بانک مقالات جغرافیا

از آن جا که خاک يکي از مهمترين منابع طبيعي هر کشور و تامين کننده غذاي بشر مي باشد، بررسي موضوع فرسايش خاك و بويژه ارزيابي متغيرها و پارامترهاي تاثيرگذار ضروري مي نمايد. روش تحقيق در اين مطالعه مبتني بر مطالعات كتابخانه اي، ميداني و استفاده از مدل هاي كمي برآورد فرسايش و رسوب بوده است. در اين تحقيق از نرم افزارهاي (ILWIS,ArcGIS) GIS نيز استفاده شده است. با توجه به آن که در فرسايش خاک پارامترهاي متعددي به صورت سيستمي تاثير دارند و شناخت آنها به عنوان فاكتورهاي موثر بر ميزان فرسايش و رسوب داراي اهميت زيادي است،  لذا از روش هاي متعدد برآورد فرسايش و رسوب، مدل پسياک(PSIAC) ، که بيشترين پارامترهاي موثر در فرسايش و رسوب در نظر مي گيرد، به عنوان تکنيک منتخب مورد استفاده قرار گرفته و پارامترهاي محيطي در قالب اين روش قرار داده شده اند. نتايج بيانگر آن است كه حوضه در کلاس فرسايش دهي متوسط به طرف زياد قرار مي گيرد. ميزان رسوب دهي سالانه آن، 16/449 متر مکعب در کيلومتر مربع، معادل 15/1086 تن در کيلومتر مربع و به عبارتي 86/10 تن در هکتار است.

 نسخه قابل چاپ