بانک مقالات جغرافیا

ارزيابي عملکرد، يکي از ابزار اساسي و اصلي مديريت جهت تحقق اهداف، راهبردها و برنامه هاي سازمان ها مي باشد. در سازمان هاي عمومي نظير شهرداري ها، طراحي و استقرار نظام ارزيابي عملکرد، مي تواند منجر به هدايت صحيح مديران در راستاي تحقق اهداف، وظايف، راهبردها و برنامه هاي توسعه گردد. از اين رو اين مقاله در تلاش است تا با استفاده از ديدگاه شهروندان ميزان رضايت آنان از عملکرد شهرداري قاين بين سال هاي 1388-1384 را در زمينه هاي مختلف مرتبط با وظايف شهرداري ها بر حسب نظام تقسيمات کالبدي اسناد توسعه اي فرادست، مورد سنجش قرار دهد. روش پژوهش در اين مقاله «پيمايشي- اسنادي» و شيوه نمونه گيري به طريق نمونه گيري متناسب با حجم است و جامعه آماري را کليه ساکنان شهر قاين در پاييز سال 1388 تشکيل مي دهند. نتايج پژوهش نشان داد که بيشترين تاثير علي بر ميزان رضايتمندي، رضايتمندي از عملکرد عمراني با ضريب تاثير 0.476 است و رضايتمندي از خدمات اداري، انتخاب شهردار توسط شوراي اسلامي شهر، خدمات شهري و نظارت و کنترل، به ترتيب در مراتب دوم تا پنجم قرار دارند. همچنين بررسي ميزان رضايتمندي بر اساس نظام تقسيمات کالبدي نشان داد که رضايتمندي شهروندان از عملکرد شهرداري قاين در سطح نواحي تفاوت معناداري از لحاظ آماري ندارد، اين در حالي است که ميزان رضايتمندي شهروندان بر اساس نظام محله اي، در سطح اطمينان %95 و با درجه معناداري 0.000 داراي تفاوت معنادار است که نشانگر ضرورت قايل شدن تفاوت در برنامه ريزي ها بر اساس کيفيت و کميت فضا در سطح محله اي است.

 نسخه قابل چاپ

تحقيقات اخير نشان مي دهد که فرسايش ناشي از ايجاد خندق هاي موقتي سهم قابل ملاحظه اي از فرسايش جهاني را به خود اختصاص داده و در اين شرايط خلا عمده نبود و يا کمبود مدل مناسب براي ارزيابي اين نوع فرسايش است، در حال حاضر مدل EGEM تنها مدلي است که مي تواند اين نوع فرسايش را ارزيابي و برآورد کند. داده هاي مورد نياز براي اجراي اين مدل از 58 خندق موقتي، اکثرا از زمين هاي زير کشت در حوضه آبريز سرندچاي جمع آوري شده است. با توجه به تحليل هاي کمي صورت گرفته، طول يکي از پارامترهايي است که همبستگي خوبي بين حجم حاصل از اندازه گيري و حجم حاصل از مدل را نشان مي دهد. در بين ساير پارامترها ميان حجم اندازه گيري شده و حجم تخميني و همچنين بين سطح مقطع اندازه گيري شده (داده ها) و نتايج حاصل از مدل همبستگي قوي و خوبي وجود دارد. بين پهناي اندازه گيري شده و پهناي حاصل از مدل همبستگي معني داري وجود دارد، اما چندان قوي نيست. بنابراين مي توان اين مدل را در حوزه آبريز سرندچاي براي تعيين فرسايش خندقي به کار برد.

 نسخه قابل چاپ

در اين تحقيق دماهاي فرين فراگير پايين دوره سرد سال منطقه آذربايجان با استفاده از شاخص «انحراف نرمال شده دما» تعيين و بر اساس شاخص مذکور 80 مورد دماي فرين فراگير براي مطالعه انتخاب شده است. براي شناسايي الگوهاي گردشي به وجود آورنده دماهاي فرين 80 روزه، ماتريسي به ابعاد 80 روز در 943 گره، از داده هاي ارتفاع ژئوپتانسيل تراز 500 هکتوپاسکال در مختصات جغرافيايي 0 تا 100 درجه طول شرقي و 15 تا 70 درجه عرض جغرافيايي شمالي تشکيل گرديد. تحليل خوشه اي وارد از ماتريس مذکور منجر به شناسايي 7 الگوي گردشي موثر بر ايجاد دماهاي فرين شد که از ميان الگوهاي ياد شده الگوي گردشي شماره 1 با فراواني 24 روز از 80 روز انتخابي با 30 درصد سهم، بيشترين سهم و الگوي شماره 6 با فراواني 3 روز از 80 روز و با سهم 3.75 درصد کم ترين سهم را در ايجاد دماهاي فرين منطقه آذربايجان داشته اند.
بررسي وضعيت ارتفاع ژئوپتانسيل تراز 500 هکتوپاسکال در طي 80 روز مورد مطالعه نشان مي دهد که دماهاي فرين منطقه آذربايجان تحت تاثير آرايش توپوگرافي تراز 500 هکتوپاسکال قرار مي گيرند. مسير وزش و ريزش هواي سرد به منطقه آذربايجان تحت تاثير و هدايت توپوگرافي تراز 500 هکتوپاسکال، هواي سرد و سنگين عرض هاي بالاي جغرافيايي را به منطقه آذربايجان انتقال مي دهد و موجب ايجاد دماهاي فرين مي شوند. در 7 الگو از 8 الگوي گردشي شناسايي شده عامل انتقال و ريزش هواي سرد از عرض هاي بالاي جغرافيايي به منطقه آذربايجان، فرودهاي بلند و در الگوي گردشي شماره 6 ناوه عميقي است که مانند يک سردچال جوي باعث استقرار و استمرار هواي سرد بر روي منطقه آذربايجان شده و دماهاي فرين توليد مي کند.
با توجه به نقش وزش سرد در کل 80 روز انتخابي براي مطالعه، معلوم گرديد که سرماها يا دماهاي فرين مذکور همگي از نوع فرارفتي يا انتقالي بوده و حتي يک روز سرماي تشعشي در ميان 80 روز مورد مطالعه مشاهده نگرديد.

 نسخه قابل چاپ

توسعه صنعت گردشگري در هر کشوري بستگي کامل به تامين زيرساخت هاي اساسي آن مانند هر صنعت ديگر دارد. يکي از بنيادي ترين اصول آن، شناختن حق گردشگري به انسان از جمله گردشگران خارجي مي باشد. امروزه، اين حق به عنوان يکي از حقوق اساسي بشر شناخته شده و برخورداري از اين حق در حقوق داخلي و نيز اسناد بين المللي مورد تاکيد قرار گرفته است.
به علاوه لازمه اجراي حق گردشگري، شناسايي حقوق مهمه ديگري تحت عنوان حقوق و آزادي هاي اساسي بشري است زيرا هرگاه انسان از حق گردشگري به عنوان يک حق فطري برخوردار باشد ولي اجازه ورود و اقامت در کشور ديگر نداشته باشد و جان و مال او در کشور محل اقامت در امان نباشد و در صورت تعرض به جان و مال او، اجازه مراجعه به دادگاه هاي آن کشور و دفاع از حق خود نداشته باشد حق گردشگري بي معنا خواهد بود.
به اين دلايل است که در هر کشوري در جهت شناسايي و تامين اين حقوق اساسي مقررات ويژه اي به تصويب مي رسد و در کشور ما نيز اين حقوق و آزادي ها تا آنجا که لازمه شخصيت يک انسان است براي گردشگران خارجي به رسميت شناخته شده است.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

در اين پژوهش تواتر و تداوم روزهاي باراني شهر اروميه با به کارگيري قوانين احتمالي و با استفاده از تکنيک زنجيره هاي مارکوف مورد تحليل قرار گرفته است. براي دستيابي به اين هدف از آمار بارش روزانه مربوط به 48 سال (2008-1961) ايستگاه سينوپتيک اروميه استفاده شده است. آمار مذکور بر اساس ماتريس شمارش تغيير حالت روزهاي باراني و فاقد بارش مرتب شده، در ادامه ماتريس تغيير وضعيت بر اساس روش درستنمايي بيشينه محاسبه گرديد. سپس با توان هاي مکرر اين ماتريس، احتمال پايا و دوره بازگشت روزانه هر يک از دو حالات بارش و خشکي برآورد شد. دوره هاي بازگشت خشکي حدود يک روز و دوره بازگشت بارش حدود 5 روز محاسبه گرديد. احتمال وقوع بارش در هر روز 0.2057 و احتمال روز خشک 0.7943 به دست آمد. در ادامه دوره بازگشت تداوم روزهاي باراني با تداوم 1 تا 5 روز محاسبه شده است. در بين محاسبات انجام شده معلوم شد که بيشترين احتمال وقوع روزهاي بارش در بهار به ويژه (ماه آوريل) که احتمال دوره بازگشت دو و سه روزه باران به ترتيب برابر با 4.4 و 13 روز مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

ضرورت عملياتي شدن راهبرد گذر از «تصدي گري» به «واگذاري امور و وظايف» از جانب شهرداري ها در کلان شهرها، نگرش مشارکتي به فعاليت هاي عمراني و خدماتي را تقويت کرده است، اما پاسخ به چگونگي بهره مندي از مشارکت هاي شهروندي سبب شد تا در اين مقاله ضمن تشريح ابعاد پيدا و پنهان مشارکت هاي شهروندي در ايجاد و نگهداري بازارهاي روز ميوه و تره بار، مواد لبني و پروتئيني در شهر مشهد، کليه فرايندها و عوامل تاثيرگذار، نحوه مداخله شهروندان و تعامل آنها با شهرداري مورد بررسي قرار گيرد. نتايج اين مقاله که بر مبناي روش تحقيقي توصيفي-تحليلي با اتکا به مطالعات پيمايشي و ميداني و تحليل ثانويه به رشته تحرير در آمده است گوياي آن است که:
-1ميزان مراجعه و خريد شهروندان کلان شهر مشهد از 48 درصد در سال 1385 به بيش از 65 درصد در حال حاضر افزايش يافته که بدون شک يکي از مهم ترين دلايل آن توجه مسوولان و مديران شهري و شهرداري به خواسته هاي شهروندان و بسترسازي جهت مشارکت شهروندان در پروسه مکان يابي، احداث و بهره برداري از بازارهاي روز بوده است.
-2بر اساس مشاهدات ميداني در سال جاري نسبت به سال 1385، مشارکت شهروندان در فرايند استانداردسازي خدمات شهري بويژه در بازارهاي روز به بهبود خدمات اين بازارها (تنوع محصولات عرضه شده، ارتقاي کيفي و بهداشتي محصولات و حتي بهبود شاخص هاي کالبدي-فيزيکي بازارها و...) منجر شده است (مشارکت هاي شهروندي در قالب کمک هاي فکري و فني، کمک هاي مالي، همکاري در اجرا، مشارکت در سرمايه گذاري و.... بوده است).
-3ميزان مشارکت شهروندان در خصوص بازار روز در مناطق شهري شهر مشهد متفاوت مي باشد به نحوي مناطق 1 و 2 و 10 حداکثر مشارکت و مناطق 3 و 8 و 9 و 11 داراي مشارکت متوسط و ساير مناطق داراي حداقل مشارکت بوده اند.

 نسخه قابل چاپ

در اين مقاله عوامل موثر بر جذب شهروندان به پارک هاي شهري اصفهان مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. هدف پژوهش «سنجش تاثير متغيرهاي تعيين کننده رفتار شهروندان همچون وضعيت اشتغال، جنسيت، سن و نوع وسيله نقليه در اختيار خانوارها بر زمان استفاده از پارک هاي شهري و دسترسي و جذب شهروندان به آنها» مي باشد. روش پژوهش «توصيفي-تحليلي و پيمايشي» است که با تکميل 300 پرسشنامه در 8 پارک شهري اصفهان انجام شده است. براي تحليل داده هاي حاصل از پرسشگري و سنجش تعامل متغيرهاي مورد مطالعه، از آزمون هاي «تحليل واريانس»، «ضريب في و کرامر»، «آماره کندال سي»، «توکي» و «کاي اسکوير پيرسن» استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد رابطه بين برخورداري از اتومبيل شخصي و دسترسي به پارک هاي شهري و ارتباط وضعيت شغلي و سني شهروندان با نوع جاذبه پارک ها معنادار است. در مقابل، جنسيت افراد تفاوت معناداري با نوع جاذبه پارک ها دارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين مقاله، شناسايي قطب هاي رشد در ايران و نحوه شکل گيري آنها و همچنين تاثيرات ناشي از قطب هاي رشد بر نابرابري هاي ناحيه اي است. روش پژوهش توصيفي-موردي است. نتايج بررسي حاکي از آن است که سياست قطب رشد در برنامه هاي عمراني کشور بويژه از برنامه عمراني سوم به بعد موجب شد مراکز شهري بزرگ کشور با سرمايه گذاري کلان صنعتي و سرازير شدن سرمايه و نيروي انساني ماهر و متخصص از نواحي پيراموني به اين مراکز مواجه شوند و به شکل گيري قطب هاي رشد دامن زنند. تهران به عنوان قطب رشد برتر، شهرهاي مشهد، اصفهان، تبريز و شيراز به عنوان قطب هاي رشد درجه يک، شهرهاي 1000-500 هزار نفر و شهرهاي مراکز استاني به عنوان قطب هاي رشد درجه دو به دليل مرکزيت و تمرکز نهادها و سازمآنهاي اداري-سياسي موجب شده اند که بيشتر جمعيت نواحي پيرامون استان براي نيل به فرصت هاي شغلي بهتر به اين مراکز سرازير شوند. چنانچه تجزيه و تحليل شاخص هاي تحقيق حاضر در سال 1385 نيز نشان مي دهد، اين قطب هاي رشد تاثيرات انتشاري تدريجي بسيار ضعيفي بر روي نواحي پيرامون خود داشته اند. اين فرايند يک نوع واگرايي و عدم تجانس در ساختار توسعه فضايي کشور به وجود آورده که نتيجه آن الگوي توسعه فضايي مرکز-پيرامون است. بنابراين تنها با ارايه مکانيسم فرصت برابر و تقويت شهرهاي کوچک و ميانه اندام و نگرش سيستمي به توسعه ناحيه اي مي توان به ساختار فضايي مناسب دست يافت.

 نسخه قابل چاپ

مسکن روستايي سهم مهمي در ارتقا امنيت انساني و عدالت اجتماعي دارد. از طرفي مسکن و سکونتگاه هاي انساني در روستاهاي کشور محل توليد نيز محسوب شده و عمده توليدات روستايي از جمله صنايع دستي و انبار محصولات کشاورزي را بر عهده دارد. امروزه کارکرد مسکن روستايي همچنان بسيار فراتر از کارکرد مسکن در نواحي شهري است. بنابراين رسيدگي به وضعيت مسکن روستايي جزء يکي از برنامه هاي اساسي توسعه روستايي در اکثر کشورها بويژه کشورهاي در حال توسعه مي باشد. با عنايت به اهميت مسکن روستايي و نقش آفريني که دولت مي تواند در زمينه مسکن روستايي داشته باشد، ضروري است که عملکرد دولت در اين زمينه مورد ارزيابي قرار گيرد تا با شناخت، وضع موجود، چالش ها و دشواري ها و نقاط قوت پيش رو، زمينه را براي بهبود مسکن روستايي و به تبع آن توسعه روستايي فراهم نمود. در اين مقاله سعي شده است تا سياست ها و برنامه هاي اجرا شده در طي دو برنامه سوم و چهارم مورد ارزيابي قرار گرفته و موانع پيش روي آنها شناسايي گردد. روش تحقيقي در اين مقاله توصيفي-تحليلي مي باشد، بررسي نتايج حاصله از ارزيابي به عمل آمده نشان مي دهد که از سال 1379 به بعد دولت با تدوين طرح بهسازي و طرح جامع مسکن، رويکرد جديدي به موضوع ساماندهي مسکن روستايي داشته و با تخصيص اعتبار در بودجه سالانه، عملکرد مناسبي در ساخت مسکن روستايي داشته است، هر چند که در طي برنامه سوم و چهارم بيشتر به کميت نسبت به کيفيت توجه شده است. از طرفي از اواخر برنامه چهارم، با تدوين استاندارد لازم فني گام مهمي در راستاي افزايش استحکام ساختمان هاي روستايي برداشته شده است اما به علت کمبود ناظر فني و پراکندگي روستاها، کمتر اين استانداردها به کار گرفته شده اند.

 نسخه قابل چاپ

نظام شهري چه در سطح ملي و چه در سطح منطقه اي در طول زمان در حال تغيير و در اغلب موارد در حال تکامل است. بين اين دو يعني نظام شهري ملي و نظام شهري منطقه اي رابطه دو سويه وجود دارد، به طوري که گرايش به تعادل و يا عدم تعادل در يکي از آنها در گرايش و عدم گرايش ديگري به سوي تعادل موثر است. از آنجا که نحوه پراکنش نقاط سکونتگاهي در پهنه سرزمين و گسيختگي و عدم انسجام ساختار فضايي يکي از مشخصه هاي نظام شهري در سطح کشور است، بنابر اين بررسي آن در کليه مناطق کشور به منظور شناخت پيوندها و تفاوت ها امري اجتناب ناپذير است. در اين مطالعه به منظور سنجش و ارزيابي سلسله مراتب شهري در استان اردبيل از اطلاعات به روز و روش هاي متداول و رايج استفاده شده است. طبق تحليل هاي انجام شده در سطح استان اردبيل، با وجود گذشت يک دوره 30 ساله فقدان تعادل سلسله مراتبي شهري هنوز يکي از مشخصه هاي بارز نظام شهري استان است. تزريق بيش از حد و بدون برنامه امکانات و خدمات به شهر اردبيل بويژه پس از تبديل شدن آن به مرکز استان، موقعيت جغرافيايي اين شهر در مرکز استان، دورافتادگي و انزواي شهرهاي پرجمعيتي مانند پارس آباد و...، برخي از دلايل اين عدم تعادل است.

 نسخه قابل چاپ

به دليل روابط تنگاتنگ نواحي روستايي با محيط طبيعي پيرامون خود آسيب پذيري بيشتري در مواجهه با حوادث طبيعي به خصوص سيلاب از خود نشان مي دهند. براي کاستن از آثار سوء اين پديده به ناچار بايد از روش هاي سازه اي و غير سازه اي مديريت ريسک سيلاب استفاده کرد، اين روش ها که قبل، حين و بعد از وقوع سيلاب صورت مي گيرد در پيش گيري از افزايش خسارات ناشي از سيلاب نقش موثري دارد. در کشور ما در غالب موارد از فرايند مديريت سيلاب فقط به مرحله بعد از وقوع سيلاب آن هم به طور بطئي و ناکافي بسنده مي شود و از دو مرحله قبلي غفلت مي شود. پس مي توان نتيجه گرفت که فرايند مديريت ريسک سيلاب با چالش هايي روبرو است که تا اين چالش ها برطرف نشود نمي توان انتظار کاستن از آثار خسارت بار ناشي از سيلاب را داشت. مقاله حاضر به بررسي پيرامون چالش هاي فراروي مديريت ريسک سيلاب در حوضه رود خشکه رود دهستان جوکندان شهرستان تالش مي پردازد. روش تحقيق در اين کار پژوهشي توصيفي-پيمايشي بوده و از روش هاي کتابخانه اي و ميداني براي گردآوري اطلاعات در آن استفاده شده است. از ابزار پرسشنامه و نرم افزار SPSS نيز براي تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده شده است. در اين تحقيق جامعه آماري از طريق نمونه گيري احتمالي ساده از بين سرپرستان خانوارهاي دهستان جوکندان به تعداد 50 نفر انتخاب شدند. نتايج حاکي از ضعف مشارکت مردمي و عدم آمادگي مناسب اهالي در برابر سيلاب دارد، همچنين مردم روستايي معتقدند که سازمان هاي متولي مديريت ريسک به وظايف خود در قبال مهار مخاطرات به خوبي عمل نمي کنند.

 نسخه قابل چاپ

اسکان غير رسمي از جمله پديده هايي است که به دنبال تحولات ساختاري و بروز مسايل و مشکلات اقتصادي-اجتماعي مانند جريان سريع شهرنشيني و مهاجرت هاي روستايي لجام گسيخته در بيشتر کشورهاي جهان بويژه کشورهاي جهان سوم پديدار گرديده است. از آنجا که اين پديده در زمينه اي از عوامل فراتر از مکان شکل و گسترش يافته و متقابلا بر محيطي فراتر از آن نيز تاثير مي گذارد، چاره جويي اين مساله به سياست گذاري و اقداماتي نه فقط در سطح محلي آن، بلکه در سطح ملي نياز دارد. با توجه به اين نگرش، در اين پژوهش، ابتدا نگرشي بر ديدگاه تئوريک موضوع و شکل گيري اين پديده در جهان داشته سپس ويژگي هاي ساختاري اسکان غير رسمي در ايران را با مطالعه روي نمونه، شهرک توحيد شهر بندرعباس، در راستاي ساماندهي و برخورد با اين مساله مورد تبيين قرار مي دهد. روش تحقيق اين پژوهش توصيفي-تحليلي بوده و يافته هاي کلي تحقيق عبارتند از: 1-موفقيت ساماندهي اسکان غير رسمي در گرو اتخاذ سياست هاي ملي مرتبط با موضوع براي رفع عدم تعادل هاي ساختاري جوامع شهري است. 2-اولويت داشتن سياست ساماندهي در محل با تاکيد بر راهبرد توانمند سازي در سال هاي اخير با توجه به عدم موفقيت سياست هاي ديگر تجربه شده، حتي در حادترين مناطق اسکان غير رسمي بويژه از لحاظ شرايط طبيعي و توپوگرافي، دوري از شهر و... 3-ميزان موفقيت سياست هاي فوق در گرو حمايت هاي اوليه و پشتيبان دولت و نهادهاي مديريت شهري مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

توزيع احتمال وقوع توفان هاي تندري تبريز نشانگر اجتناب ناپذير بودن وقوع آن ها بويژه در دوره هاي برگشت کوتاه مدت بوده و از اين رو توفان هاي تندري و پديده هاي فرعي ناشي از آن در تبريز يک خطر مخرب دايمي محسوب مي گردند.
به منظور ارزيابي توفان هاي تندري از شاخص هاي ناپايداري جوي مختلفي استفاده مي شود که در اين مطالعه براي ارزيابي توفان تندري روز 5 ارديبهشت 1389 از شاخص هاي CAPE، CIN، SI، KI، TTI، LI، SOI،SWEAT  و شاخص آب قابل بارش يا PW استفاده شده است. کاربرد شاخص هاي مذکور نشان داد که نتايج به دست آمده از کل شاخص ها وقوع ناپايداري شديد جوي در حد توفان تندري در تبريز را مورد تاييد قرار مي دهد که در اين ميان شاخص شوالتر يا SI به علت نتايج جالب توجهي که ارايه کرده بهتر از ساير شاخص ها شناخته شده است. همچنين تشديد ناپايداري جوي و حرکات قائم و همرفتي در سه تراز 650، 700 و 750 هکتوپاسکال در روز 5 ارديبهشت نشان مي دهد که وقوع توفان تندري، بارش 17.5 ميلي متري و بارش تگرگ در روز مذکور نمي تواند به علت ناپايداري محلي هوا که عمدتا در فصل بهار آذربايجان همرفت دامنه اي است، باشد، بلکه وقوع ناپايداري شديد و توفان تندري مذکور بر اثر ورود جبهه هواي سرد و عوامل سينوپتيک انجام گرفته است.

 نسخه قابل چاپ

در اين پژوهش به منظور شناسايي تيپ هاي هواي زاهدان 7 متغير از اول فروردين ماه 1358 تا بيست و نهم اسفندماه 1382 در ايستگاه سينوپتيک زاهدان بررسي گرديد. انجام تحليل خوشه اي بر روي آرايه داده هاي استاندارد شده (Stnd9088, 18) و ادغام روزها بر اساس روش «وارد» نشان داد، زاهدان داراي 6 تيپ هوا مي باشد که عبارتند از: 1-تيپ معتدل 2-تيپ سرد و آرام 3-تيپ گرم و خشک 4-تيپ بسيار گرم، خشک و بادي 5-تيپ بسيار سرد و 6-تيپ بسيار سرد، کم بارش و مه آگين. بر اساس يافته هاي اين پژوهش تيپ هواي بسيار گرم، خشک و بادي فراوان ترين و بادوام ترين و تيپ سرد و آرام کم دوام ترين تيپ هاي هواي زاهدان هستند. در ادامه براي هر تيپ يک روز به عنوان روز نماينده انتخاب گرديد. فراواني ماهانه و سالانه هر کدام از تيپ ها محاسبه و مشخص گرديد که حاکميت فصول مختلف حاصل حاکميت تيپ هاي مختلف هوا در يک محل مي باشد و فراواني سالانه تيپ ها در سه دهه گذشته در اين قلمرو تغيير کرده است.

 نسخه قابل چاپ