پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
| 6 : پژوهشنامه علوم انساني تابستان 1382; -(38 (2)):121-139. |
| |
| فرقه اسماعيليه و پژوهش تطبيقي منابع رجالي اماميه |
| |
| حسيني ميرهادي* |
| |
| * دانشگاه تربيت معلم تهران |
| |
|
فرقه اسماعيليه (يکي از پوياترين فرق اسلامي) همواره از دل مشغولي هاي مورخان، به ويژه پژوهشگران تاريخ اسلام در غرب بوده و هست. انديشه و آرمان نخستين نظريه پردازان اين فرقه، از جهات متعددي مورد کاوش قرار گرفته است. در اين ميان، کتب رجالي اماميه، با نگاهي واقع گرايانه، زواياي انشقاق در شيعه اماميه طي قرون دوم و سوم هجري را به خوبي پي گرفته اند.
اين مقاله به اين پرسش پاسخ مي دهد که منابع شيعه اماميه (= معاجم رجال طوسي، نجاشي، کشي، و ...) به موضوع پيدايش اين فرقه چگونه نگاه مي کنند؟ روش تحقيق در اين نوشتار، بر اساس مقايسه و تطبيق منابع اصلي رجالي اماميه با ديگر مآخذ اهل سنت است.
اين پژوهش معلوم مي کند که در خصوص شخصيت اسماعيل دو نوع نگرش وجود دارد:
1- نگرش اهل سنت و اخيراً پژوهشگران غربي که اسماعيل را فردي منحرف از لحاظ اخلاقي معرفي کرده اند؛ 2- نگرش اماميه که در کتب معاجم رجال منعکس شده و بر برائت اسماعيل دلالت دارد. و از جمع بندي نهايي اطلاعات مندرج در منابع امامي نتيجه مي شود که ابوالخطاب فردي مذموم و غالي بوده، اما ميمون قداح و پسرش عبدالله، با نظر به تعداد افراد موسوم به نام آنان، از اصحاب امام صادق (ع) و اشخاصي معتبر بوده اند.
|
| |
| كليد واژه: اسماعيليه، اسماعيل، كتب رجال، مهدويت، غالي، امام صادق (ع)، ابوالخطاب، ميمون قداح، عبدالله بن ميمون قداح |
| |
 |
|
نسخه قابل چاپ
|
دوشنبه 4 اردیبهشت 1391 4:24 PM
تشکرات از این پست