بانک مقالات جغرافیا

شناخت نابرابري ها و بي تعادلي ها در چارچوب محدوده هاي جغرافيايي مختلف (کشور، استان، شهرستان و بخش) و در نتيجه پي بردن به اختلافات و تفاوت هاي موجود و سياست گذاري در جهت رفع و کاهش نابرابري ها از وظايف اساسي متوليان توسعه مناطق به شمار مي آيد. بررسي شاخص هاي اقتصادي و اجتماعي و تعيين وضعيت برخورداري مناطق در راستاي تدوين راهبردهاي توسعه مناطق، امري ضروري است. نوشتار حاضر، با هدف شناخت وضعيت توسعه يافتگي مناطق استان خراسان رضوي به دنبال تاثير سياست هاي دولت (سرمايه گذاري ها) در وضعيت اين مناطق است. در اين تحقيق معيارهاي برخورداري در زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و زيربنايي مورد توجه قرار گرفته است. يافته هاي تحقيق حکايت از عدم تعادل شديد بين نواحي استان به ويژه شهرستان هاي مشهد، نيشابور، سبزوار و ساير مناطق، توسعه نامتوازن و بخشي نگري در برنامه هاي گذشته، نبود ارتباط بين سرمايه گذاري و شاخص هاي توسعه است. اين موضوع گرايش هاي سرمايه گذاري دولت در برنامه هاي گذشته و نبود توجه کافي به زيرساخت هاي توليدي در مناطق به ويژه در مناطق مرزي، را نشان مي دهد. سياستي که نتوانسته است به کاهش نابرابري منطقه اي منجر شود.

 نسخه قابل چاپ