بانک مقالات جغرافیا

بالاترين دما در جهان، مربوط به اقليم هاي خشک و گرم است. صاف بودن آسمان موجب مي شود که در طول روز حداکثر تابش به سطح زمين برسد و زمين به سرعت گرم شود. به ويژه در بيابان ها که پوشش گياهي کم و نمک و رطوبت خاک غالبا ناچيز است، سطح خاک در طول روز حرارت بالايي را دريافت مي کند و دماي آن بالا مي رود. از آنجا که بيابان لوت داراي ويژگي هاي مذکور است، محيط مناسبي براي مطالعه و تهيه مدل دماي سطح زمين (LST) به شمار مي آيد. در تحقيق حاضر سعي شده است تا با استفاده از دوازده تصوير ماهواره NOAA-AVHRR سال 2001 و داده هاي هواشناسي، مدل دماي سطحي منطقه حاشيه ياردانگ هاي بيابان لوت طراحي شود. بنابراين براي بررسي دقت مدل به دست آمده، از 8 اندازه گيري زميني به عنوان نقاط کنترل استفاده شده است. بر اساس نتايج حاصل از اين تحقيق، مشخص گرديد که به رغم مشکلات متعددي که براي محاسبه دقيق دماي سطحي پديده ها از طريق داده هاي سنجش از دور حرارتي وجود دارد، ولي با استفاده از داده هاي ماهواره اي و زميني مي توان اطلاعات مفيدي از پديده هاي سطحي به دست آورد. اما براي محاسبه دقيق تر دما، در نظر گرفتن توان تابشي دقيق براي پديده ها يا خاک هاي مورد مطالعه الزامي است.

 نسخه قابل چاپ