پژوهش و سازندگي

جنس Salsola با داشتن 100 گونه بزرگترين جنس در زير خانواده Salsoloideae مي باشد. مطالعات كاريولوژي انجام شده نشان داد كه عدد كروموزومي در گونه هاي 2n=18 S. incanescens, S. turkestanica S. dendroides در گونه هاي 2n=36, S. crassa, S. kali, S. tomentosa مي باشند. كاريوتيپ گونه هاي مطالعه شده تقريبا شبيه به هم بوده، دو گونه S. crassa و S. kali با 15 جفت كروموزوم متاسانتريك و 3 جفت كروموزوم ساب متاسانتريك از ساير گونه ها تقارن كاريوتيپ كمتري دارند. درگونه S. tomentosa با 17 جفت كروموزوم متاسانتريك و 1 جفت كروموزم ساب متاسانتريك و S. turkestanica با 8 جفت كروموزم متاسانتريك و يك جفت كروموزوم ساب متاسانتريك تقارن كاريوتيپ افزايش يافته و دو گونه S. incanescens، dendroides با 9 جفت كروموزوم متاسانتريك تقارن كاريوتيپ بيشتري از ديگر گونه ها داشتند.

 نسخه قابل چاپ

مشاركت كشاورزان در تامين مالي خدمات ترويج كشاورزي به سرعت در حال تبديل به يك پارادايم جديد در بحث هاي سياست توسعه روستايي مي باشد. تحقيق حاضر با هدف بررسي تمايل كشاورزان به مشاركت در تامين مالي ترويج كشاورزي صورت گرفته است. جامعه آماري اين پژوهشن كشاورزان منطقه ورامين (واقع دراستان تهران) مي باشد. پاسخگويان، 294 نفر از كشاورزان پنبه كار منطقه ورامين بودند كه به روش نمونه گيري تصادفي با انتساب متناسب با جمعيت پنبه كاران از 15 روستاي سه بخش منطقه ورامين انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه اي بود كه به روش مصاحبه تكميل شد. آلفاي كرونباخ براي بخش اصلي پرسش نامه يعني گويه هاي مربوط به سنجش تمايل كشاورزان به پرداخت هزينه هاي ترويج كشاروزي، 0.76 بود. يافته هاي تحقيق نشان داد كه كشاورزان در صورت وجود يك سيستم قراردادي روشن كه سودآوري خدمات را براي آنها تضمين كند، موافق با مشاركت در تامين مالي ترويج كشاورزي هستند. عوامل موثر بر تمايل كشاورزان به مشاركت درتامين مالي ترويج عبارتند از: سن كشاورزان، سطح تحصيلات ايشان، تجربه در كشت پنبه، وسعت زمين زير كشت و نياز كشاورزان به اطلاعات.

 نسخه قابل چاپ

با توجه به اينكه عمليات كاشت در شرايط ديم به نسبت به كشت آبي متفاوت بوده و حفظ و نگهداري رطوبت در جوانه زدن و استقرار گياه حايز اهميت مي باشد. به همين جهت در ساختمان بذر كارها از چرخ هاي فشار دهنده براي افزايش تماس بذر با خاك استفاده مي شود. به منظور بررسي اثر چرخ فشار دهنده و رطوبت خاك روي سبز شدن و استقرار گياه گندم در شرايط ديم آزمايشي در ايستگاه كشاورزي بخش انديكا از توابع شهرستان مسجد سليمان در سال زراعي 82-1381 انجام گرديد. طرح آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با فاكتور رطوبت در سه سطح (7.1% -14.3% -20.6%) و فاكتور وزن چرخ ها در چهار سطح ( 10.5- 10.2-8.3 -5.4 كيلوگرم بر هر سانتيمتر از عرض چرخ فشار دهنده) با استفاده از دو نوع بذر كار در سه تكرار انجام شد. مطالعه و بررسي اثر چرخ هاي فشار دهنده و رطوبت خاك بر روي جوانه زدن و استقرار گياه نشان داد كه ميزان جوانه زدن تحت تاثير رطوبت خاك و فشردگي خاك روي بذر قرار دارد. ميزان جوانه زدن تحت تاثير رطوبت خاك و فشردگي در سطح احتمال 1% معني دار بود. بدين صورت كه بيشترين ميزان جوانه زدن با ميانگين 85% در تيمار رطوبت 14.3% و وزن 5.4 kg/cm از عرض فشار دهنده به دست آمد و كمترين ميزان جوانه زدن با ميانگين 60.5% درتركيب رطوبت 20.6% و وزن 10.5 kg/cm ازعرض چرخ فشار دهنده حاصل گرديد. در مقايسه سطوح مختلف فشارهاي اعمال شده، كمترين جوانه زدن مربوط به وزن 10.5 kg/cm از عرض چرخ فشاردهنده بود. همچنين جوانه زدن براي چرخ فشار دهنده اي كه وزن آن قابل تغيير و تنظيم بود در مقايسه با چرخ فشار دهنده اي كه وزن ثابتي اعمال مي كرد به طور معني داري متفاوت بود.

 نسخه قابل چاپ

اثر كشت مخلوط و تك كشتي ارقام يونجه يكساله بر عملكرد بيولوژيك و بانك بذر خاك در قالب طرح آماري بلوك هاي كامل تصادفي در 3 تكرار درايستگاه تحقيقات هواشناسي خرم آباد در 2 سال زراعي مورد مطالعه قرار گرفت. تيمارهاي آزمايشي شامل سيستم تك كشتي و كشت مخلوط 6 رقم يونجه يكساله بود. در حالت تك كشتي هر رقم به صورت جداگانه دريك كرت آزمايشي كشت شد و در حالت كشت مخلوط درهر كرت آزمايشي از مخلوط دو رقم يونجه يكساله استفاده گرديد كه بذرها به نسبت 50:50 با هم مخلوط شدند. نتايج نشان داد كه كشت مخلوط يونجه هاي يكساله نسبت به تك كشتي آنها با توان توليد بذر بيشتر و داراي بانك بذر خاك غني تر و زادآوري طبيعي موفق تري در سيستم تناوبي غله- لگوم هستند. در ميان سيستم هاي كشت مخلوط، مناسب ترين تيمار كشت مخلوط دو رقم Caliph از گونه Medicago truncatula و Robinson از گونه Medicago scutellata بود. بين تيمارهاي تك كشتي نيز رقم Caliph از گونه Medicago truncatula داراي غني ترين بانك بذر خاك شد.

 نسخه قابل چاپ

به منظور دستيابي به مناسب ترين تراكم بوته پياز و همچنين مشخص كردن ميزان مطلوب مصرف كود نيتروژن، اين تحقيق با استفاده از كرت هاي يكبار خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در سال هاي زراعي 1378 و 1379 در اراضي مركز تحقيقات كشاورزي جيرفت و كهنوج به مرحله اجرا درآمد. كود نيتروژن به عنوان فاكتور اصلي در پنج سطح شامل N4=135, N3=90, N2=45, N1=0 و N5=180 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار و تراكم بوته به عنوان فاكتور فرعي در چهار سطح شامل D3=667, D2=500, D1=250 D4=1000, هزار بوته در هكتار مورد بررسي قرار گرفتند. رقم پياز مورد مطالعه هيبريد پريماورا بود. نتايج سال اول نشان داد كه اثر سطوح كود نيتروژن بر عملكرد محصول معني دار بود به طوري كه بالاترين عملكرد از مصرف 135 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار به ميزان 50.231 تن به دست آمد. همچنين اثر تراكم بوته بر عملكرد سوخ در سطح 1% معني دار شد و بالاترين عملكرد سوخ از تراكم 667 هزار بوته در هكتار به ميزان 44.013 تن در هكتار به دست آمد. اثر متقابل بين تراكم بوته و كود نيتروژن در سال اول حاكي از برتري تيمار N5D3 با عملكرد 57.57 تن در هكتار بود. نتايج سال دوم نشان داد كه اثر مقادير كود نيتروژن بر عملكرد در سطح آماري 5 درصد معني دار شده و بالاترين عملكرد از مصرف 135 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار به ميزان 65.02 تن در هكتار حاصل شد. اثر تراكم بوته بر روي عملكرد در سطح آماري 1% معني دار شد و حداكثر عملكرد از تراكم هاي 667 هزار و يك ميليون بوته در هكتار به دست آمد. در مجموع دو سال متوالي حداكثر عملكرد از مقادير 135 و 180 كيلوگرم نيتروژن خالص در هكتار به ترتيب 57.63 و 54.30 تن در هكتار حاصل گرديد. همچنين بالاترين عملكرد از تراكم 667 هزار بوته به ميزان 53.45 تن در هكتار حاصل شد. در ارزيابي اثر متقابل بين تراكم بوته و كود نيتروژن در دو سال آزمايش، بهترين تركيب تيماري مصرف 180 كيلوگرم كود نيتروژن خالص در هكتار با تراكم 667 هزار بوته در هكتار با توليد 73.45 تن سوخ بود لذا اين تيمار درمنطقه جيرفت قابل توصيه مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

نور يكي از فاكتورهاي مهم محيطي موثر در زندگي ماهيان به شمار مي رود. در اين تحقيق تاثير فتوپريود بر روي رشد، بقا، فاكتور وضعيت، رشد ويژه، ضريب تبديل غذايي در 4 تيمار نوري (24D/0L, 16L/8D, 16D/8L, 24D/0L) به مدت 30 روز مورد بررسي قرار گرفت كه در اين تيمارها L برابر ساعات دوره نوري و D برابر ساعات تاريكي هست. در اين طرح از لاروهايي كه تازه كيسه زرده را جذب كرده بودند استفاده شد. وزن متوسط لاروها در شروع دوره، 112.28 ميلي گرم بود. براي بررسي از نور سفيد با شدت 300Lux استفاده شد. لاروها در تانكرهاي 40 ليتري با تراكم 200 لارو در هر تانكر پرورش داده شدند. نتايج طرح نشان داد كه تاثير تيمارهاي مختلف رژيم نوري بر روي وزن، طول، فاكتور وضعيت، ضريب تبديل غذايي (FCR) معني دار بود (p<0.05). تغييرات پارامترهاي بقا و رشد 30-18 درصدي در تيمار 24L نسبت به ساير تيمارها از نتايج ديگر طرح بود.

 نسخه قابل چاپ

در بازرسي بهداشتي يك مورد لاشه گاو 5 ساله، از جنس ماده و از نژاد مخلوط سيستاني، كيست هاي شفاف كوچك به تعداد فراوان در سطح بافت كبد مشاهده گرديد. اين كيست ها داراي جدار نازك و شفاف بودند و از يك مايع بي رنگ و بدون بو انباشته شده و در سرتاسر بافت كبد پراكنده بودند. درمطالعه ريزبيني، كيست هاي با اندازه هاي مختلف مشاهده شد كه از يك محتواي شبيه به موسين، به رنگ آبي كمرنگ و هموژن پرشده و جدار اين كيست ها در يك لايه سلول هاي سنگفرشي كشيده تشكيل مي داد. اغلب كيست ها در نواحي باب قرار داشتند. براساس نتايج بررسي هاي انگل شناسي و آسيب شناسي، اين ضايعات شباهتي به كيست هاي انگلي به خصوص متاسستودهاي تنياها (سيستي سرك ها) نداشتند. به وسيله رنگ آميزي با روش پريوديك اسيد شيف (PAS)، انباشته شدن كيست هاي مذكور از مواد موسيني + PAS و به رنگ قرمز ارغواني تاييد شد. براساس مشخصات ظاهري و يافته هاي ميكروسكوپيك، ضايعه مذكور به عنوان كيست هاي مادرزادي كبد (Intrahepatic congenital cysts) تشخيص داده شد.

 نسخه قابل چاپ

در اين تحقيق اثر غلظت هاي مختلف عنصر منيزيم بر ميزان رشد و بيوماس جلبك سبز Chlorella vulgaris به مدت يك سال (1381) در مركز تحقيقات ماهيان استخواني درياي خزر- بندر انزلي به صورت آزمايشگاهي مورد بررسي قرار گرفت. اين آزمايش با 7 تيمار و يك شاهد در سه تكرار (مجموعا 24 عدد) با استفاده از استوك خالص جلبك سبز Ch.vulgaris و محيط كشت زايندر (با تغيير غلظت منيزيم در تيمارها) در شرايط آزمايشگاهي (درجه حرارت 2±25 درجه سانتيگراد، شدت نور 350±3500 لوكس) براي مدت 96 ساعت انجام پذيرفت. پس از مدت مذكور، به وسيله دستگاه اسپكتروفتومتر (طيف سنجي) ميزان جذب نمونه ها در طول موج 750 نانومتر خوانده شد. علاوه بر آن شمارش جلبك كلرلا با استفاده از لام توما در دو مرحله شروع آزمايش و پايان آزمايش صورت گرفت. نتايج به دست آمده نشان داد كه غلظت موثره اين عنصر در محدوده 0.1 تا 10 ميلي گرم در ليتر بوده و ميزان موثره منيزيم براي حداكثر رشد اين جلبك 0.1 ميلي گرم در ليتر مي باشد. در حالي كه مقدار آنها در محيط كشت شاهد 4.6 ميلي گرم در ليتر بوده است. طبق اين بررسي ها رشد و بيوماس جلبك كلرلا در غلظت هاي ذكر شده بيشترين مقدار بوده و مقادير بالاتر از اين اعداد مي تواند رشد بازدارنده داشته باشد از اين رو با توجه به نتايج حاضر مي توان محيط اصلاح شده زايندر را به عنوان يك محيط كشت بهتر براي گونه Ch. vulgaris مطرح نمود.

 نسخه قابل چاپ

در اين مطالعه از 300 لاشه كشتار شده دركشتارگاه شهركرد بازرسي به عمل آمد و عضلات مختلف مانند قلب، ديافراگم، مري، ران و كتف از نظر وجود كيست هاي ماكروسكوپي مورد بررسي قرار گرفتند و سپس از اين عضلات نمونه گيري شد و گسترش مهري از نمونه ها تهيه و رنگ آميزي به عمل آمد، لام هاي تهيه شده از نظر وجود كيست هاي ميكروسكوپيك انگل ساركوسيست، توسط ميكروسكوپ مطالعه و سپس نتايج به دست آمده با استفاده از آزمون مربع كاي و بررسي ارتباط بين ميزان آلودگي به اين تك ياخته و عواملي مانند سن، جنس و موقعيت تشريحي عضلات مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. نتايج نشانگر اين بود كه هيچ يك از عضلات به كيست هاي ماكروسكوپي آلوده نبوده ولي در مطالعات ميكروسكوپي آلودگي به كيست هاي ميكروسكوپيك اين انگل در 91% از لاشه هاي گاوها مشاهده شد. نتايج نشان داد كه بين ميزان آلودگي با جنس و سن ارتباط معني داري وجود ندارد (p>0.05)، ولي بين ميزان آلودگي در عضلات مختلف آماري معني داري مشاهده گرديد (p<0.05)، به طوري كه قلب بيشترين و مري كمترين ميزان آلودگي را دارا بودند. براساس نتايج به دست آمده از اين مطالعه گاوهاي كشتاري در شهرستان شهركرد به كيست هاي ماكروسكوپيك تك ياخته ساركوسيست آلوده نمي باشند ولي اغلب اين لاشه ها حاوي كيست هاي ميكروسكوپيك اين انگل هستند. آلودگي عضلات به اين تك ياخته بسته به موقعيت و وضعيت خون رساني عضله متفاوت مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

دراين تحقيق كيفيت اسپرماتوزوئيد قزل آلاي رنگين كمان منطقه فيروزكوه در سال 1382 ارزيابي گرديد. مولدين نر درسه گروه شامل؛ فيروزكوه، فتوپرديوديك فيروزكوه و دماوند، هر كدام با بيست مولد انتخاب شدند. بين گروه ها اختلاف معني داري در وزن مولد و حجم اسپرم پيدا شد. با طبقه بندي گروه ها به گروه هاي وزني كمتر از 1000 گرم و 1000 تا 1500 و بيشتر از 1500 گرم مشخص گرديد كه گروه فتوپريوديك فيروزكوه و زيرگروه وزني كمتر از 1000 گرم آن كيفيت اسپرماتوزوئيد برتري نسبت به سايرين داشتند. ميانگين ميانه طول، وزن و ضريب چاقي مولد نر، درصد و مدت تحرك اسپرماتوزوئيد، حجم و تراكم اسپرم و درصد طبيعي بودن اسپرماتوزوئيد كل نمونه ها به ترتيب: 40.125 سانتيمتر، 1215 گرم، 0.0181772 گرم در سانتيمتر مكعب، 100 درصد، 39.375 ثانيه، 29.125، ميلي ليتر 10⁹×5.58687 عدد در ميلي ليتر و 100 درصد بودند. طول و وزن ماهي و حجم اسپرم مولد نر با ضريب چاقي، مدت تحرك اسپرماتوزوييد و تراكم اسپرم آن رابطه معكوس دارد. به طوري كه باافزايش 1.375 سانتيمتر به طول، 127.5 گرم به وزن مدل، مدت تحرك اسپرماتوزوييد 3.25 ثانيه و تراكم اسپرم 10⁹×1.16562 عدد در ميلي ليتر، كاهش و حجم اسپرم 5.625 ميلي ليتر افزايش يافت.

 نسخه قابل چاپ

تكامل غده پانكراس در سنين مختلف در گوسفند ماده از طريق محاسبه فراواني و درصد ساختارهاي تشكيل دهنده پارانشيم و استروما و اندازه گيري قطر جزائر مورد مطالعه قرار گرفت. در اين بررسي، غدد از چهار گروه سني مختلف شامل؛ جنين (3-2.5 ماهه)، نوزاد (يك هفته بعد از تولد)، بلوغ جنسي (7-6 ماهه) و بلوغ جسمي (بالاي 3 سال سن) انتخاب شدند. نتايج به دست آمده نشان داد كه فراواني و درصد ساختارهاي تشكيل دهنده پارانشيم و استروما در جنين به ترتيب شامل، واحدهاي ترشحي برون ريز 0.63±11.84 (35.61%)، مجاري ترشحي 0.37±3.72 (11.19%)، عروق خوني 0.89±1.66 (4.99%)، جزائر لانگرهانس 0.13±2.26 (6.79%) و بافت همبند استروما 0.33±13.76 (41.39%) بود كه كمترين درصد به عروق خوني (4.99%)، و بيشترين به بافت همبند استروما (41.39%) اختصاص داشت. قطر جزائر لانگرهانس در جنين 2.09±43.59 ميكرومتر به دست آمد. در نوزاد به ترتيب واحدهاي ترشحي برون ريز 0.21±19.15 (65.85%)، مجاري ترشحي 0.29±2.43 (%8.35)، عروق خون 0.07±0.88 (3.02%)، جزائر لانگرهانس 0.08±2.29 (7.87%) و بافت همبنداستروما 0.21±4.33 (14.86%) بود كه كمترين درصد به عروق خوني (3.02%) و بيشترين به واحدهاي ترشحي برون ريز (65.85%) اختصاص داشت. قطر جزائر لانگرهانس در نوزاد 1.35±52.75 ميكرومتر به دست آمد. در بلوغ جنسي به ترتيب واحدهاي ترشحي برون ريز 0.15±18.85 (63.66%)، مجاري ترشحي 0.18±1.99 (6.72%)، عروق خوني 0.27±1.86 (6.28%)، جزائر لانگرهانس 0.06±1.74 (5.87%) و بافت همبند استروما (0.39±5.17 (17.46%) بود كه كمترين درصد به جزائر پانكراس (5.87%) و بيشترين به واحدهاي ترشحي برون ريز (63.66%) اختصاص داشت. قطر جزائر لانگرهانس در بلوغ جنسي 1.20±51.56 ميكرومتر به دست آمد. در بلوغ جنسي به ترتيب، واحدهاي ترشحي برون ريز 0.36±19.37 (64.07%)، مجاري ترشحي 0.21±1.9 (6.28%)، عروق خوني 0.37±2.29 (7.57%)، جزائر لانگرهانس 0.09±1.69 (5.59%) و بافت همبند استروما، (16.47%) 0.18±4.98 بود كه كمترين درصد به جزائر لانگرهانس (5.59%) و بيشترين به واحدهاي ترشحي بروي ريز (64.07%) اختصاص داشت. قطر جزائر لانگرهانس در بلوغ جسمي 1.81±46.20 ميكرومتر تعيين گرديد. در مقايسه بين گروهي، فراواني واحدهاي ترشحي برون ريز در جنين با نوزاد، بلوغ جسمي و بلوغ جسمي افزايش معني دار وجود داشت. از طرف ديگر فراواني مجاري ترشحي جنين با نوزاد، بلوغ جنسي و بلوغ جسمي و فراواني عروق خوني جنين با نوزاد كاهش معني دار دارد. در فراواني جزائر لانگرهانس جنين و نوزاد با بلوغ جنسي و بلوغ جسمي كاهش معني دار مشاهده شد (p<0.05). در مقايسه بين گروهي قطر جزائر بين جنين با نوزاد و بلوغ جنسي افزايش معني دار و بين نوزاد و بلوغ جنسي با بلوغ جسمي كاهش معني دار وجود داشت (p<0.05) و در ساير موارد اختلاف معني داري مشاهده نشد. به طور كلي بررسي ساختارهاي پارانشيم و استروما و تغييرات اندازه قطر ساختارها در بين قطعات مختلف غده پانكراس در هر گروه سني اختلاف معني داري را نشان نمي دهد. اين پارامترها درمقايسه بين گروه هاي مختلف مورد بررسي غالبا اختلاف معني داري را نشان مي دهد و اين اختلاف بين جنين با ساير گروه هاي سني بارزتر است. بنابراين نتيجه گيري مي شود كه تغييرات ساختارهاي پارانشيمي و استروماي غده پانكراس از قبل از تولد آغاز شده و در طول تكامل بعد از تولد به صورت نسبي ادامه مي يابد.

 نسخه قابل چاپ

زهر زنبور عسل يكي از محصولات مهم كلني زنبور عسل است كه براي درمان برخي از بيماري ها مانند ورم مفاصل (آرتريت)، رماتيسم، تبخال و غيره از آن استفاده مي شود. در ايران دو دستگاه زهرگيري جهت استفاده در خارج از كندو و داخل كندو ساخته شده است. در اين تحقيق تاثير استحصال زهر توسط دستگاه هاي ساخت ايران روي برخي از خصوصيات رفتاري و توليد ي زنبور عسل شامل: رفتار تهاجمي، رفتار عمومي، بقا و پايداري ملكه ها، توليد موم و شان سازي، راندمان توليد عسل و راندمان استحصال زهر توسط دستگاه هاي زهر گيري و مقايسه آنها با هم انجام گرفت. نتايج نشان داد كه:
1- استحصال زهر توسط دستگاه هاي ابتكاري خارج از كندو روي رفتار تهاجمي و توليد موم و شان سازي كلني هاي زنبور عسل در سطح 1% و روي رفتار عمومي در سطح 5% در مقايسه با شاهد تفاوت معني داري دارد ولي روي ملكه كشي و راندمان توليد عسل در مقايسه با شاهد تفاوت معني داري ندارد. همچنين ميزان استحصال زهر با اين دستگاه داراي راندمان پاييني مي باشد و زحمت زيادي از براي استفاده كننده در زمان زهرگيري به دنبال دارد.
2- استحصال زهر با دستگاه مرسوم داخل كندو روي رفتار تهاجمي، رفتارعمومي، توليد موم و شان سازي، ملكه كشي و راندمان توليد عسل در مقايسه با شاهد تفاوت معني داري ندارد. همچنين ميزان استحصال زهر با اين دستگاه داراي راندمان پاييني نسبت به دستگاه هاي مشابه خارجي است ولي زهرگيري با آن ساده و راحت مي باشد.
به طور كلي تاثير زهرگيري روي خصوصيات رفتاري و توليدي كلني هاي زنبور عسل تا حدود زيادي بستگي به نوع دستگاه، روش استحصال زهر و احتمالا عوامل ديگر دارد.

ژلاتين يكي از پرمصرف ترين مواد پروتيني كلوئيدي در صنايع غذايي، دارويي، پزشكي و نظامي است كه هر ساله مقادير قابل ملاحظه اي از آن براي مصارف مختلف وارد كشور مي گردد. از طرفي نيز مقادير قابل توجهي از باقيمانده هاي كپور ماهيان پرورشي و به ويژه كپور نقره اي يا فيتوفاگ (Fitofague) كه بيشترين آنها را تشكيل مي دهد (60%-55) تحت عنوان ضايعات هدر مي رود در صورتي كه مي تواند منبع مناسبي براي استخراج ژلاتين باشد. در اين بررسي كيفيت ژلاتين استخراج شده به دو روش اسيدي و قليايي با كيفيت ژلاتين اسيدي و قليايي حاصل از منابع ديگر مقايسه گرديد. لازم به ذكر است كه خصوصيات كيفي ژلاتين اسيدي و قليايي كپور فيتوفاگ و منابع ديگر از نظر رطوبت، خاكستر، پروتئين، دما و زمان بستن، دما و زمان باز شدن، قدرت ژلي، ويسكوزيته، رنگ و pH با يكديگر مقايسه شده اند. نتايج اين بررس نشان داد كه ژلاتين قليايي كپور نقره اي در مقايسه با ژلاتين اسيدي آن از كيفيت بهتري برخوردار است. همچنين مقايسه كيفيت ژلاتين فيتوفاگ با ژلاتين حاصل از منابع ديگر نيز نشان داد كه كيفيت ژلاتين اسيدي و قليايي فيتوفاگ در مقايسه با كيفيت ژلاتين اسيدي و قليايي حاصل از منابعي مانند گاو، گوساله، گوسفند، خوك، پاي مرغ، پوست كوسه ماهي و پوست ماهي و غيره در برخي از موارد بهتر است.

 نسخه قابل چاپ

تفاله گلاب گيري، بقاياي تقطير گل محمدي مي باشد كه مورد استفاده اي نداشته و انباشت آن سبب آلودگي هاي زيست محيطي مي گردد. در اين پژوهش كه به منظور بررسي تركيبات شيميايي و امكان سيلو نمودن اين بقايا انجام گرفت، تفاله گلاب گيري تازه، از منطقه كاشان تهيه و تركيبات شيميايي آن تعيين گرديد. سپس تفاله تهيه شده همراه با نسبت هاي متفاوتي از مواد افزودني شامل كاه گندم، سبوس گندم، تفاله خشك چغندر ونيز يك درصد آهك در داخل سطل هاي پلاستيكي 6 ليتري سيلو گرديد. آزمايش در قالب طرح كاملا تصادفي متعادل با 10 تيمار و 4 تكرار اجرا شد و پس از گذشت يك ماه، كليه سيلوها مورد ارزشيابي قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به تركيبات شيميايي نشان داد كه ميزان ماده آلي، پروتئين خام، الياف خام، چربي خام و ان- اف- اي در تفاله گلاب گيري، براساس ماده خشك، به ترتيب 94.4، 11، 24، 2.4، 57.3 درصد و انرژي خام 4525 كالري بر گرم بود. غلظت عناصر معدني بر نياز شامل: كلسيم، فسفر و منيزيم، به ترتيب 0.84، 0.14 و 0.8 درصد و عناصر معدني كم نياز شامل: آهن و مس به ترتيب 250 و 8.3 ميلي گرم در كيلوگرم ماده خشك بود. نتايج مربوط به سيلوهاي آزمايشي مشخص نمود كه ميزان ماده خشك در تيمارهاي مختلف، بين 26.7 تا 36.6 درصد متغير بود كه تفاوت بين آنها معني دار (p<0.05) بود. ارقام مربوط بهpH  سيلوها از حداقل 4.08 در تيمار حاوي 79 درصد تفاله همراه با 20 درصد تفاله چغندر و يك درصد آهك، تا حداكثر 4.36 در تيمار حاوي 82.5 درصد تفاله گلاب، همراه با 11 درصد كاه گندم، 5.5 درصد سبوس گندم و يك درصد آهك متغير بود كه تفاوت بين آنها نيز معني دار (p<0.05) بود. به طور كلي دو تيمار كه به ترتيب حاوي 79، 20 و 1 درصد تفاله گل، تفاله چغندر و آهك و يا 79، 10، 10 و 1 درصد تفاله گل ، كاه گندم، تفاله چغندر و آهك بودند با دارا بودن 4.08 pH و 4.09 و ماده خشك 29.7 و 32 درصد از نظر كيفيت در رتبه خوب ارزشيابي شدند و نسبت به ديگر سيلوها برتري داشتند.

 نسخه قابل چاپ