ادامه داستانو تو بگو ؟؟؟

وقتی رسیدم خونه دیگه حال تکون خوردن نداشتم!! به مادرم گفتم زودتر جای من را بنداز که دارم از درد و بی حالی میمیرم! 

جایی برایم پهن کرد و خودم را به آرامی روی آن رها کردم! 

گوشیم....گوشیم نیست !! وااااااااای! مامان گوشیم کووووووووش؟!؟!

مامانم گوشی شکسته و داغون رو آورد جلوم و گفت اینم شکسته و خراب شده! باید بریم گچ بگیرمش!!!

خندم گرفت! عجب مامان خوب و مهربونی دارم...... 

بعد از اون از شدت ضعف و ناراحتی خوابم برد که یهو صدای زنگ تلفن دراومد.

مااااااااااااامااااااااااااان کسی خونه نیست وااای دارم دیوونه میشم عجب آدم سمجی هستش قطعم نمیکنه به زحمت از جام بلند شدم از دیوار گرفتم و به طرف تلفن رفتم دوستم بود بهش زنگ زدم وای که عجب آدم پر انرژی و شوخی هستش نمیخواستم قضیه رو بهش بگم اما خیلی دلم گرفت گفت که قراره فردا با بچه ها برن کوه و از اون اصرار که بیا و از منم انکار که نمیام به هر حال هر طور که بود قضیه رو بهش گفتم کمی مسخرم کرد و از این اینکه پام شکسته بود ابراز ناراحتی کرد گفت که با بقیه بچه ها شب میان خونم تا از احوالاتم باخبر بشن

یه گشتی دور تا دور خونه زدم اونم با زحمت فراوان تازه یادم افتاد که دو روزه اینترنت نرفتم عجب فاجعه ای حتما باید تو تاریخ ثبت بشه موندم خوبه استخون درد نگرفتم بعد از اون خندم گرفت با خودم گفتم دیوونه تو دیگه کارت از درد استخون گذشته

تو همین افکار بودم که مادرم اومد