بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين تحقيق، بررسي ارتباط بين جهت گيري هدفي (اهداف خود مدار در مقابل اهداف وظيفه مدار)، فضاي انگيزشي (فضاي انگيزشي خود مدارانه در مقابل فضاي انگيزشي تكليف مدارانه) با منابع كسب اعتماد به نفس در واليباليست هاي شركت كننده در مسابقات سوپر ليگ فصل 83-84 بود. نمونه آماري پژوهش را 80 بازيكن كه همه به صورت حرفه اي در مسابقات سوپر ليگ كشور شركت داشتند، تشكيل مي دادند. براي جمع آوري داده ها از سه پرسشنامه استفاده شد. پرسشنامه جهت گيري هدفي، پرسشنامه فضاي انگيزشي ادراك شده (PMCQ) و پرسشنامه منابع كسب اعتماد به نفس ورزشي (SSCQ). بررسي نتايج به دست آمده نشان داد در بين منابع هشت گانه اعتماد به نفس در كل عامل تسلط بر مهارت، شيوه رهبري مربي و نمايش توانايي، بالاترين ميانگين ها را داشتند و در مجموع افراد داراي جهت گيري تكليف مدارانه از منابع اعتماد به نفس بيشتري بهره مي گيرند. افراد تكليف مدار عوامل تسلط بر مهارت و حمايت اجتماعي را به عنوان عامل ايجاد اعتماد به نفس در خود در نظر گرفتند، در حالي كه افراد خود مدار عامل موفقيت دلخواه را. تيم هايي كه فضاي انگيزشي حاكم بر آنها تكليف مدارانه بود، عامل تسلط بر مهارت را عامل ايجاد اعتماد به نفس در نظر گرفتند و در مقابل در فضاي انگيزشي خود مدارانه عوامل موقعيت دلخواه و ابراز شايستگي هاي جسماني به عنوان عوامل ايجاد اعتماد به نفس مطرح بودند.

 نسخه قابل چاپ