مقالات علوم سیاسی

  2 : پژوهشنامه علوم سياسي پاييز 1386; 2(4 (8)):75-113.   بررسي تطبيقي انجمن هاي محلي با شوراهاي اسلامي (قبل و بعد از انقلاب اسلامي ايران)   حافظ نيا محمدرضا*,ويسي هادي   * دانشگاه تربيت مدرس    

پس از انقلاب مشروطه، قانون گذاران ايران در ميان نهادهاي سياسي به انجمن ها و شوراهاي محلي به عنوان راه حل مناسبي براي توسعه دموکراسي توجه کردند. در مقاله حاضر، قبض و بسط قانون گذاري در اين خصوص طي يک قرن اخير مطالعه شده است. بدين منظور قوانين و اسناد مصوب مجلس درباره انجمن ها و شوراها از انقلاب مشروطه تا کنون استخراج شده، سپس داده ها و اطلاعات به روش تطبيقي بين قبل و بعد از انقلاب اسلامي تحليل شده است. بررسي تطبيقي متون و قوانين نهادها و انجمن هاي محلي در قبل و پس از انقلاب نشان مي دهد به رغم وجود مفهوم ها و مضمون هاي مشترک، تفاوت هاي صوري ـ ساختاري و کارکردي ـ محتوايي فراواني به چشم مي خورد که متاثر از مقتضيات زمان و قدرت هيئت حاکمه بوده است. در واقع، نتيجه تحقيق نشان مي دهد نوعي کشمکش ميان تمرکزگرايي (از جانب دولت مرکزي) و تمرکززدايي (از جانب انجمن ها و شوراها) وجود داشته که به دلايلي با غلبه تمرکزگرايي بر تمرکززدايي همراه بوده است.

  كليد واژه: قانون اساسي ايران، انجمن هاي محلي، شوراهاي اسلامي، تمرکزگرايي، تمرکززداي    

 نسخه قابل چاپ