بانک مقالات جغرافیا

در اغلب موارد فرايندهاي ژئومورفيکي که توسط سيستم هاي رودخانه اي ايجاد مي شوند، باعث بروز مخاطرات محيطي در محيط هاي انساني و طبيعي مي گردند. در اين مقاله شهر سنقر از لحاظ مخاطرات ناشي از فرايندهاي ژئومورفيک رودخانه اي مورد بررسي قرار گرفته است. مطالعه اين مخاطرات در دو قسمت مخاطرات ناشي از اعمال فرسايشي رودخانه و آبراهه ها (تخريب، حمل و رسوب گذاري) و مخاطرات ناشي از طغيان آب و سيلاب از يک طرف و تحليل و بررسي نقش عوامل انساني تشديدکننده مخاطرات رودخانه اي از طرف ديگر صورت گرفته است. بنابراين چون شهر سنقر در خروجي اين دو زيرحوضه قرار گرفته، ابتدا حوضه سنقرچاي به دو زيرحوضه شرقي و شمالي تقسيم و سپس دبي حداکثر سيلاب با روش ديکن براي هر دو زيرحوضه محاسبه شد و در مرحله دوم نيمرخ هاي طولي رودخانه سنقرچاي و آبراهه هاي اصلي استخراج و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. آنگاه در مرحله سوم بر اساس بازديدهاي ميداني و برداشت نقاط زميني با استفاده از GPS، تفسير عکس هاي هوايي و کاربرد GIS، نقشه ژئومورفولوژي منطقه و نقشه مناطق در معرض خطر در حاشيه رودخانه ترسيم شد و در نهايت مشخص شد که شهر سنقر به دليل قرارگيري بر روي دشت سيلابي، از طرف آبراهه ها و رودخانه سنقرچاي از يک طرف و به جهت قرارگيري قسمت هايي از شهر بر روي مخروط افکنه هاي شرقي و جنوبي و عواملي چون تعرض به حريم رودخانه و وجود مواد کوهرفتي و سست در حاشيه رودخانه سنقرچاي، ابعاد و ارتفاع نامناسب پل سنقرچاي از طرف ديگر، در معرض مخاطرات محيطي ناشي از فرايندهاي رودخانه اي و عوامل انسان ساخت قرار دارد.