بانک مقالات جغرافیا

سياست گذاري و برنامه ريزي در زمينه سد كشاورزي و بهبود اوضاع و احوال روستاها و روستاييان نيازمند آمار و اطلاعات درست و بهنگام است. در ايران به دست آوردن آمار مربوط به كشاورزي، بيشتر از طريق كارشناسي و روش هاي سنتي صورت مي پذيرد. بررسي ها نشان داده است كه اين روش ها داراي خطاهاي زيادي است. در اين پژوهش سعي شده است تا با استفاده از روش هاي جديد از جمله بهره گيري از تصاوير ماهواره اي و فناوري هاي سنجش از دور با خطاي كمتري به توليد آمار و اطلاعات كشاورزي بپردازد. از درهم آميختن داده ها در قالب سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) مي توان ضمن رسيدن به نتايجي با دقت و صحت بيشتر، امكان ذخيره و بازيابي، تجزيه و تحليل، اندازه گيري، تركيب و مدل سازي فعاليت هاي مختلف مديريت منابع زميني را فراهم آورد. در اين پژوهش از تصاوير ماهواره اي رادارست دريافتي در سال 1998 و مقايسه آن با تصاوير اپتيكي لندست براي تهيه نقشه و تخمين سطح زيركشت برنج در شهرستان ساري استفاده شده است. بعد از همسان سازي مختصاتي داده هاي موجود، از روش هاي متفاوت پردازش تصوير از جمله طبقه بندي تصاوير بر مبناي روش حداكثر مشابهت (MLC) براي شناسايي و تمييز زمين هاي برنجكاري استفاده شد. مقايسه نتايج به دست آمده با نقشه هاي كشت برنج موجود بيانگر آن است كه روش هاي كسب آمار كشاورزي از طريق فناوري هاي سنجش از دور، بسيار دقيق تر از روش هاي سنتي كسب آمار و اطلاعات مكاني است.

 نسخه قابل چاپ