پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
زمان کوتاهي است که دوره کواترنري در دانش زمين شناسي و جغرافياي طبيعي جاي پراهميتي را اشغال کرده است. در اين دوره زمين متحمل يخبندان هاي متوالي ناشي از تغييرات آب و هوايي شده است که با پيشروي و پسروي دريا و تناوب فرسايش و رسوب گذاري همراه بوده است. توالي هاي رسوبي شواهد ارزنده اي از اين تغييرات را با جزييات بسيار دقيق در خود ثبت نموده است. مطالعه اين رسوبات رهيافت اصلي بازسازي وقايع گذشته زمين نظير تعيين ارتفاع برف مرز، حدود گسترش و نيز مطالعه تغييرات اقليمي آن دوره مي باشد. اخيرا مطالعاتي در منطقه البرز غربي صورت گرفته و گزارش هايي نيز تهيه شده است. اما در مقياس تفصيلي در مورد حدود گسترش يخبندان ها، دماي هواي حاکم در دوره کواترنر و ارتفاع برف مرز سخني به ميان نيامده است. لذا براي دست يابي به اين هدف با روش شاخص قرار دادن ارتفاع کف سيرک، ارتفاع برف مرز دوره وورم تعيين شده است. پايه و روش تحقيق توصيفي تحليلي و مبتني بر انجام مطالعات ميداني بوده است. نتايج تحقيق ثابت مي کند حد گسترش زبانه يخچالي سيالان در آخرين دوره يخچالي تا ارتفاع 1200 متر و دقيقا تا محل کنوني روستاي عسل محله بوده است. ارتفاع برف مرز قديمي 2100 متر و متوسط دماي هوا در بلندترين سيرک يخچالي منطقه در حال حاضر-4 درجه سانتي گراد مي باشد و اشکالي نظير سيرک هاي يخچالي، يخ رفت ها و ... همگي از مهمترين پديده هاي تحولات اقليمي وورم در اين منطقه به شمار مي آيند.
نسخه قابل چاپ
سالک و سل، از مهمترين مشکلات بهداشتي - درماني کشورهاي در حال توسعه، از جمله ايران، محسوب مي شود. ميزان پراکندگي اين دو بيماري در ايران يکسان نيست، به گونه اي که بيشترين پراکندگي بيماري سالک مربوط به شمال شرق کشور است. در اين ميان، استان خراسان رضوي در سال 1387 با تعداد مبتلايان 5447 تن رتبه ششم را در بين تمامي استان هاي کشور به خود اختصاص داده است و از کل مبتلايان به بيماري سالک در استان خراسان رضوي حدود 55.22 درصد فقط در شهر مشهد مشاهده شده است. اين گوياي آن است که اين شهر يکي از مناطق پر خطر از نظر بيماري سالک در استان خراسان رضوي محسوب مي شود. همچنين ميزان پراکندگي اين بيماري در سطح شهر مشهد متفاوت است، به گونه اي که در مناطق آب و برق، شهرک ابوذر، خواجه ربيع و حجت، 43.35 درصد از کل بيماران به سالک را به خود اختصاص داده اند. پراکندگي سل نيز در ايران متفاوت است و استان خراسان رضوي يکي از مناطق پر خطر از نظر اين بيماري شناخته مي شود. از عوامل اصلي افزايش بيماري سل در خراسان رضوي مي توان به هم جواري با کشور افغانستان، تعداد زياد مهاجران افغاني مقيم شهر مشهد و رفت و آمدهاي آنها بين دو کشور اشاره کرد. شايان ذکر است که کشور افغانستان يکي از کانون هاي عمده بيماري سل در جهان به حساب مي آيد. کل مبتلايان به بيماري سل در استان خراسان رضوي در سال 1387، 1207 تن هستند که از اين تعداد حدود 64.29 درصد در شهر مشهد مشاهده شده است. همچنين ميزان پراکندگي اين بيماري در سطح شهر مشهد متفاوت است، به طوري که مناطق گلشهر، امام رضا (ع)، مطهري و امام حسن مجتبي (ع)،31.06 درصد از کل بيماران به سل را به خود اختصاص داده اند.
در اين پژوهش، با هدف شناسايي تيپ هاي هوايي موثر بر وارونگي هاي دمايي شهرستان مشهد، ابتدا آمار روزهاي داراي وارونگي از ايستگاه جو بالاي اين شهر تهيه شد. سپس آمار فشار سطح دريا ساعت 00 گرينويچ در تلاقي 2.5 درجه در محدوده 20 تا 47.5 درجه شمالي و 35 تا 67.5 درجه شرقي، از مرکز NCEP دانشگاه آنجلياي شرقي انگلستان، واقع در شهر نورويچ، تهيه شد. پس از آن براي طبقه بندي داده هاي فشار از روش تحليل عاملي يا تحليل مولفه هاي اصلي استفاده شد. امتياز اين روش در اين است که ضمن کاهش تعداد متغيرها، مقدار اوليه واريانس موجود در داده ها را نيز حفظ مي کند، سپس خوشه بندي با استفاده از آرايه Ward صورت گرفت که در آن همه عوامل به هفت عامل اصلي تبديل شدند و در نهايت نقشه مرکب هر گروه تهيه شد. در نتايج به دست آمده در مجموع دو تيپ نشان دهنده الگوي تابستانه، سه تيپ نشان دهنده الگوي زمستانه و دو تيپ نشان دهنده الگوي پاييزي هستند. اينورژن هاي فصول سرد قوي تر بوده، داراي پايداري و تداوم بيشتري هستند که در نتيجه لايه اي از مواد آلاينده در سطح شهر مي ماند و دوام بيشتري دارد. با توجه به بررسي نقشه ها، الگوي پر فشار از ساير الگوها بيشتر ديده مي شود و در بين هفت تيپ موجود، تيپ پنج که داراي الگوي زمستانه است به جهت تداوم بيشتر وارونگي ها، قوي ترين تيپ است.
رشد بي رويه و خودجوش گردشگري با اثرگذاري بر بنيان هاي اقتصاد روستايي، اثرات و پيامدهاي اقتصادي گوناگوني را در پي داشته است. نوشتار حاضر، به دنبال شناخت و تحليل اثرات گردشگري در نواحي روستايي بخش مرکزي نوشهر، مبتني بر اصول گردشگري پايدار و مباني نظريه اي مربوط است. بر اين اساس، روش تحقيق به کار گرفته شده توصيفي - تحليلي است که با استفاده از داده هاي عيني و ذهني منتج از پرسشنامه تکميل شده از سرپرستان خانوار و شوراهاي اسلامي روستا انجام شده است. متغيرهاي تحقيق، ماهيت کمي و کيفي دارند و در جمع آوري داده هاي ذهني از مقياس طيف ليکرت و براي تحليل داده ها از آزمون هاي آماري پارامتري نظير آزمون هم بستگي (پيرسون) و آزمون هاي ناپارامتري (نظير آزمون هم بستگي اسپيرمن و کاي اسکوئر) بهره گرفته شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد گرچه گردشگري منجر به اثرات و پيامدهاي مثبت همچون اشتغال زايي، به ويژه ايجاد اشتغال براي جوانان و افزايش درآمد ساکنان و ضريب تکاثري در نواحي روستايي حوزه مذکور شده، اما اثرات و پيامدهاي منفي اقتصادي از قبيل افرايش قيمت کالا و خدمات در فصل گردشگري، بالا رفتن قيمت زمين و به طور کلي افزايش هزينه زندگي ساکنان و وابستگي بيش از حد اقتصاد روستا به گردشگري را نيز به دنبال داشته است. از اين رو تک بعدي شدن اقتصاد روستا به واسطه غلبه کارکرد گردشگري و ناتواني در برقراري هم پيوندي موثر با ساير فعاليت هاي اقتصادي در تضاد با اصول گردشگري پايدار روستايي است، به گونه اي که ادامه اين روند، بنيان هاي توسعه اقتصادي نواحي روستايي مورد مطالعه را در بلندمدت با چالش هايي روبرو خواهد ساخت.
به نظر مي رسد در ايران شهرهايي که با مساله گسترش سريع سکونتگاه هاي خود روبرو بوده اند، اين توسعه با تخريب و نابودي اراضي کشاورزي آنها همراه است. به عبارت ديگر، بخش زيادي از زمين موردنياز توسعه فيزيکي اين دسته از شهرها، از طريق تغيير کاربري اراضي کشاورزي آنها فراهم شده و بر اثر آن دماي هواي اين گونه شهرها نيز افزايش مي يابد. بررسي اين مساله در شهر يزد نشان داد در فاصله سال هاي 1362 تاکنون با گسترش سريع همراه بوده که به موجب آن 875.3 هکتار يا 7.7 درصد از اراضي زراعي و باغات شهر نابود شده و به دنبال آن از مساحت مناطق داراي کلاس هاي بسيار خنک و خنک در اين شهر کاسته شده و مساحت مناطق تحت کلاس گرم و خيلي گرم افزوده شده است. روش تحقيق مورد استفاده در اين پژوهش توصيفي - تحليلي است و براي استخراج داده هاي مورد نياز از تکنيک مطالعات کتابخانه اي و اسنادي بهره گرفته شده، ضمن آن که، نقشه هاي ارايه شده و اطلاعات مربوط به آنها نيز در سيستم سنجش از دور و در محيط نرم افزاري ILWIS تهيه شد.
گسست در ساختار فضايي - اجتماعي شهرها در روند برنامه هاي توسعه اي حاضر، موجب ناکارآمدي طرح هاي توسعه شده و نگاه کلان و شهر مقياس را متوجه سلول هاي بنيادين يا محلات شهري نموده است، تا از اين سطح در جهت هدف اصلي برنامه ريزي يا بهبود کيفيت زندگي ساکنان تلاش نمايد. در اين مقاله، نگاه دارايي - مبنا، که راه حل گراست، به جاي نگاه نياز - مبنا، که تلقي گرا و استحقاق نگر است، مبناي کار قرار گرفته است. هم افزايي سرمايه هاي اجتماعي و توسعه محله اي، مولفه هاي قاعده اين تحقيق بوده که در کوي سجاديه و در عرصه دو گود شهيد احمدي و فخار واقع در منطقه پنج شهرداري مشهد سنجش شده است. روش کار ترکيبي از مطالعات اسنادي و پيمايشي است، که با توجه به نياز مورد استفاده قرار گرفته است. روش به کار رفته توصيفي - تحليلي هم بستگي و تکنيک پرسشنامه، ابزار نيل به اهداف پيمايشي تحقيق بوده است. اما نتايج تحقيق نشان مي دهد که پس از آزمون فرضيه تحقيق بر اساس يافته هاي کسب شده از پيمايش براي محدوده مطالعاتي (کوي سجاديه و عرصه دو گود فخار و شهيد احمدي) و با توجه به مشاهدات پژوهشگران مي توان عنوان کرد (هر چند به علت رد فرضيه تحقيق، نمي توان به صورت قاطع بيان داشت) که مي توان با تقويت سرمايه اجتماعي به پايداري محله اي دست يافت، اما به سبب معناداري يا نزديک به معنادار بودن برخي از مولفه هاي سرمايه اجتماعي مي توان بيان داشت توجه به مفهوم ذهني سرمايه اجتماعي شرط انکارناپذير تحقق مفهوم عيني پايداري است، يعني دست يابي به پايداري در توسعه محله اي، بدون توجه به پتانسيل هاي نهادي و انساني و بهره گيري از تمامي ظرفيت هاي فردي و گروهي امري غير قابل اجراست.
پيامدهاي ناشي از تغيير اقليم، به ويژه در اثر افزايش گازهاي گلخانه اي، طي سال هاي اخير مشکلات زيادي را همراه داشته که به صورت مستقيم يا غيرمستقيم بخش هاي مختلف جامعه را تحت تاثير قرار داده است. يکي از مهمترين اين پيامدها افزايش وقوع بلاياي جوي - اقليمي نظير سيل، خشکسالي، چرخندهاي حاره اي، بالا آمدن سطح آب دريا، توفان گرد و غبار و … است، که شايع ترين آنها در ايران وقوع سيل و خشکسالي است. با توجه به موقعيت جغرافيايي ايران و سيستم هاي سينوپتيکي که اين منطقه را تحت تاثير قرار مي دهند، آشکار است که خشکي از جمله ويژگي هاي اين منطقه به حساب مي آيد و خشکسالي يکي از مهمترين و شايع ترين بلاياي جوي - اقليمي است که اين کشور را متاثر مي سازد. از آن جا که خشکسالي، بخش هاي مختلف جامعه مانند منابع آب، کشاورزي، صنعت، اقتصاد، بهداشت و ... را تحت تاثير قرار مي دهد، لذا پايش و ارزشيابي اين بليه در آينده به منظور ارايه برنامه ريزي صحيح در بخش هاي مختلف جامعه، امري لازم و ضروري است. براي دست يابي به اين هدف، ابتدا بايد داده هاي اقليمي براي دوره هاي آتي شبيه سازي شوند. براي اين منظور يکي از مناسب ترين روش ها، استفاده از خروجي الگوهاي جفت شده جو - اقيانوس گردش عمومي جو ((AOGCM است. لذا، در اين نوشتار ابتدا با استفاده از خروجي هاي الگوي GCM و ريزگرداني آنها به کمک الگوي LARS–WG، داده هاي بارش طي دوره 39-2010 شبيه سازي شده است. سپس با استفاده از اين داده ها وضعيت خشکسالي کشور به کمک دو شاخص دهک (DI) و استاندارد بارش (SPI) طي اين دوره مورد بررسي و ارزشيابي قرار گرفته است. نتايج حاصل از اين تحقيق ضمن تاييد هم خواني اين دو شاخص جهت بررسي وضعيت خشکسالي در کشور، نشان داده است که طي سي سال آينده شرايط خشکسالي در کشور رو به افزايش خواهد بود که اين مساله وقوع تغيير اقليم در منطقه را تاييد مي کند، به گونه اي که طي دوره مورد مطالعه، در سال هاي 2011، 2025، 2032، 2034، 2035 و 2039 بيشتر نقاط کشور با خشکسالي شديد و بسيار شديد روبرو خواهد بود که در اين ميان، وضعيت خشکسالي در سال 2039 به مراتب بحراني تر خواهد بود.
تاقديس قلاجه در جنوب استان کرمانشاه با روند شمال غربي - جنوب شرقي کشيده شده است. با توجه به استمرار فعاليت هاي تکتونيکي در دوران کواترنر و عصر حاضر در منطقه مورد مطالعه، مخروط افکنه هاي منطقه شواهد خوبي براي بررسي اين گونه حرکات اند. با توجه به اين که ويژگي هاي مورفولوژي مخروط افکنه ها در کنار ساير عوامل تاثيرگذار بر آنها، به شدت تحت تاثير فعاليت هاي تکتونيکي قرار دارند، هدف از اين پژوهش بررسي نقش عوامل تکتونيکي در شکل گيري و تحول مورفولوژي مخروط افکنه هاي منطقه است. در اين پژوهش نقشه هاي توپوگرافي، زمين شناسي، عکس هاي هوايي و تصاوير سنجنده IRS منطقه، به عنوان داده هاي اصلي تحقيق مورد استفاده قرار گرفتند. همچنين مورفولوژي مخروط افکنه هاي منطقه از نزديک و به صورت ميداني مورد بررسي قرار گرفت. سپس با استفاده از شاخص هاي ژئومورفيک (Sl1، Vf2، Smf3، Lat4) ميزان فعاليت هاي تکتونيکي در منطقه بررسي شد و سپس فرمول b وAf5 مخروط افکنه هاي منطقه محاسبه گرديد. نتايج تحقيق حاکي از آن است که تکتونيک منطقه (گسل ها) نقش اصلي را در شکل گيري و تحول مورفولوژي مخروط افکنه هاي منطقه دارند. به گونه اي که با حذف سازند آسماري و رخنمون شدن سازندهاي سست گورپي - پابده، توسط راندگي گيلان غرب، بيشتر مخروط افکنه هاي منطقه در امتداد اين گسل شکل گرفته اند. نحوه قرار گرفتن مخروط افکنه ها با فعاليت هاي تکتونيکي دوران پليو - کواترنر منطقه هم خواني کامل دارد. در سطح مخروط افکنه هاي منطقه سه فاز نهشته گذاري قابل تشخيص است که نشان دهنده سه فاز بالا آمدگي در دوران کواترنر در منطقه مي باشد. ويژگي هاي مورفومتري و مورفولوژي مخروط افکنه هاي منطقه توسط تکتونيک کنترل مي شود.
در برنامه ريزي منطقه اي، هدف، استفاده بهينه از منابع براي توسعه مناطق است. يکي از مهم ترين موضوعات در توسعه منطقه اي، شناخت ساختار فضايي و اقتصادي منطقه است. در بررسي ساختار اقتصادي مناطق، شهرهاي مياني پس از شهرهاي درجه اول، از نقش قابل توجهي برخورداراند. توجه به نقش و کارکرد شهرهاي مياني، مي تواند به توسعه منطقه شتاب بخشد. تجربيات جهاني نشان داده که بي توجهي به نقش شهرهاي مياني (به ويژه نقش اقتصادي) هم زمان با روند فزاينده شهرنشيني، به قطبي شدن کشور و پديده بزرگ سري و بروز عدم تعادل هاي شديد در نظام اسکان، به دور ماندن بخش هايي از سرزمين از روند توسعه و ايجاد شکاف بين مناطق شهري و نيز روستايي مي شود. نظريه هاي شهرهاي مياني (درجه دو) بيش تر بر توسعه درون زا، در مقابل جذب فعاليت هاي اقتصادي بروني تاکيد دارد. در اين پژوهش براي کسب نتايج موردنظر از ميان روش ها و الگوهاي آماري و اقتصاد سنجي و تحليل اقتصادي منطقه از سه روش ضريب مکاني، تحليل ساخت و اقتصاد منطقه - الگوي تغيير سهم و تحليل موقعيت اقتصادي، مورد استفاده قرار گرفته است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد که شهر بروجرد به عنوان دومين شهر منطقه با ارايه کارکردهاي صنعتي، خدماتي و کشاورزي در بهبود شرايط اقتصادي کل منطقه تاثيرگذار است و به عنوان يک شهر مياني در منطقه به واسطه تعاملات و جريان متقابل با حوزه هاي کوچکتر پيرامون خود مي تواند در استمرار و پويايي اقتصادي (تاثير خرد نقشي) آنها موثر باشد.
آگاهي نهادهاي امداد و نجات از مشخصه هاي مکاني و زماني هر سانحه، يکي از پيش نيازهاي اصلي در عمليات امداد و نجات به شمار مي رود. اين مساله به همراه وجود شبکه هاي ارتباطي قابل دسترس، که بتوانند عملکرد خود را در شرايط اضطراري حفظ نمايند، از مهمترين پارامترهاي کارايي عمليات امداد و نجات به حساب مي آيد. موقعيت ايستگاه هاي آتش نشاني و محدوده پوشش آنها، نقش موثري در بهبود راندمان عمليات در شرايط اضطراري دارند. در اين پروژه به بررسي گزينه هاي افزايش دسترسي ايستگاه 40 آتش نشاني شهر تهران با استفاده از تکنيک هاي تصميم گيري چند معياره مي پردازيم. شيوه هاي مورد استفاده جهت بررسي گزينه ها مشتمل بر روش هاي CSM، Maximin و DSM است. نتايج اين پژوهش بيانگر آن است که الگويA3 جايگاه بهتري را نسبت به ساير الگوها دارد، لذا به عنوان يک الگوي ارتقا دسترسي در ايستگاه آتش نشاني 40 تهران، به نظر مي رسد با تغيير مسير خيابان ادوارد براون يا خيابان نصرت، دسترسي به بخش جنوبي محدوده تحت پوشش به نحو موثرتري فراهم آيد. همچنين بر مبناي الگوي A6 که در جايگاه بعدي قرار مي گيرد، استقرار خودروهاي آتش نشاني در ساعات خاص در محل هايي خارج از ايستگاه پيشنهاد مي شود.
بشر همواره در طول زندگي اش به محيط زيست خود توجه داشته و براي شناخت بيشتر آن تلاش نموده است. او براي دست يابي به اين منظور، به جمع آوري اطلاعات و داده هاي محيطي، از جمله مشاهده غير مستقيمي عوارض زميني و از طريق توليد و تفسير اسناد سنجش از دور (نقشه، عکس هوايي و تصاوير ماهواره اي) به شيوه هاي گوناگون متوسل گرديده است. امروزه گروه هاي تخصصي مختلف، با توجه به هدف و نياز خود، از اسناد سنجش از دور بهره مي برند، و اين مساله باعث شده تا برخي از آن ها به اين باور برسند که جايگاه خاستگاه اوليه R.S در قلمرو حوزه تخصصصي آن ها مي گنجد از اين رو براي رفع هر گونه شبهه در اين گونه باورها پژوهش حاضر انجام گرفت تا جايگاه واقعي سنجش از دور مشخص شود. در اين تحقيق با توجه به ماهيت، قلمرو و علوم و فنون دور سنجي نيز با استناد به بررسي هاي تاريخي و تهيه و ارسال پرسشنامه به گروه هاي تخصصي ذي ربط در دانشگاه ها، برخي ابهامات برطرف و نتيجه اين شد که اولا سنجش از دور يک علم و فن است که با هنر در آميخته است و با حس سر و کار داد، ثانيا سنجش از دور تفسيري و تحليل که مهمترين رکن علوم و فنون سنجش از دور را تشکيل مي دهد، اساسا جزو علوم جغرافيا و زمين بوده و وجود آن در پهنه علوم جغرافيايي شکل گرفته است.
شناخت نابرابري ها و بي تعادلي ها در چارچوب محدوده هاي جغرافيايي مختلف (کشور، استان، شهرستان و بخش) و در نتيجه پي بردن به اختلافات و تفاوت هاي موجود و سياست گذاري در جهت رفع و کاهش نابرابري ها از وظايف اساسي متوليان توسعه مناطق به شمار مي آيد. بررسي شاخص هاي اقتصادي و اجتماعي و تعيين وضعيت برخورداري مناطق در راستاي تدوين راهبردهاي توسعه مناطق، امري ضروري است. نوشتار حاضر، با هدف شناخت وضعيت توسعه يافتگي مناطق استان خراسان رضوي به دنبال تاثير سياست هاي دولت (سرمايه گذاري ها) در وضعيت اين مناطق است. در اين تحقيق معيارهاي برخورداري در زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و زيربنايي مورد توجه قرار گرفته است. يافته هاي تحقيق حکايت از عدم تعادل شديد بين نواحي استان به ويژه شهرستان هاي مشهد، نيشابور، سبزوار و ساير مناطق، توسعه نامتوازن و بخشي نگري در برنامه هاي گذشته، نبود ارتباط بين سرمايه گذاري و شاخص هاي توسعه است. اين موضوع گرايش هاي سرمايه گذاري دولت در برنامه هاي گذشته و نبود توجه کافي به زيرساخت هاي توليدي در مناطق به ويژه در مناطق مرزي، را نشان مي دهد. سياستي که نتوانسته است به کاهش نابرابري منطقه اي منجر شود.
خشکسالي کشاورزي در ايران به عنوان يک فاجعه طبيعي براي تمام مردم، به ويژه کشاورزان، شناخته شده است. هرچند از وقوع خشکسالي نمي توان جلوگيري کرد، اما اگر ماهيت و خصوصيات آن مورد مطالعه و بررسي قرارگيرد، مي توان نسبت به پيش بيني آن اميدوار بود و با آمادگي از اثرات زيان آور آن کاست. در اين نوشتار استان سيستان و بلوچستان با توجه به داشتن شرايط خاص اقليمي، از نظر پديده خشکسالي، مورد بررسي قرارگرفته است. دراين پژوهش، پايش و پيش بيني خشکسالي استان سيستان و بلوچستان، با استفاده ازالگويي که بر اساس شاخص SPI و درصد از نرمال و زنجيره مارکف تهيه شده، انجام گرفته است. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد که منطقه مورد مطالعه نسبت به خشکسالي هاي ميان مدت و کوتاه مدت حساس است و بيشتر خشکسالي هايي که در اين منطقه اتفاق افتاده است، خشکسالي ملايم و متوسط است و احتمال وقوع پديده خشکسالي در مناطق مرکزي استان بيشتر است.
زنان سرپرست خانوار جزو اقشار آسيب پذير جامعه اند. شرايط اقتصادي اين گروه از زنان، از مهم ترين عوامل آسيب پذيري آنان به شمار مي رود. مقاله حاضر با هدف شناخت و ارزشيابي وضعيت اقتصادي زنان سرپرست خانوار روستايي تهيه شده است. روش تحقيق توصيفي و تحليلي است و جامعه آماري اين تحقيق را 179 زن سرپرست خانوار ساکن درآبادي هاي منظومه روستايي مشهد قلي در شمال غرب مشهد تشکيل مي دهند. نتايج تحقيق نشان مي دهد که درآمد زنان سرپرست خانوار به دليل اشتغال آنان در مشاغل بي ثبات و کم درآمد و هم چنين تعداد اندک شاغلان خانوار کم است .
ميزان برخورداري از عوامل مختلف طبيعي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي، نابرابري هاي منطقه اي را ايجاد نموده و يا آن را تشديد مي سازد. از بيست و شش نقطه شهري استان همدان در سال 1385، شهر همدان حدود 49 درصد و روستا - شهرها يعني شهرهاي کمتر از 25 هزار تن ( بيست نقطه شهري )، 15 درصدجمعيت شهري را دربرگرفته اند. از طرف ديگر استان همدان داراي دو کلان ناحيه شمالي و جنوبي است که براساس وضعيت نظام شهري در نيمه شمالي استان، از چهارده شهر موجود در اين حوزه، شهر همدان به تنهايي بيش از 77 درصد از کل جمعيت شهري را دراختيار داشته و در سيزده شهر ديگر فقط 22 درصد از کل جامعه شهري ساکن بوده اند. در اين مقاله با روش توصيفي- تحليلي، نقش شهر مياني بزرگ همدان در توسعه منطقه اي با استفاده از روش ها و الگوهاي کمي به لحاظ متغيرهاي جمعيتي، امکانات آموزشي، بهداشتي و فرهنگي و تاثير آن بر منطقه، مورد ارزشيابي و تحليل قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان مي دهد که اين شهر نقش موثري در توسعه فضايي داشته است. چنان که عمده توان هاي اقتصادي و خدماتي استان در اين شهر متمرکز شده است. مهمترين دلايل آن، تعداد کم شهرهاي مياني و نيز موقعيت نامناسب آنها در فضاي زير منطقه اي است. بنابراين توسعه و تقويت شهرهاي مياني مي تواند با عملکرد مطلوب به انسجام توسعه فضايي شهرهاي منطقه کمک کند.
