پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 11:38 AM
| 4 : پژوهشهاي جغرافياي طبيعي (پژوهش هاي جغرافيايي) بهار 1388; -(67):53-71. |
| ارزيابي ژئومورفولوژيکي توسعه شهري و آسيب پذيري ناشي از زمين لغزش در دامنه هاي کوهستاني کلان شهر تهران |
| صفاري امير*,مقيمي ابراهيم |
| * دانشگاه امام حسين (ع) |
| موضوعات مربوط به مطالعات ژئومورفولوژيکي از منظر ارزيابي در کلان شهر تهران که طي نيم قرن گذشته شرح و بسط يافته، متعدد است. تحليل آسيب پذيري ناشي از زمين لغزش ها در تعامل با توسعه شهري در دامنه هاي کوهستاني، بخشي از اين موضوعات به شمار مي آيد. يکي از راهکارهاي مهم براي کاهش خسارت هاي ناشي از وقوع زمين لغزش (به جز پايدارسازي مناطق ناپايدار) دوري جستن از اين مناطق است. در مقاله حاضر به منظور تعيين پهنه هاي مخاطره آميز، نقشه پهنه بندي خطر زمين لغزش در حوضه هاي کوهستاني شهر با استفاده از مدل شاخص زمين لغزش (LIM) تهيه شد. به کمک بازديدهاي ميداني و استفاده از تجربه متخصصان، از 8 عامل سنگ شناسي، ارتفاع، شيب دامنه ها، جهت دامنه ها، ميانگين بارش هاي سالانه، حداکثر بارش 24 ساعته (شديد)، فاصله از گسل ها، و فاصله از شبکه زهکشي، به عنوان عوامل موثر در وقوع زمين لغزش هاي منطقه استفاده شد. با انطباق نقشه نهايي به پهنه بندي خطر زمين لغزش حاصل از مدل فوق و نقشه مناطق شهري در حوضه هاي کوهستاني، مناطق شهرسازي شده به پهنه هاي با خطر کم و بسيار کم مجزا شد و اين محدوده با حريم فعلي کلان شهر تهران مقايسه گرديد. روش تحقيق بر پايه روش تحليلي استوار است. ابزار اصلي پژوهش حاضر، سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) است. نتايج به دست آمده، نشان مي دهد که برخي از محدوده هاي کوهستاني کلان شهر تهران مستعد حرکات لغزشي با خطر متوسط به بالا هستند. در زمان حاضر حدود 875 هکتار (معادل 17.3 درصد) از مناطق مسکوني محدوده هاي کوهستاني شهر در پهنه هاي با خطر متوسط به بالا توسعه يافته اند، که در نتيجه آن نيز خساراتي به برخي از واحدهاي مسکوني وارد شده است. همچنين مقايسه خط حريم فعلي شهر تهران (به ويژه در قسمت هاي مياني آن) با مرز پهنه هاي کم خطر و پرخطر (خطر متوسط به بالا) نشان داد که اين دو خط انطباق خوبي با يکديگر ندارند. |
| كليد واژه: ژئومورفولوژي، توسعه شهري، آسيب پذيري، زمين لغزش، کلان شهر، شهر تهران، مدل شاخص زمين لغزش |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
