پاسخ به:مشاعره آنلاین
منم عاشق مرا غم سازگار است
تو معشوقی تو را با غم چه کار است؟
تـقـدیـر، کـه بـر کـشـتنت آزرم نداشت بــر حــســن و جــوانــیــت دل نــرم نــداشــت انـدر عـجـبـم زجـان سـتـان کـز چـو تـویی جان بستد و از جمال تو شرم نداشت
( درنعت پیامبر اکرم)
نه دل من طرب آلود نگاه و نفس توست
از نگاه و نفست ,حق به طرب آمده آری
به شفاخانه ی قانون تو افتاده نجاتم
کیمیایی است سعادت ز فتوحات تو جاری
تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر است
طالع مگو که چشمه خورشید خاورست
شهریار
تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس
ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
تا نیست نگری ره هستت ندهند
وین مرتبه با همت پستت ندهند
در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم
عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم
مـن آن رنـدم کـه گیرم از شهان باج بپوشم جوشن و بر سر نهم تاج فــرو نــایــد ســر مـردان بـه نـامـرد اگــــر دارم کــــشــــنـــد مـــانـــنـــد حـــلـــاج
جور و بیداد کند عمر جوانان کوتاه
ای بزرگان وطن بهر خدا داد کنید
گر شد از جور شما خانه موری ویران
خانه خویش محال است که آباد کنید
ملک الشعرای بهار
دل عاشق به پیغامی بسازد خـمـار آلوده با جامی بسازد مرا کیفیت چشم تو کافیست ریـاضـت کـش بـبـادامی بسازد
دلامشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم
کنون عزم لقا دارم من اینک رخت بربستم
مولوی
مــو آن رنــدم کــه نــامــم بــیقــلــنـدر نه خان دیرم نه مان دیرم نه لنگر چــو روج آیــو بــگــردم گــرد گــیـتـی چـو شـو آیـو بـه خـشتی وانهم سر
روا بود که چنین بی حساب دل ببری
مکن که مظلمه خلق را جزایی هست
سعدی
تو از من چون به زودی سیر گشتی مــــرا روبــــاه دیــــدی،شــــیــــر گـــشـــتـــی
یوسف فروختن به زر ناب هم خطاست
نفرین به من اگر تو را به زر ناب دهم
مـــــوج پــــوشــــیــــد روی دریــــا را پــــردهٔ اســــم شــــد مـــســـمـــا را نــیــســت بــیبـال اسـم پـروازش کـــس نـــدیـــد آشـــیـــان عـــنـــقـــا را
اگر شاهی،گدایی،آخرش مرگ
اگر زرین کلاهی،آخرش مرگ
