مقالات علوم سیاسی

   7 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):332-74.   خيابان و سياست؛ تجربه سياستي از جنس بازيگوشي در ايران امروز   تاجيك محمدرضا*   * دانشگاه شهيد بهشتي    

دوران ما، دوران سياست هاي معطوف به زندگي روزمره (ميکروپليتيک) از يک سو و سياست متفاوت و متمايز از سوي ديگر است. دوران ما هم چنين دوران تکثير جهان ـ زيست (life-worlds) يا جهان اجتماعي مردم است. به بيان ديگر، جهان ـ زيست آدميان عصر ما، به طور فزاينده اي در مسير قطعه قطعه شدن يا تکثر قرار گرفته است. اين شرايط، بستري براي تولد «خود اکپسرسيونيستي» و «هويت هاي موزاييکي» فراهم آورده است. زيست ـ جهان اين «خود»، زيست ـ جهاني است بدون «مرز»، سرشار از حقايق متکثر، متاثر از بازي هاي زباني و گفتماني متنوع، دربرگيرنده راه ها، افق ها، آغازها، فرجام هاي گونه گون، مملو از خرده گفتمان هاي محلي؛ تجربه کننده بحران هايي همچون بحران اصالت، بحران کليت و تماميت، بحران بازنمايي، بحران سوژه، بحران فراروايت ها / فراتئوري، فراروش ها، بحران قطعيت ها و ايقان ها و تصديق ها. دنياي اين «خود»، دنيايي است همراه با دگرگوني هاي گيج کننده، سيال، نفوذپذير و غيرمشخص؛ پر از ابهام، ايهام، احتمال، تصادف، تضاد، پيچيدگي، بدعت، رندي، ارتداد. از اين رو، انسان عصر ما، با متغيرهاي بي بديلي در عرصه هاي اجتماعي و سياسي مواجه شده است: متغيرهايي که نظم و سامان روابط و مناسبات اجتماعي و سياسي ديرينه و ديرآشناي او را در معرض جرياني شالوده شکن قرار داده و نگاه ديگر به سياست، نظريه و روش را طلب مي کند. در اين نوشتار، تلاش مي شود تصويري از اين جريان هاي شالوده شکن و تاثيرات آنان در عرصه سياست ارايه گردد.

  كليد واژه: خوداکسپرسيونيستي ـ ميکروپلتيک، ميکروفيزيک قدرت، سياست بازيگوشي، قبيله سبک، سياست فرهنگي    

 نسخه قابل چاپ