بانک مقالات جغرافیا

در نوشتار حاضر رفتار آلودگي هوا در سطح شهر تهران، با در نظرگرفتن الگوي باد با استفاده از يك مدل ميان مقياس مرسوم به مدل آلودگي هوا (TAPM) شبيه سازي شده است. در اين زمينه سه دامنه با تفكيك افقي 30، 15 و 5 كيلومتر در نظر گرفته شده و خروجي هاي آن با درجه تفكيك 5 كيلومتر لحاظ شده است. شبيه سازي براساس آلاينده هاي PM-10 و CO و داده هاي باد در تراز ده متري از پنج نقطه شهر با در نظر گرفتن دو حالت (با حضور شرايط سينويتيك و بدون حضور شرايط سينوپتيك) انجام گرفته است. نتايج حاصل از اين شبيه سازي حاكي از آن است كه الگوي باد در شرايط درنظر گرفتن سينوپتيك همگن تر است و با افزايش ارتفاع، سرعت نيز افزايش مي يابد. در مقابل، در وضعيت بدون حضور شرايط سينوپتيك الگوي باد نا همگن است و با افزايش ارتفاع سرعت نيز كاهش مي يابد، همچنين غلظت عناصر آلاينده از شمال به جنوب و از شرق به غرب افزايش مي يابد. حداكثر غلظت در مناطق شهري واقعي همخواني خوبي دارد. از لحاظ سرعت نيز شاخص توافقي 60² درصد وجود دارد. مدل به كار گرفته شده، در خصوص آلودگي تا 51 درصد شبيه سازي را به درستي انجام داده است. ضمن اينكه مدل براي يك سطح شبيه سازي انجام مي دهد در صورتي كه اندازه گيري هاي واقعي به صورت نقطه اي هستند. سرانجام آناليز واريانس بين مناطق مختلف شهر، حاكي از آن است كه ميانگين آلودگي در مناطق هستند. سرانجام آناليز واريانس بين مناطق مختلف شهر،‌ حاكي از آن است كه ميانگين آلودگي در مناطق 11 و 12 اختلاف معني داري با ساير مناطق نشان مي دهد. با توجه به اينكه سرعت باد جز در موارد بسيار محدود از 20 گره (10 متر بر ثانيه) كمتر بوده است، در نتيجه آلودگي در سيكل بسته اي در تهران گرفتار مي آيد و براي مدت طولاني از سطح شهر تخليه نمي شود.

 نسخه قابل چاپ

سياست گذاري و برنامه ريزي در زمينه سد كشاورزي و بهبود اوضاع و احوال روستاها و روستاييان نيازمند آمار و اطلاعات درست و بهنگام است. در ايران به دست آوردن آمار مربوط به كشاورزي، بيشتر از طريق كارشناسي و روش هاي سنتي صورت مي پذيرد. بررسي ها نشان داده است كه اين روش ها داراي خطاهاي زيادي است. در اين پژوهش سعي شده است تا با استفاده از روش هاي جديد از جمله بهره گيري از تصاوير ماهواره اي و فناوري هاي سنجش از دور با خطاي كمتري به توليد آمار و اطلاعات كشاورزي بپردازد. از درهم آميختن داده ها در قالب سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) مي توان ضمن رسيدن به نتايجي با دقت و صحت بيشتر، امكان ذخيره و بازيابي، تجزيه و تحليل، اندازه گيري، تركيب و مدل سازي فعاليت هاي مختلف مديريت منابع زميني را فراهم آورد. در اين پژوهش از تصاوير ماهواره اي رادارست دريافتي در سال 1998 و مقايسه آن با تصاوير اپتيكي لندست براي تهيه نقشه و تخمين سطح زيركشت برنج در شهرستان ساري استفاده شده است. بعد از همسان سازي مختصاتي داده هاي موجود، از روش هاي متفاوت پردازش تصوير از جمله طبقه بندي تصاوير بر مبناي روش حداكثر مشابهت (MLC) براي شناسايي و تمييز زمين هاي برنجكاري استفاده شد. مقايسه نتايج به دست آمده با نقشه هاي كشت برنج موجود بيانگر آن است كه روش هاي كسب آمار كشاورزي از طريق فناوري هاي سنجش از دور، بسيار دقيق تر از روش هاي سنتي كسب آمار و اطلاعات مكاني است.

 نسخه قابل چاپ

مطالعه انجام شده بر روي 66 سامانه چرخندي در دوره هاي ترسالي غرب مياني ايران (1973-2003) نشان داد كه مراكز چرخندزايي مديترانه، سودان و درياي سرخ و نيز بين النهرين در ترسالي هاي شديد منطقه، به شدت فعال اند و بيشترين نقش را در بارش هاي دوره مرطوب منطقه ايفا مي كنند. به طور كلي، سامانه هاي مذكور با توجه به الگوهاي همديدي حاكم، از سه مسير عمده زير وارد منطقه مي شوند:
الف) از مناطق چرخندزدايي غرب و مركز مديترانه و نيز شمال قبرس در تركيه كه به سمت شمال شرق حركت مي كنند و غالبا با تقويت در شرق درياي خزر به طرف درياچه آرال ادامه مسير مي دهند.
ب) از منطقه چرخندزايي قبرس و شمال بين النهرين شروع مي شوند و با جهت شمال شرقي- جنوب غربي به طرف منطقه مورد مطالعه در شرق زاگرس كشيده مي شوند.
ج) از قبرس و نيمه شمالي درياي سرخ و بين النهرين به طرف شمال خليج فارس حركت مي كنند و با عبور از زاگرس به طرق شمال شرق و گاهي اوقات به جنوب شرق ايران كشيده مي شوند.
تعداد چرخندها و نيز مسيرهاي چرخندي فصل پاييز به علت وجود وردش در عقب نشيني كمربند پرفشار جنب حاره داراي وردايي زيادي است. چرخندهاي فصل زمستان داراي عمر طولاني تري نسبت به فصول ديگر و نيز فشار مركزي كمتري در مقايسه با پاييز و فشار بالاتري در مقايسه با فصل بهار هستند. چرخندهاي اين فصل عمدتا به علت غلبه حالت ديناميكي علاوه بر شرايط پيش گفته، داراي جابه جايي بيشتري نيز هستند. اگرچه پراكندگي تقريبا زيادي در مسيرهاي چرخندي بهار مشاهده مي شود ولي دو مسير مشخص شده در فصل زمستان با كمي تغيير در اين فصل نيز مشاهده مي شود.

 نسخه قابل چاپ

يكي از اصول جنگ در اكثر ارتش هاي دنيا، مانور است. تحرك و مانور نيروهاي عملياتي و پشتيباني جبهه هاي جنگ در بستر عوامل طبيعي و فرهنگ جغرافيا، يعني محورهاي مواصلاتي و شبكه هاي ارتباطي مرزي صورت مي پذيرد. به همين علت، مطالعه و تجزيه و تحليل اين عوامل جغرافيايي در آموزشي با نام محورشناسي در سطوح تاكتيك و عمليات، از سوي فرماندهان و افسران اطلاعاتي و عملياتي صورت مي گيرد. استان آذربايجان شرقي يكي از 16 استان مرزي كشور است كه همواره به عنوان استاني مهم مورد توجه بوده است. گسترش شرقي- غربي و موازي بودن ارتفاعات اين استان موجب شده است كه ارتباط شهرهاي مهم و مركزي آن با مناطق پيراموني و مرزي از طريق محورهاي محدود و خاصي برقرار شود. هر محور وصولي بدون جاده ارتباطي مناسب در بستر آن، فاقد ارزش خاص در فعاليت ها و حركات نظامي است. به همين دليل، مطالعه دقيق شبكه هاي ارتباطي مرزي اين استان، به منظور تجزيه و تحليل نظامي، براي برنامه ريزان و فرماندهان نظامي داراي اهميت است. نوشتار حاضر براي تجزيه و تحليل هاي مختلف نظامي با توليد لايه هاي اطلاعاتي رقومي در محيط نرم افزار ARC GIS9.2 و تشكيل لايه ارتفاعي، راه هاي مهم مرزي شناسايي شده و ابعاد مختلف تاكتيكي آنها مانند نقاط كنترلي، مواضع پدافندي، ديده باني، اختفا، استتار، ظرفيت تناژ روزانه و موقعيت جغرافيايي مورد بررسي قرار گرفته است. نقشه هاي متعددي نيز از مناطق ديده باني، ديد مستقيم و غيرمستقيم، نيمرخ هاي طولي، مسيرهاي جايگزين و بهينه جاده هاي مرزي تهيه شده است. سرانجام با تجزيه و تحليل نظامي بر روي نقشه هاي توليد شده، به پرسش هاي مورد نظر پاسخ داده شده است و فرضيه تحقيق مورد آزمون قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ

در پژوهش حاضر به بررسي سيل در حوضه ماسوله پرداخته شده است. ابعاد مطالعه به دبي ايستگاه كمادول در دوره 18 ساله (1363-81) 1984-2003 و بررسي علل سيلاب هاي دوره موردنظر و الگوهاي همديدي ايجاد سيل محدود مي شود. به منظور تحليل سيل، دبي هاي متوسط روزانه و حداكثر لحظه اي ايستگاه كامادول بررسي شده و براي كنترل صحت داده ها از ايستگاه چومثقال در پايين دست حوضه و گزارش هاي ستاد حوادث غيرمترقبه استان كمك گرفته شده است. در دوره مطالعاتي 181 سيل استخراج گرديد و از بين سيلاب هاي موردنظر 61 سيل در فاصله زماني 1375-81 به منظور بررسي انتخاب شد. پس از بررسي سيلاب ها با توجه به عوامل موثر در ايجاد آنها به دو گروه اصلي تقسيم شدند. گروه اول، سيلاب هاي ناشي از ناپايداري هوا و استقرار سامانه باران زا در سطح حوضه است و گروه دوم سيلاب هايي است كه ميزان بارش در آنها اندك است اما دبي در فاصله كوتاهي از آبراهه اصلي طغياني و وحشي قرار دارد، كه البته در ايستگاه كامادول ميزان آن حتي كمتر از ميانگين دوره است. 49 درصد سيلاب هاي حوضه مربوط به اين دسته است. براي بقيه سيل ها نيز با بررسي نقشه هاي سينوپتيكي مربوط به سطح زمين و تراز 700 و 500 هكتوپاسكال 3 الگوي سيل زا شناسايي گرديد. تفاوت عمده اين الگوها از نظر موقعيت سامانه هاي چرخندي و واچرخندي نسبت به حوضه و مسير حركت آن از روي منابع رطوبتي است. منشا مدل هاي چرخندي، درياي مديترانه و سياه است ومدل هاي واچرخندي نيز عمدتا بر روي درياي خزر و به ندرت نيز از درياي سياه است. نتايج مطالعه نشان مي دهد كه سامانه هاي مذكور بر حسب ويژگي و يا توقف خود بر روي حوضه ماسوله از يك تا حداكثر سه روز پي در پي ايجاد سيل كرده اند و از كل سيلاب هاي انتخابي 34 مورد آن يك روزه، 13 مورد دو روزه و 14 مورد آن سه روزه است. از نظر توزيع زماني نيز بيشترين سيل ها در فاصله ماده هاي سپتامبر (شهريور) تا اكتبر (مهر) و در اواخر زمستان تا اوايل بهار به ثبت رسيده است.

 نسخه قابل چاپ

بالاترين دما در جهان، مربوط به اقليم هاي خشک و گرم است. صاف بودن آسمان موجب مي شود که در طول روز حداکثر تابش به سطح زمين برسد و زمين به سرعت گرم شود. به ويژه در بيابان ها که پوشش گياهي کم و نمک و رطوبت خاک غالبا ناچيز است، سطح خاک در طول روز حرارت بالايي را دريافت مي کند و دماي آن بالا مي رود. از آنجا که بيابان لوت داراي ويژگي هاي مذکور است، محيط مناسبي براي مطالعه و تهيه مدل دماي سطح زمين (LST) به شمار مي آيد. در تحقيق حاضر سعي شده است تا با استفاده از دوازده تصوير ماهواره NOAA-AVHRR سال 2001 و داده هاي هواشناسي، مدل دماي سطحي منطقه حاشيه ياردانگ هاي بيابان لوت طراحي شود. بنابراين براي بررسي دقت مدل به دست آمده، از 8 اندازه گيري زميني به عنوان نقاط کنترل استفاده شده است. بر اساس نتايج حاصل از اين تحقيق، مشخص گرديد که به رغم مشکلات متعددي که براي محاسبه دقيق دماي سطحي پديده ها از طريق داده هاي سنجش از دور حرارتي وجود دارد، ولي با استفاده از داده هاي ماهواره اي و زميني مي توان اطلاعات مفيدي از پديده هاي سطحي به دست آورد. اما براي محاسبه دقيق تر دما، در نظر گرفتن توان تابشي دقيق براي پديده ها يا خاک هاي مورد مطالعه الزامي است.

 نسخه قابل چاپ

توپوگرافي و پديده هاي طبيعي در مکان گزيني، گسترش، توسعه فيزيکي و مورفولوژي شهرها تاثير بسزايي دارند. هدف اصلي پژوهش حاضر، شناخت تنگناهاي طبيعي توسعه فيزيکي شهر سنندج و مکان يابي مناسب آن در توسعه آينده است. براي نيل به اين هدف، از نقشه هاي توپوگرافي، زمين شناسي، کاربري اراضي، داده هاي هواشناسي، منابع کتابخانه اي و تحقيقات ميداني بهره گرفته شده است. ابتدا محدوده منطقه پژوهش روي نقشه هاي توپوگرافي و زمين شناسي تعيين شد، سپس از طريق نرم افزار Auto Cad Map 2004 و Arc Info 8.0 به رقومي سازي نقشه ها، خطاگيري و تهيه توپولوژي پرداخته شد و از طريق سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) پايگاه اطلاعاتي نقشه ها تهيه گرديد. در تهيه خروجي هاي مورد نياز از برنامه الحاقي تحليل گر فضايي در سامانه اطلاعات جغرافيايي بهره گيري شد. پس از آن، مطالعات ميداني صورت گرفت. نتايج نشان داد عواملي همچون ارتفاعات آبيدر، تپه هاي داخل شهر و رودخانه قشلاق تنگناهايي را براي توسعه شهر به وجود آورده اند، به گونه اي که تنها 4.81 درصد از محدوده مورد مطالعه، مناسب توسعه شهر برشمرده مي شود.

 نسخه قابل چاپ

وجود آثار يخچالي يکي از مهم ترين مواريث اقليمي کواترنري در پهنه ايران زمين به شمار مي رود. از مهم ترين يخچال هاي کشور ايران مي توان به يخچال هاي علم کوه و تخت سليمان اشاره کرد. پژوهشگران ايراني و خارجي که در مورد يخچال هاي علم کوه تحقيق کرده اند، بر اين موضوع اتفاق نظر دارند که يخچال هاي دامنه شمالي علم کوه جزء يخچال هاي فعال ايران به شمار مي رود. هدف اين مقاله بررسي نظريات قبلي در مورد حرکت و فعاليت هاي يخچال هاي علم کوه از طريق اندازه گيري دقيق و ارايه نتيجه به صورت کمي بوده است. براي دستيابي به اين هدف، مقاطعي بر روي زبانه هاي يخچالي تعيين و علامت گذاري شده و سپس طي يک دوره 4 ساله و هرسال با دوربين تئودوليت مدل T16 ميزان تغييرات اندازه گيري شده است. نتايج نشان مي دهد که يخچال هاي علم کوه به دليل گرم شدن اقليم در عصر حاضر به تدريج در حال ذوب شدن اند، هر چند شواهد گوياي آن هستند که در دوره هاي يخچالي گذشته، فعاليت به مراتب بيشتري داشته اند. با وجود اين، در زمان حاضر در راستاي طولي و در جهت شيب دره، اين يخچال ها در فعال ترين زبانه خود (زبانه علم چال) ساليانه 2.30 متر حرکت دارند. وجود اشکال جرياني يخرفتي، وجود هسته هاي يخي تا انتهاي زبانه يخچالي و يا تغيير ضخامت يخرفت سطحي زبانه ها، وجود شکاف ريماي در انتهاي سيرک هاي يخچالي و نيز تخريب پناهگاه کوهنوردي احداث شده در روي زبانه سيرک علم چال از مشخص ترين شواهد فعاليت و حرکت زبانه هاي يخچالي به شمار مي روند.

 نسخه قابل چاپ

 نسخه قابل چاپ

طوفان، يکي از مخرب ترين پارامترهاي اقليمي است که معمولا نام آن با ايجاد خسارت همراه است. در بين بادهاي محلي ايران، باد 120 روزه سيستان شهرتي بسزا دارد. اين باد که گاهي سرعت آن به 148 کيلومتر در ساعت مي رسد، تقريبا از 15 خرداد تا 15 شهريور بر بخش شرقي ايران حاکميت مي يابد و منطقه مورد مطالعه نيز تاکنون در اثر اين بادها خسارات زيادي را متحمل شده است. حرکت ماسه هاي روان در منطقه مورد مطالعه سبب وارد آمدن خساراتي بر راه هاي ارتباطي، مزرعه ها، روستاها، قنات ها، خانه ها، کانال هاي آبياري و بسياري از تاسيسات صنعتي شده است. تصاوير ماهواره اي و تحقيقات ميداني نشان از آن دارد که طول کانال هاي آبياري که بر اثر خشکسالي و حرکت ماسه هاي روان در محدوده مورد مطالعه پرشده اند، از 44.2 به 51.1 کيلومتر، جاده درجه 1 از 11.6 به 18.8 کيلومتر، جاده درجه 2 از 13.2 به 41.4 کيلومتر، تعداد روستاهاي تخريب شده از 9 به 28 روستا و همچنين مساحت تپه هاي ماسه اي از 9421 به 14353 هکتار رسيده است و به نظر مي رسد که در چند سال آينده نيز مخازن آبي چاه نيمه که تنها منبع آب شرب مردم زابل و زاهدان است، مورد تهديد جدي ماسه هاي روان قرار گيرد. پژوهش حاضر درصدد است تا با استفاده از تصاوير ماهواره اي، پيشروي ماسه هاي روان را بر روي زمين هاي کشاورزي، جاده هاي مواصلاتي، روستاها و تاسيساتي که در معرض هجوم ماسه هاي روان قرار دارند، مشخص و ميزان خسارات وارده را به منظور چاره انديشي به مسوولان يادآور شود.

 نسخه قابل چاپ

اين تحقيق با استفاده از آمار و اطلاعات هواشناسي 13 ايستگاه سينوپتيك كشور با اقليم هاي گرم در دوره مشترك آماري 2006-1957 انجام شد. به منظور بررسي روند داده هاي تبخير و تعرق گياه مرجع (ET₀) با روش پنمن- مانتيث- فائو 56 در مقياس هاي فصلي و سالانه در دوره آماري 50 ساله از دو آزمون ناپارامتري من- كندال و تخمين گر سن استفاده گرديد. همچنين براي دستيابي به نتايج بهتر و اطمينان از وقوع تغييرات معني دار در اقليم منطقه و آشكارسازي چگونگي تغييرات ميانگين هايETo ، دوره مطالعاتي به دو دوره 50 و 16 ساله تفكيك شد و به منظور مقايسه ميانگين هاي دوره ها با هم، از آزمون من- ويتني بهره گرفته شد. نتايج حاصل از بررسي روند ETo با دو آزمون نشان داد كه در دوره 50 ساله، 53 درصد ايستگاه ها در فصل هاي مختلف و يا در مقياس سالانه داراي روند معني دار بوده اند و 47 درصد ايستگاه ها در كل عدم معني داري را نشان داده اند. بيشترين روند معني دار ETo تاييد شده به وسيله هر دو آزمون، در فصل تابستان و كمترين معني داري در فصل زمستان مشاهده شده است. نتايج نشان مي دهد كه در 65 درصد موارد شيب روند معني دار ETo در مناطق مورد بررسي، چه در مقياس فصلي و چه در مقياس سالانه منفي به دست آمد. به منظور بررسي دقيق تر تغييرات موجود در پارامترETo ، مقايسه نتايج ميانگين هاي ETo در دو دوره زماني 16 ساله و درازمدت (50 ساله) نشان داد كه در مقياس فصلي و سالانه در 67 درصد موارد كاهش و در 33 درصد موارد افزايش ميانگين ETo در دوره 16 ساله نسبت به دوره درازمدت به وقوع پيوسته است كه اين با نتايج حاصل از روند درازمدت ETo كه در بيشتر موارد كاهشي است، هم خواني دارد.

 نسخه قابل چاپ

باستان شناسي به عنوان نظامي علمي براي پردازش مدل ها و ايجاد قياس هاي منطقي و بازسازي محيط طبيعي، وامدار جغرافياست و به صورت جدايي ناپذيري در بازسازي محيط طبيعي گذشته استقرارهاي انساني با چشم انداز و محيط مرتبط است؛ چرا كه الگوهاي خاص زندگي شكل گرفته بر روي زمين ناشي از تاثيرات متقابلي است كه بين انسان و محيط وجود داشته است. اين ارتباط به ويژه در زمينه مسايل و موضوعات مربوط به خاك و زمين هاي رسوبي موثر در كشاورزي و يا منابع مورد نياز براي تهيه غذا يا صنعت، به وضوح نمايان است. تاثيرپذيري انسان از اين محيط طبيعي همواره موجبات تمايز فضايي از نظر تراكم جمعيت و سكونت را فراهم آورده و سبب شكل گيري الگوهاي خاص سكونت در دوره هاي باستاني مختلف شده است. اين مقاله بر آن است تا عوامل زيست محيطي و نقش آنها را در شكل دهي فضاي زيستگاه هاي انساني در دوره هاي باستاني مختلف استان مازندران مورد بررسي و مطالعه قرار دهد. براي دستيابي به اين نكته، ابتدا منطقه مورد مطالعه با روش بررسي عمومي مورد بررسي باستان شناختي قرار گرفت. نتيجه اين بررسي شناسايي 2475 محوطه باستاني مربوط به دوره هاي مختلف (پيش از تاريخي، آغاز تاريخي، تاريخي و اسلامي) بوده است كه مواد و جامعه آماري را در اين تحقيق تشكيل مي دهند. در مرحله بعدي ـ كه شاكله اصلي اين مقاله را در بردارد ـ با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي و در قالب نظام اطلاعات جغرافيايي با استفاده از نرم افزار GIS، مطالعات اسنادي و تحليل هاي فضايي به منظور شناسايي عوامل موثر بر شكل گيري و پراكنش استقرارهاي انساني شناسايي شده در منطقه انجام گرفت. بعد از تشكيل پايگاه داده اي، پراكنش محوطه هاي باستاني شناسايي شده نسبت به متغيرهاي ارتفاع، نوع آب و هوا، آب هاي جاري، دوري و نزديكي به رودخانه هاي اصلي، پوشش گياهي مرتعي و جنگلي و ميزان بارش مطالعه شد. در نهايت، بعد از تجزيه و تحليل توزيع فضايي محوطه ها، وضعيت توزيع آنها نسبت به اين عوامل و تعيين همبستگي ميان توزيع آنها با عوامل طبيعي، دو عامل ارتفاع و آب و هوا به عنوان مهم ترين و موثرترين عوامل زيست محيطي در شكل گيري استقرارهاي باستاني استان مازندران شناسايي شدند.

 نسخه قابل چاپ

در سال هاي اخير مطالعاتي در مورد شناسايي آثار ژئومورفيکي بزرگ مقياس مرتبط با تغييرات اقليمي کواترنري در منطقه صورت گرفته است. با اين حال، بسط دانسته ها در مورد چگونگي تکامل اشکال دامنه اي منطقه در گذشته، بدون تحليل هاي دقيق اشکال ژئومورفيکي دامنه اي امکان پذير نيست و بدون اين تحليل ها، اطلاعات مرتبط با چنين مناطقي ناقص خواهد بود. رودسنگ ها از جمله اشکال مرتبط با اقليم هاي گذشته در دامنه شمالي توده نفوذي کوه کيامکي در شمال غرب هستند که در کنار ساير اشکال پريگلاسيري منطقه، آثاري از تغييرات اقليمي هولوسن را در خود دارند. رودسنگ قلعه به طول 630 متر و عرض متوسط 80 متر، مهم ترين و کامل ترين اين رودسنگ ها به شمار مي آيد. در پژوهش حاضر سعي شده است که تغييرات اقليمي هولوسن بر اساس داده هاي حاصل از کارهاي ميداني و تفسير ويژگي هاي رودسنگ قلعه مورد ارزيابي قرار گيرد. رويش و استقرار درختچه ها در دورتادور رودسنگ هاي منطقه، ساختمان و رودسنگ و وجود سه لايه مجزا، از جمله شواهد قابل استناد براي اين تغييرات هستند. بر اساس نتايج اين تحقيق، رودسنگ مورد مطالعه در واقع مشابه همنوعان خود در ساير مناطق دنياست و در زمره رودسنگ هاي ارتفاعات پايين تر و دامنه هاي پرشيب و رودسنگ هايي که بر روي بستري از خاک سطح دامنه قرار گرفته اند، واقع شده است. با وجود ناچيزبودن تغييرات اقليمي هولوسن، وجود عواملي همچون شرايط مناسب هوازدگي سنگ هاي سازنده دامنه در ناحيه منبع، فعال بودن سازوکارهاي حمل نظير بهمن هاي سنگي و فرايند جريان دانه اي با پوشش يخي، و شدت فعاليت فرايند ذوب و يخبندان در شرايط عاري از پوشش يخي، فعاليت رودسنگ را در دوره هاي سرد هولوسن شدت بخشيده است. در زمان حاضر چهار دوره گرم کنوني، دوره همزمان باعصر کوچک يخبندان، دوره گرم هولوسن فوقاني و دوره سرد همزمان با عصر آهن از روي ويژگي هاي رودسنگ مذکور قابل شناسايي است.

 نسخه قابل چاپ

تفکيک پاره ساحل و تعيين درجه حساسيت محيط زيستي سواحل کشور، اقدامي است که با هدف ارزيابي درجه حساسيت و آسيب پذيري ناحيه ساحلي در برابر فرايند توسعه اقتصادي و اجتماعي و نيز گزينش مناطق تحت مديريت محيط زيستي در طبقات چهارگانه سازمان حفاظت محيط زيست مورد توجه قرار گرفته است. در بررسي حاضر، کارايي سه روش تفکيک نواحي سالي به پاره ساحل هاي مورد ارزيابي براي تعيين حساسيت محيط زيستي مورد توجه قرار گرفت. پاره ساحل ها به سه شيوه ناهمواري هاي ساحلي، شبکه بندي و مرز دهستان ساحلي تفکيک شده اند و از معيارهاي ارزيابي حساسيت محيط زيستي مناطق ساحلي- دريايي کشور براي ارزيابي پاره ساحل ها در استان گيلان استفاده شده است. براي ارزيابي عملکرد سه روش تفکيک پاره ساحل، از ارزيابي عوامل دروني و بيروني براي شناسايي نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهديدهاي هر شيوه استفاده شد. نتايج نشان داد که هر سه روش نقاط قوت نسبتا خوبي دارند. هر يک از سه شيوه تفکيک پاره ساحل اهميت مربوط به خود را دارند و بسته به موقعيت، دسترسي به اطلاعات، دانش و مهارت فني و تجربي و دقت مورد نظر در امر ارزيابي مي توان از هر کدام از آنها استفاده کرد. با وجود اين، از آنجا که سواحل درياي خزر در تماس با استان گيلان تقريبا يکنواخت است، شيوه لندفرم براي ارزيابي حساسيت محيط زيستي اين سواحل مناسب تر مي نمايد، زيرا منطبق بر مرزهاي طبيعي زيست بوم هاست و از اين حيث برتري آشکاري بر دو شيوه ديگر دارد.

 نسخه قابل چاپ

در اين تحقيق با استفاده از داده هاي روزانه دوره آماري بلندمدت (سال هاي 1385-1340) شرايط اقليم آسايشي چهار شهر اصلي گردشگري مشهد، اصفهان، رشت و كيش به وسيله شاخص دماي معادل فيزيولوژيك (PET) مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج به دست آمده نشان داد كه دوره آسايش اقليمي در شهر هاي مورد مطالعه كوتاه بوده و به صورت دو دوره مجزا در ابتداي فصل پاييز و بهار واقع شده است. طول اين دوره كه بهترين زمان براي امور گردشگري توصيه مي شود در مشهد و اصفهان 35، رشت 37 و كيش 85 روز از سال است. از نظر اقليمي عمده ترين محدوديت گردشگري شهرهاي مشهد و اصفهان و رشت، دارا بودن شرايط تنش سرمايي زياد طي ماه هاي آذر و دي و بهمن است. محدوديت عمده اقليم گردشگري در كيش مربوط به تنش گرمايي بسيار زياد آن در فصل گرم سال است. شهر اصفهان نيز طي تير و مرداد ماه داراي محدوديت تنش گرمايي است. مقايسه تطبيقي نتايج بين شهرهاي مورد مطالعه نشان داد كه بهترين مقصد براي گذراندن سفرهاي نوروزي جزيره كيش است. اولويت دومِ مسافرت هاي نوروزي، از آن رشت است. شهرهاي مشهد و اصفهان در هنگام تعطيلات نوروزي داراري محدوديت تنش سرمايي هستند. براي مسافرت هاي تابستانه شهرهاي مشهد و رشت تنها نيمه دوم شهريور ماه شرايط نسبتا مناسب دارند. جزيره كيش و اصفهان در طي اين زمان به دليل دارا بودن تنش هاي گرمايي توصيه نمي گردند. جزيره كيش طي فصل سرد سال در شرايط كاملا آسايش و مناسبي قرار دارد و بهترين مقصد براي گردشگران زمستاني است.

 نسخه قابل چاپ