بانک مقالات جغرافیا

رشد بي رويه و خودجوش گردشگري با اثرگذاري بر بنيان هاي اقتصاد روستايي، اثرات و پيامدهاي اقتصادي گوناگوني را در پي داشته است. نوشتار حاضر، به دنبال شناخت و تحليل اثرات گردشگري در نواحي روستايي بخش مرکزي نوشهر، مبتني بر اصول گردشگري پايدار و مباني نظريه اي مربوط است. بر اين اساس، روش تحقيق به کار گرفته شده توصيفي - تحليلي است که با استفاده از داده هاي عيني و ذهني منتج از پرسشنامه تکميل شده از سرپرستان خانوار و شوراهاي اسلامي روستا انجام شده است. متغيرهاي تحقيق، ماهيت کمي و کيفي دارند و در جمع آوري داده هاي ذهني از مقياس طيف ليکرت و براي تحليل داده ها از آزمون هاي آماري پارامتري نظير آزمون هم بستگي (پيرسون) و آزمون هاي ناپارامتري (نظير آزمون هم بستگي اسپيرمن و کاي اسکوئر) بهره گرفته شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد گرچه گردشگري منجر به اثرات و پيامدهاي مثبت همچون اشتغال زايي، به ويژه ايجاد اشتغال براي جوانان و افزايش درآمد ساکنان و ضريب تکاثري در نواحي روستايي حوزه مذکور شده، اما اثرات و پيامدهاي منفي اقتصادي از قبيل افرايش قيمت کالا و خدمات در فصل گردشگري، بالا رفتن قيمت زمين و به طور کلي افزايش هزينه زندگي ساکنان و وابستگي بيش از حد اقتصاد روستا به گردشگري را نيز به دنبال داشته است. از اين رو تک بعدي شدن اقتصاد روستا به واسطه غلبه کارکرد گردشگري و ناتواني در برقراري هم پيوندي موثر با ساير فعاليت هاي اقتصادي در تضاد با اصول گردشگري پايدار روستايي است، به گونه اي که ادامه اين روند، بنيان هاي توسعه اقتصادي نواحي روستايي مورد مطالعه را در بلندمدت با چالش هايي روبرو خواهد ساخت.

 نسخه قابل چاپ