میلان با شکست مدعی عنوان قهرمانی گام بلندی را به سوی فتح اسکودتو برداشت
روسونری ها در دویست و هفتاد و چهارمین دربی دلا مدونینا توانستند برای اولین بار بعد از کارلو آنچلوتی فاتح جوزپه مه آتزا باشند .
این بازی به میزبانی اینتر و در ورزشگاه جوزپه مه آتزا و به قضاوت پائولو تگلیاونتو داور تقریبا تازه کار ایتالیایی که از سال 2004 در رقابت های ایتالیایی و از سال 2007 در رقابت های یوفا و فیفا سوت میزند برگزار شد .
در صد و هفتاد و پنجمین دربی در سری آ و دویست و هفتاد و چهارمین رویارویی این دو تیم ، نراتزوری ها باز هم چوب ستارگان سابق خود را خوردند .
میلان با گل زود هنگام زالاتان ایبراهیموویچ در دقیقه 5 از حریف پیش افتاد که این نتیجه تا دقیقه 90 پا بر جا ماند .
این دو تیم پیش از این 273 بار در رقابت های گوناگون با هم رو به رو شده بودند که 174 تای آن در چهارچوب سری آ بوده .
تا به این لحظه حاصل 274 رویارویی این دو تیم 107 برد برای میلان و 95 برد برای اینتر ، 432 گل برای میلان و 407 گل برای اینتر بوده که نتیجتا تفاضل گل اینتر -25 و تفاضل گل میلان +25 بوده است .
این دو تیم در ده سال گزشته 25 بار به مصاف هم رفته اند که سهم میلان 13 پیروزی و سهم اینتر 8 پیروزی بوده و 4 بازی آن نیز بدون برنده و بازنده خاتمه یافته ، از این 25 مسابقه 4 تای آن بازی های رفت و برگشت در چهارچوب رقابت های لیگ قهرمانان اروپا بوده که هر دو را میلان برنده بازی شده و 21 بازی دیگر از رقابت های سری آ بوده اند .
این بازی دقیقا نقطه عکس بازی فصل پیش بود ، در بازی های سال گزشته این میلان بود که در اوج بحران به سر میبرد و خیلی خوب میباخت و اینتر تیم خیلی منسجم و منظمی را زیر نظر ژوزه مورینیو داشت ، اما این بار قضیه کاملا بر عکس بود ، این فصل میلان خیلی خوب نتیجه گرفته و بخت اول قهرمانی سری آ نامیده میشود و اینتر در بحران به سر میبرد تا آنجایی که آنها در این سری رقابت ها تا اینجای کار از دوازده بازی فقط 13 گل به ثمر رسانده اند و خط حمله آن ها از ضعیف ترین خط حمله های سری آ ست !
در این بازی ماسیمیلیانو آلگری چند مهره کلیدی خود از جمله پاتو و اینزاگی که گفته میشود فصل برای او عملا تمام شده است را در اختیار نداشت اما از طرف مقابل رافا بنیتز هم از این حیث صود چندانی نبرد ، او هم ستاره های کلیدی خود ماننده ساموئل ، مایکون و سزار را در اختیار نداشت .
بازی با حملات پی در پی میلان آغاز شد ، میلانی ها سعی در حفظ توپ و میدان در زمین اینتر داشتند که تا دقیقه 60 این کار را به خوبی انجام دادند ، اما اخراج آباته در دقیقه 60 تمام معادلات آلگری را به هم ریخت و میلان مجبور شد یک سوم پایانی بازی را با ده نفر ادامه دهد .
نگاهی به آمار بازی :
شوت :
میلان 5 (1) _ (2) 8 اینتر
آفساید :
میلان 3 _ 3 اینتر
کرنر :
میلان 4 _ 4 اینتر
خطا :
میلان 12 _ 17 اینتر
کارت زرد :
میلان 5 _ 1 اینتر
کارت قرمز :
میلان 1 _ 0 اینتر
درصد مالکیت توپ :
میلان 46 _ 54 اینتر
*به زمان :
میلان 20 دقیقه و 49 ثانیه _ اینتر 29 دقیقه و 45 ثانیه
زمان کامل بازی : 96 دقیقه و 19 ثانیه
مسلما اگر آباته اخراج نمیشد درصد مالکیت توپ طبق معمول اکثر بازی های این فصل میلان باز هم به صود میلان میبود و شاید تعداد اخطارهای میلانی ها تحت فشار بازی ده نفره به عدد 5 نمیرسید !
سیدورف با بازی درخشانی که در بازی قبل انجام داد این بازی توانست باز هم نظر مثبت آلگری را نسبت به خودش جلب کند و باز هم در ترکیب اصلی قرار گیرد ، بازی نسبتا خوب او در این بازی شاید دلیلی باشد برای بازی او در بازی بعد ، البته اگر خستگی ناشی از این 2 بازی به او اجازه این کار را دهد ،
سیدورف در این بازی باز هم در پست مورد علاقه اش بازی کرد ، بازی های درخشان او تا سال 2007 در آن پست نشان دهنده این است که قابلیت های زیادی در آن پست دارد ، اما نزدیک به دو سال است در آن پست به کار گرفته نمیشود ، پس از آمدن رونالدینیو و روبینیو دیگر فرصت بازی در آن منطقه برای او فراهم نشده بود تا اینکه آلگری تصمیم گرفت از فلامینی استفاده کند و مصدومیت و افت رونالدینیو ، پاتو و اینزاگی همگی دست در دست هم داد که سیدورف در چند بازی اخیر در آن پست بازی کند و خودش را به آلگری ثابت کند و بار دیگر به ترکیب اصلی بازگردد و بواتنگ تازه کار را باز هم نیمکت نشین کند .
بازگشت سیدورف مصادف شد با اوج گیری فلامینی ، او در چند بازی اخیر با بازی های خوبی که ارائه داده به آلگری ثابت کرده که حرف های زیادی برای گفتن دارد و فقط یک نیمکت گرم کن نیست !
دوندگی بی امان و جنگندگی بی نظیر او میلانی ها را به یاد روز های اوج گتوزو می اندازد
فلامینی اگر بتواند همین فرم خود را حفظ کند مسلما تا چند سال آینده جای گتوزو را در تیم جدید میلان پر خواهد کرد .
بازی بی نظیر آمبروسینی در دفاع و حمله در دو بازی اخیر همه را انگشت به دهان کرده ! بازی بدون افت او حتی در بدترین حالت ممکنه که مصدومیت است آن هم در سن 33 سالگی واقعا جای تعجب دارد !
بازی جندگنده توام با دوندگی بسیار بالای گتوزو در کار تخریب بازی حریف بسیار خوب بود
اما بهترین تصمیم ممکن را ماسیمیلیانو آلگری گرفت و مانع از این شد که مصیبتی که پارسال به سر لئوناردو فرود آمد به سر او هم فرود بیاید ، با تعویض به موقع گتوزو در شروع نیمه دوم ، شاید داخل آوردن پیرلو برای او امتیازی در بر نداشته باشد ولی بیرون بردن گتوزو یک امتیاز خوب برای مربی گری اوست ، گتوزو دیگر مثل سابق قابل کنترل نیست ، او در دوران اوجش بسیار جنگنده و محکم بازی میکرد و از لحاظ بدنی در مقابل بسیاری از بازیکنان آماده روز فوتبال دنیا حرف های زیادی برای گفتن داشت ، اما حالا سن او کمی بالا رفته و دیگر توان چندانی برای مقابله با سرعت بالای دوندگی بازیکنان جوان و با انگیزه را ندارد و با تعصب بیش از حدی که دارد معمولا وقتی نمیتواند کاری از پیش ببرد با عصبانیت هر چه تمام تر روی به خطا کردن می آورد که این خصلت او میتواند مانند بازی رفت پارسال مقابل اینتر برای تیم گران تمام شود ، با این تفاسیر تعویض آلگری جای ستایش دارد .
پیرلو هم در نیمه دوم چندان بد کار نکرد ، به هر حال حتی اگر بدترین روز زندگی ورزشی او هم باشد باز هم او پیرلوست و هیچ چیز از او بعید نیست !
خط دفاع میلان بعد از مدت ها یک بازی منظم و کم اشتباه و هماهنگ را ارائه داد ، چنین چیزی را کمتر دیده بودیم در 2 ، 3 سال اخیر !
به جرات میشود گفت نستا بهترین بازی خود در طول فصل را ارائه داد ، از اشتباهات منحصر به فرد تیاگو سیلوا در این بازی خبری نبود ، زامبروتا هم شاید در خط دفاع چندان موفق نبود اما به خوبی به خط حمله اضافه میشد و در حفظ بازی در زمین اینتر به مهاجمین تیم کمک شایانی میکرد ،
بازی بی نظیر آباته هم در دفاع و هم در حمله مثال زدنی بود ، او به خوبی به خط حمله اضافه میشد و به خوبی با استفاده از سرعت بالایی که دارد به عقب بر میگشت و مانع از ضد حمله های احتمالی حریف میشد ،
در خط حمله روبینیو باز هم بسیار با انگیز و با روحیه بالا ظاهر شد ، او که در سن ایده عالی با کوله باری از تجربه به میلان آمده امیدوار است بتواند با میلان به رویاهایش در اروپا جامه حقیقت بپوشاند ، دوندگی بی امان او نشان از انگیزه بی حد و حصرش دارد ، او که به هر دری میزند که خود را در دل هواداران جا کند ، از مچ بند میلان گرفته تا بوسیدن لوگو میلان پس از گلزنی ، از هیچ کاری برای گرفتن رضایت آلگری دریغ نمیکند ،
او در دربی شاید بد شانس ترین فرد زمین بود ، با اخراج بسیار عجیب آباته معدلات آلگری بهم ریخت ، او مجبور شد روبینیو را بیرون بکشد و آنتونینی که به تازگی نیمکت نشین شده را داخل بفرستد ،
اخراج عجیب آباته که نشان از سادگی یا شاید هم جوانمردی بیش از حد او داشت ، شاید اگر بازیکنی مثل کریستیانو رونالدو به جای او بود با ضربه پاندو دست به صورت ، خود را نقش زمین میکرد تا از داور را تحریک به جریمه کردن بازیکن حریف کند ، اما او چنین حیله هایی را تا به امروز یا نیاموخته یا تمایلی به آن ندارد و به سادگی از جای خود بر میخیزد و با بازیکن حریف وارد مشاجره میشود و به سادگی از داور اخطار دوم را دریافت و اخراج میشود !
حضور آنتونینی در زمین باز هم چندان چنگی به دل نمیزد ، بازی او تنها در یک جبهه ثمر بخش است ، یا در حمله یا در دفاع ! در بازی منچستر سال گزشته که تیم لئوناردو تمایلات حجومی بیش از حدی داشت آنتونینی در حمله بسیار عالی ظاهر میشد و در دفاع بسیار ضعیف اما تیم امسال آلگری که تمایل به بازی منطقی و با حوصله دارد آنتونینی در دفاع بسیار خوب و در حمله بسیار ناکار آمد است دقیقا نقطه عکس آباته .
اما این بدان معنا نیست که آنتونینی بدون استفاده است ، در تیم آلگری که بازیکنان به صورت مداوم و چرخشی عوض میشوند نیاز به یک نیمکت آماده خیلی احساس میشود و فایده بازیکنی مثل آنتونینی زمانی مشخص میشود مثل بازی دربی که میلان بازی را برده بود و با یک بازیکن کمتر فقط میخواست بازی را کنترل کند و از یک گلش دفاع ! که حضور آنتونینی در زمین به این امر بسیار کمک کرد .
بواتنگ که باز هم نیمکت نشین بود در دقایقی که به بازی آمد باز هم نشان از یک بواتنگ آماده نداشت و نشان داد که هنوز هم با فوتبال ایتالیا و میلان وفق نیافته و آلگری هم تا زمانی که سیدورف آماده باشد تمایلی به استفاده از او ندارد ، حداقل در بازی های بزرگ .
دفاع میلان دقیقا نقطه عکس سال گزشته بود ، دیگر از آن بی مهابا جلو رفتن های تیاگو سیلوا و نستا خبری نبود ! آباته خودش را خیلی خوب از خط حمله به خط دفاع میرساند که این امر باعث میشد میلان در ضد حمله ها چندان آسیب پذیر نباشد ، بر عکس بازی های سال گزشته که میلان معمولا روی ضد حمله ها خیلی آسیب پذیر بود که سر آمد آن ها هم بازی مقابل منچستر و اینتر بود !
میلان امسال پس از 2 ، 3 سال باز هم به فوتبال اصیل و کلاسیک ایتالیایی برگشته ! یعنی بازی بر اساس تفکرات مربی !
تیم بر روی یک یا چند ستاره نمیچرخد بلکه بر اساس تفکرات مربی بازی میکند ، هیچ کس قهرمان اصلی تیم نیست ، هر کدام از بازیکنان یک قهرمان هستند و هر کدام به مقدار مساوی در باخت و برد تیم سهم دارند ، نه یک ذره کمتر و نه یک ذره بیشتر !
آبیاتی بعد از بازی ضعیفی که مقابل پالرمو ارائه داد باز هم مانند اکثریت بازی های این فصلش خوش درخشید ،
چند توپ خوب را دور کرد که شاید مهمترینشان ضربه سنگین وسلی اشنایدر هافبک هلندی و شوت زن تیم اینتر بود .
حضور ماریو بالوتلی که بارها علنا خودش را یک میلانی معرفی کرده بود در ورزشگاه از نکات برجسته بازی بود
شاید با این بازی زالاتان طرفداران فوتبال به این موضوع پی بردند که چرا مسئولین اینتر علی رغم انتقال بالوتلی به منچستر سیتی باز هم از هیچ تلاشی برای ندیدن او با پیراهن میلان روی گردان نیستند !
پس از سیدورف و پیرلو این بار نوبت زالاتان بود که تیم سابقش را نقره داغ کند ،
سیدورف که دوران کم فروغی را با اینتر سپری کرده بود در ازای کوکو به میلان انتقال داده شده و در یکی از اولین دربی هایش از فاصله 30، 40 متری یک سوپر گل به تولدو زد و بازی که میلان 2-0 باخته بود در نهایت 3-2 به صود میلان به پایان برد ،
پیرلو هم که پس از دورانی نه چندان موفق به میلان فرستاده شد ، حضور پررنگش در اکثر پیروزی های میلان در دربی های اخیر به چشم می آید علاوه بر آن شخصا در دربی سال 2007 از روی یک ضربه ایستگاهی یکی از زیباترین گل های تاریخ دربی را به ثمر رساند ،
اما این بار نوبت زالاتان بود !
او علاوه بر بازی زیبایی که ارائه داد توانست یک گل زود هنگام و انحصاری به ثمر برساند ، پنالتی را خودش گرفت و خودش هم گل کرد ،
رهبر خط حمله میلان در این بازی بود و مهمترین امتحانش در این فصل تا به اینجای کار را به خوبی پاس کرد .
یک ربع آخر بازی کاملا در اختیار اینتر بود ، میلان با ده بازیکن در خط دفاع خود جمع شده بود و دفاع میکرد .
گهی زین به پشت ، گهی پشت به زین !
اینتری ها ده نفره پارسال از گل های بازی رفت خودشان در مقابل بارسلونا دفاع میکردند و امسال میلان از تک گلش با ده نفر در مقابل آنها دفاع کرد ،
اما خط حمله نا هماهنگ و ضعیف اینتر که تا به اینجا فصل تنها 13 گل به ثمر رسانده توانایی زدن گل به دفاع محکم میلانی که عذمش را جذم کرده نداشت .
در پایان هفته دوازدم میلان با 26 امتیاز در صدر ماند ، با توجه به اینکه قهرمانی یک تیم در ایده آل ترین شرایط ممکن با کسب 2 امتیاز از هر بازی به دست می آید میلان تا به اینجای کار 2 امتیاز بیشتر از حد ایده آلش گرفته و میتوان گفت یک قدم بیشتر به قهرمانی نزدیک است .
باید مد نظر داشت که میلان تقریبا با همه رقیبان اصلی بازی کرده و تنها تیم باقی مانده رم است که با جایگاهی که در جدول دارد برای تیمی که توانسته از 4 تیم بالای رم جمعا 7 امتیاز بگیرد حریف سختی به نظر نمیرسد .
با این پیروزی دیگر میتوان میلان را یکی از مدعیان اصلی قهرمانی سری آ دانست ، شاید هم اولین مدعی کسب عنوان قهرمانی
باید منتظر بود و دید که آیا آلگری میتواند ضلع چهارم مثلث آریگو ساچی ، فابیو کاپلو و کارلو
آنچلوتی باشد یا خیر ؟