شهر زيستگاه متراکم انساني است که به دليل حضور انسان، نيازمند امنيت و ايمني در همه ابعاد کالبدي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي، مديريتي و... هر نوع اقدامي که جامعه انساني و محيط طبيعي و مصنوع آن را بيمه کند چنانچه رويکرد، حفاظت محور و اقدام، غيرنظامي باشد پدافند غيرعامل محسوب مي شود. پدافند غيرعامل شهري بيش از آن که از قاعده استحکام سازه ها تبعيت نمايد مي بايد از قاعده پيشگيري و لگام انديشه هجوم پيروي نمايد با اين اعتبار، روش هاي فرهنگي (اعتمادسازي، حسن همجواري و....)، اقتصادي (سرمايه گذاري هاي مشترک، تشکيل اتحاديه و صنوف مشترک، ايجاد مناطق اقتصادي مشترک در بين قوميت هاي مختلف مقيم و...)، اجتماعي (تقويت پيوندهاي فرهنگي، مذهبي و....) مي بايد در پدافند غيرعامل شهري برجسته شود. روش تحقيق حاضر که با رويکرد ساختاري- راهبردي و با هدف ارايه راهبردهاي ايمني امنيتي غيرعامل متناسب با ساختارهاي جغرافيايي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و.... شهر شهريار انجام شده است، توصيفي – تحليل است و فضاي پژوهش محدوده شهري شهر شهريار از توابع استان تهران است. نگارندگان پس از بررسي و تحليل وضع موجود و با استفاده از مطالعات طرح جامع شهر راهبردهاي عملياتي جهت ايمني و امنيت شهر شهريار ارايه داده اند.
