بانک مقالات جغرافیا

در اين تحقيق، به منظور تفکيک بخش هاي فعال و غيرفعال مخروط افکنه ها، چهار مخروط افکنه در زاگرس چين خورده بررسي شده است. تفکيک بخش هاي فعال و غيرفعال مخروط افکنه ها از نظر سيل خيزي با استفاده از شاخص هاي ساده ژئومورفولوژيکي مانندالگوي زهکشي، مورفولوژي سطح مخروط و شاخص تضاريس، رنگ مخروط ها در تصاوير ماهواره اي، حداکثر عمق برش مخروط ها و شاخص هاي هوازدگي مانند ميزان هوازدگي آبرفت ها، حفره دار شدن قلوه سنگ هاي آهکي انجام شده است. جهت تعيين ناهمواري و حداکثر عمق برش سطح مخروط ها، با استفاده از دوربين نقشه برداري دو مقطع از سطح هر مخروط افکنه تهيه شد. تفکيک بخش هاي قديمي و جديد مخروط افکنه ها بر اساس تن (رنگ) تصاوير و همچنين تعيين الگوي زهکشي کانال ها در مخروط هاي جديد و قديمي بر اساس تصاوير ماهواره اي کويک برد انجام شد. بررسي شاخص هاي هوازدگي سطح مخروط ها نيز بر اساس مطالعات ميداني انجام گرفت. نتيجه اين تحقيق نشان مي دهد که مخروط هاي قديمي يا غيرفعال اغلب داراي الگوي زهکشي همگرا يا شبکه درختي هستند درحالي که مخروط هاي جديد اغلب داراي الگوي زهکشي واگرا، شاخه شاخه و متقاطع هستند. بخش هاي غيرفعال مخروط ها، داراي تن رنگ تيره تري نسبت به مخروط هاي جديد در تصاوير ماهواره اي مي باشند.
مورفولوژي سطح مخروط هاي قديمي (به علت غلبه فرسايش قهقرايي و توسعه بدلندها به سمت بالادست) ناهموارتر و داراي تضاريس بيشتري نسبت به مخروط هاي جديد هستند. به طور کلي حداکثر ميزان برش در مخروط هاي قديمي بيش از مخروط هاي جديد است. شاخص هاي هوازدگي مانند حفرات در ذرات آهکي نيز در مخروط هاي قديمي وجديد کاملاً با هم متفاوت است به طوري که بخش هاي غيرفعال داراي هوازدگي و انحلال بيشتر و بنابراين داراي خاک ضخيم تري نسبت به مخروط هاي جديد هستند. تحقيق حاضر نشان مي دهد که شاخص هاي ژئومورفولوژي ابزارمناسبي جهت تفکيک مناطق فعال و غيرفعال مخروط افکنه ها از نظر سيل خيزي مي باشند. با اين وجود به علت تاثير عواملي مانند تکتونيک، تغييرات اقليمي، ليتولوژي حوضه هاي بالادست مخروط ها و مساحت مخروط ها نمي توان از تمامي شاخص ها در هر مخروط استفاده نمود.

 نسخه قابل چاپ

هر ساله هزاران تن خاک حاصلخيز از اراضي مختلف کشور مشتمل بر اراضي جنگلي، مرتعي و زراعي در اثر فرسايش خاک از دسترس خارج شده و با انباشت در مناطق رسوبگذاري موجب بروز خسارات قابل ملاحظه اي مي شوند. براي جلوگيري و مهار اين پديده لازم است مناطق توليد رسوب (تحت فرسايش) همراه با شدت و مقدار آن شناسايي شوند تا از اين طريق افزون بر تعيين نقاط بحراني و رده-بندي مناسب بتوان اقدام به برنامه ريزي مقتضي در قالب طرح هاي حفاظت خاک و يا آبخيزداري نمود. لازمه اين امر در اختيار داشتن ابزار مناسب يعني روش يا مدل برآورد فرسايش و رسوب با دقت و کارآيي قابل قبول است. در اين تحقيق با انتخاب 4 مدل برآورد فرسايش و رسوب شامل EPM، MPSIAC، هيدروفيزيکي و ژئومورفولوژي که در بيشتر تحقيقات پيشين به صورت يکجا مقايسه و بررسي نشده است، با هدف شناسايي و معرفي مدل مناسب توجه به محدوديت هاي استفاده از آن، اقدام به ارزيابي مدل ها درحوضه آبخيز کسيليان شده است. نتايج حاصل از مقايسه مقادير رسوب برآورد شده با مشاهده شده از طريق مقايسه مقادير اختلاف مطلق و نسبي نشانگر اين است که، مدل ژئومورفولوژي به رغم دارا بودن محدوديت از نظر حجم انجام محاسبات که ناشي از لزوم اجراي مدل در واحدهاي همگن کاري است داراي دقت و کارآيي قابل ملاحظه با سه مدل ديگر مورد آزمون مي باشد. به طوري که مدل ژئومورفولوژي با اختلاف نسبي 36.3 درصد (25.711 تن در سال) نسبت به متوسط سالانه مقدار رسوب مشاهده شده در مقايسه با نتايج مدل هاي EPM ،MPSIAC و هيدروفيزيکي با متوسط ساليانه مقدار رسوب مشاهده شده به ترتيب معادل 70.44 ، 7 و 30 درصد، مناسب ترين مدل با دقت و کارآيي قابل ملاحظه است.

 نسخه قابل چاپ

حوضه آبريز دامن با مساحت3437 کيلومترمربع در جنوب شرقي ايران در استان سيستان و بلوچستان قرار گرفته است. در اين تحقيق براي تعيين و مشخص نمودن خصوصيات حوضه آبريز دامن مانند تعداد زير حوضه ها و نوع آنها، مساحت و محيط، شکل، شيب و زمان تمرکز ضمن بهره گيري از روشي نوين، با استفاده از توابع تحليلي GIS و مدل رقومي ارتفاع (DEM) به مقايسه آن با روش هاي سنتي پرداخته شده است. تصاوير سنجنده ETM+ با داشتن اطلاعات باندي در طيف طول موج مرئي، نواحي در معرض سيل را به دليل وجود پوشش گياهي ضعيف و نيز رسوبات جديد در تراس هاي رودخانه اي تفکيک مي نمايد. در اين تحقيق ترکيب هاي باندي مختلف از تصاوير لندست ETM+ براي حوضه و رودخانه دامن تهيه شد. بدين منظور روش هاي مختلف هيبريدي (نظارت نشده و چشمي) مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج تحقيق گوياي اين واقعيت است که بهره گيري ازتصاوير ماهواره اي براي مناطقي که فاقد آمار و اطلاعات کافي در خصوص پديده سيل است بسيار مفيد بوده و با تفسير تصاوير با وضوح بالا مي توان پهنه هاي آسيب پذير از سيل را شناسايي و طبقه بندي نمود.

 نسخه قابل چاپ

در سال هاي اخير خشکسالي با تاثيرات مخرب در بخش هاي مديريت منابع آب، زيست محيطي، اکولوژيکي به عنوان بحران جدي تلقي مي شود. برنامه ريزي و اقدامات پيشگيرانه در برابر خشکسالي در کاستن اثرات آن از اهميت چشمگيري برخوردار است. در اين راستا استفاده از روش مناسب پايش و پيش بيني خشکسالي مي تواند تاثير قابل توجهي در مقابله با اين پديده داشته باشد. در اين تحقيق جهت پايش خشکسالي از اطلاعات حاصل از تصاوير سنجنده MODIS در استخراج شاخص هاي NDVI، NDWI، DSI،VTCI استفاده شده است. هدف انتخاب شاخص مبنا بر اساس ارتباط با عامل موجد خشکسالي در حوضه آبريز سفيد رود جهت بررسي و مطالعه خشکسالي و اثرات آن مي باشد.
متوسط خطاي حاصل از محاسبات دماي سطح زمين با استفاده از الگوريتم پنجره مجزا توسعه داده شده توسط پرايس 84.3 درجه سانتي گراد بوده است. بيشترين مقدار ضريب همبستگي بين بارش ماهانه با شاخص هاي مورد مطالعه مربوط به شاخص VTCI مي باشد. همچنين ساير شاخص هاي مورد مطالعه بجز شاخص VTCI داراي تاخير زماني نسبت به زمان وقوع بارش هستند. کمترين ميزان ضريب همبستگي مربوط به شاخص NDVI مي باشد که دليل آن را مي توان در نوع پوشش گياهي حاکم در منطقه مورد مطالعه دانست. بنابراين شاخص VTCI در تعيين شرايط خشکسالي (زمان واقعي) به علت تلفيق خصوصيات حرارتي (دماي سطح زمين) و اطلاعات حاصل از بازتاب طيفي (شاخص هاي پوشش گياهي) در قالب فرمول بندي مناسب، مي تواند مثمرثمرتر باشد.

 نسخه قابل چاپ

يکي از شاخه هاي مهم اقليم شناسي همديد، شناسايي حالت هاي فرين ويژگي هاي محيطي و تعيين الگوهاي گردشي مسبب آنها است. هدف اصلي اين پژوهش تحليل همديد سرماهاي فرين ايران است. بدين جهت از آمار روزانه دماي مربوط به 663 ايستگاه اقليمي و همديد در قلمرو مورد مطالعه، طي دوره آماري 1.1.1340 تا 29.12.1382 (15701 روز) استفاده گرديد. سپس به روش درون يابي کريگينگ با ياخته هاي 18×18 کيلومتر يک ماتريس 5214×15701 فراهم شد. ميانگين دماي روزانه براي پهنه مورد نظر (5214 ياخته) طي دوره مورد مطالعه محاسبه شد. با استفاده از شاخص فومياکي روزهايي که سرماي فرين اتفاق افتاده، مشخص شد. سپس داده ها برحسب شدت سرما و گستره زيرپوشش مرتب شد. از بين روزهاي همراه با رخداد سرماي فرين، 500 روز اول به عنوان نمونه برگزيده شد. روزهاي برگزيده شده تقريباً 2 انحراف معيار از ميانگين بلندمدت خود بر اساس شاخص فومياکي کمتر بودند.مقادير فشار تراز دريا با تفکيک مکاني- زماني 5.2×5.2 درجه و 6 ساعته، براي 500 روز نمونه از سازمان هواشناسي و اقيانوس شناسي کشور ايالات متحده امريکا استخراج شد. انجام تحليل خوشه اي بر روي فواصل اقليدسي مقادير تراز سطح دريا براي 500 روز انتخاب شده، نشان داد که سرماهاي فرين ايران حاصل 5 الگوي گردشي مي باشند: 1- الگوي پرفشار سيبري-اروپا؛ 2- الگوي پرفشار سيبري کم فشار ايسلند؛ 3- الگوي پرفشار سيبري؛ 4- الگوي پرفشار شمال خزر- سيبري؛ 5- پرفشار شمال خزر.

 نسخه قابل چاپ

اصولا بسياري از کشورهاي توسعه يافته و يا در حال توسعه براي دستيابي به هدف هايي چون؛ توسعه اقتصاد ملي، جذب سرمايه هاي خارجي، استفاده از مزيت هاي نسبي منطقه اي، ايجاد فرصت هاي شغلي، افزايش درآمدهاي ناشي از فعاليت هاي خدماتي، توسعه منطقه اي و تبديل بخش هاي عقب مانده به قطب هاي توسعه و غيره اقدام به تاسيس مناطق آزاد نموده اند و توسعه فعاليت هاي گردشگري در مناطق آزاد، يکي از راهبردهاي مهم جهت تحقق اهداف مذکور تلقي مي گردد. سازمان منطقه آزاد تجاري - صنعتي چابهار يکي از مناطق آزاد ايران است که با توسعه کارکردهاي گردشگري به عنوان يکي از راهبردها و اهداف توسعه اي، مي تواند تحقق بخش توسعه منطقه اي در جنوب شرق کشور باشد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل رگرسيوني اين تحقيق بيانگر آن است که در اين زمينه موفقيت چنداني نداشته است. بطوريکه مولفه هاي حمل و نقل دريايي، تبليغات و بازاريابي، امکانات گردشگري درماني و امکانات تفريحي و فرهنگي به ترتيب با ضرايب 0.087 - 0.081 - 0.078 - 0.076 داراي بيشترين ميزان تاثيرگذاري منفي و عواملي مثل ساختارهاي زيربنايي مربوط به گاز و تلفن و مديريت با ضرايب 0.034 - 0.06 - 0.061 داراي کمترين ميزان تاثيرگذاري در اين عدم توفيق بوده اند. اينک رهيافت اين پژوهش آن است که جهت رفع اين نارسايي ها، عواملي مانند توسعه تبليغات و بازاريابي، حمل و نقل ريلي، زيرساخت هاي مربوط به فاضلاب، ايجاد اماکن و امکانات ورزشي، افزايش تعداد اقامتگاه ها و آژانس هاي مسافرتي و راهنماي مخصوص گردشگري در آينده، در عين حال تحول در نظام مديريت گردشگري منطقه و جهت گيري به سوي مديريتي جامع واحد و همه جانبه نگر با مشارکت و همفکري مردم محلي در تمامي مراحل برنامه ريزي و اجراي طرح هاي توسعه گردشگري مي تواند در اين ارتباط رهگشا بوده و بيشترين تاثير را در توسعه توريسم منطقه چابهار داشته باشند.

 نسخه قابل چاپ

گسل شمال تبريز بزرگترين گسل در شمال غرب ايران است که به طول 150 کيلومتر از کوه هاي ميشو (در باختر) تا بستان آباد (در خاور) قابل رديابي است. بهترين اثر آن در بلافصل شمال تبريز ديده مي شود، به همين دليل گسل تبريز نام گذاري شده است. روند عمومي آن شمال 115 درجه شرق و شيب آن قائم است. گسل شمال تبريز را يکي از گسل هاي قديمي ايران مي دانند که از فروافتادگي زنجان - ابهر، شمال تبريز، شمال باختر آذربايجان گذشته و تا قفقاز ادامه مي يابد.
مقاله حاضر خطرات طبيعي احتمالي حاصل از گسل مذکور روي کاربري هاي مختلف اراضي شهري را مورد بررسي قرار داده است. در اين بررسي پس از مميزي انواع کاربري هاي زمين؛ خطرات احتمالي ناشي از گسل؛ پهنه بندي شده است. پهنه بندي انجام گرفته براي شهر تبريز در 6 محدوده مي باشد و شامل پهنه بندي هاي خطر بسيار بالا، بالا، نسبتا بالا، متوسط، نسبتا پايين و پايين است. پهنه بندي نشان مي دهد که اکثر محلات شمال شهر به صورت يک نيم دايره از کانون زلزله شمال تبريز در پهنه خطر بسيار بالا قرار دارند، ساير محلات شهر به ويژه در شرق و غرب منطقه در خطر بالا قرار گرفته اند.

 نسخه قابل چاپ

سازمان فضايي شهرهاي ساحلي به گونه اي است که در صورت نداشتن برنامه مناسب جهت توسعه فضايي پايدار، از آسيب پذيري بالايي برخوردار مي باشد. به همين دليل، اين مقاله به بررسي برنامه ريزي فضايي به عنوان برنامه اي موثر در پايداري توسعه فضايي شهرهاي ساحلي پرداخته است و براي تبيين و تدقيق موضوع ضمن بررسي مباني نظري آن، با استفاده از مدل هاي آماري مانند آزمون همبستگي اسپيرمن، طيف بورگادوس و ساير روش هاي تحليلي، به برنامه ريزي فضايي توسعه پايدار شهر ساحلي نور به عنوان مکان مورد مطالعه پرداخته شده است. نتايج حاصل از اين مقاله عبارت است از: عدم توانايي طرح هادي شهر نور در زمينه توجه به همه ابعاد تاثيرگذار بر توسعه فضايي شهر، عدم توجه طرح هادي به نيازهاي شهروندان، عدم تحليل ساختارهاي محيطي منطقه شهري از سوي طرح هادي، استراتژيک بودن موقعيت شهر ساحلي نور به دليل قرار گرفتن در تلاقي آب و خشکي و داشتن موقعيت گذرگاهي، عدم تحليل ساختارهاي محيطي منطقه شهري به وسيله طرح هادي شهري، عدم تحليل نيروها و گرايش هاي تعيين کننده تحول شهري، عدم توجه به محدوديت هاي توسعه فضايي، تعيين پتانسيل تغيير و توسعه فضايي شهري. با توجه به نتايج حاصل از آزمون فرضيات، برنامه ريزي فضايي در چهار عرصه فعاليتي اجتماعي، اقتصادي، کاربري اراضي و محيطي بيشترين نمود را در توسعه پايدار شهر ساحلي نور دارد.

 نسخه قابل چاپ

حرکت گسل ها باعث رها شدن انرژي ذخيره شده، بروز زلزله، تلفات جاني و خسارت هاي مالي فراوان به ويژه در مناطق شهري مي شود. در اين راستا مدل فضايي چند معياري، که داراي ساختاري تحليلي بر مبناي مکان مي باشد، مي تواند به طور نامحدود متغيرهاي رخداد زمين لرزه را با ارايه وزن هاي درون گروهي و بين گروهي بررسي نمايد. اين مدل بر اساس ارزيابي چندمتغيره که در علوم رياضي و آمار براي تحليل بين متغيرهاي مختلف به کار مي رود، فراهم شده است. از آنجايي که در برآورد توان لرزه خيزي يک محيط عناصر و عوامل متفاوت فراواني تاثيرگذار هستند در نتيجه اثر هر کدام از پارامترها، بر روي توان لرزه خيزي محيط متفاوت است. ارزيابي چندمتغيره فضايي، توان همديده باني همه عناصر و عوامل موثر در برآورد توان لرزه خيزي را به صورت يکجا دارا است و نتايج مطلوب و منطقي را به صورت مکاني و نقشه ارايه مي دهد. در اين پژوهش با استفاده از اين مدل و استفاده از اطلاعات زمين مرجع موجود و همچنين استفاده از تئوري هاي حاکم در خصوص پتانسيل رخداد زمين لرزه در محيط، رخداد زمين لرزه در استان کردستان به تفکيک شهرستان پهنه بندي شده است. در مجموع از تمام مساحت استان 26.23 درصد در پهنه با خطر بالا، 65 درصد در پهنه با خطر پايين قرار مي گيرد. نتايج نشان مي دهد که نوار غربي در پهنه با خطر بالا، نوار مرکزي در پهنه با خطر متوسط و نوار شرقي در پهنه با خطر کم واقع شده است. پارامترهاي مورد استفاده در اين پهنه بندي شامل تعداد گسل، فاصله از خطوط گسل، جهت گسل، کانون هاي رخداد زمين لرزه، بررسي تمام ويژگي هاي برداشت شده از يک نقطه کانوني لرزه اي مانند بزرگاي زمين لرزه، عمق رخداد زمين لرزه، تراکم زمين لرزه در يک محيط و وضعيت ساختار ليتولوژيکي مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

مسکن به عنوان يکي از نيازهاي اساسي انسان و يکي از معيارهاي سنجش توسعه يافتگي محسوب مي شود. از طرف ديگر روند رو به رشد شهرنشيني در کشورهاي جهان سوم و بحران مسکن در شهرها باعث گسترش زاغه ها و مناطق حاشيه نشين شده است. بنابراين توجه به مسکن و برنامه ريزي آن در اکثر برنامه ريزي هاي ملي، منطقه اي و شهري بيش از پيش احساس مي شود، در اين راستا، اين مقاله درصدد است عوامل موثر بر کاربري اراضي مسکوني شهر ياسوج را شناسايي و رتبه بندي کند. در ابتدا با به کارگيري نظرات خبرگان به وسيله استفاده از تکنيک دلفي، 37 مولفه بر کاربري اراضي مسکوني شناسايي و در چهار گروه دسته بندي گرديد و در نهايت؛ با استفاده از روش هاي آماري و تکنيک هاي MADM اين عوامل مورد رتبه بندي قرار گرفت. نتايج به کارگيري تکنيک هاي MADM نظير AHP و TOPSIS حاکي از آن است که از بين عوامل چهارگانه موثر بر کاربري اراضي مسکوني بيشترين تاثير را عامل اقتصادي داراست. در بين عوامل اقتصادي بيشترين اهميت در انتخاب مسکن به شغل افراد با Ci=0.706 و بعد ارزش زمين و ساختمان با 0.652 تعلق دارد. همچنين در بعد محيطي نيز تاثير دره ها و تپه ها با 0.644 و در بعد فرهنگي سطح فرهنگ افراد محله با 0.618 و در نهايت در بعد اجتماعي نزديکي به اقوام و تاثير همسايگان با 0.741 بيشترين نقش را داشته اند.

 نسخه قابل چاپ

استان ساحلي هرمزگان با تداوم دوره گرماي زياد و تابستان هاي شرجي، بارش کم و تنوعي از مناطقي با ويژگي هاي توپوگرافي متنوع، از شرايط اقليمي ويژه اي برخوردار است. اين استان همچون ديگر مناطق کشورمان تحت تاثير تغييرات اقليمي حاصل از گرمايش جهاني مي باشد و علاوه بر افزايش دما و نوسانات شديد بارش شاهد افزايش بالا رفتن سطح آب دريا، فرسايش کناره هاي ساحلي و شور شدن آب هاي منطقه مي باشد. از اين رو بررسي پارامترهاي اقليمي و تغييرات مقادير حدي آن مي تواند در برنامه ريزي هاي آتي به منظور سازگاري و مقابله با آن مورد استفاده قرار گيرد. در اين مطالعه با استفاده از داده هاي ايستگاه هاي سينوپتيک منطقه ميانگين هاي فصلي و سالانه دما و بارش به همراه مقادير حدي آن ها مورد بحث قرار گرفته است. به منظور بررسي همگني داده ها از روش رگرسيون چندمرحله اي و در تعيين نمايه هاي حدي از روش هاي مختلف آماري، چندک هاي تجربي، نمايه هاي درصدي و تعيين نقاط بحراني دوره پايه استفاده شده است. نتايج کلي حاصل از اين بررسي تشديد گرمايش و کاهش بارش در اين استان به همراه افزايش نوسانات شديد بارش و مقادير حدي دما بوده است که لزوم توجه برنامه ريزان استان را به اين مهم مي طلبد.

 نسخه قابل چاپ

توسعه پايدار نواحي شهري به عنوان يکي از اهداف اساسي در جغرافيا،در جستجوي تقويت ابعاد اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، زيست محيطي و کالبدي شهرهاست. هدف اين مقاله شناسايي پايداري و ناپايداري نواحي شهر ايلام و نقاط قوت و ضعف اين نواحي با استفاده از شاخص هاي توسعه پايدار است. روش مورد استفاده در اين پژوهش ترکيبي از روش هاي تحليلي و موردي - زمينه اي است. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل عاملي، شاخص ترکيبي توسعه انساني (HDI) و ضريب پراکندگي استفاده شده است. نوع تحقيق کاربردي - توسعه اي و جامعه آماري آن شامل نواحي 14 گانه شهر ايلام است.
نتايج نشان مي دهد که از ميان 14 ناحيه شهري، يک ناحيه پايدار، با شاخص ترکيبي توسعه انساني و با ضريب 0.72 ، سه ناحيه نيمه پايدار و 10 ناحيه ديگر ناپايدار بوده اند. ناحيه مرکزي به عنوان تنها ناحيه پايدار و ناحيه چاليمار ناپايدارترين ناحيه شهري شناخته شده است. بر اين اساس در ناحيه مرکزي دسترسي به امکانات آموزشي، بهداشتي و درماني، فرهنگي و غيره و بالا بودن ميزان اشتغال و صرفه جويي در دسترسي و هزينه ها با سکونت اقشار ثروتمند همراه است. درحالي که در نواحي ناپايدار عدم انطباق رشد جمعيت با نيازهاي خدماتي، کمبود فضاهاي تفريحي، اشتغال پايين، ساخت و سازهاي بدون مجوز و گسترش بي رويه با سکونت اقشار کم درآمد همراه شده است. بنابراين دستيابي به توسعه پايدار در نواحي شهري ايلام، تنها با شناخت ابعاد توسعه پايدار و نقاط قوت و ضعف نواحي شهري و نيز توجه به شاخص هاي پايدار و تقويت عوامل ناپايدار امکان پذير است.

 نسخه قابل چاپ

راندگي گيلانغرب با طول بيش از 110 کيلومتر با امتداد شمال غربي - جنوب شرقي در جنوب غرب استان کرمانشاه واقع شده است. در اين پژوهش مسايل تکتونيکي و مورفولوژيکي مناطق واقع در مسير راندگي گيلانغرب در يال جنوب غربي تاقديس قلاجه مورد مطالعه قرار گرفته است. براي ارزيابي فعال بودن راندگي گيلانغرب از شاخص هاي ژئومورفيک و شواهد ژئومورفولوژيکي استفاده شده است. در اين پژوهش کميت هاي توپوگرافي (Smf, Fmf, Fd, Eu, Sl) و شاخص هاي الگوي شبکه زهکشي (Af, T) به عنوان ابزار اصلي مورد استفاده قرار گرفته اند. از شواهد ژئومورفولوژيکي حاصل از راندگي گيلانغرب، اطلاعات زلزله و شواهد زمين شناسي نيز استفاده گرديد. بررسي فعال بودن راندگي گيلانغرب مهم ترين هدف اين پژوهش مي باشد. نتايج تحقيق نشان مي دهد که راندگي گيلانغرب در دوره پليو - کواترنر فعال بوده و با توجه به وقوع زلزله در امتداد آن، اين گسل در عهد حاضر (هولوسن) نيز فعال مي باشد. تحليل کميت هاي توپوگرافي حاکي از ادامه بالاآمدگي فعال در منطقه مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

اين پژوهش به بررسي جايگاه تنوع اجتماعي در ايجاد شهرهاي خلاق و نوآور مي پردازد. تنوع اجتماعي که از شاخص هاي سنجش مدارا در يک منطقه به حساب مي آيد، مبحثي جديد و موردتوجه در حوزه مطالعات شهري بوده و بر نقش مشارکت فعال و خلاق گروه هاي قومي، نژادي و مهاجر در شهر و ادغام و ذوب آنان در جامعه ميزبان تاکيد دارد. باتوجه به اينکه مفهوم تنوع اجتماعي در ايران و نحوه سنجش آن با ديگر جوامع به لحاظ مفهومي و مصداقي متفاوت بوده، هدف اين نوشتارکه با استفاده از روش تحليل داده هاي ثانويه و به صورت بحث مفهومي و تحليلي با استفاده از آمارهاي موجود کشوري و استاني ايران انجام گرفته، به موقعيت و پتانسيل شهر اصفهان از لحاظ وجود عنصر تنوع اجتماعي پرداخته است. در همين راستا درصدهاي حضور مهاجرين و غيربومي ها، به عنوان شاخص ذوب فرهنگي و نيز تنوع زباني در جمعيت مورد بررسي قرار گرفته است. بر طبق نتايج، استان اصفهان از لحاظ درصد مهاجرپذيري در بين استان هاي ايران در رتبه دهم قرار داشته و رتبه سوم را پس از استان هاي تهران و خراسان رضوي، در ميزان حضور افراد غير بومي (متولدين جاي ديگر) به خود اختصاص داده است. در ميان شهرستان هاي استان اصفهان، شهر اصفهان، بالاترين درصد مهاجرپذيري را داشته، اما از لحاظ درصد افراد غير بومي درميان شهرستان هاي استان، از رتبه سوم برخوردار است. همچنين شهر اصفهان از تنوع زباني برخوردار نيست. به طور کلي شهر اصفهان، بر طبق آمارها و به لحاظ کمي و صوري از شهرهاي مهاجرپذير ايران به حساب آمده و پتانسيل حرکت به سمت شهر خلاق و نوآور را داراست.

 نسخه قابل چاپ

مبادي ورودي به عنوان يکي از اصلي ترين اجزاي ساختار کالبدي و فضايي شهر، علي رغم اهميتي که به لحاظ کالبدي، کارکردي و زيبايي شناسي دارد با جانمايي کاربري هاي ناهمگن و ناسازگار به فضايي با ساختاري منفصل، فاقد هويت و مغشوش مبدل شده است. بدين ترتيب فضاي ورودي بسياري از شهرهاي کشور با افت شديد کيفيت کارکردي و کالبدي روبروست و اين امر آسيب هاي جدي به سيما و هويت شهرها واردکرده است. هدف اين مقاله بررسي کيفيت کالبدي و کارکردي مبادي ورودي شهر بابلسر به عنوان يک شهر توريستي و دانشگاهي است. بدين منظور از روش هاي توصيفي و تحليلي با استناد به معيارها و شاخص هاي مربوطه استفاده شده است.
مجموعه معيارهاي تحقيق در زمينه انواع کاربري ها، عناصر و اجزاي معبر اصلي، اطلاع رساني شهري و کيفيت کالبدي و نماي ساختمان هاي مجاور مي باشد. نتايج نشان مي دهد کيفيت کالبدي و کارکردي محدوده مورد مطالعه بر اساس مجموعه شاخص هاي تحقيق در سطح نازلي است و در صورت بي توجهي به سيما و هويت شهر آسيب خواهد رساند.

 نسخه قابل چاپ