بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از پژوهش، مطالعه و تاثير يک دوره فعاليت ورزشي منظم مانند پياده روي بر سطح اضطراب زنان باردار سه ماهه دوم و سوم بارداري است. روش پژوهش، نيمه تجربي و به شکل ميداني است. بدين منظور 40 زن باردار سه ماهه دوم و سوم بارداري (بارداري اول و دوم که به طور مساوي در گروه ها قرار داشتند) که bmi قبل بارداريشان 19 تا 25 بود، به صورت در دسترس انتخاب و به دو گروه تجربي و دو گروه گواه تقسيم شدند. نخست آزمودني ها به پرسشنامه اضطراب کتل پاسخ دادند، سپس بر روي دو گروه تجربي يک برنامه ويژه پياده روي با شدت 50 تا 65 درصد ضربان قلب بيشينه به مدت 8 هفته انجام شد. پس از آن، همه آزمودني ها به پرسشنامه اضطراب کتل پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده ها نشان داد که بين سطح اضطراب گروه تجربي و گواه در سه ماهه دوم و سوم بارداري تفاوت معني داري وجود دارد (P<0.05). در حالي که مقايسه تاثير ورزش بر سطح اضطراب دو گروه تجربي سه ماهه دوم و سوم بارداري تفاوت معني داري نشان نداد (P>0.05). از بررسي و تجزيه و تحليل نتايج حاصل از فرضيه هاي اول و دوم پژوهش در مورد سطح اضطراب 4 گروه و مشاهده رابطه معني دار بين آنها، مي توان نتيجه گرفت که پياده روي در گروه هاي مورد بررسي بدون در نظر گرفتن سه ماهه هاي بارداري به طور کلي تاثير مثبت داشته و فعاليت بدني موجب کاهش اضطراب در زنان باردار مي شود.

 نسخه قابل چاپ