ادامه داستانو تو بگو ؟؟؟

           ديشب داشتم تو خيابون راه ميرفتم که يهو ديدم ....

 (سلام) دیدم  مردی سوار بر اسب سفید از دور می آید!!

(نه یکم دخترونه و سوسولی شد!!)

دیدم مردی سبیل کلفت و هیکلی می آید!!

(خیلی مردونه و بی روح شد!!)

من نمی تونم یکی دیگه ادامه بده بعدا منم مشارکت می کنم.

    ديشب داشتم تو خيابون راه ميرفتم که يهو ديدم ....

که بعدش دیگه ندیدم!!!

آره تا آمدم ببینم، ماشینه از روم رد شدش و  ناکار شدم!

دیگه چیزی نفهمیدم وقتی چشمامو باز کردم دیدم مادرم بالا سرم وایساده و داره گریه میکنه

از ماست که بر ماست همیشه با خودم میگفتم آدم تصادف نکنه اگه کردم با یه ماشین توپ تصادف کنه کاش از خدا یه چیز دیگه میخواستم نامرد ماشینش پورشه بود و با آخرین سرعت داشت می اومد تا من بیچاررو زیر کنه 

یکم که به خودم اومدم دیدم پام تو گچه انگاری دنیا رو ازم گرفتن وای خدای من یعنی دیگه نمیتونم با دوستام فوتبال بازی کنم واییییییی نه

حتی باورشم واسم سخته

 دیگه نمی تونم ورزش کنم، حتی برای کارهای شخصیم نیاز به کمک اطرافیانم دارم. خدایا چه نعمتی داشتم و الان محروم هستم. خدایا سلامتی را من برگردون، قول میدم اینبار ناشکری نکنم و قدر سلامتی و نعمتهایی که دارم را بدانم و بی نیازی و خوشبختی را در فرصتهای دیگران جستجو نکنم....

در همین افکار و راز و نیاز بودم که مادرم اومد و گفت انگار قراره مرخص بشی، بذار کمکت کنم.

وقتی رسیدم خونه

 نقل قول architect0811 

مامانم اومد داخل و گفت : به به پسر گلم ، بیا برات ساندیس هفت میوه با t-top خریدم بخوری زود خوب شی. منم پا شدم رفتم سر کامپیوتر که برم ببینم دنیای مجازی چه خبره ؟! آخه خیلی وقت بود که به راسخون سر نزده بودم. میخواستم با حسنه هام هارد اکسترنال بخرم . همین که اومدم کامپیوتر رو روشن کنم ...

گفتم یا خدا امیدوارم راسخون در دسترس باشه در حال رازو نیاز بودم که خدا رو شکر به سایت راسخون رسیدم و همین که رفتم تو انجمن ها دیدم به به همه جمع هستن ولی گلشون( شایدم بچه شرشون ) کمه که خدارو هزار مرتبه شکر که منو رسوند اول یه سری به تالار گفتگوی آزاد زدم و بعد از اون رفتم ........

تالار روابط عمومی! آخه مسئول ارشد انجمن های سایت راسخون گفته بودند که بیاید و حاضری بزنید (جز قوانین است)!!. احوالی پرسیدم و از اینترنت خارج شدم. انگار درد پام کمتر شده بود. چون سرم را با راسخون گرم می کردم، متوجه گذشت زمان نبودم.

به مرور تونستم بدون عصا راه برم. جلسات فیزیوتراپی را کامل پشت سر گذاشته بودم. به پایان تعطیلات زمانی باقی نمانده بود...

گفتم هر جور شده باید از این چند روز تعطیلی حسابی استفاده کنم که خستگی این مدت حسابی از تنم به در شود. تصمیم گرفتیم با مدیرای سایت راسخون بریم جاده چالوس کباب بخوریم که ...

جناب nikbakht زدن تو ذوقمون و گفتن که نمیان حالا با مسئولین موندیم که چه کار کنیم آخه نه که با این وضع گرونی میخوایم بریم سفر حتما به شخص ایشون که یه جورایی اقتصاد دان هستن نیاز داشتیم کلی اصرارو خواهش که بیاین و دل یه جوونو شاد کنید رفت معتاد شد میخواین چه کار کنید خلاصه با این حرفا کمی تا اندکی گولشون زدیم و قرار سفر رو گذاشتیم........

 قرار شد با ماشین جناب مدیر ارشد راسخون بریم ماشینشونم پرادو بود جناب نیکبخت بودن و مدیر ارشد و ایمان-کربلا و نظارت - راسخون و بی وفا من

گفتیم بی وفا تو نیا جامون نمیشه اونوقت باید با مینی بوس بریما, بچه زد زیر گریه گفتم خوب بابا گریه نکن آبرومونو بردی توام میبریم

خالصه مدیر ارشد که راننده بودن و جناب نیکبخت هم ماشاءالله هیکل ورزشکاری جلو نشستند من و بی وفا هم پشت وسط نشستیم یه طرفمون ایمان-کربلا یه طرفمونم نظارت راسخون

گفتم ویرایش خان مواظب باشید پاتون به پام نخوره که در اینصورت تا آخر عمر پام ویرایش میشه

خداییش یه لحظه ترسیدم احساس کردم دارن زندونی میبرن آخه دورو برم رو مدیرای محترم محاصره کرده بودن

مدتی گذاشت دیدم گشنمه دنبال خوراکی هام گشتم دیدم زیر پای بی وفا له شده , چیپسمو بازم کردم به همه تعارف کردم و همگی برداشتن ولی مگه هرچی به جناب نیکبخت تعارف میکنم برمیدارن میگن نه نمیخورم ضرر داره گفتم ول کن بابا بخورید نترسید به مادرتون نمیگم ,خلاصه از ما اصرار از ایشون انکار تا بالاخره یدونه برداشتن

بعد از اون گفتم جناب نیکبخت من بچم , شمارتونو بدید حداقل اگه جایی رفتیم گم شدم بهتون زنگ بزنم

شمارشونو ندادن گفتن اصلا و ابدا قبلا شمارمو به یکی دادم بعد از اون دیگه مزاحما امونم رو بریدن و مجبور شدم سیم کارتمو عوض کنم حالا اگه به شما بدم که آخرش معلومه منم گفتم ندید

گفتم بی وفا وفای خودت شمار رو رد کن بیا ,تفلکی شمارشو داد

نبودید که ببینید مدیر ارشد چه کت شلواری به هم زده بودن از اون مایه دارا بود

جناب نیکبخت یه ساعتی انداخته بودن که نگو و نپرس

حلقه بلریان ایمان - کربلا رو بگو

ریش پرفسوری نظارت - راسخونو ندیدی

کفش ورنی بی وفا رو بگو

منم که مظلوم

خلاصه گذشته از اینا مدت زیادی بود که تو راه بود گفتم مدیر ارشد قربونت اسیر که نمیبری ببخشید که یه کودک مجروح رو با خودتون میبرید سفر حداقل یه جایی نگه دارید شاید کاری داشته باشیم

خلاصه .................

یه جایی نگه داشتند که کلاس بالا بود من انتظار داشتم که الان من مهمان مدیران راسخون هستم حسابی من رو تحویل بگیرند و مهمان نوازی کنندولی دیدم پرسیدند امتیازت چنده وچه نوع کاربری هستی از نوع تازه یا برنزی یا نقره ای یا طلایی؟!

  ..... من مونده بودم چه بگویم که....