برطبق حديثي از پيامبر «صلي الله عليه واله » كه فرموده اند { من مات و
لم يعرف امام زمانه مات ميته جاهليت } بسياري از علماي شيعه
توانسته اند هم حقانيت امير المؤمنين « عليه السلام » را اثبات
نمايند و هم وجود مقدس آقا امام زمان , حال در روايت آمده كه
بعد از ظهور آقا امام زمان و حكومت برزمين به دست پيرزني
شهيد مي شوند, پس بعد از اين ماجرا تكليف اين حديث بسيار مهم و
متواتر چيست ؟
معناي حديث فوق اين است كه انسان بايد امام « عليه السلام » را «
مفترض الطاعه» بداند يعني : اطاعتش را واجب بداند در جميع ابعاد
وگرنه اسم و شخص را كه كافر هم مي تواند بداند واين تحقق نمي يابد
مگر اينكه امام سابق و نَصَب او را به نص از امام سابق بشناسد و
اگر به يكي از ائمه معرفت نباشد , معرفت او كامل نيست .
بنابراين خود اين سئوال اولا: به وسيله خود حضرت ولي عصر «عج »
پاسخ صريح داده ميشود . و خيلي دور از ذهن و اشتباه ايست كه فرض
كنيم امام «عليه السلام» خودش محيط به علمي امامت خويش باشد
ولي نداند بعد از شهادت خود چه كسي را براي شيعيان تعريف كند
.
ثانيا: برطبق آيات قرآن و نيز تأويل آن در احاديث كاملا صحيح ,
موضوعي وجود دارد بنام «رجعت» حتي در زيارت جامعه همه بوضوح به
آن بر مي خوريم : آيه 82 سوره نمل اشاره به «رجعت» دارد {يوم
نحشر من كل امه فوجا... } فردي به امام صادق « عليه السلام » عر ض
كرد مردم گمان ميكنند مراد از اين آيه قيامت است . حضرت
فرمودند: «آيا روز قيامت خدا از هر اُمتي گروهي را محشور مي سازد
و بقيه را رها مي سازد ؟ خير اين زمان « رجعت» ما واقع خواهد شد.
آيه اي كه دال برقيامت است مثل اين است : { و حشرنا هم فلم نغادر
منهم احدا }( كهف 47 )
مأمون از امام رضا « عليه السلام » پرسيد اي ابو الحسن در باره
«رجعت» چه مي گويي ؟ حضرت فرمودند : مسأله اي ايست حق كه در
امتهاي پيشين هم اتفاق افتاده و قرآن درباره آن سخن ميگويد.
(بحار ,ج 53,ص 59)
آري بنابر اين روايات و تأويلات قرآن اياب و« رجعت» بازگشت
گروهي از مردم است از عالم برزخ به دنيا چنانكه حضرت عيسي
«عليه السلام » مرده را زنده مي كرد و براي همه از تعجب ساقط شد
الا اينكه دانستند به امر خدا معجزه شدني است و چنانكه حضرت
ابراهيم «عليه السلام » درباره جمع شدن اجساد مردگان عملا به يقين
رسيده و چنانكه اصحاب كهف بعد از سيصد سال خواب بيدرا شدند .
هيچيك را نمي توان توجيه دنيوي كرد ولي فقط حقايقي است كه
اتفاق افتاده و شدني است بعد از شهادت حضرت امام مهدي «عليه
السلام » اول امام حسين «عليه السلام » بعد حضرت امير المومنين «
عليه السلام » بعد از رسول خدا « صلي الله عليه واله » و بعد
باقي ائمه « عليهم السلام » رجوع مي نمايند . اين مسئله رجعت به
نقل از كتاب الانوار النعانيه سيد نعمت الله جزايري موجود است
البته رجعت از عقايد خاص علوي است و غير از شيعه به آن اعتقاد
ندارند چه كه اصلا اهل اقامت نبوده اند كه به آن قائل باشند -
در آيه 11 سوره مؤمن آمده است كه گروهي مي گويند : خدايا ما را
دوباره ميراندي و دوباره زنده كردي حضرت باقر « عليه السلام » مي
فرمايد : اين سخن خداي تعالي مخصوص اقوامي است كه پس از مرگشان
در «رجعت» واقع مي شوند مي توانيد به كتاب امام مهدي «عج » از
ولادت تا ظهور , سيد محمد كاظم قزويني و نيز كتاب در محضر علامه
طباطبائي پرسشهاوپاسخها مراجعه كنيد .
