بانک مقالات جغرافیا

از اوايل دهه هفتاد با تغيير قوانين و معيارهاي شناخت شهر و روستا در تقسيمات کشوري، تبديل روستاها به شهر و شکل گيري مراکز شهري کوچک در مناطق روستايي که از دهه 1970 در ساير کشورها به عنوان يک اقدام براي توسعه مناطق روستايي شروع شده بود نمود بيشتري يافت. حال با عنايت به اين موضوع و کارکردهاي شهرهاي کوچک اين سوال مطرح است که پيامدهاي اين اقدام بر جمعيت اين مناطق و خانوارهاي ساکن در آن جيست؟ لذا اين تحقيق با هدف بررسي روند جمعيت و نظرات ساکنان روستاهاي ارتقا يافته به شهر و نقاط پيرامون آن، از تبديل روستاها به شهر انجام شده است. روش تحقيق اسنادي و پيمايشي و جامعه آماري خانوارهاي ساکن در شهر اژيه و روستاهاي حوزه نفوذ آن در استان اصفهان است که در سال 1375 از تبديل روستاي اژيه شکل گرفته است. حجم نمونه 190 خانوار ساکن در شهر اژيه و روستاهاي حوزه نفوذ آن بوده که به صورت تصادفي و روش نمونه گيري سهميه اي از شهر اژيه و روستاهاي پيرامون انتخاب شده اند. بر اساس نتايج تحقيق، 73.5 درصد از پاسخگويان از اين اقدام (تبديل روستا به شهر) ابراز رضايت نموده و ميزان رضايت از محل سکونت در 52.2 درصد خانوارهاي ساکن در شهر اژيه، نسبت به قبل از شهر شدن بيشتر شده است. تعداد زيادي از ساکنان شهر به بهبود شرايط زندگي در آينده اميدوار شده و کمترين اميدواري در روستاهاي حوزه نفوذ غيرمستقيم شهر وجود دارد. در خصوص ارائه خدمات به ساکنان در شهر نسبت به قبل از شهر شدن بهبود به چشم مي خورد. ولي در خصوص محل تامين انواع نيازها قبل و بعد از اين اقدام، تفاوت چنداني ايجاد نشده است. بنابراين تبديل نقاط روستايي به شهر، با افزايش ميزان رضايت از محل سکونت، افزايش اميدواري به بهبود شرايط زندگي در آينده و افزايش ارائه خدمات به ساکنان، باعث تثبيت جمعيت و کاهش مهاجرت مي شود. لذا اين کار مي تواند اقدامي مناسب در خصوص تثبيت جمعيت در اين مناطق براي جلوگيري از ايجاد مشکلات بيشتر در شهرهاي بزرگ تر باشد. بدين جهت لازم است دولت با سرمايه گذاري در زيرساخت هاي اين شهرها به تقويت بنيه اقتصادي آنها بپردازد و مشوق هاي مناسب را براي مشارکت مردم و سرمايه گذاري بخش خصوصي در فعاليت هاي توليدي و خدماتي آنها فراهم نمايد.

 نسخه قابل چاپ