سلامتی کودکان و نوجوانان (جامع)

آيا کودک شما مبتلا به ديابت است ؟ ( قسمت دوم ) 

چه وقت افزايش قندخون ( هيپرگليسمي ) رخ مي دهد؟

- انسولين در دسترس بدن کم باشد يا اين که بيمار، تزريق انسولين را فراموش کند.

- غذا زيادتر از حد معمول مصرف گردد.

- ورزش و فعاليت بدني خيلي کم شود.

- بدن در وضع پر اضطراب يا بيماري ( گلودرد ، سرماخوردگي و...) قرار گيرد.

علامت هاي افزايش قندخون

1 - تشنگي

2 - خستگي و ضعف

3 - افزايش دفعات ادرار 

4 - تاري ديد

هنگام افزايش قندخون چه بايد کرد؟

- اندازه گيري قندخون با گلوکومتر

- استفاده از غذاها و نوشيدني هاي بدون قند

- تزريق انسولين کريستال طبق دستور پزشک




کتواسيدوز چيست؟

1 - وقتي بدن نتواند از قندخون به طور کافي استفاده کند، شروع به سوزاندن چربي مي کند و مواد زايدي به نام کتون توليد مي گردد که به دنبال انباشت آنها در خون، کتواسيدوز پديد مي آيد.

2 - اين وضعيت در تزريق کم و نامناسب انسولين رخ مي دهد.

3 - کتواسيدوز يکي از وضعيت هاي بسيار اورژانس در بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 است و بايد به سرعت درمان شود و گرنه به بيهوشي يا اغماي ديابتي مي انجامد.

علامت هاي کتواسيدوز ديابتي

1 - کاهش آب بدن، چشمان گود رفته و لب هاي خشک و پوسته پوسته شده

2 - خواب آلودگي و تنفس دشوار

3 - استفراغ

4 - درد شکم

5 - تنفس با بوي ميوه گنديده

در وضعيت کتواسيدوز چه بايد کرد؟

- اگر کودک هوشيار است مايعات بدون قند به او بدهيد.

- سريعاً کودک را به اورژانس برسانيد.

گلوکومتر چيست؟

گلوکومتر دستگاه کوچک و قابل حملي است که به وسيله آن مي توان غلظت قندخون را به آساني با گرفتن نمونه اي اندک از خون محيطي، اندازه گرفت.




چند نکته درباره مراقبت از کودک ديابتي

1 - پدر و مادر بايد آگاهي خود را در مورد بيماري قند افزايش دهند و تنها ، توصيه هاي پزشکان و افراد صلاحيت دار را اجرا کنند.

2 - زياده روي در سخت گيري يا آزادي دادن بيش از حد، در مورد کودک ديابتي درست نيست.

3 - از تبعيض قائل شدن براي کودک ديابتي بايد پرهيز کرد.

4 - يکي از ويژگي هاي ديابت کودکان اين است که نشانه هاي آن ممکن است به سرعت و ناگهاني بروز کنند و به سرعت ولي موقتاً از بين بروند که گاهي والدين با مشاهده اين وضع، تزريق انسولين را متوقف مي سازند. بايد توجه داشت که اين دوران بهبود که به آن «ماه عسل بيماري» مي گويند گذراست و به زودي نشانه هاي بيماري ، دوباره پديدار خواهند شد. اين حالت اغلب 2 - 1 ماه پس از شروع ديابت رخ مي دهد و معمولاً 2 - 1 ماه و گاهي يک سال طول مي کشد. در اين دوره وظيفه والدين اندازه گيري منظم قندخون و ادرار و کاهش تدريجي مقدار انسولين است.

5- همچنين اغماي ديابتي در کودکان زياد ديده مي شود.

6 - وقتي کودک وارد مدرسه شد، بايد با اولياي مدرسه و معلم او ، در مورد بيماري اش صحبت شود تا آنها بدانند که کودک در ساعات خاصي نياز به تغذيه و تزريق انسولين دارد و اگر دچار افت قند شد، چگونه به او کمک کنند.

7 - گاهي مسائل جالب توجهي اتفاق مي افتد؛ مثلاً کودک ديابتي که در درس حساب قوي بوده، ناگهان در اين درس افت شديد پيدا مي کند ولي بعدها معلوم مي شود که زمان درس حساب قبل از ناهار، يا پس از ساعت ورزش بوده است.

در اين زمان ها قند کودک در حد پايين است و تمرکز و دقت و درک او هم کاهش مي يابد.

8 - مسائل رواني کودک اهميت زيادي دارند. کودک ديابتي حس مي کند با دوستانش فرق دارد، به ويژه که از خوردن بستني و نان خامه اي محروم است. بايد فضايي ايجاد گردد که کودک غم ها و ناراحتي هايش را با والدين درميان بگذرد.

9 - وقتي کودک به ميهماني، مسافرت و ... مي رود، سرنگ و شيشه انسولين و برنامه غذايي اش را نبايد فراموش کرد