مقالات علوم سیاسی

  1 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):7-32.   بررسي تعاملات فرهنگ سياسي و تحزب در ايران   اخوان كاظمي بهرام*   * دانشگاه شيراز    

فرهنگ سياسي عبارت است از مجموعه نگرش ها و ارزش هايي که به فرايند و زندگي سياسي شکل مي بخشد. نوع و ميزان جامعه پذيري و مشارکت سياسي برحسب تبعي و انفعالي يا مدني بودن فرهنگ سياسي، فرق مي کند. بر همين مبنا و با توجه به عامليت و نقش مهم فرهنگ سياسي در نوع عملکرد و ميزان کارآيي احزاب و نحوه نگرش به تحزب، اين نوشتار به بررسي نوع تعاملات اين دو متغير به ويژه تاثير منفي برخي مولفه هاي فرهنگ سياسي ايراني بر مقوله تحزب پرداخته و تلاش نموده يکي از علل مهم ناکارآمدي احزاب ايراني را از منظر فرهنگ سياسي توضيح دهد.

  كليد واژه: تحزب، فرهنگ سياسي، ايران، ناکارآمدي، مشارکت سياسي    

 نسخه قابل چاپ

  2 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):75-113.   بررسي تطبيقي انجمن هاي محلي با شوراهاي اسلامي (قبل و بعد از انقلاب اسلامي ايران)   حافظ نيا محمدرضا*,ويسي هادي   * دانشگاه تربيت مدرس    

پس از انقلاب مشروطه، قانون گذاران ايران در ميان نهادهاي سياسي به انجمن ها و شوراهاي محلي به عنوان راه حل مناسبي براي توسعه دموکراسي توجه کردند. در مقاله حاضر، قبض و بسط قانون گذاري در اين خصوص طي يک قرن اخير مطالعه شده است. بدين منظور قوانين و اسناد مصوب مجلس درباره انجمن ها و شوراها از انقلاب مشروطه تا کنون استخراج شده، سپس داده ها و اطلاعات به روش تطبيقي بين قبل و بعد از انقلاب اسلامي تحليل شده است. بررسي تطبيقي متون و قوانين نهادها و انجمن هاي محلي در قبل و پس از انقلاب نشان مي دهد به رغم وجود مفهوم ها و مضمون هاي مشترک، تفاوت هاي صوري ـ ساختاري و کارکردي ـ محتوايي فراواني به چشم مي خورد که متاثر از مقتضيات زمان و قدرت هيئت حاکمه بوده است. در واقع، نتيجه تحقيق نشان مي دهد نوعي کشمکش ميان تمرکزگرايي (از جانب دولت مرکزي) و تمرکززدايي (از جانب انجمن ها و شوراها) وجود داشته که به دلايلي با غلبه تمرکزگرايي بر تمرکززدايي همراه بوده است.

  كليد واژه: قانون اساسي ايران، انجمن هاي محلي، شوراهاي اسلامي، تمرکزگرايي، تمرکززداي    

 نسخه قابل چاپ

  3 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):115-149.   چيستي مفهوم فرنگ در گزارش نامه هاي تاريخي روزگار قاجار   خليلي محسن*   * دانشگاه فردوسي مشهد    

هم سرنوشت بودن داستان و تاريخ، معماي غامضي نيست. زيرا اندکي دقت در مفهوم واژه تاريخ مي تواند چاره ساز باشد. بي گمان اين نکته پذيرفتني است که جهان تشکيل شده از رويدادهاي بسيار است. اما ميان رويدادهاي محسوب و معطوف و رويدادهاي به شمار نيامده و مورد توجه قرار نگرفته، تفاوت بسيار است. تاريخ به معناي پژوهش درباره رويداد و يا رويدادهايي است که در يک دوره زماني خاص از سوي فرد يا افراد پژوهشگر به شمار آمده، به چشم ديده شده و در ذهن، مورد توجه قرار گرفته اند و به کار ساختن سازه اي از روايت درباره همان رويدادها آمده اند. به ناچار، واقعيت فزون بر تاريخ است و با فاصله اي بسيار از حيث عدد و رقم، پيشتاز است. اين امر به زايش هويت مي انجامد. هويت در اين معنا يکي از محک هايي است که مي توان با تکيه بر آن، رخداد تاريخي شده را مورد بررسي قرار داد. هويت به معناي امري انباشتي و تراکمي واجد دو ويژگي هم زمان رشديابنده است: از يک سو، به شناسايي بودن ها مي انجامد، به اين معنا که ناظر بر واقعيتي مي شود که پيشاپيش وجود دارد و موجوديت خود را اعلام کرده است؛ از ديگر سو، به بازشناسايي شدن ها مي پردازد که ناظر بر پديده اي است تاريخي شده که در فضاهاي مکاني و زماني جديد نيازمند تعبير و تعريف جديدي مي گردد. هنگامي که از هويت به مثابه فرآيند سخن مي گوييم، در حقيقت از استمرار پديده هاي تاريخي شده اي سخن به ميان آورده ايم که يک فرد، گروه، قوم يا ملت در مقام پاسخ به پرسش هايي برمي آيد که از او درباره گذشته اش پرسيده اند. پرسش هايي مانند چه کسي بوده است؟ کجا بوده است؟ چه بوده است؟ و اکنون چه هست؟ نشانگر شناسايي تشخص هاي واقعا موجود و بازشناسايي تمايزهاي از نظر تاريخي موجود، مي شود و بر انبوهي از مفهوم ها و کردارهايي استوار است که خود را در برابر دگر شکل مي دهند. نگارنده با واکاوي 6 اثر تاريخ نويسانه عصر قاجار درصدد بررسي عنصر فرنگي هويت در گزارش هاي تاريخي روزگار قاجاران برآمده است.

  كليد واژه: هويت، تاريخ نگاري، عنصر فرنگي هويت، قاجاريه، کيستي و چيستي ايران    

 نسخه قابل چاپ

   4 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):151-184.   مک فرسون و دنياي واقعي دموکراسي   درخشه جلال*,تنگستاني نژاد محمد   * دانشگاه امام صادق (ع)    

مقاله حاضر بر بررسي رويکرد انتقادي مک فرسون به نظريه ليبرال دموکراسي و نيز بازسازي وي از اين نظريه و نقد آن متمرکز شده است. مک فرسون ضمن استدلال در اثبات ابتناي شالوده اين نظريه بر دو ادعاي حداکثري (ادعاي حداکثرسازي منافع فردي و قدرت فردي) و يا در واقع، بر دو مفهوم از ذات انسان (مفهوم ذات انسان به مثابه مصرف کننده و تصاحبگر مرزناشناس و مفهوم ذات انسان به مثابه رشددهنده و به کارگيرنده استعدادهاي انساني اش)، بر روي تناقض (غيرمنطقي بودن) اين دو ادعا يا دو مفهوم از ذات انسان تاکيد مي ورزد و معتقد است نظريه ليبرال دموکراسي نمي تواند به ادعاي دوم خود که مبناي هر نظريه اي در باب دموکراسي است، جامه عمل بپوشاند. از اين رو، ابتدا استدلال مک فرسون در اين زمينه تبيين خواهد شد و سپس ويژگي ها و خصوصيات بازسازي وي که مبتني بر طرد مفهوم بازاري ذات انسان است، توضيح داده مي شود و در پايان نيز، ضمن نقد رويکرد انتقادي مک فرسون به مهم ترين عاملي که قدرت نقد وي را از مفهوم «اصالت فرد انحصارطلبانه» کاهش مي دهد، اشاره مي شود.

  كليد واژه: مک فرسون، ليبرال دموکراسي، اصالت فرد انحصارطلبانه، مفهوم دموکراتيک ذات انسان، مفهوم بازاري ذات انسان، مالکيت نامحدود فردي    

 نسخه قابل چاپ

   5 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):185-209.   تبيين جامعه شناختي احزاب پوپوليستي راست راديکال جديد در دموکراسي هاي تثبيت يافته اروپا (از دهه 1970 به بعد)   سردارنيا خليل اله*   * دانشگاه شيراز    

بيش از سه دهه است که احزاب پوپوليستي راست راديکال جديد در بيشتر دموکراسي هاي تثبيت يافته اروپايي شکل گرفته اند. شکاف هاي اقتصادي جديد ميان کارگران بومي و خارجي و شکاف هاي فرهنگي ـ هويتي ميان شهروندان بومي و مهاجران (بر اثر فرايند جهاني شدن اقتصادي ـ اجتماعي و همگرايي اقتصادي ـ منطقه اي در اروپا) به پيدايش اين احزاب در اروپا انجاميده است. از ديد اين احزاب، جهاني شدن و مهاجرت فزاينده به عدم امنيت عمومي و شغلي، رشد چندفرهنگي و تهديد هويت ملي و فرهنگي در کشورهاي مربوطه انجاميده است. اين احزاب در فراگرد مشارکتي و انتخاباتي در مخالفت با مهاجرت و فرايند همگرايي اقتصادي جهاني و منطقه اي، موضع گيري کرده اند. در اين نوشتار، نگارنده نخست تبيين هاي مهم نظري ـ جامعه شناختي در ارتباط با پيدايش اين احزاب و موفقيت هاي انتخاباتي آنها را مورد بررسي قرار مي دهد؛ سپس براي روشن شدن اهميت هر يک از تبيين ها، نتايج برخي از پژوهش هاي مهم کمي انجام شده، به اجمال مورد بررسي قرار مي گيرد.

  كليد واژه: احزاب پوپوليستي راست راديکال جديد، دموکراسي هاي تثبيت يافته اروپايي، شکاف هاي اقتصادي و فرهنگي جديد، عدم امنيت، چندفرهنگي شدن    

 نسخه قابل چاپ

  6 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):211-248.   چندفرهنگ گرايي و رهيافت هاي مختلف آن   کريمي مله علي*   * دانشگاه مازندران    

تحولات فکري و تکوين زمينه هاي سياسي ـ اجتماعي دهه هاي اخير در سطح جهان به ويژه جوامع ليبرال دموکراسي غربي اروپا، آمريکا و استراليا به بازانديشي در نظريه هاي سياسي و سياست پردازي هاي اجرايي درباره دولت انجاميد که ظهور نگره فکري و شيوه نوين سياست گذاري موسوم به چندفرهنگ گرايي با موضوع محوري به رسميت شناختن تفاوت ها در عرصه عمومي، از مظاهر آن به شمار مي رود. اين مکتب فکري نوپا به محض شکل گيري و بسته به پيش زمينه هاي فرهنگي و اجتماعي جوامع مختلف در قالب رهيافت هاي متعددي بروز پيدا کرد.
اين مقاله بر دو بعد توصيف و تحليل تمرکز دارد. در بعد نخست، رهيافت هاي گوناگون چندفرهنگ گرايي شامل ناسيوناليسم فرهنگي، رهيافت سياست گذارانه و چندفرهنگ گرايي به مثابه فلسفه اجتماعي را از هم متمايز مي سازد. رهيافت ناسيوناليسم فرهنگي به تقاضاهاي اقليت هاي مختلف اشعار دارد که معتقدند حوزه عمومي به ويژه عرصه فرهنگ بايد جايي براي شناسايي تنوع و تفاوت قائل شود. رهيافت سياست گذارانه به معناي نوعي سازوکار عملي براي تصميم گيري، تدبيرپردازي، سياست گذاري و مواجهه اجتناب ناپذير برخي جوامع غربي با الزامات، مسائل و واقعيت هاي جمعيت شناختي و ترکيب نوظهور و متنوع انساني است. رهيافت سوم بر پايه نقد فردگرايي افراطي ليبراليسمِ کلاسيک و بازانديشي در نگرش فلسفه اجتماعي ليبرال نسبت به اهميت فرد و به جاي آن تاکيد بر اهميت و اولويت گروه ها و فرهنگ ها استوارست.
مقاله حاضر در بررسي فرضيه و تحليل عوامل و زمينه هاي موثر بر شکل گيري هريک از رهيافت ها، عواملي چون موج مهاجرت گسترده بعد از جنگ جهاني دوم را که موجب تغيير ترکيب انساني کشورهاي غربي شد و نيز تاثيرات جهاني شدن و فناوري هاي نوين ارتباطي و اطلاعاتي و افزايش آگاهي گروه هاي فرهنگي اقليت و ظهور و اهميت يابي مکاتبي همچون جامعه گرايي را موثر قلمداد مي کند.

  كليد واژه: چندفرهنگ گرايي، جامعه گرايي، ناسيوناليسم فرهنگي، شناسايي، تفاوت، تنوع    

 نسخه قابل چاپ

   7 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):332-74.   خيابان و سياست؛ تجربه سياستي از جنس بازيگوشي در ايران امروز   تاجيك محمدرضا*   * دانشگاه شهيد بهشتي    

دوران ما، دوران سياست هاي معطوف به زندگي روزمره (ميکروپليتيک) از يک سو و سياست متفاوت و متمايز از سوي ديگر است. دوران ما هم چنين دوران تکثير جهان ـ زيست (life-worlds) يا جهان اجتماعي مردم است. به بيان ديگر، جهان ـ زيست آدميان عصر ما، به طور فزاينده اي در مسير قطعه قطعه شدن يا تکثر قرار گرفته است. اين شرايط، بستري براي تولد «خود اکپسرسيونيستي» و «هويت هاي موزاييکي» فراهم آورده است. زيست ـ جهان اين «خود»، زيست ـ جهاني است بدون «مرز»، سرشار از حقايق متکثر، متاثر از بازي هاي زباني و گفتماني متنوع، دربرگيرنده راه ها، افق ها، آغازها، فرجام هاي گونه گون، مملو از خرده گفتمان هاي محلي؛ تجربه کننده بحران هايي همچون بحران اصالت، بحران کليت و تماميت، بحران بازنمايي، بحران سوژه، بحران فراروايت ها / فراتئوري، فراروش ها، بحران قطعيت ها و ايقان ها و تصديق ها. دنياي اين «خود»، دنيايي است همراه با دگرگوني هاي گيج کننده، سيال، نفوذپذير و غيرمشخص؛ پر از ابهام، ايهام، احتمال، تصادف، تضاد، پيچيدگي، بدعت، رندي، ارتداد. از اين رو، انسان عصر ما، با متغيرهاي بي بديلي در عرصه هاي اجتماعي و سياسي مواجه شده است: متغيرهايي که نظم و سامان روابط و مناسبات اجتماعي و سياسي ديرينه و ديرآشناي او را در معرض جرياني شالوده شکن قرار داده و نگاه ديگر به سياست، نظريه و روش را طلب مي کند. در اين نوشتار، تلاش مي شود تصويري از اين جريان هاي شالوده شکن و تاثيرات آنان در عرصه سياست ارايه گردد.

  كليد واژه: خوداکسپرسيونيستي ـ ميکروپلتيک، ميکروفيزيک قدرت، سياست بازيگوشي، قبيله سبک، سياست فرهنگي    

 نسخه قابل چاپ

   1 : پژوهشنامه علوم سياسي تابستان 1386; 2(2 (7)):1-23.   ساختارهاي آينده ملت - دولت ها و چالش هاي فرآوري آنها   توحيدفام محمد*   * دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مرکزي    

در حالي که مباحث مربوط به دولت و ساختارهاي آن کماکان در محور مباحث علم سياست قرار دارد، هر از چندگاهي زمزمه هايي از افول ملت - دولت ها شنيده مي شود. آيا دولت وستفاليايي که از 1648 ميلادي تا به امروز مراحل روبه توسعه خود را پشت سر نهاده به انتهاي کار خود رسيده است و يا اينکه اکنون شاهد مقطع ديگري از تکامل تدريجي اين الگوي سياسي هستيم. اين مقاله با عطف توجه به ريشه تحولات ملت - دولت ها، درصدد است تا تحولات و تغييرات ساختاري دولت ها را در سه وجه مفهوم، ساختار و نظريه سياسي مورد باز انديشي قرار دهد. بر اين اساس نخست شاهد تحول مفهوم ارگانيکي دولت به مفهوم مکانيکي، سپس شاهد تحول ساختار دولت بزرگ به دولت کوچک و در نهايت نظاره گر تحول نظريه هاي حداکثر گراي دولت به نظريه هاي دولت حداقل هستيم. پرداختن به چالش هاي ساختاري فراروي ملت - دولت ها حسن ختم مقاله خواهد بود.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ

   2 : پژوهشنامه علوم سياسي تابستان 1386; 2(2 (7)):25-41.   گستره شمول قانون ملل رولز   حسيني بهشتي سيدعليرضا*   * گروه علوم سياسي، دانشگاه تربيت مدرس    

فلسفه سياسي جان رولز در مباحث مربوط به خوانش ليبرالي از عدالت، در سه دهه اخير نقشي تعيين کننده داشته است و بدون ترديد نظريه عدالت وي در شکل دادن به مفاهيم به کار گرفته شده در استدلالهاي رايج در مباحثات روزمره در مورد عدالت و سياست در غرب معاصر تاثير بسياري گذاشته است. از همين روست که آثار وي، به ويژه کتاب هاي «نظريه اي در باب عدالت» و «ليبراليزم سياسي»، به عنوان مهم ترين آثار انديشه سياسي سده بيستم شناخته شده اند. رولز در کتاب قانون ملل، نظريه عدالت به مثابه انصاف را به حوزه روابط و حقوق بين الملل تعميم مي دهد و از همين روست که مباحث آن به لحاظ فلسفي شايان توجه است.
در نوشتار حاضر ابتدا به طور مختصر چهارچوب و مباحث اصلي قانون ملل توضيح داده خواهد شد. در بخش دوم به برخي نقدهايي که بر مباحث رولز در اين کتاب نوشته شده، اشاره خواهد شد. سومين بخش نيز به ارزيابي نظريه رولز از منظر گستره شمول آن در روابط ميان ملت ها مي پردازد.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ

   3 : پژوهشنامه علوم سياسي تابستان 1386; 2(2 (7)):43-65.   سياست، ساختمان و شهر   حشمت زاده محمدباقر*   * دانشکده علوم اقتصادي و سياسي، دانشگاه شهيد بهشتي    

اين نوشتار گزارشي از يک تجربه در عرصه آموزش سياسي است که در بهار 1381 در قالب يک درس 2 واحدي با نام «کارگاه و آزمايشگاه علوم سياسي» به تعدادي از دانشجويان در دانشکده اقتصاد و علوم سياسي دانشگاه شهيد بهشتي ارايه شد. چهارچوب و قواره اين کارگاه حاصل تجربه آموزش کاربردي دانش و تحليل سياسي براي صدها تن از کارشناسان و مديران دستگاه هاي اجرايي و سياسي در دو دهه گذشته بود.
در تجربه دانشگاه شهيد بهشتي اقدامات و آزمايش هاي متعددي در مورد عميق تر و دقيق تر نمودن دانش و ادراک سياسي دانشجويان صورت گرفت. در اين مقاله شرح دو آزمون از اين تلاش ها گزارش شده و اهداف و نتايج آنها بيان گرديده است. گردش دسته جمعي با دانشجويان در دانشکده و مشاهده ساختمان آن از داخل و خارج به عنوان تمثيلي ساده و ايستا از ساختار و نظم و همچنين اعزام دانشجويان به طور انفرادي به خيابان ها و محله هاي مختلف تهران جهت مشاهده و ضبط مناسبات انساني و اجتماعي به منظور فهم نظم پويا، محتواي مقاله حاضر را تشکيل مي دهد.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ

   5 : پژوهشنامه علوم سياسي تابستان 1386; 2(2 (7)):98-113.   ضرورت گونه شناختي روش هاي مطالعه جامعه شناسي سياسي ايران   مقصودي مجتبي,فتاحي سيدمرتضي      

در حوزه جامعه شناسي سياسي ايران که مهم ترين هدف آن بررسي رابطه دولت و جامعه است، عمدتا از چه روش هايي استفاده شده است؟ هدف مقاله حاضر بررسي و نقد پاسخ هايي است که دکتر امير محمدحاجي يوسفي در مقاله خود با عنوان «گونه شناسي روش هاي مطالعه جامعه شناسي سياسي ايران» به سوال مذکور داده است؛ هر چند موضع جستار حاضر صرفا در نقد يک مقاله خلاصه نمي شود. حاجي يوسفي در مقاله خود خاطر نشان نموده است که در مطالعه جامعه شناسي سياسي ايران عمدتا از چهار روش و رهيافت فرهنگ سياسي و نخبه گرايي، تحليل طبقاتي، اقتصاد سياسي و تحليل گفتماني استفاده شده است. نويسندگان مقاله حاضر ضمن ارايه تصويري کلي از مقاله حاجي يوسفي، ضرورت بسط دامنه گونه شناسي چهارگانه وي به ساير آثار جامعه شناسي سياسي ايران را مورد تاکيد قرار داده اند. نتيجه چنين اقدامي متضمن افزودن سه رهيافت ديگر به گونه شناسي مذکور است: رهيافت توصيفي - تاريخي، رهيافت تحليلي - تبييني و رهيافت جنبش هاي اجتماعي. بازبيني واژه شناختي مفاهيمي نظير هستي شناسي و معرفت شناسي و تنظيم مرز مفاهيمي همچون «روش» و «رهيافت» نيز در اثناي نقد محتوايي مقاله مذکور به انجام رسيده است.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ

  6 : پژوهشنامه علوم سياسي تابستان 1386; 2(2 (7)):115-143.   نظام بين المللي و نقش تعيين کننده آن در انقلاب: مطالعه تطبيقي دو انقلاب استقلال ايالات متحده و انقلاب مشروطيت ايران   نوازني بهرام*   * دانشگاه بين المللي امام خميني (ره)    

مفهوم انقلاب گرچه از يک نقطه ذهني آغاز مي شود اما از آنجا که در پي تحول بنيادين در ساختار اجتماع و جهان است به منزله پديده اي مخالف وضع موجود، نگراني ويژه اي را براي نظام بين المللي و به ويژه قدرت هاي بزرگي که داراي منافع ويژه در جهان و منطقه هستند ايجاد مي کند. اين مقاله که به روش تحليلي و توصيفي به مطالعه دو انقلاب پيروز مشروطيت ايران پرداخته و استقلال ايالات متحده را مورد مطالعه قرار داده است، ضمن پرهيز از هر گونه تعصب يا نگرش تک عاملي، در پي توضيح نقش نظام بين المللي و منافع قدرت هاي بزرگ و ميزان تاثيرگذاري اين نقش در پيدايش و پيروزي اين دو انقلاب است.
نظام بين المللي و قدرت هاي صاحب نفوذ به شيوه هاي مختلف ديپلماتيک، مالي و حتي نظامي مي توانند در عوامل عمومي پيدايش و پيروزي انقلاب دخالت کنند و با اعطاي کمک يا قطع حمايت خود، موجب افزايش يا کاهش نارضايتي عمومي و ضعف مالي حکومت، تقويت يا تضعيف تشکيلات گروه هاي مبارز و انديشه هاي آرماني و موفقيت يا عدم موفقيت حکومت در سرکوب انقلابيون گردند.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ

   2 : پژوهشنامه علوم سياسي بهار 1386; 2(1 (6)):33-52.   مشاركت سياسي دانشجويان: ارزيابي برخي از پيش بيني كننده هاي مشاركت سياسي   سيدامامي كاووس*   * دانشگاه امام صادق (ع)    

مشاركت سياسي جوانان به عنوان بزرگترين گروه جمعيتي كشور يكي از مهم ترين مولفه هاي رفتار سياسي شهروندان، چه از منظر پژوهشگران رفتار سياسي و چه از حيث مديريت سياسي جامعه در حال تحول ايران، محسوب مي شود. در مقاله حاضر نخست خلاصه اي از مهم ترين ديدگاه هاي مربوط به مشاركت سياسي و تصويري كلي از اشكال گوناگون مشاركت سياسي ارايه مي شود. سپس بر اساس يافته هاي پيمايشي كه درباره اشكال و سطوح مشاركت سياسي دانشجويان توسط نگارنده به عمل آمده است، يكي از نظريه هاي جامعه شناختي مشاركت سياسي، يعني «نظريه منابع» مورد ارزيابي قرار مي گيرد و برخي «منابع» مورد ادعاي اين نظريه به عنوان پيش بيني كننده هاي مشاركت سياسي بررسي مي شوند. يافته هاي تحقيق مذكور، با توجه به جمعيت خاص مورد بررسي، رابطه آماري معناداري را ميان منابع اجتماعي - اقتصادي افراد و مشاركت سياسي آنان نشان نمي دهد، اما برخي منابع انگيزشي يا روان شناختي مورد ادعاي نظريه منابع به عنوان پيش بيني كننده هاي مشاركت سياسي تاييد مي شوند.

  كليد واژه: مشاركت سياسي، رفتار سياسي، جوانان، دانشجويان، نظريه منابع    

 نسخه قابل چاپ