بانک مقالات جغرافیا

اندازه گيري ميزان رضايت از محيط، پيچيده و متاثر از مجموعه عوامل فراواني است. در اين مقاله متغيرهاي فردي (اقتصادي، اجتماعي و کالبدي) موثر بر رضايت مندي شهروندان از کيفيت محيط بررسي شده است. بر اين اساس با توجه به مطالعه ادبيات نظري مربوط به کيفيت محيط، چارچوب مفهومي اي متشکل از عوامل شانزده گانه، براي بررسي در بافت هاي قديم و جديد شيراز تدوين و مبناي تحقيق و تحليل قرار گرفته است. بعد از آنکه از طريق آزمونT  مشخص شد که ميزان رضايت مندي شهروندان از کيفيت محيط زير حد متوسط مي باشد و از طرفي اختلاف اندکي بين ساکنان بافت قديم و جديد از نظر رضايت مندي وجود دارد، علت اين موضوع در تاثير ويژگي هاي فردي رديابي شد و اين نتايج به دست آمد که در بافت جديد بيشترين تاثيرگذاري بر عوامل شانزده گانه، کيفيت محيط مربوط به ميزان تحصيلات، درآمد ماهيانه خانوار و وضعيت تاهل بوده و در بافت قديم ميزان تحصيلات و وضعيت تاهل بيشترين تاثيرگذاري را داشته اند. يافته هاي تحقيق حاکي از تاثيرپذيري شديد ميزان رضايت مندي شهروندان از کيفيت محيط شهري، از متغير ميزان تحصيلات است به گونه اي که آن را به عنوان مهمترين متغير تاثيرگذار در ادراک محيطي مطرح کرده است. در ميان عوامل شانزده گانه کيفيت محيط نيز عامل ساختمان ها بيشترين تاثيرپذيري را از متغيرهاي اقتصادي، اجتماعي و کالبدي داشته است.

 نسخه قابل چاپ