بانک مقالات جغرافیا

در دهه هاي اخير جهانگردي به عنوان گسترده ترين صنعت خدماتي مطرح بوده است و همه كشورها در رقابتي تنگاتنگ براي بهره گيري از مزاياي اين صنعت بوده اند. نگاهي به تاريخ شهر اصفهان و آثار باقي مانده از دوران گذشته همچنين مناظر طبيعي زيباي اطراف اين شهر همه نشان از استعداد بالقوه اين شهر در جذب جهانگردان بين المللي است.
تبليغات به عنوان مهمترين ابزار موفقيت سازمان هاست و اين موضوع ايجاب مي كند كه اين ابزار به عنوان شاخه هاي علمي، اجتماعي، فرهنگي و ارتباط به دقت مورد مطالعه قرار گيرد. امروزه در صنعت گردشگري بايد از تبليغات به عنوان مهمترين ابزار به صورت حرفه اي استفاده كرد، زيرا موفقيت تبليغ در ارايه ارزش هاي فرهنگي و گردشگري هر كشور مبتني بر درك صحيح و حرفه اي از تبليغات و ارزش هاي آن است. يكي از اركان مهم تبليغات رسانه هاي تبليغاتي است كه در ميزان تاثير تبليغات بر مخاطب از اهميت ويژه اي برخوردار است و استفاده درست از آن باعث افزايش تاثير پيام مي شود. براي موفقيت در تبليغات گردشگري بين الملل به علت پراكندگي مخاطبان در سرتاسر جهان رسانه هاي تبليغات از اهميت خاصي برخوردار است و انتخاب صحيح آنها در موفقيت تبليغات جهانگردي نقش مهمي دارد.
اهداف اين پژوهش شامل بررسي تاثير رسانه هاي تبليغاتي استفاده شده در صنعت گردشگري شهر اصفهان و شناسايي رسانه هاي مناسب جهت استفاده در صنعت گردشگري است. روش تجزيه و تحليل داده ها كمي و كيفي است و از آزمون فرض يك دنباله، آزمون فريدمن وآزمون اسپيرمن استفاده شده است.
نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه ابزار تبليغاتي استفاده شده در حوزه شهر اصفهان براي جذب گردشگران بين المللي تاثيرگذار نبوده است و مي توان از پنج ابزار كتاب راهنما، تبليغات اينترنتي، تلويزيون، بروشور و روزنامه استفاده كرد. ميزان تاثير اين ابزار براي مناطق، جنسيت ها، سنين و تحصيلات مختلف، متفاوت بوده است. زبان و مكان تبليغات را با توجه به درصد جهانگردان ورودي از مناطق مختلف مي توان تعيين كرد.

از جمله موضوعات بحث برانگيز در زمينه فعاليت گردشگري، مبحث درآمد گردشگري است. روش شناسي مطرح در زمينه درآمد گردشگري بيشتر در چارچوب مباحث مربوط به اقتصاد گردشگري نضج يافته است. مطالعه حاضر بر اساس چنين چارچوبي (اقتصاد گردشگري) به بررسي وضعيت درآمدي و تبيين تاثير مهمترين متغيرهاي مداخله گر در درآمد گردشگري معبدآناهيتاي شهر کنگاور و ميزان كشش درآمد گردشگري نسبت به هريك از متغيرها، با روش تجريه و تحليل کمي - آماري (تحليل رگرسيوني) مي پردازد. تحليل ميزان اثرگذاري متغيرهاي انتخابي مداخله گر، متغير تغييرات فصلي را به عنوان مهمترين عامل در نوسانات ميزان درآمد از طريق تاثير بر تعداد جذب گردشگر، به اثبات مي رساند. در ادامه ميزان كشش درآمد گردشگري نسبت به هر يك از متغيرهاي انتخابي محاسبه شده است. به طوري كه كشش درآمد گردشگري معبد آناهيتا نسبت به فصل بهار و تابستان به ترتيب (0.633 و 0.533) و نسبت به فصل زمستان و پاييز به ترتيب (0.383 و 0.457) به دست آمده است، از اين رو عمده مصايب و مسايل مربوط به برنامه ريزي توسعه فعاليت گردشگري در معبد آناهيتا بيشتر نيازمند تبيين در الزامات مربوط به فصول گرم سال مي باشد. لذا مديران بخش گردشگري در معبد آناهيتا با آگاهي از ميزان دقيق كشش هر يك از فصول سال و رابطه آن با ساير مولفه هاي اثرگذار مي توانند برنامه هاي توسعه فعاليت گردشگري خود را به طور دقيق تر تدوين و به مرحله اجرا درآورند.

 نسخه قابل چاپ

اندازه گيري ميزان رضايت از محيط، پيچيده و متاثر از مجموعه عوامل فراواني است. در اين مقاله متغيرهاي فردي (اقتصادي، اجتماعي و کالبدي) موثر بر رضايت مندي شهروندان از کيفيت محيط بررسي شده است. بر اين اساس با توجه به مطالعه ادبيات نظري مربوط به کيفيت محيط، چارچوب مفهومي اي متشکل از عوامل شانزده گانه، براي بررسي در بافت هاي قديم و جديد شيراز تدوين و مبناي تحقيق و تحليل قرار گرفته است. بعد از آنکه از طريق آزمونT  مشخص شد که ميزان رضايت مندي شهروندان از کيفيت محيط زير حد متوسط مي باشد و از طرفي اختلاف اندکي بين ساکنان بافت قديم و جديد از نظر رضايت مندي وجود دارد، علت اين موضوع در تاثير ويژگي هاي فردي رديابي شد و اين نتايج به دست آمد که در بافت جديد بيشترين تاثيرگذاري بر عوامل شانزده گانه، کيفيت محيط مربوط به ميزان تحصيلات، درآمد ماهيانه خانوار و وضعيت تاهل بوده و در بافت قديم ميزان تحصيلات و وضعيت تاهل بيشترين تاثيرگذاري را داشته اند. يافته هاي تحقيق حاکي از تاثيرپذيري شديد ميزان رضايت مندي شهروندان از کيفيت محيط شهري، از متغير ميزان تحصيلات است به گونه اي که آن را به عنوان مهمترين متغير تاثيرگذار در ادراک محيطي مطرح کرده است. در ميان عوامل شانزده گانه کيفيت محيط نيز عامل ساختمان ها بيشترين تاثيرپذيري را از متغيرهاي اقتصادي، اجتماعي و کالبدي داشته است.

 نسخه قابل چاپ

از ميان کاربري ها و خدمات موجود در شهر، توزيع و مکان يابي بهينه ايستگاه هاي آتش نشاني به دليل اهميت و توجه روزافزون به امر ايمني در شهرها و ارايه تمهيداتي در زمينه پيشگيري و مقابله با آتش سوزي و حادثه از اهميت قابل توجهي برخوردار است. شهر قم با جمعيتي در حدود 957457 نفر در سال 1385 و به عنوان يک شهر پرجمعيت، از نظر تعداد و پراکندگي واحدهاي خدماتي از جمله ايستگاه هاي آتش نشاني با کمبود روبرو است. در اين مقاله با روش توصيفي - تحليلي و با بهره گيري از روش تحليل شبکه در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS)، توزيع فضايي، مکان استقرار و شعاع عملکرد ايستگاه هاي آتش نشاني موجود شهر قم مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد که الگوي پراکنش ايستگاه هاي آتش نشاني شهر قم در وضع موجود از الگوي مناسبي برخوردار نمي باشد و فاصله زماني رسيدن خودروهاي آتش نشاني به آخرين نقطه منطقه تحت پوشش خود بيش از 5 دقيقه مي باشد که با مدت زمان استاندارد، 2 دقيقه اختلاف داشته و عملا يک سوم شهر به اين کاربري دسترسي مناسب ندارد. بنابراين با به کارگيري مدل تحليل سلسله مراتبي (AHP) و تلفيق آن با قابليت هاي GIS، براي مناطق خارج از شعاع عملکردي ايستگاه هاي موجود، 5 ايستگاه جديد مکان يابي و پيشنهاد گرديد تا کل فضاي شهر، بر اساس استاندارد 3 دقيقه اي رسيدن خودروهاي آتش نشاني به محل حريق، تحت پوشش ايستگاه هاي آتش نشاني موجود و پيشنهادي قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ

بهره برداري بهينه از منابع و جاذبه هاي مقاصد گردشگري، مستلزم برنامه ريزي است و انجام اين مهم نيز به شناخت کامل و دقيق موضوع برنامه ريزي يعني جاذبه ها وابسته است. متاسفانه تاکنون مبنا و تکنيک کارآ و علمي قابل قبولي براي برنامه ريزي توسعه جاذبه هاي مقصد در ايران به کار گرفته نشده است. تکنيک تحليل سلسله مراتبي(AHP)  يکي ازانواع تکنيک هاي تحليل علمي است که امکان بررسي گزينه هاي مختلف را به برنامه ريزان و مديران مي دهد. اين شيوه با در نظر گرفتن اثر همزمان کليه معيارهاي دخيل و مقايسه امتيازات آنها، به اولويت بندي گزينه ها پرداخته و با به کارگيري روابط معرفي شده، گزينه مطلوب را تعيين مي نمايد.
هدف اين مقاله ارزيابي و سطح بندي جاذبه هاي گردشگري با استفاده از تکنيک تصميم سازي چند معياره است. در اين مقاله ابتدا مباني نظري و کاربردپذيري «تکنيک تحليل سلسله مراتبي» در ارزيابي جاذبه هاي گردشگري بحث شد. سپس به کمک اين تکنيک، جاذبه هاي تاريخي - فرهنگي شهرستان نيشابور مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و اولويت بندي و نهايتا سطح بندي شد. انطباق سطح بندي جاذبه ها با «مدل چرخه حيات محصول» و «نقشه ادراکي» از جمله يافته هاي اين تحقيق است.
نتايج نهايي تحقيق نشان داد که جاذبه هاي شهرستان به لحاظ اولويت توسعه در سه سطح قرار دارند و اين سطوح مي توانند مبنايي براي برنامه ريزي و تصميم گيري مديران گردشگري شهرستان نيشابور باشند.

 نسخه قابل چاپ

مخروط افكنه حوضه آبريز درختنگان يكي از مخروط افكنه هاي بزرگ ايران در ناحيه اي كاملا خشك در شمال- شمال شرق كرمان است. اين مخروط افكنه به واسطه فرسايش مواد در حوضه آبريز رودخانه درختنگان و نهشته شدن اين مواد در بخش انتهايي اين حوضه يعني دشت لوت شكل گرفته است. تكتونيك به عنوان يكي از عوامل دروني در شكل گيري اين پديده نقش اساسي داشته است. فعاليت هاي تكتونيكي با تاثيرگذاري در محل استقرار مخروط افكنه، افزايش رسوب دهي، افزايش شيب و در نتيجه افزايش توان حمل و مقدار رسوب رودخانه درختنگان، نقش خود را در تحـول و تكامل امروزي آن ايفا نموده است و به استناد ارزيابي روش هاي متعدد تكتونيك جنبا(Active Tectonic)  اين منطقه جزء مناطق فعال تكتونيكي قلمداد مي شود. از مهمترين شواهد تكتونيكي در منطقه مي توان به وجود گسل هاي موجود در منطقه، رسوبات مخروط افكنه از راس تا انتها، بررسي نيمرخ طولي مخروط افكنه در گذشته و حال و... اشاره نمود.
حوضه رودخانه درختنگان از شرق به كوير لوت، از غرب به كوههاي باغ بالا و كليسكي از طرف شمال به ارتفاعات دهران و از جنوب به كوه جفتان محدود مي شود. در اين پژوهش با بررسي شواهد ژئومورفيك، تاثير تكتونيك جنبا در نحوه تكوين و تغيير شكل مخروط افكنه تحليل شده است.

 نسخه قابل چاپ

يکي از پديده هاي جالب ژئومورفولوژي در چشم انداز بعضي از مناطق گنبدهاي نمکي است. اين پديده در بخش هاي مختلف ايران از جمله در زاگرس جنوبي، قم، سمنان و آذربايجان وجود دارد. گنبدهاي نمکي آذربايجان حاصل بالا آمدن مواد تبخيري نئوژن تحت عنوان سازندهاي قم خصوصا سازند قرمزفوقاني (ميوسن) است. اين گنبدها از لحاظ عمق، کم عمق و از لحاظ وسعت متوسط تا کوچک هستند. در تشکيل گنبدهاي نمکي آذربايجان علاوه بر اختلاف چگالي سنگ نمک با سنگ هاي درونگير، عواملي مثل تکتونيک، ولکانيسم و آب هاي تحت فشار موثر بوده و صعود نمک را تسهيل کرده اند. گنبدهاي نمکي آذربايجان را مي توان از نظر توزيع جغرافيايي به چهار منطقه (ميانه، نوار شمال تبريز، ميشوغربي و خاروانا) تقسيم کرد که در بين آنها نوار شمالي تبريز از نظر وسعت، تعداد و اندازه گنبدها و همچنين آثار ژئومورفولوژيکي و زيست محيطي اهميت بيشتري دارد.
در بررسي حاضر سعي شده به تشريح ويژگي ها و آثار ژئومورفولوژيکي بخشي از اين گنبدها پرداخته شود. اين نوار در شمال غرب تبريز و شمال شرق مورو (جنوب حوضه سنخ چاي) باريک تر شده ولي در عوض تراکم گنبدها بيشتر مي باشد. تکتونيک نمکي در اين منطقه پديده ها و آثار مختلف ژئومورفولوژيکي را به وجود آورده که شامل بالا آمدن نمک به شکل گنبدهاي نمکي آشکار، گنبدهاي نمکي مدفون به صورت تپه هاي مدور، بوتونير، سينک حول، حرکات توده اي، شيارها و تيغه هاي انحلالي، گوي هاي گلي و کفه هاي نمکي، پوسته ها، بسترها و آبشارهاي نمکي مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

در اين مقاله نقشه هاي وزش رطوبتي تراز دريا و 850 هكتوپاسكال و ارتفاع ژئوپتانسيل تراز 500 هکتوپاسکال و فشار تراز دريا براي پنج مورد بارش بالاي صد ميليمتر استان بوشهر ترسيم و بررسي گرديد. بررسي نقشه هاي وزش رطوبتي نشان داد که منابع تامين رطوبت اينگونه بارش ها مناطق حاره اي شرق آفريقا، اقيانوس هند، درياي عرب و خليج عدن، درياي سرخ، درياي عمان و خليج فارس مي باشد. مسيرهاي ورود رطوبت به منطقه نيز عمدتا جنوبي، جنوب شرقي و جنوب غربي مي باشد. سامانه هاي فشار زياد سيبري و عربستان، مرکز كم فشار ديناميکي شرق اروپا، سامانه كم فشار سوداني و مرکز فشار زياد اروپايي در تراز دريا و سامانه هاي واچرخند شرق عربستان، ناوه شمال آفريقا و واچرخند اسپانيايي در تراز زيرين و مياني جو، سامانه هاي موثر براي انتقال رطوبت بر روي منطقه مورد مطالعه مي باشند.

 نسخه قابل چاپ

از آن جا که خاک يکي از مهمترين منابع طبيعي هر کشور و تامين کننده غذاي بشر مي باشد، بررسي موضوع فرسايش خاك و بويژه ارزيابي متغيرها و پارامترهاي تاثيرگذار ضروري مي نمايد. روش تحقيق در اين مطالعه مبتني بر مطالعات كتابخانه اي، ميداني و استفاده از مدل هاي كمي برآورد فرسايش و رسوب بوده است. در اين تحقيق از نرم افزارهاي (ILWIS,ArcGIS) GIS نيز استفاده شده است. با توجه به آن که در فرسايش خاک پارامترهاي متعددي به صورت سيستمي تاثير دارند و شناخت آنها به عنوان فاكتورهاي موثر بر ميزان فرسايش و رسوب داراي اهميت زيادي است،  لذا از روش هاي متعدد برآورد فرسايش و رسوب، مدل پسياک(PSIAC) ، که بيشترين پارامترهاي موثر در فرسايش و رسوب در نظر مي گيرد، به عنوان تکنيک منتخب مورد استفاده قرار گرفته و پارامترهاي محيطي در قالب اين روش قرار داده شده اند. نتايج بيانگر آن است كه حوضه در کلاس فرسايش دهي متوسط به طرف زياد قرار مي گيرد. ميزان رسوب دهي سالانه آن، 16/449 متر مکعب در کيلومتر مربع، معادل 15/1086 تن در کيلومتر مربع و به عبارتي 86/10 تن در هکتار است.

 نسخه قابل چاپ

در اين پژوهش براي ارزيابي روند خشکسالي هاي اقليمي در 23 زيرحوضه آبي درياي خزر، داده هاي بارش ماهانه با روش ميانيابي به داده هاي پهنه اي تبديل گشته سپس برحسب مختصات حوضه ها، بارش ماهانه هر حوضه تفکيک گرديد. آنگاه از روش شاخص بارش استاندارد (SPI) براي ارزيابي خشکسالي هاي اقليمي استفاده شده و اين شاخص به صورت ماهانه براي هر يک از حوضه ها محاسبه گرديد. به منظور تفکيک مکاني- خشکسالي حوضه خزر، با اعمال تحليل خوشه اي بر روي ماتريس شاخص بارش استاندارد، زيرحوضه هاي خزر از نظر خشکسالي اقليمي به 4 قلمرو به نام هاي ساحلي جنوب غربي، ساحلي جنوب شرقي، حاشيه اي و شمال غرب تفکيک گرديد.
بر اساس آزمون پارامتري رگرسيون خطي، بارش زيرحوضه هاي درياي خزر در ماههاي ژانويه، مي و دسامبر در سطح اطمينان 95% روند معناداري نشان نمي دهد. 5 زيرحوضه در ماههاي فوريه و ژوئيه روند مثبت و 11 زيرحوضه عمدتا در ماههاي مارس و سپتامبر روند منفي نشان مي دهد. با اعمال آزمون ناپارامتري مان - کندال بر روي ماتريس شاخص SPI مشخص شد که در ماه مي هيچ حوضه اي روند معناداري نشان نمي دهد. بالاترين روند در 6 زيرحوضه در ماههاي ژوئيه و اوت بوده است.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

مدل هاي گردش عمومي جو، به دليل بزرگ مقياس بودن شبکه محاسباتي آنها، قادر به پيش بيني پارامترهاي آب و هواشناختي در مقياس نقطه اي نيستند، لذا دانشمندان ابزار واسطي به نام مدل هاي Weather Generator را ابداع كرده اند كه مي توان بر اساس آن و با استفاده از خروجي مدل هاي عددي، تغيير اقليم را در مقياس نقطه اي و ايستگاه هواشناسي مورد مطالعه و ارزيابي قرار داد. در مطالعه حاضر با استفاده از اين تكنيك، خروجي هاي مدل گردش عمومي جو ECHO-­G با سناريوي A1 براي دوره زماني 2010 تا 2039 ريز مقياس گرديدند و نتايج آن بر روي 43 ايستگاه سينوپتيک کشور تجزيه و تحليل شدند. نتايج کلي براي دوره 2010 تا 2039 حاکي از کاهش 9 درصدي بارش در کل کشور، افزايش آستانه بارش هاي سنگين و خيلي سنگين به ترتيب 13 و 39 درصد و افزايش ميانگين سالانه دما به ميزان 5/0 درجه سانتيگراد مي باشد که بيشترين افزايش ماهانه دما مربوط به ماههاي سرد سال است. استان هاي خراسان شمالي، آذربايجان غربي و شرقي با بيشترين افزايش دما در دهه 2020 مواجه خواهند بود. با توجه به کاهش بارش کشور و همچنين افزايش آستانه بارش هاي حدي، به نظر مي رسد در دهه هاي آينده بارش ها به شکل سنگين و سيل آسا باشد. به دليل افزايش دما از ميزان بارش هاي جامد نيز کاسته مي شود. بررسي نتايج بر روي شمال شرق کشور حاکي از جابه جايي الگوي بارش به سمت انتهاي فصل سرد مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

عوامل رونديابي آبراهه ها و موقعيت مکاني زيرحوضه ها در سيلاب خروجي حوضه تاثير گذارند. از اين رو براي اجراي برنامه هاي کنترل سيل در بالادست حوضه هاي بزرگ آبخيز بايد نحوه تاثير آنها را بر سيلاب حوضه ارزيابي کرد و با توجه به سهم اين عوامل در سيلاب خروجي، آنها را اولويت بندي نمود. در اين پژوهش از روش شبيه سازي هيدرولوژيکي توسط نرم افزار HEC-HMS براي بازسازي مدل حوضه و بررسي و رونديابي هيدروگراف هاي سيل در آن و نيز براي تحليل حساسيت دبي سيلابي حوضه نسبت به تغيير دو پارامتر قابل مديريت ژئومورفولوژي در سيلاب شامل: شيب، CN و مساحت در هر يک از زيرحوضه ها و در گستره منطقي خود استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد نحوه مشاركت ‌زيرحوضه‌ها در سيل ‌خروجي‌ لزوما متناسب ‌با دبي ‌اوج ‌زيرحوضه‌ ها نبوده ‌و زير حوضه‌ هاي ‌با دبي ‌اوج بيشتر‌ ضرورتا تاثير بيشتري در سيل‌ خروجي‌ حوضه‌ ندارند. با اجراي روش حذف انفرادي زيرحوضه ها در مدل حوضه كرون و توسط نرم افزار HEC-HMS، مشخص گرديد زيرحوضه  S1 بيشترين سهم و زيرحوضه  S8كمترين سهم را در دبي سيلابي حوضه دارند، درحالي که زيرحوضه اي که کمترين دبي اوج سيلابي را داراست S18 مي باشد که از لحاظ مشارکت در سيلاب حوضه در رده نوزدهم قرار مي گيرد. همچنين آناليز حساسيت زيرحوضه ها نسبت به متغيرهاي قابل کنترل از نظر مديريتي نشان مي دهد که با اعمال اثرات رونديابي، زيرحوضه ها در مقابل تغييرات اين متغيرها، رفتارهاي متفاوتي داشته اند. در آناليز حساسيت شيب و CN، مشخص شد تعدادي از  زيرحوضه ها با افزايش اين دو پارامتر در گستره منطقي خود، اثر كاهشي بر دبي سيلابي حوضه داشته اند (تاثير معکوس) و در ساير زيرحوضه ها تاثيرات آنها بر دبي سيلابي حوضه، مستقيم بوده است. در آناليز حساسيت شيب مشخص شد تغييرات مساحت، مستقيما در تمام زيرحوضه ها با دبي سيلابي كل حوضه در ارتباط است ولي زيرحوضه هاي بامساحت بيشتر الزاما در گستره تغييرات خود تاثير بيشتري بر دبي سيلابي كل حوضه ندارند. همانطورکه زير حوضه S7 با وجود مساحت بيشتر نسبت به دو زيرحوضه  S2, S3با مساحت کمتر، حساسيت کمتري نسبت به تغيير مساحت دارد.

 نسخه قابل چاپ

هدف از اين مطالعه، بررسي و تحليل و تبيين خط فقر و آرايه سياست هاي فقرزدايي در استان يزد است. روش پژوهش «توصيفي - تحليلي» است. برابر بررسي هاي صورت گرفته، ده درصد ثروتمندترين جمعيت به ده درصد فقيرترين جمعيت در مناطق شهري و روستايي استان يزد به ترتيب 11.04 و 18.16 درصد بوده است.
اين ارقام در سطح كشور به ترتيب 15.5 و 13.4 درصد مي باشد. ارقام نشان مي دهد كه توزيع درآمد در جامعه شهري استان يزد نسبت به جامعه شهري كشور و جامعه روستايي استان از وضعيت بهتري برخوردار است. حدود 37 درصد از افراد جامعه شهري و 24.6 درصد از افراد جامعه روستايي زير خط فقر زندگي مي كنند. محاسبات حاصل از مدل آمار تياسين و كاكاواني نيز بيانگر آن است كه اگر افراد بالاي خط فقر شهري و روستايي به ترتيب 5.6 و 1.9 درصد از هزينه هايي را كه انجام مي دهند به افراد زير خط فقر از طريق ايجاد صندوقي در سازمان تامين اجتماعي، منتقل كنند در آن صورت تمامي افراد زير خط فقر به خط فقر خواهند رسيد. علاوه بر راهبرد فوق، با به كارگيري راهبردهايي همچون، سياست ماليات هاي منفي بر درآمد، گسترش دارايي هاي توليدي طبقات، تغيير در توزيع درآمد و افزايش و بهبود فرصت هاي شغلي مي توان فقر و نابرابري را كاهش داد. در غير اين صورت نه تنها فقر و نابرابري تقليل نخواهد يافت بلكه روز به روز بيشتر و عميق تر خواهد شد.

 نسخه قابل چاپ

الگوهاي مختلف گردش جوي شرايط آب و هوايي متفاوتي را باعث مي شوند. تغيير در فراواني وقوع الگوهاي گردش جوي و تيپ هاي هوا منجر به تغيير الگوي بارش مي شود. از اين رو مطالعه و بررسي الگوهاي گردش جوي مي تواند به عنوان معياري براي بررسي تغييرات الگوي بارش به كار گرفته شود. تغييرپذيري بارش يکي از مهمترين عوامل آب و هوايي است كه سيستم هاي طبيعي و اقتصادي را كنترل مي كند. اين موضوع به ويژه در مناطقي نظير ايران كه در منطقه خشك و نيمه خشك واقع شده، چشمگيرتر است. در تحقيق حاضر رابطه فراواني الگوهاي هوا با شاخص ENSO مورد تحليل قرار گرفته است. به منظور طبقه بندي الگوهاي گردشي، داده هاي روزانه مربوط به تراز 500 هكتوپاسكال و فشار تراز دريا در فصل زمستان طي دوره آماري 1961-2003 از مركز داده هاي NCEP تهيه گرديد. براي طبقه بندي الگوهاي هواي روزانه، از روش تحليل عاملي و خوشه بندي استفاده شد و در نهايت هشت الگوي گردشي اصلي در فصل زمستان براي ايران شناسايي شد. به منظور شناسايي ارتباط بين فراواني انواع الگوهاي گردشي هوا با فازهاي گرم، خنثي و سرد ENSO، داده هاي ماهانه شاخص فوق نيز از مجموعه داده هاي بازسازي شده NCEP استخراج گرديد و فراواني هر يک از الگوهاي گردشي هوا طي فازهاي گرم،‌ سرد و خنثي محاسبه شد. نتايج حاصل از اين پردازش نشان داد كه الگوهاي هواي كم فشار مديترانه، كم فشار جنب قطبي، پرفشار شرقي، پرفشار شمالي، پرفشار اروپاي شرقي و تلفيق سامانه پرفشار سيبري با پرفشار اروپايي در فاز النينو از فراواني بيشتري برخوردارند. در حالي كه الگوهاي هواي پرفشار سيبري و پرفشار مركزي در دوره هاي لانينا بيشتر است.

 نسخه قابل چاپ