بانک مقالات جغرافیا

به نظر مي رسد در ايران شهرهايي که با مساله گسترش سريع سکونتگاه هاي خود روبرو بوده اند، اين توسعه با تخريب و نابودي اراضي کشاورزي آنها همراه است. به عبارت ديگر، بخش زيادي از زمين موردنياز توسعه فيزيکي اين دسته از شهرها، از طريق تغيير کاربري اراضي کشاورزي آنها فراهم شده و بر اثر آن دماي هواي اين گونه شهرها نيز افزايش مي يابد. بررسي اين مساله در شهر يزد نشان داد در فاصله سال هاي 1362 تاکنون با گسترش سريع همراه بوده که به موجب آن 875.3 هکتار يا 7.7 درصد از اراضي زراعي و باغات شهر نابود شده و به دنبال آن از مساحت مناطق داراي کلاس هاي بسيار خنک و خنک در اين شهر کاسته شده و مساحت مناطق تحت کلاس گرم و خيلي گرم افزوده شده است. روش تحقيق مورد استفاده در اين پژوهش توصيفي - تحليلي است و براي استخراج داده هاي مورد نياز از تکنيک مطالعات کتابخانه اي و اسنادي بهره گرفته شده، ضمن آن که، نقشه هاي ارايه شده و اطلاعات مربوط به آنها نيز در سيستم سنجش از دور و در محيط نرم افزاري ILWIS تهيه شد.

 نسخه قابل چاپ