دوم ) 

چه وقت افزايش قندخون ( هيپرگليسمي ) رخ مي دهد؟

- انسولين در دسترس بدن کم باشد يا اين که بيمار، تزريق انسولين را فراموش کند.

- غذا زيادتر از حد معمول مصرف گردد.

- ورزش و فعاليت بدني خيلي کم شود.

- بدن در وضع پر اضطراب يا بيماري ( گلودرد ، سرماخوردگي و...) قرار گيرد.

علامت هاي افزايش قندخون

1 - تشنگي

2 - خستگي و ضعف

3 - افزايش دفعات ادرار 

4 - تاري ديد

هنگام افزايش قندخون چه بايد کرد؟

- اندازه گيري قندخون با گلوکومتر

- استفاده از غذاها و نوشيدني هاي بدون قند

- تزريق انسولين کريستال طبق دستور پزشک




کتواسيدوز چيست؟

1 - وقتي بدن نتواند از قندخون به طور کافي استفاده کند، شروع به سوزاندن چربي مي کند و مواد زايدي به نام کتون توليد مي گردد که به دنبال انباشت آنها در خون، کتواسيدوز پديد مي آيد.

2 - اين وضعيت در تزريق کم و نامناسب انسولين رخ مي دهد.

3 - کتواسيدوز يکي از وضعيت هاي بسيار اورژانس در بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 است و بايد به سرعت درمان شود و گرنه به بيهوشي يا اغماي ديابتي مي انجامد.

علامت هاي کتواسيدوز ديابتي

1 - کاهش آب بدن، چشمان گود رفته و لب هاي خشک و پوسته پوسته شده

2 - خواب آلودگي و تنفس دشوار

3 - استفراغ

4 - درد شکم

5 - تنفس با بوي ميوه گنديده

در وضعيت کتواسيدوز چه بايد کرد؟

- اگر کودک هوشيار است مايعات بدون قند به او بدهيد.

- سريعاً کودک را به اورژانس برسانيد.

گلوکومتر چيست؟

گلوکومتر دستگاه کوچک و قابل حملي است که به وسيله آن مي توان غلظت قندخون را به آساني با گرفتن نمونه اي اندک از خون محيطي، اندازه گرفت.




چند نکته درباره مراقبت از کودک ديابتي

1 - پدر و مادر بايد آگاهي خود را در مورد بيماري قند افزايش دهند و تنها ، توصيه هاي پزشکان و افراد صلاحيت دار را اجرا کنند.

2 - زياده روي در سخت گيري يا آزادي دادن بيش از حد، در مورد کودک ديابتي درست نيست.

3 - از تبعيض قائل شدن براي کودک ديابتي بايد پرهيز کرد.

4 - يکي از ويژگي هاي ديابت کودکان اين است که نشانه هاي آن ممکن است به سرعت و ناگهاني بروز کنند و به سرعت ولي موقتاً از بين بروند که گاهي والدين با مشاهده اين وضع، تزريق انسولين را متوقف مي سازند. بايد توجه داشت که اين دوران بهبود که به آن «ماه عسل بيماري» مي گويند گذراست و به زودي نشانه هاي بيماري ، دوباره پديدار خواهند شد. اين حالت اغلب 2 - 1 ماه پس از شروع ديابت رخ مي دهد و معمولاً 2 - 1 ماه و گاهي يک سال طول مي کشد. در اين دوره وظيفه والدين اندازه گيري منظم قندخون و ادرار و کاهش تدريجي مقدار انسولين است.

5- همچنين اغماي ديابتي در کودکان زياد ديده مي شود.

6 - وقتي کودک وارد مدرسه شد، بايد با اولياي مدرسه و معلم او ، در مورد بيماري اش صحبت شود تا آنها بدانند که کودک در ساعات خاصي نياز به تغذيه و تزريق انسولين دارد و اگر دچار افت قند شد، چگونه به او کمک کنند.

7 - گاهي مسائل جالب توجهي اتفاق مي افتد؛ مثلاً کودک ديابتي که در درس حساب قوي بوده، ناگهان در اين درس افت شديد پيدا مي کند ولي بعدها معلوم مي شود که زمان درس حساب قبل از ناهار، يا پس از ساعت ورزش بوده است.

در اين زمان ها قند کودک در حد پايين است و تمرکز و دقت و درک او هم کاهش مي يابد.

8 - مسائل رواني کودک اهميت زيادي دارند. کودک ديابتي حس مي کند با دوستانش فرق دارد، به ويژه که از خوردن بستني و نان خامه اي محروم است. بايد فضايي ايجاد گردد که کودک غم ها و ناراحتي هايش را با والدين درميان بگذرد.

9 - وقتي کودک به ميهماني، مسافرت و ... مي رود، سرنگ و شيشه انسولين و برنامه غذايي اش را نبايد فراموش کرد

كچلي Ringworm

نشانه ها:
- حلقه هاي پوسته دار قرمز يا خاكستري در كليه قسمتهاي بدن مخصوصاً مناطق مرطوب و گرم و روي پوست سر كه در آنجا بصورت تكه هاي ريزش مو بوجود مي ايند 

- خارش 

كچلي يك عفونت قارچي پوست و مو است كه خود را در روي پوست بشكل ضايعات حلقوي پوسته دارو به رنگ قرمز تا خاكستري نشان مي دهد و در روي پوست سر بصورت لكه هاي ريزش مو تظاهر مي كند. وقتي كه عفونت گسترش مي يابد كناره هاي حلقه به شكل فعال باقي مي مانند ولي وسط آن حالت پوست طبيعي به خود مي گيرد. كچلي معمولاً از حيوانات خانگي يا افراد مبتلا منتقل ميشود.


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟ 
1- اگر كودك شما خارش دارد بدن او را از نظر حلقه هاي كچلي نگاه كنيد.

2- سعي نكنيد شخصاً به درمان آن بپردازيد و بعد از معاينه كودك دستهايتان را بشوئيد. اجازه ندهيد به مناطق عفوني بدن خود دست بزند.

3- كودك خود را بدون توصيه پزشك به مدرسه نفرستيد.


آيا مشورت با دكتر لازم است؟ 
از آنجا كه كچلي مسري است و كودك شما را تحريك و اذيت مي كند هر چه زودتر با دكتر تماس بگيريد.


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟ 
دكتر كرم ضد قارچ را براي پوست و قرصهاي ضد قارچ را براي پوست سر تجويز خواهد كرد. قرصها را اقلاً بمدت چهار هفته بايد مصرف كرد.


شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟ 
تمام برسها، شانه ها، يا روسريهايي كه كودك مريض استفاده كرده است دور بريزيد. مواد ضدعفوني كننده بر قارچها اثري ندارند.حوله و دستمال صورت كودكتان را از دسترس ديگر اعضاء خانواده دور نگهداريد تا عفونت منتشر نشود.اگر حيوان خانگي در منزل شما منبع آلودگي است آنرا به دامپزشكي ببريد تا معالجه شود.

كچلي پوست سريعاً برطرف ميشود اما درمان ظاهري پوست سر ممكن است دو هفته بطول بيانجامد. كلاه يا پوششي بر روي سر كودك قرار دهيد تا از ديد ديگران پنهان بماند و كودك احساس آزرده گي نكند1 

مواظب باشيد كه كودك حتماً و بدقت قبل و بعد از لمس كردن مناطق آلوده، دستهايش را بشويد.

********************************

1- براي بازگشت كودك به مدرسه از دكتر نظر بخواهيد ولي اجازه اينكار معمولاً پس از دو هفته از شروع درمان داده ميشود.

كچلي Ringworm

نشانه ها:
- حلقه هاي پوسته دار قرمز يا خاكستري در كليه قسمتهاي بدن مخصوصاً مناطق مرطوب و گرم و روي پوست سر كه در آنجا بصورت تكه هاي ريزش مو بوجود مي ايند 

- خارش 

كچلي يك عفونت قارچي پوست و مو است كه خود را در روي پوست بشكل ضايعات حلقوي پوسته دارو به رنگ قرمز تا خاكستري نشان مي دهد و در روي پوست سر بصورت لكه هاي ريزش مو تظاهر مي كند. وقتي كه عفونت گسترش مي يابد كناره هاي حلقه به شكل فعال باقي مي مانند ولي وسط آن حالت پوست طبيعي به خود مي گيرد. كچلي معمولاً از حيوانات خانگي يا افراد مبتلا منتقل ميشود.


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟ 
1- اگر كودك شما خارش دارد بدن او را از نظر حلقه هاي كچلي نگاه كنيد.

2- سعي نكنيد شخصاً به درمان آن بپردازيد و بعد از معاينه كودك دستهايتان را بشوئيد. اجازه ندهيد به مناطق عفوني بدن خود دست بزند.

3- كودك خود را بدون توصيه پزشك به مدرسه نفرستيد.


آيا مشورت با دكتر لازم است؟ 
از آنجا كه كچلي مسري است و كودك شما را تحريك و اذيت مي كند هر چه زودتر با دكتر تماس بگيريد.


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟ 
دكتر كرم ضد قارچ را براي پوست و قرصهاي ضد قارچ را براي پوست سر تجويز خواهد كرد. قرصها را اقلاً بمدت چهار هفته بايد مصرف كرد.


شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟ 
تمام برسها، شانه ها، يا روسريهايي كه كودك مريض استفاده كرده است دور بريزيد. مواد ضدعفوني كننده بر قارچها اثري ندارند.حوله و دستمال صورت كودكتان را از دسترس ديگر اعضاء خانواده دور نگهداريد تا عفونت منتشر نشود.اگر حيوان خانگي در منزل شما منبع آلودگي است آنرا به دامپزشكي ببريد تا معالجه شود.

كچلي پوست سريعاً برطرف ميشود اما درمان ظاهري پوست سر ممكن است دو هفته بطول بيانجامد. كلاه يا پوششي بر روي سر كودك قرار دهيد تا از ديد ديگران پنهان بماند و كودك احساس آزرده گي نكند1 

مواظب باشيد كه كودك حتماً و بدقت قبل و بعد از لمس كردن مناطق آلوده، دستهايش را بشويد.

********************************

1- براي بازگشت كودك به مدرسه از دكتر نظر بخواهيد ولي اجازه اينكار معمولاً پس از دو هفته از شروع درمان داده ميشود.

تقليد رفتار بزرگسالان توسط كودكاني كه هنوز زبان باز نكرده اند 

يك گروه بين المللي متشكل از روانشناسان مجار، آلماني و هلندي با انجام يك سلسله آزمايشها نشان داده اند، نوزاداني كه هنوز به حد سخن گويي نرسيده اند، رفتار خود را بر مبناي تقليد هدفمند و حسابشده از رفتار بزرگسالان صورت مي دهند.

به نوشته هفته نامه علمي نيچر چاپ لندن، آزمايشهاي مزبور كه به وسيله اين گروه بين المللي از محققان به انجام رسيده است، تكرار مجموعه آزمايشهايي است كه قبلاً در سال1988 به وسيله روانشناسي به نام "ملتزوف Meltzoff" پيگيري شده بود.

متلزوف در برابر شماري از كودكان 14 ماهه، براي روشن كردن يك لامپ مخصوص بر روي يك ميز به عوض استفاده از دستهايش از پيشاني خود استفاده كرده بود. وي پس از يك هفته مشاهده كرد كه دو سوم كودكان نيز براي روشن كردن لامپ به همان شيوه متوسل مي شوند.

در آن هنگام روانشناسان اين آزمايش را اينگونه تفسير كردند كه كودكان قادرند هدف را از وسيله جدا سازند و با تقليد رفتار بزرگترها از وسيله به نحوي كه فرا گرفته اند، استفاده كنند.

نيچر مي افزايد، اينگونه فراگيري مقلدانه در حيوانات حتي ميمونهاي نزديك به انسان مشاهده نمي شود. اين قبل ميمونها به رفتارهايي كه به صورت غريزي در آنها تعبيه شده است، متوسل مي شوند.

اما گروه محققان بين المللي با انجام تغيير كوچكي در آزمايش ملتزوف جنبه تازه اي از توانائيهاي ادراكي كودكان را آشكار كرده اند و نشان داده اند كه كودكان حتي در فراگيريهاي تقليدي خود محاسبات عقلاني و هدفمند را دخالت مي دهند.

اين گروه از محققان در برابر شماري از كودكان 14 ماهه آزمايش ملتزوف را تكرار كردند و مشاهده كردند كه ٦9 درصد كودكان پس از يك هفته عيناً شيوه عمل روشن كردن چراغ با پيشاني را به اجرا درآورند.

در آزمايش بعد، محققان مجدداً آزمايش ملتزوف را به اجرا در آوردند، اما اين بار آزمايشگر با وانمود كردن اين نكته كه احساس سرما مي كند، شال بزرگي را كه به همراه آورده بود و به گونه اي بدور خود پيچيد كه بر خلاف آزمايش قبل دستهايش كاملاً درون شال محصور شده بود و او عملاً براي روشن كردن چراغ چاره اي جز استفاده از پيشاني نداشت.

آنها مشاهده كردند كه در اين نوبت تنها 21 درصد از كودكاني كه شاهد انجام آزمايش بودند، رفتار آزمايشگر را تقليد كردند و 79 درصد آنان به واسطه اينكه دستهايشان آزاد بود، استفاده از پيشاني را به عنوان روش مرجح روشن كردن چراغ برنگزيدند.

محققاني كه آزمايش اخير را به انجام رسانده اند، متذكر شده اند كه اين آزمايش نشان مي دهد، فرآيند تقليد در نوزاد آدمي حتي در سنين پائين، فرآيند گزينشي، استنتاجي و معطوف به حل مسأله و متكي به ارزيابي عقلاني رابطه ميان وسايل و شرايط محيطي است.

ايمن سازي ( واکسيناسيون ) 

يک روش بوجود آوردن ايمني مصنوعي در برابر بيماريهاي مسري است که معمولا شامل يک سري تزريقات مي باشد .ايمن سازي يک روش تقويت مقاومت کودک در برابر بيماريهاي مسري مي باشد . بسياري ازايمن سازي ها از واکسني که شامل تعداد کمي از ارگانيسم هاي ايجاد کننده بياري بصورت ضعيف شده ويا غير فعال مي باشد ، استفاده مي نمايند . وقتي که واکسن وارد بدن شد ِ، سيستم دفاعي بدن را تحريک مي نمايد تا آنتي بادي هايي را در برابر بيماري توليد نمايد تا شما بتوانيد هنگامي که در معرض اين ارگانيسم ها در آينده قرار گرفتيد ، از خود دفاع نمائيد . بسياري از واکسن ها به وسيله تزريق داده ميشوند البته تعداد کمي مانند فلج اطفال به صورت خوراکي و از طريق دهان نيز استفاده مي گردند . براي بسياري از ايمن سازي ها ، چندين تزريق در طول يک دوره چند ماهه يا چند ساله به بدن انجام مي شوند تا بتوانند دفاع و ايمني کافي را فراهم آورند .


زمانهاي ايمن سازي

بسياري از ايمن سازي ها در طول کودکي و نوزادي بر اساس زمانبندي ايمن سازي انجام مي شوند . علاوه بر اين ، افرادي که در معرض خطر بخصوصي قرار دارند ، مثلا به دليل طبيعت کاري يا مسافرت ممکن است بعضي ايمن سازي هاي اضافي را نيز در دوران بزرگسالي انجام دهند . تمام ايمن سازي ها و آنهايي که در دوران کودکي انجام شده اند را يادداشت و ضبط نمائيد تادر صورت نياز پزشک بتواند وضعيت ايمن شما را بداند .


نوزادان و کودکان

ايمن سازي براي نوزادان در طول سال اول زندگي شان هنگامي که خطر بيماري هاي مسري (عفوني) بسيار جدي مي باشد ، ارائه مي گردد . نوزاد يک سري آنتي بادي هاي طبيعي که از طريق جفت در طول حاملگي به بدن او وارد مي شود را داراست اما اين ايمني بعد از حدود 6 ماهگي از بين مي رود . نوزادان زود رس بايد به طور مرتب بعد از تولد واکسينه شوند ، چون اگر به عفونت مبتلا گردند در معرض خطر بيماري جدي قرار مي گيرند .

موقعيت هاي خاص

بالغين گاهي اوقات احتياج به دوز کمکي در بعضي مواقع خاص دارند . براي مثال ، اگر شما دچار زخم عميق و آلوده اي بشويد . ممکن است احتياج به تزريق اضافي واکسن کزاز داشته باشيد . آنفولانزا و مننژيت پنوموکوکي بويژه در افراد بيش از 65 سال و يا آنهايي که ايمني شان بر اثر شرايط و بيماري هاي طولاني مدت مانند ديابت و يا آلودگي HIV و ايدز AIDS کاهش پيدا کرده است ، مي توانند بيماريهاي جدي محسوب شوند . هم کودکان و هم بالغين در اين گروههاي با خطر بالا بايستي در برابر اين بيماري ها ايمن سازي شوند . شما ممکن است احتياج به ايمني اضافي داشته باشيد اگر بخواهيد به کشوري که خطر بالايي براي بعضي از بيماريهاي مسري مانند هپاتيت و يا تب زرد در آن وجود دارد ، مسافرت نمائيد .


خطر ايمن سازي 

ايمن سازي داراي ميزان کمي اثرات جانبي مي باشد مثلا مقدار کمي تورم د راطراف محل تزريق و يا کمي تب ملايم ، اگر شما واکنش خاصي به دوزهاي اوليه داشتيد ، به پزشک خود بگوئيد تا او بتواند شما را در مورد دوزهاي بعدي راهنمايي کند . اثرات جانبي جدي ايمن سازي ، مثلا ارتباط با بيماري هاي طولاني مدت مانند بيماري کرون (Crohn) تا کنون ثابت نشده اند . تحقيقات نشان داده اند که خطر ايمن سازي براي کودکان عادي بسيار کمتر از خطر بيماريهايي هستند که دربرابر آنها ايمني بدست مي آورند .
انواع هوميوپاتي واکسن ها زياد موثرنمي باشند . اگر که شما بر آنها تکيه نمائيد ، خودتان و کودکتان را در معرض خطر قرار مي دهيد .


عمل سلامتي : برنامه هاي ايمن سازي 

ايمن سازي ، مقاومت و مراقبت را در برابر چندين بيماري مسري ايجاد مي نمايد و در طول دوران کودکي برنامه ريز مي گردد . واکنش هاي جدي در برابر ايمن سازي بسيار نادر مي باشند . 
اگر نگران هستيد با
پزشک خود مشورت نمائيد.

تذکرات مهم در تغذيه کودک 

بخاطر داشته باشيد :

* در تغذيه کودک تنوع موادغذايي را رعايت کنيد تا کليه مواد مغذي مورد نياز کودک تامين گردد .

* در تهيه و آماده سازي غذاي کودک اصول بهداشتي را مراعات کنيد .

* دستهاي خود و دست و صورت کودک را قبل از تغذيه بشوييد و از ظروف تميز و بهداشتي استفاده کنيد.

* غذا را بلافاصله پس از تهيه به کودک بدهيد

* در غذا دادن به کودک از بشقاب و ليوان نشکن و قاشق کوچک و کم عمق (مربا خوري) استفاده کنيد.

* هنگام غذا دادن به کودک صبور باشيد و آرام آرام به او غذا بدهيد

* با توانا تر شدن کودک اجازه دهيد خودش غذا بخورد و شما فقط کمک کنيد.

* وقتي به کودک غذا مي دهيد با او با محبت صحبت کنيد و سعي کنيد خاطره خوشي از غذا خوردن در ذهن داشته باشد .

* در صورت کم اشتهايي و بي ميلي کودک سعي کنيد از غذاي مورد علاقه وي استفاده کنيد و از طريق توجه و محبت بيشتر و همچنين با تغيير در ترکيب ، مزه و حتي رنگ غذا ، او را به خوردن تشويق نمائيد.

كزاز Tetanus 

نشانه ها:

- سفتي و گرگفتگي ماهيچه ها، ابتدا در اطراف فك و دهان 

- گلودرد 

- بلع و تنفس سخت 

كزاز يك عفونت باكتريايي خطرناك است كه به وسيله يك نوع باكتري باسم كلوستريديوم تتاني Clostridium tetani بوجود مي آيد. اين باكتري عموماً در مزارع و خاكهاي كثيف باغچه و فلزات پوسيده پيدا ميشود و معمولاً او راه بريدگي كه مي تواند بر اثر چيزهايي مانند خار گل يا تكه هاي تيز فلز بوجود آيد وارد بدن ميشود. اين باكتري كه در محيطهاي كم اكسيژن بهتر رشد مي كند در محل بريدگي شروع به توليد سم مي نمايد كه اين باعث ميشود عضلات بدن دچار انقباض و گرفتگي غيرقابل كنترل بشوند. عضلات فك معمولاً در مرحله اول گرفتار ميشوند. به اين جهت است كه به اين بيماري قفل شدن آرواره ها نيز مي گويند سپس اسپاسم يا انقباض عضلاني به عضلات ديگر بدن منتقل ميشود. اين نشانه هاي كزاز مي توانند از يك هفته تا چندماه بعد از جراحت اوليه بوجود آيند. با انجام واكسيناسيون عليه كزاز در طي 5 سال اول زندگي و پس از آن يك تزريق يادآوري هر 5 سال يكبار بطور مطمئني ميتوان از كزاز پيشگيري نمود و به همين علت امروزه كزاز بسيار نادر شده است.


آيا خطرناك است؟ 
كزاز خيلي خطرناك است گاهي اوقات عضلات تنفسي دچار انقباض ميشوند و حتي عليرغم مراقبتهاي شديد مي تواند منجر به مرگ شود.


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟ 
1- به هرگونه زخم عميق و كثيف برخورد كرديد هميشه به آن توجه كنيد تمام آنرا با يك محلول ضدعفوني كننده يا آب و صابون تميز كنيد تا كثافات در حد امكان پاك شوند.
2- در صورتيكه بيشتر از 6 ماه از زمان آخرين تزريق كزاز گذشته باشد كودكتان را براي تزريق مجدد آن به درمانگاه ببريد.

3- اگر كودكتان از خشكي عضلات مخصوصاً ماهيچه هاي فك و گردن شكايت مي كند فوري او را تحت امدادهاي پزشكي قرار دهيد.


آيا مشورت با دكتر لازم است؟ 
اگر بريدگي كودك عميق است و مخصوصاً در محلي آلوده اتفاق افتاده است و اگر 6 ماه از آخرين تزريق كزاز سپري شده است و يا نشانه هاي كزاز در كودك مشاهده مي گردد بلافاصله به دكتر مراجعه كنيد.


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟ 
به تميز كردن زخم عميق يا كثيف خواهد پرداخت و به كودك شما در صورتيكه قبلاً واكسينه شده باشد تزريق واكسن كزاز مي كند اگر كودك سابقاً واكسينه نشده باشد علاوه بر تزريق واكسن يك تزريق گلوبولين ضد كزاز براي حمايت از كودك در برابر سم كزاز داده خواهد شد.اگر كزاز اتفاق بيافتد درمان آن عبارت خواهد بود از يك سري آنتي بيوتيكها و پرستاري در بخش مراقبتهاي ويژه يا آي سي يو تا زمانيكه بيماري دوره خود را مي گذراند يك دستگاه تنفس دهنده را غالباً بمدت چند هفته به وي متصل مي كنند.


شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟ 
تمامي اطفال بايد سه نويت تزريق واكسن كزاز (معمولاً بصورت واكسن ثلاث) در سال اول زندگي داشته باشند سپس يادآور اول در سال دوم زندگي و يادآور دوم 5 سال بعد از آن صورت مي گيرد. براي اينكه بدن همچنان مورد حمايت باشد لازم است تا هر 5 سال به تزريق اقدام نمود.1

********************************

واژن (وجود جسم خارجي در آن) Vagina, Foreign body in

نشانه ها:
- حساس و دردناك شدن اطراف واژن

- بوي بد و ترشحات همراه با لك خوني

يك دختر كوچك طبيعتاً به واژن خود كنجكاو است و آنرا با انگشتهايش و يا شايد چيزهاي ديگر بررسي مي كند خوشبختانه عليرغم اين كنجكاوي كمتر اتفاق مي افتد كه يك جسم خارجي به داخل واژن كودك فرو رود اما اگر چنين اتفاقي افتاد مي توان از علائمي چون درد محل و حساس شدن آن، يا بعد از يك يا دو روز از روي بوي نامطبوع و ترشحات خوني بوجود آن پي برد. ترشح توأم با خارش مخصوصاً در اطراف مقعد مي تواند نشانگر عفونت كرمها در آنجا باشد.


آيا خطرناك است؟
هرگونه ترشحي از واژن و يا درد اطراف آن بايد توسط دكتر معالجه شود اما ندرتاٌ خطرناك است.


ابتدا چه كار بايد بكنيد؟
1- از كودك خود بپرسيد كه آيا وي با همبازيهايش سعي نكرده اند چيزي را داخل واژن او بكنند.
2- مدفوع كودك را از نظر وجود كرمهاي ريز و نخ مانند بررسي كنيد.


آيا مشورت با دكتر لازم است؟
اگر متوجه التهاب يا ترشحي شديد هر چه زودتر به دكتر مراجعه كنيد.


دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
دكتر براي نشانه هايي كه بر اثر وجود جسم خارجي در واژن بوجود مي ايند كودك را معاينه مي كند اگر متوجه چيزي در آنجا بشود ممكن است شما را به يك متخصص اطفال يا متخصص زنان و زايمان براي معاينات داخلي معرفي كند متخصص اقدام به خارج ساختن جسم خارجي ميكند و هرگونه عفونت را با آنتي بيوتيك مداوا خواهد كرد و نيز پمادي براي تسكين درد يا خارش تجويز مي نمايد.


شما چه كمكي مي توانيد بكنيد؟
نسبت به اين حادثه زياد شلوغ نكنيد. زيرا اين نكته مهم است كه كودكتان دچار دلهره و وحشت نسبت به آلت تناسلي اش نشود تا بر آينده وي اثر نگذارد.به كودك خود توصيه كنيد كه هنگام بازي [دكتر و پرستار] از هيچگونه وسيله اي استفاده نكند.

چرا نبايد غذاي کمکي را پيش از پايان 6 ماهگي شروع کرد 


* در ماههاي اول زندگي قدرت دفاعي دستگاه گوارش شير خوار در برابر عوامل بيماري زا کمتر است .

* شروع زود رس غذاي کمکي مي تواند به سهولت او را دچار عفونت و اسهال هاي خطرناک نمايد .

* مقدار و فعاليت آنزيم هاي لوزالمعده و املاح صفراوي که در ماههاي اول زندگي براي هضم غذاي کمکي ناکافي است ، از اين سن به تدريج افزايش مي يابد و هضم غذاهاي کمکي راتسهيل مي نمايد .

* ملکول هاي درشت موادغذايي ، قبل از اين سن مي توانند به راحتي از منافذ دستگاه گوارش شيرخوار عبور کرده و احتمال بروز حساسيت و آلرژي را افزايش دهند .

* حرکت ناخود آگاه زبان که باعث بيرون راندن غذا از دهان مي شود در اين سن ازبين مي رود و شير خوار قادر به بلع غذا مي گردد.

* حرکات جانبي زبان که غذا را براي جويدن به طرف دندانها هدايت مي کند بين 8 تا 12 ماهگي ظاهر مي شود .

* توانايي کليه ها که تا کنون براي دفع مواد زائد محدود بوده است ازاين پس افزايش مي يابد .

* شروع غذاي کمکي قبل از پايان 6 ماهگي نه تنها موجب رشد بهتر شيرخوار نمي شود بلکه اغلب منجر به کندي رشد مي گردد.

باورهاي غلط درباره سرماخوردگي كودكان 

علاوه بر باورهاي غلط والدين كه فكر مي كنند، هر كودكي كه تب مي كند يا آبريزش بيني دارد و زياد عطسه مي كند، سرماخورده است، مشكل اساسي تر اين است كه هنوز بسياري از والدين و به خصوص مادران نمي دانند كه بهترين عكس العمل در هنگام سرماخوردگي كودك چيست؛ هنوز بسياري از مادران سرماخوردگي را با خيلي از بيماري هاي عفوني اشتباه مي گيرند و اقدام به درمان هاي خودسرانه مي كنند؛ هنوز خيلي از والدين نمي دانند كي بايد كودكشان را نزد پزشك ببرند؛ و بالاخره اين كه حتي نمي دانند كدام دارو براي فرزندشان مفيد است و كدام نيست.

نمونه بارز آن استفاده از آنتي هيستامين ها و شربت هاي سرماخوردگي در كودكان است. همين چند هفته قبل، اداره نظارت بر مواد غذايي و دارويي آمريكا اعلام كرد مصرف داروهاي سرماخوردگي و ضد سرفه به خصوص آنتي هيستامين ها با نسخه پزشك يا بدون آن، در كودكان كم سن به ويژه در كودكان زير 2 سال مي تواند منجر به عوارض مرگبار شود. 

آقاي دكتر، چرا بچه ها سرما مي خورند؟

وقتي كودك سرما مي خورد، تصور مادر اين است كه كودكش حتماً ضعيف شده كه مبتلا به سرماخوردگي شده است. بنابراين در كودكي كه چند بار دچار سرماخوردگي مي شود، مادر نگران است كه شايد كودك دچار بيماري نقص سيستم ايمني شده باشد.

چرا مي گوييد مادرش فكر مي كند؟ يعني مي خواهيد بگوييد سرماخوردگي اصلا ربطي به تضعيف سيستم ايمني بدن ندارد؟ 

خير، به هيچ وجه. ببينيد حدود 10 تا 15 درصد از كودكان زير 3 سال، سالانه حدود 10 تا 12 بار مي توانند دچار سرماخوردگي شوند و 80 درصد از آنها حداقل سالانه 6 تا 8 بار اين بيماري را تجربه مي كنند. بنابراين تعداد دفعات زياد سرماخوردگي، به معناي نقص در سيستم ايمني بدن كودك نيست.

اين روند تا چه سني قرار است ادامه داشته باشد؟

اين روند تا قبل از 3 سالگي است. اما بعد از 3 سالگي تعداد دفعات سرماخوردگي كودك تا 4 بار در سال كاهش مي يابد.

در مورد آلرژي چطور؟ چون اغلب والدين با طولاني شدن علائم اين بيماري ، آن را با سرماخوردگي اشتباه مي گيرند.

دقيقاً همين طور است. در حالي كه هر كدام از اين بيماري ها درمان خاص خود را دارند، مادر با اين تصور كه كودكش سرماخورده، از داروهاي سرماخوردگي براي كودكش استفاده مي كند و همين امر منجر مي شود كه علاوه بر بهبود نيافتن كودك، مادر از داروهاي ديگر با دوزهاي شديدتر استفاده كند كه در نهايت تداخل دارويي و بدتر شدن وخامت بيماري را به همراه خواهد داشت. 

كيپ شدن بيني يكي از شايع ترين علائم اين بيماري است و خيلي از مادران براي باز كردن راه بيني مسدود شده كودك خود از قطره هاي بيني بزرگسالان مثل فنيل افرين استفاده مي كنند. اين قطره ها تأثيري در باز شدن راه تنفسي كودك دارند؟

خير، در اين مواقع علاوه بر قطره فنيل افرين، مادر فكر مي كند كه راه بيني كودك را با هر چيزي مي تواند باز كند؛ مثلا بعضي از مادران شير خود را داخل بيني كودك مي ريزند، در حالي كه شير چربي دارد و وقتي كودك نفس مي كشد، اين قطرات شير وارد ريه مي شوند و ذات الريه ايجاد مي كنند. علاوه بر اين، شير محيط مناسبي براي رشد ميكروب است، درحالي كه بيني هم پُر از ميكروب بوده و در اين حالت زمينه براي تكثير ميكروب ها فراهم مي شود. فنيل افرين هم عوارض زيادي براي كودك دارد كه ما به هيچ وجه استفاده از آنها را توصيه نمي كنيم. 

خب اگر از قطره هاي آنتي هيستامين مثل فنيل افرين استفاده نكنند، پيشنهاد شما براي برطرف شدن اين مشكل چيست؟

در مدت سرماخوردگي ما بايد راه بيني كودك را با استفاده از قطره بيني كلرورسديم باز كنيم، چون قطره هاي ديگر وابستگي به دارو ايجاد مي كنند و ممكن است كه حتي بعد از مصرف، بيني كودك بيشتر كيپ شود.

مي گوييد از آنتي هيستامين ها نبايد براي نوزادان استفاده كرد. شربت هاي سرماخوردگي بچه ها هم آنتي هيستامين دارند. پس براي چه اين شربت ها را درست مي كنند؟

ببينيد، محدوديت داروها به سن بچه بر مي گردد. 

دادن يك سري از داروها در كودكان كمتر از 6 ماه به طور كامل ممنوع است؛ به عنوان مثال شربت سرماخوردگي، قطره فنيل افرين و آنتي هيستامين ها اصولا نبايد براي بچه هاي زير 6 ماه استفاده شوند. البته در زير 3 ماهگي اين داروها مطلقا قدغن هستند و در 3 تا 6 ماهگي به طور نسبي قدغن بوده و بين 6 ماه تا 2 سال هم توصيه مي گردد كه از آنها استفاده نشود. بررسي هاي سازمان غذا و داروي آمريكا هم نشان داده كه شربت سرماخوردگي دكسترومتورفان در زير 2 سال به هيچ وجه نبايد استفاده شود.
اين داروها چه عوارضي را مي توانند در اين دوران داشته باشند؟ 

بررسي هاي مختلف نشان داده كه مصرف آنتي هيستامين در كودكان در اين سنين هم منجر به بي قراري مي شود و هم گاهي باعث مي شود كه كودك تشنج كند. علاوه بر اين آنتي هيستامين ضربان قلب را بالا مي برد و خواب آلودگي ايجاد مي كند. حتي ديده شده براي كودكان زير 2 سال شربت سرماخوردگي و آنتي هيستامين اصلا اثر ندارد.

خيلي از خانواده ها حتي از اين داروها به عنوان ضد سرفه استفاده مي كنند. در اين مورد هم منع مصرف وجود دارد؟

بله. صددرصد. اصلا ما نبايد سرفه را در كودك از بين ببريم. چون سرفه يك مكانيزم دفاعي است كه ترشحات ريه را بالا مي آورد و كودك دچار ذات الريه نمي شود، اما اگر ما با استفاده از اين داروها، سرفه را در كودك از بين ببريم، اين ترشحات داخل ريه باقي مانده و ماندگاري بيماري را بيشتر مي كند.

يعني شما مي گوييد شربت هاي ضد سرفه بيشتر ضرر دارند تا منفعت؟

نه! ما فقط شربت ضد سرفه را زماني به كودك مي دهيم كه سرفه در خواب و غذا خوردن كودك اختلال ايجاد كند. چون خاصيت آنتي هيستامين اين است كه ترشحات ريه را غليظ مي كند و همين غلظت، فرد را دچار بيماري ذات الريه مي كند. پس آنتي هيستامين هايي مثل ديفن هيدرامين، پرومتازين و هيدروكسيزين بايد بالاي 2 سال و فوق العاده با احتياط مصرف شوند، چون هر لحظه انتظار عوارض اين داروها را بايد كشيد.

پس اجازه دهيد يك بار داروهاي مجاز براي كودك مثلا يك ساله را مرور كنيم. 

بله، بيشترين تجويز ما قطره كلرو رسديم است كه روزي 3 تا 4 بار و نيم ساعت قبل از شير دهي بايد استفاده شود تا راه بيني كودك باز بماند. در ضمن اگر كودك تب شديدي نداشت و بي قرار نبود، از تب بر استفاده نمي كنيم، ولي اگر تب كودك شديد بود، در فواصل 4 تا 6 ساعت يك بار از قطره استامينوفن استفاده مي كنيم. 

اگر هم كودك واقعاً به شربت سرماخوردگي نياز دارد، روزي 3 نوبت با فواصل 8 ساعت مي تواند استفاده شود. 

براي كاهش دردهاي عضلاني چه كار بايد كرد؟

اين دردها ممكن است با عفونت و درد گوش همراه باشد. تسكين اين درد بايد با استامينوفن صورت گيرد، ولي متأسفانه هنوز خيلي از والدين با دود سيگار سعي در كاهش درد گوش دارند در حالي كه اين كار اصلا فايده ندارد. البته گرم كردن ناحيه دردناك كمي تسكين دهنده است، منتها دود سيگار به ويژه اگر كودك آلرژي داشته باشد، بيماري او را تشديد مي كند. 

كودكي كه سرما مي خورد، مسلما اشتهايش كم است و همين مادر را نگران مي كند. آيا درست است كه در اين مواقع كودك را وادار به خوردن غذاي بيشتري كنيم؟ 

خير، در اينجا مادر بايد تعداد دفعات غذا دادن را بيشتر كند، نه اينكه او را وادار به خوردن غذاي بيشتري در يك وعده كند.

به توصيه هاي تغذيه اي در دوران سرماخوردگي هم اشاره مي كنيد؟

بسته به سن كودك بايد توصيه هاي تغذيه اي را رعايت كرد. اگر كودك شير خوار بود، بايد فواصل شير دهي كمتر شود. از مايعات زياد استفاده شود. محدوديت غذايي راهم براي كودك ايجاد نكنيم البته اگر آلرژي در كار نبود، چون كودك در اين دوره كم اشتها است و با محدوديت غذايي ممكن است زياد وزن از دست بدهد.

مسئله ديگري كه باعث وحشت مادران مي شود، تب كودك است و مادر فكر مي كند كه اين تب منجر به تشنج مي شود. در چند درصد موارد تب كودك با تشنج همراه است؟ 

ببينيد، مقدار تب در سرما خوردگي ها خفيف است و در ضمن كودك زير 6 ماه هنگام تب به هيچ وجه تشنج نمي كند، مگر اين كه بيماري ديگري در كار باشد.

حالا يك سؤال ديگر. اگر مادر تمام اين نكات را بداند، نيازي به مراجعه به پزشك هست؟ 

اگر مادر اقدامات اوليه را براي جلوگيري از عود سرماخوردگي انجام دهد، مثل استفاده از مايعات و قطره بيني و دستگاه بُخور، در صورت ادامه بيماري، بايد به پزشك مراجعه كند، چون شايد بيماري را به درستي تشخيص نداده باشد.

آنتي بيوتيك ها تأثيري در درمان بيماري دارند؟ 

متأسفانه تصور غلط ديگر اين است كه خيلي از مادران فكر مي كنند سرماخوردگي كودكشان با آنتي بيوتيك برطرف مي شود و براي همين، قبل از مراجعه به پزشك، به كودك آنتي بيوتيك مي دهند. از طرف ديگر، اين گروه از مادران اصرار دارند كه حتي اگر پزشك هم براي كودك آنتي بيوتيك تجويز نكند، كودك را به اميد تجويز اين دارو، به پزشك ديگري ارجاع دهند، در حالي كه نوع ميكروب سرماخوردگي با نوع ميكروب بيماري هاي ديگر متفاوت است و آنتي بيوتيك هيچ جايي در درمان آن ندارد.

آقاي دكتر، تصور خيلي از والدين اين است كه سرماخوردگي كودكشان، بدن او را مستعد ابتلا به سرماخوردگي بعدي مي كند يا از سرماخوردگي بعدي جلوگيري مي كند. به نظر شما اين باور درستي است؟ 

خير، سرماخوردگي ها ممكن است پي در پي بوده و عوارض داشته باشند، ولي اينكه يك سرماخوردگي منجر به سرماخوردگي بعدي شود، اصلا درست نيست. 

علاوه بر اين، يك سرماخوردگي به هيچ وجه از سرماخوردگي بعدي جلو گيري نمي كند، چون ما ويروس هاي زيادي داريم كه هر كدام براي كودك بيماري زا هستند، مثل رينو ويروس، ويروس آنفلوانزا و... . اگر مادر اين ها را بداند، هر بار كه كودك سرما مي خورد، توهم اين را ندارد كه بدن كودكش مستعد ابتلا به سرماخوردگي بعدي شده است. 

واكسن آنفلوانزا و نقش ايمن كننده آن در مقابل سرماخوردگي چيست؟ 

متأسفانه اين واكسن به غلط به عنوان واكسن سرماخوردگي تبليغ مي شود، در حالي كه بيش از صد نوع ويروسي كه وارد بدن مي شوند، شايد فقط يك يا دو تا از آنها مربوط به آنفلوانزا باشند و چون علائم آنفلوانزا شديد است، اين واكسن براي ويروس هاي مربوط به آن توليد مي شود، نه براي بقيه ويروس ها. 

زدن واكسن آنفلوانزا از سرماخوردگي با ويروس هاي ديگر جلوگيري نمي كند.

چگونه كودك گريان را آرام كنيم؟ 

تمام بچه ها گريه مي کنند. و زمانيکه به سن دو هفتگي مي رسند عادت مي کنند بعد از ظهر ها گريه و زاري را شروع کنند و تقريبا تا دو ساعت به طور مکرر به اين کار ادامه دهند.

اگر کودک شما شروع کرد به گريه کردن چه کاري بايد انجام دهيد؟ يک يا چند مورد از تکنيک هاي زير را آزمايش کنيد تا آرامش مجددا به فرزندتان باز گردد. در حين تلاش خود بايد سعي کنيد متوجه شويد که کودک قصد دارد با زبان بي زباني چه چيزي به شما بگويد. با بهره گيري از روش آزمون و خطا و کمي صبر و حوصله به راحتي کشف ميکنيد که کداميک از اين روش ها نسبت به سايرين براي کودک شما برتري دارند. مي توانيد شگردهاي زير را امتحان کنيد:

وضعيت هاي جديد

* کودک را به طوريکه صورتش رو به پايين است بر روي ساعد خود بگذاريد. در اين حالت سر کودک بايد نزديک به آرنج باشد، با انگشتان خود ران هاي او را بگيريد.
* کودک را از پشت بر روي کف دست خود بنشانيد به طوريکه کمرش به سمت سينه شما باشد. دست ديگر را به دور سينه اش بيندازيد و انگشتان خود را به دور بازوهايش حلقه کنيد.
* کودک را بر روي شانه خود قرار دهيد، به طوريکه شکمش بر روي شانه قرار گرفته و قدري فشرده شود.
* کودک را مانند حالتي که در گهواره مي خوابد در دست هاي خود قرار دهيد و او را متناوبا از خود دور کرده و مجددا نزديک کنيد. 

حرکات موزون

کودکان از طريق حرکاتي که 60 بار در دقيقه تکرار شوند، مي توانند به بالاترين ميزان آرامش خود دست پيدا مي کنند.

* در حاليکه او را در آغوش گرفتيد، آهسته به اطراف گام برداريد.
* با خم کردن زانوها به طور عمودي حرکت کنيد.
* در حاليکه ايستاده ايد خودتان را به سمت چپ و راست يا جلو و عقب، تاب دهيد.
* بر روي يک صندلي راحتي بنشينيد و عقب و جلو برويد. 

گرما

* کودک را با يک پتوي گرم قنداق کنيد.
* کودک را به خود نزديک کنيد تا گرماي بدنتان را احساس کند.
* پيش از اينکه کودک را در محل خوابش بگذاريد، يک پد گرم کننده در آن قرار دهيد تا جاي خواب گرم شود. سپس پد را برداشته و گرما را چک کنيد.
* مي توانيد يک شيشيه آب گرم را داخل دامن خود بگذاريد و کودک را از شکم بر روي آن بخوابانيد. 

صداهاي آرام بخش

* کلمات آرام بخش را با صداي پايين و ملايم تکرار کنيد.
* موسيقي هايي که خودتان از شنيدن آنها لذت مي بريد را زير لب زمزمه کنيد.
* يک نوار از صداي ماشين لباسشويي، ظرفشويي، و يا جارو برقي تهيه کنيد تا کودک مرتبا صداي خش خش هاي مکرر را بشنود. يک فن سقفي در اتاق کودک نيز مي تواند کار مشابه را انجام دهيد. همچنين صداي خش خش ميان موج هاي مختلف راديو نيز نتيجه بخش خواهد بود.
* موسيقي کلاسيک جديد و يا راک ملايم و جاز پخش کنيد. لطفا آهنگ هاي متال نگذاريد! خواهش مي کنم! اين کار کودک را عصبي مي کند. 

نوازش کردن

* به آرامي پشت کودک را از گردن تا باسن ماساژ دهيد.
* پشت کودک را نوازش کنيد يا بماليد.
* کودک را در يک اتاق گرم بر روي يک سطح محکم قرار دهيد و شکشمش را در جهت عقربه هاي ساعت مالش دهيد. اگر علت ناراحتي کودک از بادي که در شکمش جمع شده، ايجاد شده باشد؛ از اين طريق مي تواند آنرا تخليه کند. زانوهايش را به طرف شکم ببريد تا گاز موجود راحت تر بيرون بيايد.

فوايد خوابيدن نوزادان در کنار والدين 

خوابيدن نوزادان در کنار پدر و مادر هم جنبه مثبت دارد و هم جنبه منفي. جنبه مثبت آن اين است که تحقيقاتي هستند که ثابت مي کند خوابيدن بچه ها و پدرومادرشان در يک تخت (يا حداقل يک اتاق) در شب فوايدي دارد. جنبه منفي آن اين است که، فراي تحقيقاتي که به رابطه بين همخوابي کودکان و والدينشان و جلوگيري از sids (مرگ ناگهاني کودک) مي پردازد، تحقيقات چنداني از جهت کيفي و جنبه هاي دراز مدت اين مسئله انجام نگرفته است. تا وقتيکه اين نوع تحقيق انجام شود، بايد به جنبه مثبت آن در فرهنگ کشور خودمان و کشورهاي خارجي بپردازيم.

تحقيقات چه مي گويد:

فوايد همخوابي براي نوزادان

همخوابي تنظيم فيزيولوژيکي را ارتقاء مي دهد

نزديک بودن والدين کمک مي کند که سيستم عصبي نابالغ نوزاد در طي خواب تنظيم و تعديل شود. همچنين با پيشگيري از وارد شدن نوزاد به خواب بسيار عميق، به جلوگيري از sids (مرگ ناگهاني کودک) کمک مي کند. علاوه بر اين، تنفس خود والدين به نوزاد يادآور مي شود که او هم بايد نفس بکشد.

والدين و نوزادان بهتر مي خوابند. به خاطر نزديک بودن نوزاد، نياز نيست که نوزادان کاملاً بيدار شوند و گريه کنند تا پاسخ دريافت کنند. درنتيجه، مادر به نوزاد نزديک ميشود بدون اينکه هر دو آنها کاملاً بيدار شوند. درنتيجه، مادران ارزيابي مثبت تري از خواب شبانه شان خواهند داشت، چون به اين طريق خواب بهتري داشته و کمتر مجبور مي شوند که از خواب بيدار شوند.

نوزادان مراقبت و توجه بيشتري دريافت مي کنند. خوابيدن مادر در کنار نوزاد، شيردهي را افزايش مي دهد. اين مي تواند يکي از بهترين فوايد و مزاياي خوابيدن مادران در کنار نوزاد باشد. تحقيقات نشان مي دهد مادراني که شب ها کنار فرزندانشان مي خوابند دوبرابر مادراني که جدا از نوزادانشان مي خوابند شب ها به فرزندانشان شير ميدهند. علاوه بر فوايد شيردهي، عمل مکيدن نوزاد جريان اکسيژن را افزايش مي دهد که هم براي رشد و هم براي سيستم ايمني بدن نوزاد مفيد است. همچنين نوزاداني که شب ها کنار مادرانشان مي خوابند، مراقبت و توجه بيشتري دريافت مي کنند. تحقيقات نشان مي دهد مادراني که شب ها کنار نوزادانشان مي خوابند، 5 برابر بيشتر به آنها توجه و مراقبت دارند. اين مادران همچنين حساسيت بيشتري نسبت به حضور نوزادانشان در بستر دارند.

فوايد دراز مدت

بالا بردن اعتماد به نفس. تحقيقات نشان ميدهد که پسربچه هايي که از زمان تولد تا 5 سالگي پيش پدرومادرهايشان مي خوابيده اند، اعتماد به نفس بالاتري داشته و احساس گناه و اضطراب کمتري را تجربه مي کنند. همچنين تحقيقات نشان داده که دختربچه هايي که در زمان کودکي نزد والدينشان مي خوابيده اند، در زمان بزرگسالي کمتر درمورد ارتباطات فيزيکي خود احساس ناراحتي مي کنند. خوابيدن به همراه والدين، اعتماد و عزت نفس، و همچنين صميميت را ارتقاء مي دهد.

رفتارهاي مثبت بيشتر. در تحقيقات انجام گرفته مشخص شد که بچه هايي که به همراه والدين خود مي خوابند، نسبت به بچه هايي که تنها مي خوابند، بيشتر مورد تحسين معلمين خود قرار مي گيرند. در تحقيقي که اخيراً در انگلستان انجام گرفت، مشخص شد که بچه هايي که هيچوقت در تختخواب پدر و مادرشان نخوابيده اند، کنترل ناپذيرتر، ناراحت تر، کج خلق تر، هستند و اين بچه ها نسبت به بچه هايي که پيش پدر و مادرشان مي خوابند، ترسو تر هستند.

ارتقاء سطح رضايت از زندگي. در يک تحقيق بسيار گسترده که بر روي 5 نژاد مختلف در ايالات متحده امريکا انجام گرفت، مشخص شد که در ميان همه اين گروه هاي قومي، مردماني که شب ها پيش هم مي خوابند احساس رضايت بيشتري از زندگي دارند.

تصور والدين

والدين تصور مي کنند خوابيدن بچه ها پيش آنها، حساسيت را ارتقاء مي دهد. خيلي از پدر و مادرهايي که شب ها پيش فرزندان خود مي خوابند، احساس مي کنند که هماهنگي بيشتري به فرزندان خود پيدا مي کنند. آنها احساس مي کنند که حساسيت آنها به نيازهاي فرزندانشان هنگام شب، در طول روز نيز ادامه پيدا مي کند.

کشمکش هاي موقع خواب را کاهش مي دهد

والديني که شب ها فرزندانشان را پيش خود مي خوابانند مي دانند که بچه هايي که شب ها در اتاق والدينشان مي خوابند، ترس از به خواب رفتن ندارند. اين بچه ها هرچه بزرگتر مي شوند و به اتاقهاي خود منتقل مي شوند، تصويري بسيار مثبت تر و مطمئن تر از خواب شبانگاه دارند. ديگر دليل ندارد که خوابيدن را مساوي با تنها شدن بپندارند.

محيطي پذيرا ايجاد مي کند

در زير خوابيدن بچه ها در کنار والدينشان، ميلي به قبول نياز آنها به پدر و مادر در طول روز و شب وجود دارد. در اين شرايط وقتي بچه ها کوچک هستند و به والدينشان نياز دارند، پدر و مادر در کنارشان هستند تا به آنها کمک کنند و نيازهايشان را برآورده سازند. والديني که شب ها پيش فرزندانشان مي خوابند باور دارند که اين ميل به پاسخگويي به نيازهاي بچه ها، در طول روز نيز ادامه خواهد يافت و رابطه آنها را با فرزندشان قوي تر خواهد ساخت.

مشکلات تحقيقات موجود

تعصبات فرهنگي

تحقيقاتي که تاکنون حول خوابيدن بچه ها در کنار والدينشان انجام گرفته است هم مثل همه تحقيقات ديگر، تحت تاثير فرهنگ محققان و شرکت کننده هاي آنان بوده است. تحقيقاتي که حول اين موضوع در ايالات متحده انجام گرفته است، به شدت تحت تاثير ارزش بسيار بالايي که امريکايي ها براي استقلال، تکنولوژي، مصرف گرايي، و نيازهاي والدين به زمان و داشتن حريم خصوصي قائلند، مي باشد. از طرف ديگر، تحقيقاتي که در ديگر فرهنگ ها انجام گرفته، نياز نوزادان را به خانواده و عملکردهاي اجتماعي به اثبات مي رساند.

تمرکز بر نتايج کوتاه مدت و خاص

تحقيقات باليني به بررسي نتايج دراز مدت، پيچيده و کيفي اين موضوع نمي پردازد. فوايد خوابيدن نوزادان در کنار والدينشان، همانطور که بسياري از اين والدين مي دانند، فقط کوتاه مدت نبوده و به سادگي ارزيابي نمي شوند. اين فوايد بالقوه فراتر از پيشگيري از مرگ هاي ناگهاني نوزادان، افزايش خواب کودک و مادر، و افزايش ميزان شيردهي در ماه هاي اوليه زندگي نوزادان است. مثلاً ممکن است نتايح دراز مدتي مثل تاثير مثبت بر رابطه کودک با والدين خون، ارتقاء اعتماد به نفس، و از اين قبيل را نيز عنوان کنند. بخشي از آنچه اين گونه تحقيقات و بررسي فوايد دراز مدت اين مسئله را دشوار مي سازد، اين است که رابطه اينها با خوابيدن بچه ها نزد والدينشان به سختي قابل جدا شدن از رابطه آن با ساير کارها و اقداماتي است که اين والدين براي فرزندان خود انجام مي دهند. خواباندن بچه ها نزد خود، تنها يک بخش از انتخاب هاي پيچيده والدين است.

براي انجام تحقيقات بهتر و معتبرتر در اين زمينه، محققان بايد سوالاتي از قبيل زير را بپرسند: خوابيدن بچه ها در کنار والدينشان جه نتايجي را در دراز مدت در بر خواهد داشت؟ آيا والديني که انتخاب مي کنند که فرزندانشان شبها نزد خودشان بخوابند، ساير رفتارهايي که بر نتايج مورد تحقيق اثر دارد را نيز انتخاب مي کنند؟

عقايد و باورهاي غلط

خفه شدن بچه ها

اخيراً در تحقيقي که توسط کميسيون امنيت لوازم خانگي انجام گرفت، مشخص شد که تخت هاي بزرگسالان براي بچه ها خطرناک است. اين گفته تاحدودي گمراه کننده و اشتباه است. والدين بايد بدانند که اين تحقيق توسط اسپانسرهاي انجمن توليدي لوازم و تختخواب هاي کودکان و نوجوانان انجام گرفته است و دليل جز ترغيب والدين به خريد تختخواب جداگانه براي فرزندانشان نداشته است. همچنين والدين بايد بدانند که سالانه ميليون ها نفر از پدر و مادرها در کنار فرزندانشان مي خوابند و هيچ اتفاقي هم براي آنها نمي افتد.

آنچه مهم است و همه متخصصين تصديق مي کنند اين است که نوزادان بايد روي سطحي سفت، تميز، عاري از دود، زير يم پتوي سبک بخوابند و سرهايشان هم هيچوقت نبايد کشيده شود. هيپگونه حيوان يا بالش اضافي نبايد در کنار نوزاد گذاشته شود. از خواباندن نوزادان بر روي مبل هاي راحتي و نيمکت ها هم بايد خودداري شود چون هر آن احتمال افتادن آنها وجود دارد.

والدين از اين واهمه دارند که اگر در نوزادي فرزندانشان را پيش خود بخوابانند ديگر نتوانند وقتي بزرگتر شدند آنها را به تنها خوابيدن ترغيب کنند. البته هيچ تحقيقي تا به حال روي اين موضوع انجام نگرفته است اما خيلي از والديني که شب ها فرزندانشان را پيش خود مي خوابانند گزارش کرده اند که بچه هايشان وقتي به سن دو، سه سالگي مي رسند و از نظر جسمي، احساسي و شناختي رشد مي کنند، خيلي راحت تحت والدين را ترک کرده و مستقل مي خوابند.

اين والدين به اين مسئله مثل عادتي که بايد شکسته شود نگاه نمي کنند، آنها اين را الگوي رفتاري مي دانند که مي توان آنرا ايجاد کرد اما با گذشت زمان رشد کرده و تغيير مي کند. اين خانواده ها، براي ايجاد زيربناي امنيت و نزديکي، اين وابستگي اوليه را انتخاب مي کنند.

روشهاي علاقمند نمودن کودکان به مطالعه و خواندن 

در زير ايده هايي براي تشويق کودکان به مطالعه اشاره مي کنيم:

بعضي از اين ايده ها خيلي ساده و معمولي هستند، اما بعضي ديگر از آنها را ممکن است تا حالا نشنيده باشيد. و يادتان باشد، بزرگترين تشويق از طرف خودِ ماست—يعني ما به عنون پدر و مادر. بچه هايي که پدر و مادرشان خود افرادي کتاب خوان هستند و براي آن ارزش قائلند و ابزار لازم براي کتابخواني را در خانه مهيا کرده اند، بيشتر به سمت کتاب و کتابخواني گرايش پيدا ميکنند.

* براي بچه ها کتاب بخريد و آن را در دسترس آنها قرار دهيد. بچه هايي که کتابخوان مي شوند، معمولاً به خانواده هايي تعلق دارند که کتاب و ساير ابزار مطالعه در خانه مهيا است. نبايد کتاب هاي بچه ها را خارج از دسترس نگه داريد که در ديدرس آنها نباشد يا دسترسي به آن نداشته باشند. بهتر است کتابها را روي زمين، نه در جايي بلند، و در دسترس آنها قرار دهيد.
* خودتان هم مطالعه کنيد. يکي از بهترين راه ها براي تشويق کردن بچه ها به مطالعه اين است که خودتان الگوي آنها باشيد. اگر بچه ها ببينند که خودتان هم کتاب مي خوانيد و از مطالعه لذت مي بريد، احتمال اينکه آنها هم چنين عادتي پيدا کنند و اين فعاليت ها را پيش بگيرند بيشتر است.
* به آنها کتاب هديه دهيد. کتاب هديه اي نسبتاً ارزان و بسيار مفيد است. به علاوه چيزي که به صورت هديه به کسي داده شود ارزش و احترام بيشتري پيدا ميکند. بچه هاي من هميشه از طرف مادربزرگشان کتاب هديه مي گيرند و وقتي او با اين هدايا پيششان مي آيد بسيار خوشحال مي شوند.
* مطالعه را به صورت يک تفريح درآوريد. چيزي که از آن لذت برده شود هميشه مورد علاقه است. داستان کتابها را به صورت نمايش درآوريد، صدايتان را عوض کنيد و بچه ها را سر شوق بياوريد. اگر داستان را خسته کننده و حوصله سر بر براي بچه ها بخوانيد، هرچقدر هم که داستان جالب و جذابي باشد، آنها اشتياقي براي دنبال کردن آن نخواهند داشت.
* مرتب کتاب بخوانيد. هر روز يا حتي چند بار در روز براي بچه هاي کوچکتان کتاب بخوانيد. بچه هاي بزرگترتان را هم تشويق کنيد که هر روز براي خود مطالعه کنند و درمورد کتابي که خوانده اند با آنها صحبت و گفتگو کنيد.
* تلويزيون را خاموش کنيد و کمي خانه را آرام کنيد. خاموش بودن تلويزيون باعث مي شود بچه ها به دنبال سرگرمي ديگري براي خود باشند. تماشاي بيش از اندازه تلويزيون براي بچه ها مضر است، به ويژه اگر بخواهيد آنها را به مطالعه تشويق کنيد.
* هر هفته يا هر ماه بچه ها را به کتابخانه ببريد تا کتاب هاي مورد علاقه شان را خودشان انتخاب کنند.
* يادتان باشد مجلات و کتاب هاي خنده دار و مفرح راه بسيار خوبي براي ترغيب بچه ها به کتاب خواندن است. يک راه خوب ديگر براي تشويق بچه ها به مطالعه استفاده از کتاب هايي است که روي cd ضبط شده اند.
* بچه ها را به جلسات و مسابقات کتابخواني در کتابخانه يا کتابفروشي محل ببريد. گاهي اوقات وقتي بچه ها کتاب ها را از زبان افراد ديگر بشنوند علاقه و اشتياق بيشتري به خواندن پيدا مي کنند.
* کتاب هاي چند فصلي بخوانيد. کتابهاي چند فصلي خواننده را بيشتر ترغيب به خواندن مي کند و باعث مي شود براي اطلاع يافتن از آخر داستان دوباره به سراغ کتاب بيايند يا آنقدر خواندنشان را ادامه دهند تا کتاب را به پايان برسانند.
* از فيلم استفاده کنيد. شايد با ديدن کارتن هاکلبري فين بچه ها علاقه بيشتري به خواندن کتاب آن پيدا کنند. از علاقه بچه ها استفاده کرده و کتاب هايي با آن نوع شخصيت هايي که دوست دارند برايشان بخريد.
* از لالايي ها کمک بگيريد. شايد بچه ها دوست داشته باشند لالايي هايي که در کودکي برايشان مي خوانديد را بار ديگر در کتاب بخوانند. پس کتابش را پيدا کنيد و برايشان بخريد.
* کتاب ها را با هم بلند بلند بخوانيد. اين راه براي آموزش مطالعه به بچه ها بسيار خوب است چون بچه ها عاشق در آوردن صدا هستند. پس هر زمان که وقت کرديد، با هم نشسته و کتاب ها را بلند بخوانيد. مثلاً درآوردن صداي تيک تيک ساعت يا تق تق زدن به در براي بچه ها مي تواند سرگرم کننده باشد و علاقه آنها را به خواندن بيشتر ميکند.

تشويق کردن بچه ها به مطالعه کار چندان دشواري نيست. مي بينيد که راه هاي زيادي براي اينکار وجود دارد. به علايق آنها توجه کنيد و برحسب آن کتاب هاي مناسبي در اختيارشان قرار دهيد تا از همين کودکي با ارزش کتاب و مطالعه آشنا شوند.

چطور پستانك را از كودك بگيريم؟ 

گرچه پستانك به آرام كردن كودك و ارضاي بازتاب مكيدن در او كمك مي كند، هنگامي كه كودكان بزرگ مي شوند و دندان هاي شان شروع به رشد مي كنند، پستانك ممكن است باعث آسيب دندان ها شود.
براي گرفتن پستانك از كودك اين نكات را رعايت كنيد:

سعي كنيد زمان دسترسي به پستانك را كاهش دهيد و به شب ها و زمان خواب محدود كنيد، سپس به تدريج كودك را قانع كنيد كه تا بدون آن بخوابد. 
كودكتان را واداريد كه پستانك را با يك بازي، كتاب يا اسباب بازي كه لذتبخش تر و خلاق تر است معاوضه كند. 
كودك را واداريد كه وقتش را با ديگر كودكاني بگذراند كه ديگر از پستانك استفاده كنيد. 
به كودك توضيح دهيد كه پستانك مربوط به دوران بچگي است و اكنون كه او بزرگتر شده است ديگر به ان نيازي ندارد. 
به كودك براي زماني كه بدون پستانك گذرانده است، با دادن اسباب بازي و مانند آن پاداش دهيد. 
آرام بمانيد و به كودك اطمينان بدهيد، اما از تلاش براي ترك دادن كودك از پستانك دست نكشيد. 
كودك را بارها در آغوش بگيريد