بانک مقالات رشته تربیت بدنی

به منظور بررسي و مقايسه تاثير موسيقي الکترونيک بر دو سرعت ورزشکاران دو و ميداني و غيرورزشکاران مرد مقطع متوسطه استان تهران، 41 ورزشکار دو و ميداني با ميانگين سني 16.15±1.31 سال و 54 دانش آموز هنرستان کار دانش ادب منطقه 1 با ميانگين سني 17.39±1.01 سال به صورت نمونه گيري در دسترس برگزيده شدند. در مرحله اجرا پس از 20 دقيقه نرمش (1 دقيقه پياده روي سريع، 8 دقيقه نرم دويدن، 8 دقيقه تمرينات کششي ايستا و پويا و 3 دقيقه تمرينات اينتروال)، تست دو سرعت 100 متر به عنوان پيش آزمون از کليه آزمودني ها گرفته شد. سپس بر اساس رکورد پيش آزمون، آزمودني ها در سه گروه تجربي و يک گروه کنترل قرار گرفتند و به صورت تصادفي هر يک از سه متغير مستقل (موسيقي الکترونيک با ريتم تند و کند و موسيقي دلخواه) براي هر يک از گروه هاي تجربي برگزيده شد. پس از 48 ساعت، هر گروه به همراه 20 دقيقه نرمش منتخب بالا، موسيقي موردنظر را با واکمن و هدفون گوش کردند و پس از اتمام اين زمان، بلافاصله از آنان پس آزمون (دو سرعت 100 متر) گرفته شد. نتايج نشان داد که موسيقي الکترونيک با ريتم تند و کند و موسيقي دلخواه بر دو سرعت ورزشکاران و غيرورزشکاران تاثير معني دار ندارد. همچنين در بررسي ميزان تاثير موسيقي بر دو سرعت ورزشکاران در مقايسه با غيرورزشکاران تفاوت معني داري ديده نشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، مقايسه و بررسي جهت گيري ورزشي دانشجويان ورزشکار دانشگاه گيلان است. بدين منظور 134 دانشجوي ورزشکار (98 مرد و 36 زن) (کل جامعه آماري تحقيق) نمونه تحقيق را تشکيل دادند. ضمن شناسايي برخي ويژگي هاي فردي نمونه تحقيق مانند جنسيت، رشته ورزشي (تيمي يا انفرادي) و رشته تحصيلي (تربيت بدني يا غير تربيت بدني)، از پرسشنامه استاندارد جهت گيري ورزشي (SOQ)، طراحي شده توسط گيل (1988) براي اندازه گيري جهت گيري ورزشي دانشجويان ورزشکار در سه بعد رقابت طلبي، تمايل به پيروزي و هدف گزيني استفاده شد. پس از ترجمه و اظهارنظر تخصصي 8 نفر از اعضاي هيات علمي گروه تربيت بدني و علوم اجتماعي، پرسشنامه در دو مرحله مورد مطالعه آزمايشي قرار گرفت و با روش ضريب آلفاي کرونباخ اعتبار آن R=0.88 برآورد شد. اطلاعات تحقيق با آزمون آماري خي دو و تجزيه و تحليل واريانس (ANOVA) در سطح P£0.05 تجزيه و تحليل شده است. يافته هاي تحقيق نشان داد که بين ابعاد جهت گيري ورزشي دانشجويان ورزشکار اولويت و ترتيب خاصي به صورت معني دار وجود دارد که عبارت است از: هدف گزيني، ميل به پيروزي، و رقابت طلبي. ولي تفاوت معني داري در اولويت جهت گيري ورزشي دانشجويان با توجه به ويژگي جنسيت، رشته ورزشي (تيمي يا انفرادي) و رشته تحصيلي (تربيت بدني يا غير تربيت بدني) مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اجراي اين تحقيق، بررسي اثر رژيم غذايي و ورزش همراه با طب سوزني به مدت 2 ماه بر تغيير جرم بدن و چربي موضعي زنان بود. بدين منظور 40 آزمودني با دامنه سني 50-25 سال که داراي چربي بيش از 30 درصد بودند، از ميان زناني که در اطراف محل اجراي پژوهش زندگي مي کردند و مايل به همکاري در اين پژوهش بودند، انتخاب شدند. سپس به طور تصادفي در 3 گروه رژيم غذايي و ورزش (گروه تجربي 1)، رژيم غذايي و ورزش همراه با طب سوزني (گروه تجربي 2) و گروه کنترل قرار گرفتند. ارزشيابي در طي دو مرحله پيش و پس آزمون به عمل آمد. روش هاي آماري که در اين پژوهش مورد استفاده قرار گرفت، شامل تجزيه و تحليل واريانس يک متغيره و چند متغيره لامبداويلکس بود. داده هاي مربوط به 27 آزمودني با ميانگين درصد چربي 35.7±3 کيلوگرم که برنامه را به طور مرتب اجرا کرده بودند، بررسي شدند. نتايج حاصله نشان داد جرم بدن، شاخص جرم بدن و جرم چربي بدن آزمودني ها در گروه هاي تجربي 1 و 2 نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري پيدا کرده بود. بين گروه هاي تجربي هيچ گونه تفاوت معني داري مشاهده نشد. چربي دولايه پوستي شکم و ران هر دو گروه تجربي نسبت به گروه کنترل به طور معني داري کاهش يافته بود. در واقع، چربي از ناحيه مرکزي بدن به طور عمده کاهش يافت.

 نسخه قابل چاپ

هدف پژوهش حاضر، بررسي نحوه تاثيرگذاري سبک هاي مقابله ورزشکار با استرس هاي معمول ورزش بر موفقيت ورزشي بود. 48 دانشجو (26 پسر و 22 دختر) از رشته هاي مختلف ورزشي دانشکده تربيت بدني دانشگاه تهران با تکميل «مقياس سبک هاي مقابله در ورزش» در اين پژوهش شرکت کردند. مربيان ورزشکاران نيز با تکميل «مقياس موفقيت ورزشي» سطح موفقيت ورزشي آزمودني را مشخص کردند. نتايج پژوهش نشان داد که در ورزشکاران پسر بين سبک مقابله روي آوري و موفقيت ورزشي همبستگي منفي معني دار و بين سبک مقابله اجتنابي و موفقيت ورزشي همبستگي مثبت معني دار وجود دارد، در حالي که در ورزشکاران دختر بين سبک مقابله روي آوري و موفقيت ورزشي همبستگي منفي معني دار به دست آمد. سبک مقابله روي آوري از طريق درگيري ورزشکار با منبع استرس، کاهش دقت و تمرکز و افزايش اضطراب و نگراني موجب افزايش احتمال شکست ورزشي مي شود. در حالي که سبک مقابله اجتنابي به ورزشکار کمک مي کند تا با فاصله گرفتن از منبع استرس و ادامه فعاليت هاي ورزشي، در فضايي آرام و بدون اضطراب و نگراني، احتمال موفقيت ورزشي خود را افزايش دهد.

 نسخه قابل چاپ

تحقيق حاضر تاثير مصرف ويتامين B1 (تيامين) بر تغيير غلظت هاي گلوکز و اسيد لاکتيک خون را بررسي مي کند. بدين منظور 41 مرد غيرورزشکار با دامنه سني 30-20 سال داوطلبانه انتخاب شدند و در 3 گروه: تجربي 1، تجربي 2، و کنترل (پلاسيو) به صورت تصادفي جاي گرفتند. قرص هاي ويتامين B1 در دوزهاي مختلف به صورت تصادفي به هر يک از سه گروه اختصاص داده شد. اين پژوهش به شيوه دوسوکور انجام شد. آزمودني ها دو مرحله برنامه بيشينه استورر ديويس را روي ارگومتر، با ميانگين شدت 90 درصد ضربان قلب ذخيره (HRR) اجرا کردند. مرحله اول، قبل از مصرف تيامين و مرحله دوم بعد از 10 روز متوالي مصرف تيامين. افراد روي ارگومتر طوري رکاب مي زدند که به واماندگي مي رسيدند. هزينه کالري مصرفي روزانه افراد برآورد شد. بلافاصله پس از اجراي پروتکل، 5 سي سي خون از وريد بازويي به صورت ناشتا گرفته مي شد. تغييرات غلظت گلوکز به روش آنزيماتيک (GOD-PAP) و اسيد لاکتيک خون (به روش تايلور 1996) آناليز گرديد. يافته ها نشان مي دهد مصرف روزانه 30 و 450 ميلي گرم تيامين در کاهش غلظت گلوکز خون تفاوت معني داري نداشت (P>0.05). در صورتي که مصرف روزانه 450 ميلي گرم تيامين، غلظت اسيد لاکتيک را به طور معني داري کاهش داد (P<0.05). نيمرخ تغييرات کاهنده اسيد لاکتيک براي مصرف روزانه 30 ميلي گرم تيامين قابل توجه نبوده است. به نظر مي رسد مصرف بيشينه 450 ميلي گرم مصرف روزانه 30 ميلي گرم تيامين قابل توجه نبوده است. به نظر مي رسد مصرف بيشينه 450 ميلي گرم تيامين درجه خستگي پذيري و آستانه لاکتات را افزايش مي دهد و بر ميزان تحمل ورزشي فرد مي افزايد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از پژوهش، مطالعه و تاثير يک دوره فعاليت ورزشي منظم مانند پياده روي بر سطح اضطراب زنان باردار سه ماهه دوم و سوم بارداري است. روش پژوهش، نيمه تجربي و به شکل ميداني است. بدين منظور 40 زن باردار سه ماهه دوم و سوم بارداري (بارداري اول و دوم که به طور مساوي در گروه ها قرار داشتند) که bmi قبل بارداريشان 19 تا 25 بود، به صورت در دسترس انتخاب و به دو گروه تجربي و دو گروه گواه تقسيم شدند. نخست آزمودني ها به پرسشنامه اضطراب کتل پاسخ دادند، سپس بر روي دو گروه تجربي يک برنامه ويژه پياده روي با شدت 50 تا 65 درصد ضربان قلب بيشينه به مدت 8 هفته انجام شد. پس از آن، همه آزمودني ها به پرسشنامه اضطراب کتل پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد که بين سطح اضطراب گروه تجربي و گواه در سه ماهه دوم و سوم بارداري تفاوت معني داري وجود دارد (P<0.05). در حالي که مقايسه تاثير ورزش بر سطح اضطراب دو گروه تجربي سه ماهه دوم و سوم بارداري تفاوت معني داري نشان نداد (P>0.05). از بررسي و تجزيه و تحليل نتايج حاصل از فرضيه هاي اول و دوم پژوهش در مورد سطح اضطراب 4 گروه و مشاهده رابطه معني دار بين آنها، مي توان نتيجه گرفت که پياده روي در گروه هاي مورد بررسي بدون در نظر گرفتن سه ماهه هاي بارداري به طور کلي تاثير مثبت داشته و فعاليت بدني موجب کاهش اضطراب در زنان باردار مي شود.

 نسخه قابل چاپ

با توجه به عوامل تشکيل دهنده ساختار کار که لازم است سبک مناسب رهبري مطابق با نيازها و سازگار با آنها انتخاب شود تا منجر به اثربخشي رهبري گردد. نقش نظام اجتماعي (کارکنان)، تعيين کننده تر از نظام فني در اثربخشي رهبري و تحقق اهداف سازماني است. از اين رو ضرورت دارد مديران، سبک خود را مطابق با نيازهاي نظام فني و اجتماعي بويژه با نظام اجتماعي (کارکنان) چنان سازگار سازند تا اثربخشي حاصل شود. در نتيجه، شناخت الگوهاي رفتاري مرتبط با نظام هاي فني – اجتماعي نقش مهمي در اثربخشي رهبري و اداره بهينه امور سازماني دارد. هدف اين تحقيق، تبيين رابطه سبک هاي رهبري کيفيت زندگي کاري (QWI) کارکنان و اثربخشي مديران دانشکده ها و گروه هاي تربيت بدني کل کشور است. روش تحقيق حاضر، از نوع توصيفي – تحليلي بوده و به شکل ميداني اجرا شده است. جامعه آماري را تمامي مديران و اعضاي هيات علمي دانشکده ها و گروه هاي تربيت بدني تشکيل مي دهند. براي گردآوري اطلاعات لازم از پرسشنامه هاي استاندارد تحليل رفتار رهبر بلانچارد براي تعيين سبک هاي رهبري انتخابي مديران و اثربخشي آنان و از پرسشنامه کيفيت زندگي کاري مطابق با الگوي والتون براي تعيين کيفيت زندگي کاري کارکنان استفاده شد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده ها نشان داد. بين سبک هاي رهبري انتخابي مديران با اثربخشي آنان اختلاف معني داري وجود دارد، اما بين سبک هاي رهبري و کيفيت زندگي کاري کارکنان اگر چه اختلاف محسوسي وجود دارد، ولي معني دار نيست. همچنين بين کيفيت زندگي کاري کارکنان و اثربخشي مديران رابطه معني دار وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ

ويژگي هاي ايمني شير مادر به خوبي شناخته شده، ولي تاثير فعاليت هاي بدني روي خصيصه هاي ايمني شير مادر همچنان نامشخص است. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر تمرينات هوازي منتخب در دامنه شدت هاي حداکثر تا 60 و 70 درصد ضربان قلب ذخيره در 5 هفته اول و 5 هفته دوم تمرينات، روي غلظت IgA شير مادر و نيز ترکيب بدن آنان بوده است. بدين منظور 28 مادر غيرورزشکار (سن 29±5.7  سال و دقيقه / کيلوگرم / ميلي ليتر Vo2max 36±4) در دو گروه تجربي و کنترل، در اين تحقيق شرکت کردند. گروه تجربي تمرينات ويژه اي را در مدت 10 هفته انجام دادند. نمونه هاي شير از هر دو گروه جمع آوري و با روش (ELISA) اندازه گيري و در مراحل مختلف تحقيق، ترکيب بدن نيز اندازه گيري شد. غلظت هاي IgA در فشار کار 60 درصد (P=0.060) و 70 درصد HRR (P=0.001) در مقايسه با ميانگين مقادير استراحت در دو گروه، افزايش معني داري را نشان داد. متغيرهاي ترکيب بدن نيز از نظر مقايسه اثر کلي، فقط در عامل هاي گروه (P=0.003) و اثر متقابل گروه – دوره زماني تمرينات (P=0.024) معني دار بودند. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد تحت تاثير ورزش شدت متوسط، دستگاه ايمني ترشحي مادر با تغيير مواجه مي شود، به گونه اي که غلظت IgA شير افزايش مي يابد. همچنين با کاهش وزن، چربي، درصد چربي و افزايش چگالي بدن سطح آمادگي هوازي مادران افزايش پيدا مي کند که مغايرتي با کارايي شيردهي آنان ندارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، مقايسه تاثير يک تمرين قدرتي مشابه با دستگاه بدنسازي در آب و خشکي بر ميزان قدرت عضله چهار سرران در زواياي 45 و 90 درجه باز کردن زانوست. بدين منظور از بين 75 دانشجوي پسر دانشگاه بوعلي سينا (5 کلاس) که واحد تربيت بدني 1 را انتخاب کرده بودند، 45 نفر انتخاب و به طور تصادفي به سه گروه شاهد، تمرين در خشکي و تمرين در آب تقسيم شدند. قدرت عضلاني افراد شرکت کننده در آزمون قبل و بعد از تحقيق در زواياي 45 و 90 درجه باز کردن زانو اندازه گيري شد. اين تمرينات 15 جلسه ادامه داشت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي، شامل اندازه هاي گرايش مرکزي و پراکندگي و آمار توصيفي تست تي استيودنت مستقل و وابسته و تحليل واريانس يکطرفه انجام شد. از آزمون پيگردي توکي نيز استفاده شد و کليه محاسبات با نرم افزار SPSS انجام گرفت.
نتايج تحقيق نشان داد که تمرين در خشکي و آب در افزايش قدرت عضله چهارسرران در باز کردن مفصل زانو در وضعيت هاي 45 و 90 درجه تاثير معني داري دارند (P<0.05). تاثير تمرين در خشکي بيشتر از تاثير در آب بر افزايش قدرت عضله چهارسرران در باز کردن مفصل زانو در زواياي مذکور بوده است.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اجراي اين تحقيق، مطالعه و بررسي آثار خصوصي سازي در افزايش کارايي اقتصاد ملي، بويژه در بخش خدمات عمومي، آثار و تبعات ويژه آن بر ورزش کشور در بخش قهرماني است. نمونه آماري 326 تن از مديران سازمان تربيت بدني، تربيت بدني وزارت آموزش و پرورش و تربيت بدني وزارت علوم، تحقيقات و فناوري در 8 گروه از سطوح مختلف مديريتي و همچنين در 4 گروه مديران باشگاه ها، مديران آموزشي، اجرايي و ستادي در دوره 10 ساله 83-1373 در سطح کشور در نظر گرفته شدند. تحقيق از نوع پيمايشي و از طريق ميداني و کتابخانه اي انجام شده است. براي بررسي اهداف ويژه و آزمون فرضيه هاي تحقيق از پرسشنامه 54 پرسشي در 8 زمينه اصلي استفاده شد. روايي و پايايي پرسشنامه تحقيق با بهره گيري از روش هاي آماري و با ضريب اطمينان 95 درصد مورد بررسي و تاييد قرار گرفت. مديران در مجموع نسبت به اعمال سياست خصوصي سازي (83.3 درصد) نظر موافق دارند و معتقدند اجراي سياست مزبور با توسعه و تحول در ورزش و ارتقاي کارايي همراه است و موجب اصلاح ساختار ورزش کشور خواهد بود.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

هدف از اجراي اين تحقيق، بررسي ميزان سرانه دانشجويي رشته تربيت بدني و علوم ورزشي و مقايسه آن با هزينه سرانه دانشجويي رشته هاي فني – مهندسي، روان شناسي و علوم تربيتي، علوم اداري و مديريت بازرگاني دانشگاه تهران است. بر اساس نتايج به دست آمده دانشکده روان شناسي و علوم تربيتي در سال 1380 با سرانه دانشجويي 50/7550575 ريال بيشترين ميزان را دارا بوده است. دانشکده تربيت بدني و علوم ورزشي در همين سال داراي سرانه دانشجويي 24/749630 ريال بوده و در رتبه دوم قرار داشت. دانشکده فني و مهندسي در سال 1380 با سرانه دانشجويي 63/4009839 ريال در مرتبه سوم و دانشکده علوم اداري و مديريت بازرگاني با سرانه دانشجويي 71/2980197 ريال در مرتبه چهارم قرار داشت. با مقايسه سرانه دانشجويي در چهار دانشکده مذکور، به نظر مي رسد بعضي دانشکده ها با توجه به وظايف آموزشي و پژوهشي از سرانه دانشجويي بالاتري نسبت به دانشکده هاي ديگر برخوردارند. پيشنهاد مي شود در مورد افزايش بودجه دانشکده هاي ديگر تصميم گيري لازم به عمل آيد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از تحقيق حاضر، بررسي ارتباط سطح فعاليت بدني با عوامل خطرزاي کرونري قلب در کارگران مرد ميانسال بود. بدين منظور 30 آزمودني با ميانگين سني 44±3.53 سال، قد 170±5.04 سانتي متر و وزن 76.63±7.41 کيلوگرم از بين کارگران مرد ميانسال کارخانه هاي استان گيلان به صورت غيرتصادفي هدفدار انتخاب شدند. براي اجراي تحقيق، نخست آزمودني ها پرسشنامه اندازه گيري سطح فعاليت بدني (PA) يک را تکميل کردند. سپس وزن، قد، دور شکم و دور لگن آزمودني ها اندازه گيري شد و اندازه گيري ضخامت چربي زير پوست در 3 ناحيه سينه، شکم و ران براي تعيين درصد چربي بدن (BF) صورت گرفت. همچنين عوامل خطرزاي بيماري قلبي – کرونري شامل فشارخون سيستوليک (SBP)، فشارخون دياستوليک (DBP)، کلسترول تام (TC)،ليپوپروتئين کم چگال (LDL)، ليپوپروتئين پرچگال (HDL)، تري گليسريد (TG)، نسبت کلسترول به ليپوپروتئين پرچگال (TC/HDL) و نسبت دور شکم به دور لگن (WHR) نيز تعيين شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از ضريب همبستگي پيرسون استفاده و حداقل سطح معني داري براي اين تحقيق 0.05 تعيين شد. نتايج اين تحقيق نشان داد بين PA با LDL, TC نسبت به TC/HDL و BMI رابطه معکوس و معني داري وجود دارد (P£0.05). با اين حال بين PA با BF%, SBP, DBP. WHR, TG, HDL رابطه معني داري مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه کمال گرايي و موفقيت ورزشي در ورزشکاران بود. بدين منظور يک نمونه 74 نفري (44 پسر و 30 دختر) از دانشجويان رشته هاي مختلف ورزشي دانشکده تربيت بدني دانشگاه تهران در اين پژوهش شرکت کردند. براي سنجش کمال گرايي، از ورزشکاران خواسته شد مقياس کمال گرايي مثبت و منفي را تکميل کنند و براي ارزيابي موفقيت ورزشي، مقياس موفقيت توسط مربيان و ورزشکاران اجرا شد.

نتايج پژوهش نشان داد بين کمال گرايي مثبت و منفي به ترتيب با موفقيت ورزشي همبستگي ساده مثبت و منفي وجود دارد. اما فقط کمال گرايي مثبت مي تواند تغييرات مربوط به موفقيت ورزشي را به صورت معني دار پيش بيني کند. کمال گرايي مثبت از طريق ويژگي هايي مانند واقع بيني، پذيرش محدوديت هاي شخصي، انعطاف پذيري، احساس رضايت و خرسندي از عملکرد شخصي، تقويت عزت نفس و اعتماد به خود و همچنين برداشت مثبت فرد از حمايت ها و ارزشيابي هاي اجتماعي، با افزايش موفقيت ورزشي ارتباط دارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق، بررسي اعتبار و وسعت کاربرد مدل اقتضايي فيدلر در اثربخشي رهبري است. اين تحقيق مدل را به واحدهاي آموزشي تربيت بدني در دانشگاه هاي آموزش عالي کشور توسط مطالعه مديران واحدهاي آموزشي مربوط تعميم مي دهد. اطلاعات از 25 نفر از مديران و 145 نفر از اعضاي هيات علمي دانشکده ها و گروه هاي تربيت بدني که در زمان انجام پژوهش به ترتيب 100 و 81 درصد تراکم جوامع تحت بررسي را به خود اختصاص داده بودند، جمع آوري شد. سبک رهبري مديران توسط مقياس، ميزان واحد LPC مساعد بودن موقعيت بر اساس روابط رهبر – عضو و اثربخشي رهبري توسط مقياس اثربخشي آموزشي تعيين شد. بر اساس تئوري اقتضايي فيدلر، فرضيه اول تحقيق بيان مي کند که مديران وظيفه گرا در موقعيت هاي کاملا مساعد از بهترين عملکرد برخوردارند. فرضيه دوم اظهار مي دارد مديران رابطه گرا در موقعيت هايي که از لحاظ مساعد بودن در حد وسط قرار دارند از عملکرد بهتري برخوردارند و فرضيه سوم بيان مي کند که مديران وظيفه گرا در موقعيت هاي کاملا نامساعد از بهترين عملکرد برخوردارند.

 نسخه قابل چاپ