بانک مقالات رشته تربیت بدنی

به نظر مي رسد بين ميزان فعاليت بدني و آمادگي هوازي با عوامل خطرزاي بيماري هاي قلبي عروقي ارتباط وجود دارد. از طرفي، هزينه انرژي (EE) مي تواند شاخص مناسبي براي تعيين ميزان فعاليت بدني باشد. بنابراين، هدف تحقيق حاضر تعيين ارتباط بين هزينه انرژي و آمادگي هوازي با عوامل خطرزاي كرونر قلب در دانشجويان 20 تا 33 سال بوده است. بدين منظور 50 دانشجوي پسر غير ورزشكار دانشگاه گيلان با ميانگين سن 22.52±2.8 _(yr)، قد 175.3±7.12 _(cm)، وزن 71.90±10.21 _(kg)، هزينه انرژي 2676±461 _(kcal/day) و آمادگي هوازي  56.57±5.03 _(ml/kg/min)به صورت خوشه اي و تصادفي به عنوان آزمودني انتخاب شدند. آزمودني ها پرسشنامه مربوط به سلامتي، برگه رضايت نامه و پرسشنامه سه روز فعاليت بدني بوچارد را تكميل كردند. اندازه گيري ها در اين تحقيق شامل تعيين توده بدن (BW)، قد، درصد چربي بدن (PBF)، شاخص توده بدني (BMI)، نسبت دور كمر به دور باسن (WHR)، توان هوازي (VO₂max) و عوامل خطرزاي كرونر قلب )كلسترول تام TC، ليپوپروتيين سبك LDL-c، ليپوپروتيين سنگين HDL-c، فشار خون سيستوليك SBP و فشار خون دياستوليك (DBP بوده است. تجزيه و تحليل نتايج با استفاده از ضريب گشتاوري پيرسون نشان داد كه بين EE با TC، LDL-c، TC/HDL-c، DBP، BW، PBF و BMI رابطه معناداري وجود دارد. همچنين بين آمادگي هوازي با TC، LDL-c، BW، PWF و BMI رابطه معناداري وجود داشت. در بررسي رابطه شاخص هاي تركيب بدني با عوامل خطرزاي CHD بين PBF با TC، LDL-c و بين BW با SBP و DBP رابطه معناداري مشاهده شد (P?0.05). نتايج نشان داد كه وضعيت سلامت در دانشجويان بيشتر تحت تاثير هزينه انرژي روزانه و آمادگي هوازي است، هر چند چربي بدن نيز عاملي مداخله گر به نظر مي رسد. بنابراين افزايش EE و آمادگي هوازي مي تواند از خطر CHD در دانشجويان پيشگيري كند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، بررسي و مقايسه تاثير شيوه هاي مختلف تمرين ذهني و فيزيكي در اكتساب، يادداري و انتقال مهارت حركتي دانش آموزان و روش تحقيق از نوع نيمه تجربي است. به منظور تحقق اهداف تحقيق، 64 دانش آموز پسر مقطع راهنمايي شهر تهران بوده كه هيچ گونه سابقه آموزشي در زمينه مهارت ملاك (پرتاب آزاد بسكتبال) نداشتند، به صورت تصادفي انتخاب شده و بر اساس نمرات پيش آزمون و ارزيابي توانايي تصوير ذهني در 8 گروه 7) گروه تجربي و يك گروه كنترل( 8 نفري همگن سازمان دهي شدند. دانش آموزان پس از توجيه كلي در مورد چگونگي انجام تمرينات مربوط به هر گروه در خصوص مهارت ملاك، تمرينات خود را به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه و در هر جلسه 30 تكرار انجام دادند. جمع آوري اطلاعات لازم در خصوص چگونگي وضعيت (پيش آزمون) و پيشرفت (اكتساب، يادداري و انتقال) آزمودني ها در مهارت ملاك، با استفاده از آزمون پرتاب آزاد بسكتبال ايفرد از نقطه پنالتي صورت گرفته است. نتايج بررسي ها نشان داد كه تمام شيوه هاي تمريني مورد استفاده در اين تحقيق بر اكتساب، يادداري و انتقال مهارت حركتي آزمودني ها تاثير معني داري داشته است. علاوه بر اين، تقدم تصويرسازي در تركيب با تمرين فيزيكي بيشترين تاثير را داشت.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين پژوهش، بررسي ميزان اوقات فراغت دانشجويان دختر دانشگاه تهران با تاكيد بر تربيت بدني و ورزش است. بدين منظور 300 دانشجوي دختر شركت كننده در كلاس هاي عملي واحد 1 تربيت بدني دانشكده تربيت بدني و علوم ورزشي دانشگاه تهران انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري، پرسشنامه تهيه شده بر اساس سوابق پژوهشي و اهداف تحقيق بود كه پس از تكميل توسط دانشجويان دختر با استفاده از روش هاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه حدود 80 درصد دانشجويان در ساعات عصر و شب اوقات فراغت خود را مي گذرانند و حدود 27 درصد آنها از امكانات تفريحي و فراغتي دانشگاه راضي نيستند و 47 درصد اصلا از فعاليت هاي فوق برنامه دانشگاه استفاده نمي كنند. بيشترين فعاليت دانشجويان در زمان اوقات فراغت مطالعه 27) درصد( است. پياده روي با 60 درصد بيشترين فراواني و بسكتبال با صفر درصد كمترين فراواني را در بين دانشجويان دارند. در صورتي كه فراواني ورزش بدنسازي در بين دانشجويان متاهل 17 درصد و افراد مجرد 10 درصد، و شنا در بين دانشجويان متاهل صفر درصد و در بين افراد مجرد 7 درصد است. نتيجه آن كه بهتر است مسوولان براي پر كردن اوقات فراغت دانشجويان دختر، فعاليت هاي ورزشي با امكانات وسيع تري را به همراه اطلاع رساني بيشتر داشته باشند تا ايشان بتوانند با آگاهي و دانش بيشتر در مورد استفاده از فعاليت هاي ورزشي مناسب براي سلامتي جسمي و رواني خود از امكانات موجود در دانشگاه بهره مند شوند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، بررسي ارتباط بين جهت گيري هدفي (اهداف خود مدار در مقابل اهداف وظيفه مدار)، فضاي انگيزشي (فضاي انگيزشي خود مدارانه در مقابل فضاي انگيزشي تكليف مدارانه) با منابع كسب اعتماد به نفس در واليباليست هاي شركت كننده در مسابقات سوپر ليگ فصل 83-84 بود. نمونه آماري پژوهش را 80 بازيكن كه همه به صورت حرفه اي در مسابقات سوپر ليگ كشور شركت داشتند، تشكيل مي دادند. براي جمع آوري داده ها از سه پرسشنامه استفاده شد. پرسشنامه جهت گيري هدفي، پرسشنامه فضاي انگيزشي ادراك شده (PMCQ) و پرسشنامه منابع كسب اعتماد به نفس ورزشي (SSCQ). بررسي نتايج به دست آمده نشان داد در بين منابع هشت گانه اعتماد به نفس در كل عامل تسلط بر مهارت، شيوه رهبري مربي و نمايش توانايي، بالاترين ميانگين ها را داشتند و در مجموع افراد داراي جهت گيري تكليف مدارانه از منابع اعتماد به نفس بيشتري بهره مي گيرند. افراد تكليف مدار عوامل تسلط بر مهارت و حمايت اجتماعي را به عنوان عامل ايجاد اعتماد به نفس در خود در نظر گرفتند، در حالي كه افراد خود مدار عامل موفقيت دلخواه را. تيم هايي كه فضاي انگيزشي حاكم بر آنها تكليف مدارانه بود، عامل تسلط بر مهارت را عامل ايجاد اعتماد به نفس در نظر گرفتند و در مقابل در فضاي انگيزشي خود مدارانه عوامل موقعيت دلخواه و ابراز شايستگي هاي جسماني به عنوان عوامل ايجاد اعتماد به نفس مطرح بودند.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين پژوهش، ارزيابي و شناخت ظرفيت هاي فيزيولوژيكي و عملكردي بازيكنان فوتبال ليگ برتر در پست هاي مختلف بازي (دروازه باني، دفاع مياني، دفاع كناري، بازيكنان مياني و مهاجمان) با تاكيد بر توان هوازي و بي هوازي و مقايسه اين متغيرها در پست هاي پنجگانه است. تحقيق حاضر از نوع علي يا پس از وقوع است. جامعه آماري تحقيق را كليه بازيكنان اصلي و غير اصلي تيم هاي فوتبال حاضر در ليگ برتر تشكيل مي دهند كه در قالب 14 تيم 350) نفر( در سال 82-83 در فصل مسابقات با يكديگر به رقابت پرداختند. 75 نفر از اين بازيكنان كه در تيم هاي فوتبال ذوب آهن اصفهان 25) نفر(، برق شيراز 25) نفر( و فجر شهيد سپاسي شيراز 25) نفر( اشتغال داشتند؛ به طور هدف دار به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. متغيرهايي كه در اين تحقيق مورد اندازه گيري قرار گرفتند، عبارتند از: مشخصات بدني (وزن و قد)، شاخص توده بدن، توان هوازي با استفاده از آزمون بروس و توان بي هوازي با استفاده از آزمون وينگيت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از SPSS و كاربرد آزمون هاي ANOVA و نسبت F نشان داد كه بين توان هوازي بازيكنان در پست هاي مختلف تفاوت معني داري وجود دارد (P<0.05). همچنين، بين توان بي هوازي بازيكنان پست هاي دفاع كناري و مهاجم تفاوت معني داري مشاهده شد (P>0.05)، در حالي كه در ساير پست هاي بازي تفاوت معني داري مشاهده نشد (P>0.05). با توجه به نيازهاي فيزيولوژيكي متفاوت بازيكنان در ست هاي مختلف، تدوين و اجراي برنامه هاي تمريني مناسب براي بهبود عملكرد بازيكنان در پست تخصصي ضروري به نظر مي رسد.

 نسخه قابل چاپ

بي شك رشد و تكامل شخصيت آدمي داراي جنبه هاي شناختي، ادراكي حركتي و رشد اجتماعي است. اين تحقيق در پي شناخت تعامل رشد اجتماعي و رشد حركتي است كه از طريق روش فرا تحليلي كيفي مدل هاي نظري و يافته هاي تحقيقاتي در اين زمينه انجام يافته است. رويكرد بين رشته اي و رويكرد نظري - تجربي، موجب مي گردد كه اين مطالعات و تحقيقات در حوزه هاي تخصصي مختلف رشته تربيت بدني به ويژه رشد و يادگيري حركتي مطرح باشد، اما پيچيدگي و گستره مبهم موضوع، تحقيق در اين زمينه را اندك ساخته و همين مساله تك بعدي بودن رشته و محصور شدن آن در رشد و يادگيري حركات را تقويت مي كند. مدل هاي نظري مارتنز، گالاهو و ايساكس، مورد فراتحليلي قرار گرفته كه در آنها كما بيش در مورد رشد اجتماعي - حركتي با مفاهيم و مولفه ها، اهداف، ابعاد، فرآيندها، عوامل و مراحل مختلف بحث شده است و نكات اشتراك و افتراق در آنها به چشم مي خورد. از يافته هاي تحقيقاتي، نتايج تعدادي از رساله ها مورد بررسي فراتحليلي قرار گرفت كه نشان دهنده همسو بودن نتايج آنها، سوگيري احتمالي، يك سويه بودن و اثبات تعامل رشد حركتي و اجتماعي است. ضرورت توجه بيشتر به اين زمينه اصلي رشد و گسترش متون آموزشي و مطالعات پژوهشي، استفاده از روش فراتحليلي در مطالعات شخصيت شناسي ورزشي و رشد اجتماعي - حركتي احساس مي شود.

 نسخه قابل چاپ

هدف اين تحقيق تاثير مصرف مكمل هاي گلوتامين و كراتين بر عملكرد ورزشي كشتي گيران آزاد كار نخبه پس از يك دوره كاهش وزن حاد بود. جامعه آماري را كشتي گيران نخبه تشكيل مي دادند كه 21 نفر از آنان به صورت داوطلب با ميانگين سن 22.23±2.50 سال، وزن 75±9.40 كيلوگرم، قد 170±5.50 سانتي متر و 25.8±2.70 BMI به عنوان نمونه آماري انتخاب و به سه گروه هفت نفره تقسيم شدند. ابتدا از آزمودني هاي سه گروه آزمون هاي عملكرد ورزشي (توان هوازي، آستانه و تحمل لاكتات) با استفاده از دستگاه تجزيه و تحليل گازهاي تنفسي (K₄b₂) و دستگاه نوار گردان براي مشخص كردن مقادير پايه متغيرها به عمل آمد. گروه اول، در دوره شش روزه كاهش وزن و پس از آن در دوره 16 ساعته برگشت به حالت اوليه هيچ مكملي مصرف نكردند. گروه دوم، در دوره كاهش وزن و برگشت به حالت اوليه، مكمل گلوتامين و گروه سوم، در دوره كاهش وزن گلوتامين و در دوره برگشت به حالت اوليه گلوتامين و كراتين مصرف كردند. براي تعيين تاثير كاهش وزن و مصرف مكمل ها بر متغيرهاي عملكرد ورزشي، بار ديگر آزمون هاي عملكرد ورزشي به عمل آمد. براي تحليل داده ها از آزمون t وابسته، آزمون آناليز واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي شفه استفاده شد. نتايج درون گروهي نشان داد در گروه كنترل متغيرهاي عملكرد ورزشي كاهش يافتند. ولي اين كاهش از نظر آماري معني دار نبود. در گروه گلوتامين نه تنها كاهش وجود نداشت، بلكه افزايش اندك اما غير معني داري نيز در تمامي متغيرها مشاهده شد. در گروه تركيبي گلوتامين + كراتين در تمامي متغيرها افزايش وجود داشت كه اين افزايش در متغير تحمل لاكتات معني دار بود. مقايسه گروه ها تفاوت معني داري بين دو گروه تركيبي و كنترل را در متغيرهاي توان هوازي و تحمل لاكتات نشان داد. به طور كلي نتايج اين تحقيق نشان مي دهد مصرف مكمل هاي گلوتامين در دوره كاهش وزن حاد و گلوتامين و كراتين در دوره بازگشت به حالت اوليه مي تواند تاثيرات سودمندي بر عملكرد ورزشي داشته باشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين تحقيق، بررسي نقش تمرينات قدرتي با عضو برتر اندام تحتاني و تاثير آن روي عضو غير برتر دانشجويان غير ورزشكار بود. بدين منظور 150 نفر با استفاده از پرسشنامه جمعيتي و ورزشي انتخاب شدند. از ميان آنها 14 نفر با ميانگين سني 21.5 سال مورد مطالعه و بررسي قرار گرفتند. براي سنجش قدرت عضله چهار سر ران هر دو پا از دستگاه داينامومترالكترونيكي استفاده شد و پس از اندازه گيري قدرت عضله چهار سر ران، 15 جلسه تمرين در سه هفته 5 جلسه اي فقط با عضو برتر اندام تحتاني صورت گرفت، در حالي كه پاي غير برتر به فعاليت عادي خود ادامه مي داد. بعد از اين مدت از هر دو پا مجددا آزمون قدرت به عمل آمد. داده هاي قبل و بعد از تمرين با استفاده از آزمون t همبسته مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد با انجام تمرينات قدرتي با عضو برتر اندام تحتاني نه تنها همان عضو تقويت مي شود، بلكه عضو غير برتر هم به طور معني داري تقويت مي شود، به عبارتي موجب افزايش قدرت در هر دو عضو مي گردد (P>0.05). بر اساس نظريه انتقال دو سويه و با توجه به نتايج مي توان در هنگام آسيب يك عضو و محدوديت حركتي آن با استفاده از تمرينات قدرتي در عضو ديگر از ضعيف شدن آن جلوگيري به عمل آورد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از پژوهش حاضر بررسي ميزان تعهد سازماني كاركنان حوزه معاونت تربيت بدني و تندرستي وزارت آموزش و پرورش بود. بدين منظور پرسشنامه اي با 25 سوال در مقياس ليكرت تنظيم و پس از بررسي مقدماتي بين كاركنان حوزه معاونت توزيع گرديد. 85 پرسشنامه به صورت كامل از بين 130 پرسشنامه توزيع شده اعاده گرديد و به عنوان نمونه از جامعه آماري در خصوص بررسي ابعاد سه گانه تعهد سازماني (تعهد عاطفي، تعهد مستمر و تعهد هنجاري) مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج يافته ها نشان مي دهد كه بين سابقه خدمت با تعهد عاطفي رابطه معني داري وجود دارد. ولي بين سابقه خدمت با تعهد مستمر و تعهد هنجاري رابطه معني داري مشاهده نشد. همچنين رابطه بين ميزان تحصيلات با تعهد عاطفي معني دار بود و بين ميزان تحصيلات با تعهد مستمر و تعهد هنجاري رابطه معني داري وجود نداشت. در رتبه بندي فريدمن بعد تعهد عاطفي در رتبه بالاتر و سپس بعد تعهد مستمر و بعد تعهد هنجاري به ترتيب در رتبه هاي بعدي قرار گرفتند.

 نسخه قابل چاپ

اين‌ تحقيق‌ با رويكرد توصيفي‌ - علي‌ به‌ بررسي‌ اثر ميز و نيمكت ها بر اندام‌ اسكلتي‌ و ستون‌ فقرات‌ دانش ‌آموزان‌ پرداخته‌ است‌. بدين‌ منظور 373 دانش آموز پسر از سه‌ مقطع‌ تحصيلي‌ در سطح‌ شهر كرمانشاه‌ انتخاب‌ و معاينه‌ شدند. سپس‌ به‌ سه‌ گروه‌ كه‌ ارتفاع‌ ركبي‌ و ارتفاع‌ آرنج‌ 90 درجه‌ تا زمين‌ در حالت‌ نشسته آنها بيشتر، مساوي‌ و كمتر از ارتفاع‌ نشيمنگاه‌ نيمكت ها و ارتفاع‌ ميز تحرير بود، تقسيم‌ شدند. پس‌ از تعيين‌ ميزان‌ شيوع‌ ناهنجاري ها در سه‌ گروه‌، با تجزيه‌ و تحليل‌ يافته هاي‌ آماري‌ در سطح‌ اطمينان‌ 95 درصد اين‌ نتايج‌ به ‌دست‌ آمد؛ از عدم‌ تناسب‌ ارتفاع‌ ركبي‌ با ارتفاع‌ نشيمنگاه‌ نيمكت ها با عارضه‌ لوردوزيس‌ با شدت‌ 43 درصد براي‌ ارتفاع‌ كم‌ و كيفوزيس‌ با شدت‌ 28 درصد براي‌ ارتفاع‌ زياد در سطح‌ 5 درصد=α، ارتباط‌ معني داري‌ به‌ دست‌ آمد. همچنين‌ عدم‌ تناسب‌ ارتفاع‌ آرنج‌ 90 درجه‌ با ارتفاع‌ ميز تحرير براي‌ كيفوزيس‌ معني دار و با شدت‌ رابطه‌ 27.5 درصد و براي‌ لوردوزيس‌ عدم‌ ارتباط‌ معني دار بود. عدم‌ تناسب‌ بين‌ ميز و نيمكت ها با ابعاد بدن‌ دانش آموزان‌ و داشتن‌ حداقل‌ ناهنجاري‌ در ستون‌ فقرات‌ و اندام‌ اسكلتي‌ ارتباط‌ معني‌ داري‌ (شدت‌ ارتباط‌ 30 درصد) مشاهده‌ شده‌ و بين‌ سمت‌ غالب‌ با هيچ كدام‌ از ناهنجاري هاي‌ اسكوليوزيس‌ و شانه‌ افتاده‌ (نامتقارن‌) ارتباط‌ معني داري‌ يافت‌ نشد.

 نسخه قابل چاپ

هدف‌ از اين‌ تحقيق‌، بررسي‌ ميزان‌ شيوع‌ و مقايسه‌ ناهنجاري هاي‌ وضعيتي‌ اندام‌ فوقاني‌ دانش‌آموزان‌ پسر سال‌ چهارم‌ دبيرستان‌ گرگان‌ با زاهدان‌ و ارايه‌ پيشنهادهاي‌ اصلاحي‌ و حركتي‌ مناسب‌ بود. بدين‌ منظور از ميان‌ 800 دانش آموز سال‌ چهارم‌ بومي‌ گرگان‌ و زاهدان‌ و با استفاده‌ از روش‌ نمونه گيري‌ سيستماتيك‌ و تصادفي‌، 100 نفر انتخاب‌ شدند. سپس‌ پرسشنامه اي‌ حاوي‌ 46 سوال‌ در 7 قسمت‌ بين‌ آزمودني ها توزيع‌ شد و پس‌ از توجيه‌ آزمودني ها به‌ سوالات‌ پرسشنامه‌ پاسخ‌ دادند و براي‌ معاينه‌ آماده‌ شدند. سپس‌ به‌ ارزيابي‌ اندام‌ فوقاني‌ آنها در پشت‌ صفحه‌ شطرنجي‌ پرداخته‌ شد. نتايج‌ در برگ‌ معاينه اي‌ كه‌ بر اساس‌ منابع‌ پزشكي‌ موجود تهيه‌ شده‌ بود، ثبت‌ شد. تجزيه‌ و تحليل‌ توصيفي‌ و استنباطي‌ اطلاعات‌ با استفاده‌ از برنامه‌ هاي‌ رايانه ايspss/pc, HG-EPI - INFO و آزمون‌ فرض ‌ها با استفاده‌ از روش‌ مجذور كاي X² و t student و همبستگي‌ انجام‌ گرفت‌. نتايج‌ نشان‌ داد كه‌ درصد كل‌ ناهنجاري هاي‌ زاهدان‌ 48 درصد و گرگان‌ 32 درصد است‌. بين‌ اسكوليوز و انحراف‌ لگن‌ دانش آموزان‌ گرگاني‌، همچنين‌ دانش آموزان‌ زاهداني‌ و كل‌ دانش‌آموزان‌ گرگان‌ با زاهدان‌ با استفاده‌ از آزمون X² در سطح‌ 0.95 اطمينان‌ اختلاف‌ معني داري‌ مشاهده‌ شد (0.05=α). بين‌ لوردوز كمري‌ و كيفوز پشتي‌ دانش آموزان‌ زاهداني‌، همچنين‌ دانش آموزان‌ گرگاني‌ و مقايسه‌ كل‌ دانش آموزان‌ گرگان‌ با زاهدان‌ با استفاده‌ از آزمون‌ X² در سطح‌ 0.95 اطمينان‌ اختلاف‌ معني داري‌ مشاهده‌ شد (0.05=α). بين‌ لوردوز كمري‌ و برآمدگي‌ شكم‌ دانش آموزان‌ زاهداني‌ با استفاده‌ از X² در سطح‌ 0.95 اطمينان‌ اختلاف‌ معني‌ داري‌ مشاهده‌ شد، در حالي‌ كه‌ بين‌ همين‌ عوارض‌ در دانش آموزان‌ گرگاني‌ و مقايسه‌ كل‌ دانش‌آموزان‌ گرگان‌ با زاهدان‌ اختلاف‌ معني‌ داري‌ مشاهده‌ نشد (0.05=α).

 نسخه قابل چاپ

با توجه‌ به‌ مطرح‌ بودن‌ جايگاه‌ تيم‌ ملي‌ فوتبال‌ به‌ عنوان‌ نماد فوتبال‌ كشور و بازتاب‌ موفقيت ها و يا شكست هاي‌ آن‌ در سطح‌ جهاني‌، بررسي‌ قوت ها و ضعف هاي‌ تيم‌ ملي‌ فوتبال‌ در روند پرفراز و نشيب‌ حضور در جام‌ جهاني‌ 1998 فرانسه‌ مي تواند راهگشاي‌ خوبي‌ براي‌ همه‌ مديران‌ ورزشي‌ فوتبال‌ و نيز مربيان‌ و ساير دست‌ اندركاران‌ فوتبال‌ كشور در گام هاي‌ بعدي‌ و بويژه‌ حضور موفقيت آميزتر در مسابقات‌ فوتبال‌ جام‌ جهاني‌ 2006 آلمان‌ باشد. به‌ اين‌ منظور با دو روش‌ كتابخانه اي‌ و ميداني‌، اطلاعات‌ مفيدي‌ از ديدگاه هاي‌ مديران‌، كارشناسان‌ و مربيان‌ فوتبال‌ كشور درباره‌ تشكيلات‌ و مديريت‌، بودجه‌ و امكانات‌، برنامه ريزي‌، مربيان‌ و بازيكنان‌ و نيز چگونگي‌ بازي هاي‌ برگزار شده‌ به‌ دست‌ آمد و براي‌ استفاده‌ كاربردي‌ به‌ فدراسيون‌ فوتبال‌ ارايه‌ شد. نتايج‌ حاصل‌ از تجزيه‌ و تحليل‌ داده هاي‌ پرسشنامه اي‌ كه‌ شامل‌ 86 سوال‌ بسته‌ بود و در اختيار نخبگان‌ فوتبال‌ كشور قرار گرفت‌، نشان‌ داد كه‌ تيم‌ ملي‌ باوجود كاستي ها و مشكلات‌ فراوان‌ در مجموع‌ خوب‌ عمل‌ كرده‌ اما در هر صورت‌ بايد نسبت‌ به‌ رفع‌ نواقص‌ و تقويت‌ نقاط‌ مثبت‌، کوشش‌ بيشتري‌ صورت‌ گيرد.

 نسخه قابل چاپ

به‌هنگام ‌دوچرخه ‌سواري‌، ستون فقرات در حالت غيرطبيعي قرار مي گيرد. اين‌ حالت‌ دوچرخه سواران ‌رشته ‌استقامتي ‌ممكن ‌است ‌تا هشت‌ ساعت ‌در روز و چندين ‌روز در هفته ‌و ساليان ‌نسبتا زيادي ‌بويژه ‌در بين ‌ورزشكاران ‌سطح‌ بالا ادامه ‌يابد. احتمال‌ دارد كه‌ اين ‌نوع‌ موقعيت‌ قرارگيري ‌ستون ‌فقرات ‌در ورزش‌ دوچرخه ‌سواري ‌موجب‌ بروز مشكلاتي ‌در ناحيه‌ كمر و ايجاد درد در آن ‌ناحيه ‌شود. تحقيق‌ حاضر به ‌منظور بررسي ‌وجود درد در بين ‌دوچرخه سواران‌ در مقايسه ‌با گروه ‌همسان ‌غيردوچرخه سوار انجام‌ شده ‌است‌. بدين ‌منظور 240 نمونه‌ شامل 120 دوچرخه ‌سوار و 120 غير دوچرخه سوار در رده ‌سني‌ بين‌20 تا 60 سال‌ مورد مطالعه ‌قرار گرفتند. اطلاعات‌ مورد نظر تحقيق‌ از طريق‌ پرسشنامه‌ جمع‌آوري ‌شد. نتايج‌ تحقيق‌ نشان ‌داد كه ‌شيوع‌ كمر درد در بين ‌دوچرخه سواران ‌(44 درصد) در مقايسه‌ با گروه ‌همسان‌ غير دوچرخه ‌سوار (23 درصد) بيشتر بود. بر اساس‌ يافته هاي‌ تحقيق‌حاضر و نيز بررسي‌ ادبيات ‌پيشينه ‌مي توان‌ وجود كمردرد در بين‌ دوچرخه سواران ‌را با نحوه ‌قرارگيري‌ غير آناتوميكي‌ ستون ‌فقرات‌ آنان ‌بر روي ‌دوچرخه ‌در ارتباط ‌دانست‌.

 نسخه قابل چاپ

هدف‌ از اين‌ تحقيق‌ بررسي‌ تاثير هشت‌ هفته‌ تمرينات‌ هوازي‌ به‌ همراه‌ مصرف‌ مكمل‌ آهن‌ بر ميزان‌ فريتين‌، هموگلوبين‌ (HGB)، هماتوكريت ‌(HCT)، گلبول هاي‌ قرمز (RBC) و سفيد (WBC) خون‌ دانشجويان‌ پسر دانشگاه‌ شهيد چمران‌ اهواز است‌. بدين‌ منظور 38 دانشجو با ميانگين‌ سني‌ 23.61 سال‌، وزن‌ 68.96 كيلوگرم‌ و قد 173.96 سانتي متر از ميان‌ داوطلبان‌ انتخاب‌ شدند. آزمودني ها به‌ طور تصادفي‌ در سه‌ گروه‌ تمرين‌ + مكمل‌ آهن‌، تمرين‌ و شبه‌ دارو و كنترل‌ قرار گرفتند. از همه‌ آزمودني ها قبل‌ از شروع‌ تمرينات‌ نمونه گيري‌ خون‌ به عمل‌ آمد. سپس‌ گروه هاي‌ تمرين‌ + مكمل‌ آهن‌ و تمرين‌ شبه دارو به‌ مدت‌ 8 هفته‌ تحت‌ برنامه‌ تمرينات‌ هوازي‌ قرار گرفتند و در اين‌ مدت‌ از آزمودني هاي‌ گروه‌ كنترل‌ خواسته‌ شد هيچ گونه‌ فعاليت‌ ورزشي‌ انجام‌ ندهند. دو گروه‌ تمرين‌ + مكمل‌ آهن‌ و تمرين‌ + شبه‌ دارو در آغاز و پايان‌ هر جلسه‌ تمرين‌، به‌ ترتيب‌ 100 ميلي گرم‌ قرص‌ فروس سولفات‌ و شبه‌ دارو مصرف‌ مي كردند. پس‌ از پايان‌ 8 هفته‌ تمرين‌، مرحله‌ دوم‌ نمونه گيري‌ خون‌ انجام‌ شد. از دستگاه‌ شمارشگر هايسل‌ براي‌ شمارش‌ اجزاي‌ خوني‌ و كيت‌ مونو بايند و روش‌ اليزا براي‌ اندازه ‌گيري‌ ميزان‌ فريتين‌ استفاده‌ شد. داده هاي‌ به‌ دست‌ آمده‌ از آزمون ها قبل‌ و بعد از تمرينات‌ مورد تجزيه‌ و تحليل‌ قرار گرفت‌. براي‌ اين‌ كار از آمار توصيفي‌، آناليز واريانس‌ چند متغيره‌ (MANOVA) و سپس‌ آناليز واريانس‌ يكسويه‌ و آزمون‌ پيگيري‌ شفه‌ در سطح‌ 0.05=? استفاده‌ شد و يافته هاي‌ زير به‌ دست‌ آمد: مصرف‌ 8 هفته‌ مكمل‌ آهن‌ همراه‌ با تمرينات‌ هوازي‌ بر متغيرهاي‌ WBC. HGB. HCT.RBC  آزمودني ها تاثير نداشته‌ در حالي‌ كه‌ موجب‌ تغييرات‌ معني داري‌ در ميزان‌ فريتين‌ آزمودني ها شده‌ است‌ (افزايش‌ در گروه‌ تمرين‌ + مكمل‌ آهن‌ و كاهش‌ در گروه‌ تمرين‌ شبه‌ دارو و كنترل‌).

 نسخه قابل چاپ

كاهش‌ توانايي‌ و عملكرد سيستم‌ ايمني‌ زندگي‌ افراد را تحت‌ تاثير قرار مي دهد و افزايش‌ هزينه هاي‌ بهداشتي‌، كلينيكي‌ و حتي‌ افزايش‌ مرگ‌ و مير را به‌ دنبال‌ دارد. محققان‌ بر اين‌ باورند كه‌ يكي‌ از روش هاي جلوگيري‌ از كاهش‌ توانايي‌ و عملكرد سيستم‌ ايمني‌ بخصوص‌ با افزايش‌ سن‌، فعاليت هاي‌ جسماني‌ و ورزشي‌ است‌. با توجه‌ بر اين‌ باور، اين‌ تحقيق‌ با هدف‌ بررسي‌ تاثير اجراي‌ دو روش‌ تمريني‌ مداوم‌ و متناوب‌ به‌ مدت‌ 6 هفته‌ بر سيستم‌ ايمني‌ موش هاي‌ صحرايي‌ ماده‌ مسن‌ انجام‌ شد. اين‌ تحقيق‌ از نوع‌ تجربي‌ و آزمايشگاهي‌ است‌. نمونه‌ آماري‌ اين‌ تحقيق‌ را 24 سر موش‌ صحرايي‌ ماده‌ مسن‌ (سن= 20 ماه‌ و وزن‌ 300±10 گرم‌) از نژاد Wistar تشكيل‌ مي دهند كه‌ به‌ طور تصادفي‌ به‌ 3 گروه‌ تداومي‌، تناوبي‌ و كنترل‌ تقسيم‌ شدند. پس‌ از اجراي‌ پروتكل‌ تمريني‌ (6 هفته‌ دويدن‌ بر روي‌ نوار گردان‌) از نمونه ها خونگيري‌ شد. به منظور بررسي‌ نتايج‌ آزمايشگاهي‌ شاخص هاي‌ سيستم‌ ايمني‌ همورال‌، از روش هاي‌ آماري‌ توصيفي‌ و استنباطي‌ (تست‌t  پيوسته‌ وone- way ANOVA و روش‌ تعقيبي Scheffe و0.05 =P) استفاده‌ شد. نتايج‌ به‌ دست آمده‌ نشان‌ داد كه‌ 6 هفته‌ تمرين‌ تداومي هوازي‌ فزاينده‌ تاثير معني داري‌ بر وزن‌ (0.001=P)، تعداد گلبول هاي‌ سفيد خون‌ (0.031=P) و ايمونوگلوبولين‌ A (0.049=P) و ايمونوگلوبولين‌ M (0.014=P) از شاخص هاي‌ سيستم‌ ايمني‌ همورال‌ موش هاي‌ صحرايي‌ ماده‌ مسن‌ دارد. همچنين‌ تاثير 6 هفته‌ تمرين‌ تناوبي‌ هوازي‌ فزاينده‌ بر گلبول هاي‌ سفيد خون‌ (0.001=P)، لمفوسيت‌ (0.040=P) و وزن‌ (0.005=P) موش هاي‌ صحرايي‌ ماده‌ مسن‌ معني دار است‌.

 نسخه قابل چاپ