ليست شهداي دفاع مقدس (گ)

پنجمين روز از تيرماه سال 1342 بود که محمود در شهر کاشان استان اصفهان ديده به جهان هستي گشود. او در سايه تربيت عالمانه خانواده، بزرگ شد و در سال‌هاي جواني به عنوان خبرنگار به استخدام روزنامه جمهوري اسلامي درآمد.
با آغاز جنگ‌تحميلي مردانه به مصاف باطل شتافت و در نبردي غرورآفرين در روز بيست و دوم فروردين‌ماه سال 1362 در منطقه شرهاني در عمليات والفجر 1 شهيد راه حق گشت.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي 24/9/83

ابراهيم گلي فرزند غلام‌حسين در سال 1350 در روستاي تخته‌جان در خانواده‌اي مذهبي و مستضعف متولّد شد. چون در روز عيد قربان به دنيا آمد، نام او را ابراهيم گذاشتند. ابراهيم از همان كودكي به كمك پدر شتافت و به كشاورزي پرداخت. چون روزانه نتوانست درس بخواند، در كلاس‌هاي نهضت شركت كرد و 4 سال به تحصيل اشتغال داشت اما به علت ضربه ديدن دست راستش نتوانست درسش را ادامه دهد.
با وجود سنّ كم، علاقه‌ي شديدي به نماز اول وقت و روزه داشت. قرآن زياد تلاوت مي‌كرد و سعي در حفظ قرآن داشت. دعاهاي مستحبي مي‌خواند و در مراسم عزاداري ائمه‌ي اطهار عليهم‌السلام شركت مي‌كرد و دوستانش را به شركت در مراسم مذهبي و انقلابي تشويق مي‌نمود و ذكر و ياد خدا و راز و نياز با معبودش را فراموش نمي‌كرد.
پس از مدتي آرزويش به حقيقت پيوست و علي‌رغم مخالفت مسئولان به سبب سنّ كم، پس از آموزش نظامي راهي ديار عاشقان شد. ابراهيم در تاريخ چهارم دي‌ماه سال 1365 در منطقه‌ي عملياتي شلمچه، عمليات كربلاي 4 در حالي كه به عنوان كمك آرپي جي زن مشغول خدمت بود، در سنّ 15 سالگي به شهادت نايل آمد.
پيكر پاك شهيد پس از تشييع، با شكوه خاصي در گلزار شهداي تخته‌جان به خاك سپرده شد.

منبع:كتاب فرهنگنامه شهداي شهرستاي بيرجند جلد2   -  صفحه: 625

محمد گلي در سال 1343 در يکي از روستاهاي بيرجند در خانواده‌اي مذهبي ديده به جهان گشود. محمد در سن دوازده سالگي از نعمت مادر محروم گشت و حدود چهل روز بعد در سوگ پدر نشست. با وجود تنگناهاي بسيار زندگي، در پرتو همت و تلاش خودش ايمان و توکل به ذات باريتعالي تحصيل را تا اخذ ديپلم ادامه داد. با اوج‌گيري مبارزات مردم عليه رژيم ستم‌شاهي به صفوف امت حزب الله پيوست و با شور و شوق فراوان در دوران انقلاب در راهپيمايي‌ها شرکت مي‌کرد. پس از پيروزي انقلاب نيز از فعالان انجمن اسلامي و بسيج بود. در خرداد سال 61 به عضويت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي درآمد و مسئوليت چندي را عهده‌دار گشت. گلي جواني بود اهل عبادت و مناجات نيمه شب و زندگي خودش را وقف خدمت خالصانه براي تحقق هدف‌هاي انقلاب اسلامي ساخته بود. او به انقلاب و امام ارادتي کامل و به مباني دين اعتقادي راسخ داشت. سرانجام به عنوان فرمانده گردان در عمليات «کربلاي پنج» در سال 1365 در سن 22 سالگي شرکت جست و پس از رزمي جانانه به فيض شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 3 صفحه 76

دهم اسفندماه سال 1340 روستا ساكت و آرام بود كه صداي گريه‌ي نوزادي سكوت روستا را شكست و به دنبال آن صداي شادي و پاي‌كوبي از منزل گلي‌پور برخاست. همسايگان و دوستان كه همه در منزل گلي‌پور جمع بودند، قدم نورسيده را به اين خانواده تبريك مي‌گفتند و هر يك براي سلامت و سعادت كودك دعا مي‌كردند؛ به راستي دعايي كه از دل‌هاي پاك و باصفاي مردم زحمت‌كش روستا برخيزد، به ثمر مي‌نشيند.
كمال دوران كودكي را در دامان طبيعت زيباي روستا گذراند؛ مزارع سبز، كوه‌هاي راست‌قامت و استوار كه تن‌پوشي از سبزه به تن كرده بودند؛ چشمه‌هاي پاك، شقايق‌هاي وحشي روييده در حواشي زمين‌ها و ... همه و همه هم‌چون پيكان‌هايي بودند كه او را به طرف دستي زيبايي‌آفرين رهنمون مي‌ساختند. تحصيلات خود را تا مقطع دوم راهنمايي ادامه داد و سپس ترك تحصيل كرد و با رسيدن به سنّ هجده سالگي لباس مقدس خاكي‌رنگ و پرافتخار ارتش را به تن كرد و زير بيرق پرافتخار لشكر 77 پيروز ثامن‌الائمه به ميادين نبرد با متجاوزان بعثي شتافت.
پايان روز بود و روستاييان از مزارع خود به خانه باز مي‌گشتند؛ غروبي غم‌انگيز بود و خورشيد هم‌چون صيدي نيمه‌جان با صورت خونين‌فام آرام‌آرام خود را در پشت سينه ستبر كوه‌ها مخفي مي‌كرد. باد زوزه‌كشان صورت خود را بر در و ديوار مي‌كوفت؛ انگار خبر از حادثه‌اي شگرف تا بي‌كران عمق جانش را سوخته بود. گرد و خاك از جاده‌ي روستا بلند شد؛ گويي قاصدي به سمت روستا مي‌آيد. در كنار چند تن از مردان روستا ايستاد و آدرس محل زندگي كمال گلي‌پور را از ايشان طلب كرد.
مردم روستا انگار پيش از آن‌كه قاصد خبر خويش را باز گويد، آن را فهميده بودند و همه به طرف خانه‌ي كمال به راه افتادند. قاصد خبر خويش را به نجوا گفت و رفت. ناگهان هنگامه‌اي در روستا به پا خاست و صداي شيون و زاري از ميان اهالي روستا بلند شد. اهالي روستا بر گرد خانواده‌ي گلي‌پور جمع شده بودند و اين حادثه را به ايشان تبريك و تسليت مي‌گفتند؛ آري خبر اين بود.
كمال گلي‌پور، مرد مردستان ايران،‌ سرباز دلاور ارتش، بعد از ماه‌ها حضور در مناطق مختلف عملياتي و دلاوري‌هاي فراوان سرانجام در تاريخ چهارم فروردين‌ماه سال 1361 در منطقه‌ي عملياتي شوش هنگام عمليات فتح‌المبين در اثر اصابت تركش خمپاره در سنّ 21 سالگي اين خاكدان پر‌صداع را وداع گفت و به خيل افلاكيان پيوست.
مزار پاكش در گلزار شهداي چاپشلو قرار دارد.

منبع:كتاب گلواژه هاي شهادت جلد 10   -  صفحه: 36

محمد گُلي فرزند عيسي در سال 1342 در روستاي تخته‌جان ديده به جهان گشود. پس از گذراندن دوران كودكي به قالي‌بافي روي آورد و از درس و مدرسه باز ماند. در قالي‌بافي نيز موفقيت چنداني به دست نياورد و به كارهاي كشاورزي و دامداري پرداخت.
با فرا رسيدن روزهاي پرشور انقلاب، هم‌گام با مردم در راهپيمايي‌ها و مجالس سخنراني شركت مي‌كرد. پس از پيروزي انقلاب و شروع جنگ تحميلي، دفاع از ناموس اين مرز و بوم را بر خود واجب دانست و به نداي رهبرش _كه مي‌گفت: بايد جبهه‌ها را پر نگه داريد _ لبيگ گفت و رهسپار خدمت سربازي شد. دوره‌ي سربازي را در زاهدان بود. پس از گذراندن دوره‌ي احتياط در سال 63 هواي جبهه بر سرش زد و عاشق ديدار دوستان هم‌رزمش گرديد.
سرانجام براي دومين بار راهي جبهه شد. اين بار لباس مقدس بسيجي بر تن كرد و مي‌گفت: « مادر جان برايم گريه نكن بلكه برايم دعا كن كه در راه خدا به شهادت برسم. » محمد در تاريخ ششم اسفندماه سال 1364 در منطقه‌ي مريوان به عنوان كمك تيربارچي عمليات والفجر 9 به مبارزه با دشمن پرداخت. او در اين مبارزه با خون خود نهال انقلاب را آبياري كرد و در سنّ 22 سالگي شهد شهادت نوشيد.
پيكر پاكش طي مراسمي باشكوه در بيرجند تشييع و در زادگاهش _ روستاي تخته‌جان _ به خاك سپرده شد.

منبع:كتاب فرهنگنامه شهداي شهرستاي بيرجند جلد2   -  صفحه: 626

از جمله غيورمرداني كه در هشت سال دفاع مقدس با تمام توان تا آخرين نفس در جهت دفاع از ارزش‌هاي والاي اسلامي و مرزهاي ايران زمين، ايثار و مجاهدت كرد، نادر گلي بود كه در سي‌ام خردادماه سال 1347 در بخش نوخندان از توابع شهرستان درگز ديده به جهان گشود.
زندگي و پرورش در خانواده‌اي روستايي و سخت‌كوش از او فردي قوي و بااراده ساخته بود. علي‌رغم عشق و علاقه به تدريس و استعداد فراوان، فقر و محنت مانع از ادامه‌ي تحصيل او شد و پس از طي مقطع ابتدايي، تحصيل را به ناچار رها كرد و به كشاورزي پرداخت.
صفحات تاريخ اين مرز و بوم پر از جواناني هم‌چون نادر گلي است كه عشق به ميهن و ناموس، آن‌ها را به جنگ با ظلمت و تاريكي و جهل كشاند؛ آن‌ها كه خونشان ضامن بقا و دوام انقلاب اسلامي گشت و راهشان روشن‌كننده و الگوي نسل‌هاي بعد.
نادر گلي هم كه در آن فضاي معنوي عطر خوش شهادت را استشمام كرده بود، داوطلبانه به جبهه‌هاي خون‌رنگ حق عليه باطل شتافت و در حين خدمت سربازي در لباس فاخر ارتش جمهوري اسلامي در جرگه‌ي اعضاي تيپ 55 هوابرد در تاريخ 21/4/1367 در اثر اصابت تركش در سنّ 20 سالگي در سومار به افلاكيان پيوست.
مزار پاكش در گلزار شهداي نوخندان قرار دارد.

منبع:كتاب گلواژه هاي شهادت جلد 10   -  صفحه: 43

جواد در سال 1336 در گچساران ديده به جهان گشود و در دستان مهربان مادر جاي گرفت. روزهاي كودكي را با شادي سپري كرد و تحصيلاتش را ادامه داد.
پس از مدتي به خيل سربازان روح‌الله پيوست و راهي جبهه‌هاي نور عليه ظلمت شد. جوان رعناي 25 ساله‌ي ايران در سال 1361 در منطقه‌ي شيبايان به نداي حق لبيك گفت و به ديار باقي شتافت.
يادش جاودان باد.

منبع:ماهنامه وصال   -  شماره مجله: 17

نامش "نورعلي گنجي" و در اولين ماه از سال 1321 در روستاي نجف‌آباد متولّد شده بود. در سنّ 2 سالگي والدين خود را از دست داد و برادر بزرگش سرپرستي او را بر عهده گرفت. دوران كودكي‌اش را با مشقّت و رنج فراوان و اشتغال به كار كشاورزي سپري نمود و در سال 1343 هنگامي كه احساس كرد توانايي پذيرش مسئوليت زندگي مشترك را دارد، با دختري عفيف و پاك ازدواج نمود. پس از مدتي كشاورزي را رها كرد و به عنوان نگهبان به استخدام سازمان آب و برق صفي‌آباد درآمد.
او هميشه به يتيمان و بينوايان رسيدگي مي‌كرد؛ تا آن‌جا كه در وصيت‌نامه‌اش نوشت مقدار كمي از اموالش را وقف يتيمان همسايه كنند. نورعلي از همان ابتدا با رژيم پهلوي مخالف بود و هميشه همكارانش را از شركت در مراسم و جشن‌هاي آن‌ها منع مي‌كرد. در راهپيمايي‌هايي كه بر ضد نظام شاهنشاهي برگزار مي‌گرديد، حضوري فعال داشت و هم‌پاي ديگر مردم دلير ايران شعار مي‌داد.
انقلاب پيروز شد و او طبق فرمان امام (ره)‌ مبني بر تشكيل ارتش بيست ميليوني، در پايگاه بسيج ثبت‌نام نمود و در آموزش‌هاي مختلف از جمله كوهنوردي، رزم شبانه و تاكتيك‌هاي نظامي شركت كرد. سال 1359 براي زيارت خانه‌ي خدا ثبت‌نام كرد اما جنگ و پاسداري از مرزهاي كشورش را مقدم بر زيارت ديد. تقريباً تمام سال 1360 را در جبهه‌هاي حق عليه باطل گذراند و به مبارزه با دشمنان بعثي پرداخت.
عمليان فتح‌المبين خوب او را به ياد دارد كه چگونه رشادت به خرج داده و به وسيله‌ي تركش از ناحيه‌ي بازو مجروح شد. بچه‌ها آماده بودند تا عمليات ديگري را شروع كنند. حال عجيبي داشتند و هر كسي آرام در گوشه‌اي خزيده و مشغول راز و نياز بود. عمليات شروع شد و نورعلي دلاورانه به مبارزه پرداخت.
40 سالش بود كه در تاريخ 11/2/1361 در جاده‌ي اهواز _خرمشهر در عمليات بيت‌المقدس به ديدار خدا شتافت و دنياي خاكي را پس زد تا زودتر به جايگاه ابدي‌اش دست پيدا كند. پيكر مطهرش را به گلزار شهداي صفي‌آباد سپردند تا گرمابخش خاك سرد آن‌جا شود.

منبع:كتاب سبكبالان ساحل ها   -  صفحه: 36

در دهم تير ماه سال 1338 در شهر اردبيل فرزندي به نام حسين در خانواده‌اي متوسط و متدين پا به عرصه هستي نهاد او همچون صاحب نام و مقتدايش هرچند در واقعه سال 42 طفلي کوچک بود ولي فرزندي برومند براي انقلاب اسلامي شد دوران کودکي را با مهر و عطوفت خانواده در زادگاهش سپري نمود و با فرا رسيدن بهار علم جهت آموختن الفباي زندگي راهي مدرسه شد او با موفقيت تمامي مقاطع تحصيلي را پشت سر نهاد و با بهره‌گيري از هوش و ذکاوت بالايي که برخوردار بود تحصيلات خود را در مقطع متوسطه در رشته رياضي فيزيک ادامه داد و موفق به اخذ مدرک ديپلم گرديد و همزمان با پيروزي انقلاب اسلامي و آغاز جنگ تحميلي در سال 1361 به عضويت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي درآمد و با اوج‌گيري حملات نظاميان بعث عراق بر عليه ايران اسلامي عازم جبهه‌هاي نبر شد و مسئول پرسنلي لشگر 31 عاشورا و با حضور در عملياتهاي مختلف رشادتهاي بسياري از خود به يادگار گذاشت سرانجام در عمليات والفجر 8 با عنوان مسئوليت جانشين گردان حضرت ابوالفضل (ع) در تاريخ 25/11/1364 در سن 26 سالگي بر اثر اصابت گلوله دوشکا به ناحيه شکم به درجه رفيع شهادت نايل آمد روحش شاد و يادش گرامي باد.

منبع:كتاب روايت سي مرغ  

سال 1341 بود که محمدعلي در بخش اردستان استان اصفهان چشم به جهان گشود، شور و شوق عجيبي براي آموختن علوم ديني داشت، به همين علت از کودکي به مسجد رفت، تحصيلاتش را با معدل 26/19 در رشته رياضي فيزيک تا اخذ مدرک ديپلم در اصفهان ادامه داد و با رتبه 106 در رشته برق و ‌الکترونيک پذيرفته شد، گنجي با آغاز انقلاب فرهنگي در دانشگاه‌ها به کردستان رفت و مدت 6 ماه در جهادسازندگي فعاليت نمود، جنگ تحميلي برگ زرين ديگري از زندگي او بود، حمله رژيم بعثي محمدعلي را در لباس سبز سپاه پاسداران به جبهه کشاند، و او بعد از اتمام دوره آموزشي به عنوان مربي تخريب به فعاليت پرداخت، پس از شهادت سردار ناصر کاظمي مسئوليت فرماندهي تيپ شهداء را به او سپردند، محمدعلي گنجي‌زاده سرانجام در تاريخ 29/6/1361 در هنگام پاکسازي جاده پيرانشهر- سردشت در سن 20 سالگي به جمع شاهدان روز محشر پيوست.

منبع:كتاب غربت سبز

جواد در سال 1339 در تهران و در يک خانواده ارتشي به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي خود را در دبستان باباييان سابق طي نمود و براي تحصيل وارد دبيرستان نظام شد و در دوران انقلاب اسلامي به علت فعاليت‌هاي زيادي که داشتند توسط مأموران ساواک دستگير و زنداني شد. در پيروزي انقلاب اسلامي از زندان آزاد شد و به سربازي رفت و در هنگام پيروزي با درگيري با نيروهاي رژيم پهلوي از ناحيه پا مجروح شد و بعد از پيروزي انقلاب اسلامي دوباره به سربازي اعزام شد و بعد از شروع جنگ داوطلبانه به جبهه رفت. او به استخدام صدا و سيما درآمد. در هنگام جنگ تحميلي در چندين عمليات از جمله آزادي فکه، والفجر 8 شرکت و در آن عمليات مجروح شد ولي بعد از بهبودي دوباره راهي جبهه‌هاي حق عليه باطل شد. در آخرين عمليات در کربلاي 5 مورخ 26/10/1365 بر اثر اصابت ترکش به درجه رفيع شهادت نايل آمد و به خيل بي‌کران شهيدان عاشقان امام حسين (ع) پيوست.

منبع:پرونده شهيد در شوراي ايثارگران سازمان صدا و سيما  

محمدرضا گنجي‌فرد فرزند غلام‌رضا در سال 1339 در بيرجند و در خانواده‌اي مذهبي متولّد شد. تصحيلاتش را تا پايان دوره‌ي متوسطه در بيرجند گذراند. وي همراه دوستان و هم‌كلاسي‌هاي خود در دروان تحصيل، گروه‌هاي مذهبي تشكيل داده بود و همواره در دعاهاي كميل، توسل، ندبه و سمات شركت مي‌جست. نمازش را اول وقت اقامه مي‌كرد و در خلوت شب به راز و نياز با معبودش مي‌پرداخت. در كوچكي بنا به علاقه‌اي كه به سرور شهيدان داشت، در مراسم عزاداري سالار شهيدان شركت مي‌كرد.
محمدرضا در مدرسه نيز بسيار فعال بود و در گروه‌هاي دانش‌آموزي فعاليت داشت. در مبارزه و متلاشي كردن گروه‌هاي محارب مخصوصاً منافقين كوردل به رهبري شهيد رحيمي نقش مهمي داشت. در راهپيمايي‌ها، پخش اعلاميه و عكس‌هاي حضرت امام (ره) مشتاقانه شركت مي‌كرد. عاشق جبهه بود و هميشه آرزوي شهادت داشت. تنها چيزي كه مصرّانه خواستار آن بود، اداي وظيفه در قبال انقلاب و خون پاك شهدا و اطاعت از رهنمودها و فرمان‌هاي امام راحل بود. بزرگ‌ترين آرزويش رفتن به جبهه _كه آن را تكليف مي‌دانست _ و جنگيدن در كنار دوستان عليه دشمن بود.
در واحد اطلاعات سپاه انجام‌وظيفه مي‌نمود و رسيدگي به امور خانواده‌هاي شهدا و محرومين و مستضعفين توجه ويژه‌اي داشت. سرانجام در تاريخ ششم اسفندماه سال 1362 در عمليات خيبر و در محل جزيره‌ي مجنون در سنّ 23 سالگي بر اثر شدت جراحات، شربت شهادت نوشيد.

منبع:كتاب فرهنگنامه شهداي شهرستاي بيرجند جلد2   -  صفحه: 627

ملاعلي در سال 1346 ديده به جهان هستي گشود. با تولدش شور و شادي خاصي در ميان اهل خانه پديد آمد.
او در روستاي ارکواز شهرستان ملک‌شاهي بزرگ شد و دوران کودکي و نوجواني را پشت سر گذاشت اما گويي تقدير بر آن بود که او مهمان ملائک گردد.
گهرسودي سرانجام در تاريخ 28/6/1361 در مهران بر اثر برخورد با مين شهد شيرين شهادت نوشيد و در سن 15 سالگي در جرگه شهداي دفاع مقدس قرار گرفت.

منبع:كتاب لاله هاي افروختني   -  صفحه: 153

ناصر در روز هشتم شهريورماه سال 1349 در خانه‌اي آرام، در شهر زنجان قدم به عرصه‌ي هستي نهاد و از عصاره‌ي حيات‌بخش دين مبين اسلام توسط خانواده سيراب گشت.
غواص گنج‌خانلو در سال‌هاي پرشور انقلاب، به جمع راهيان امام (ره) پيوست و دوشادوش بسيجيان در سنگرهاي عشق جنگيد.
روز بيست و يکم بهمن‌ماه سال 1364 بود که خاک منطقه‌ي اروند در عمليات والفجر 8 دالاني شد براي عبور او از زمين به عرش الهي و رادمرد 15 ساله‌ي اين ديار را به ملکوت اعلي پيوند داد.
مزار پاکش در زنجان گلزار شهداي پايين قرار دارد.

منبع:ويژه نامه يادواره غواصان دريادل اسفند 75 صفحه 26

"علي" سال 1341 در آبادان چشم‌هايش را براي اولين بار بر روي دنيا گشود و در دامان خانواده‌اي مذهبي و مقيّد بزرگ شد و پرورش يافت. در هفت سالگي با شور و شوقي خاص تحصيلاتش را آغاز كرد و هر سال موفق‌تر از سال پيش به كلاس‌هاي بالاتر راه پيدا كرد. تا كلاس سوم دبيرستان پيش رفت اما در همين سال‌ها بود كه جنگ تحميلي عراق عليه ايران آغاز شد و او از ادامه‌ي تحصيل باز ماند.
علي خود را يكي از انقلابيوني مي‌دانست كه مي‌بايست سهم خويش را در اداي دِين به انقلاب اسلامي ايفا كند؛ پس به ديگر دليرمردان اين مرز و بوم پيوست و وارد جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل شد. چندي بعد به عضويت جهاد سازندگي درآمد. كار طاقت‌فرسا در كميته‌ي برق جهاد و پذيرش مسئوليت ايستگاه پمپ بنزين، از فعاليت‌هاي چشمگير او به حساب مي‌آمد چرا كه اين ايستگاه مي‌بايست نيازهاي منطقه‌ي عملياتي را رفع كند. توجه خاص او به انجام تكاليف ديني و جانبداري هميشگي‌اش از آرمان‌هاي حضرت امام خميني (ره) او را ميان دوستانش شاخص نموده بود.
سرانجام علي گواهي اين جهادگر پرتلاش در يازدهمين روز از آبان‌ماه 1359 در سنّ 18 سالگي در دومين ماه جنگ تحميلي بر اثر اصابت تركش خمپاره در آبادان به درجه‌ي رفيع شهادت نايل گشت و به ديدار خدا شتافت. هم‌اكنون چندين سال است كه پيكر مطهرش در گلزار شهداي آبادان به خاك سپرده شده تا ميعادگاه عاشقاني باشد كه بر سر مزارش حاضر شده و طلب شفاعت مي‌كنند.

منبع:كتاب نخل هاي ايثار   -  صفحه: 131