بانک مقالات جغرافیا

در برنامه ريزي منطقه اي، هدف، استفاده بهينه از منابع براي توسعه مناطق است. يکي از مهم ترين موضوعات در توسعه منطقه اي، شناخت ساختار فضايي و اقتصادي منطقه است. در بررسي ساختار اقتصادي مناطق، شهرهاي مياني پس از شهرهاي درجه اول، از نقش قابل توجهي برخورداراند. توجه به نقش و کارکرد شهرهاي مياني، مي تواند به توسعه منطقه شتاب بخشد. تجربيات جهاني نشان داده که بي توجهي به نقش شهرهاي مياني (به ويژه نقش اقتصادي) هم زمان با روند فزاينده شهرنشيني، به قطبي شدن کشور و پديده بزرگ سري و بروز عدم تعادل هاي شديد در نظام اسکان، به دور ماندن بخش هايي از سرزمين از روند توسعه و ايجاد شکاف بين مناطق شهري و نيز روستايي مي شود. نظريه هاي شهرهاي مياني (درجه دو) بيش تر بر توسعه درون زا، در مقابل جذب فعاليت هاي اقتصادي بروني تاکيد دارد. در اين پژوهش براي کسب نتايج موردنظر از ميان روش ها و الگوهاي آماري و اقتصاد سنجي و تحليل اقتصادي منطقه از سه روش ضريب مکاني، تحليل ساخت و اقتصاد منطقه - الگوي تغيير سهم و تحليل موقعيت اقتصادي، مورد استفاده قرار گرفته است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد که شهر بروجرد به عنوان دومين شهر منطقه با ارايه کارکردهاي صنعتي، خدماتي و کشاورزي در بهبود شرايط اقتصادي کل منطقه تاثيرگذار است و به عنوان يک شهر مياني در منطقه به واسطه تعاملات و جريان متقابل با حوزه هاي کوچکتر پيرامون خود مي تواند در استمرار و پويايي اقتصادي (تاثير خرد نقشي) آنها موثر باشد.

 نسخه قابل چاپ