پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
| : دانشکده ادبيات و علوم انساني (تهران) بهار 1380; 1(1 (ضميمه)):125-140. |
| |
| جايگاه و نقش دين در انديشه شعري ملك الشعراي بهار |
| |
| اكبري منوچهر*,زرقاني سيدمهدي |
| |
| * دانشکده ادبيات و علوم انساني، دانشگاه تهران |
| |
اين مقاله به بررسي انديشه ديني بهار در ديوان اشعارش مي پردازد. ابتدا در باره ابعاد سه گانه شخصيت او مطالبي ذکر شده و سپس به بررسي اشعاري پرداخته ايم که به نحوي در بردارنده انديشه ديني اوست. اين موضوع در سه زمينه بررسي شده است: 1- اشعاري که در ارتباط با حکومت و حاکمان است. 2- اشعار انتقادي در دوسطح مردمي و حکومتي. 3- اشعار اخلاقي و عرفاني.
در نهايت معلوم شده که در انديشه شعري بهار، دين جايگاه برجسته اي دارد و زير بناي نظريات او در باره حکومت، اجتماع و زندگي مبتني بر دينداري و دين مداري است و او دين را براي زندگي فردي و اجتماعي بشر لازم مي داند. دين مداري است و او دين را براي زندگي فردي و اجتماعي بشر لازم مي داند. ضمن اينکه از پاره اي رفتارهاي فردي و اجتماعي دينداران هم انتقاد مي کند و معتقد است بايستي خرافه ها و شائبه هايي را که در طول تاريخ با جوهره دين آميخته شده و با مباني دين مبين اسلام سازگاري ندارد، از دامن دين زدود.
|
| |
| كليد واژه: ملك الشعراي بهار، دين، شعر، سياست، اجتماع، اخلاق، انتقاد |
| |
 |
|
نسخه قابل چاپ
|
یک شنبه 10 اردیبهشت 1391 9:40 AM
تشکرات از این پست