ليست شهداي دفاع مقدس (گ)

نامش را عبدالحسين گذاشتند و در همان لحظات آغاز تولّدش از خدا خواستند كه در راه حق رشد كرده و براي او قدم بردارد. بعد از آشنايي با اسلام و تكاليف شرعي از روستاي گندم‌ريز به طرف شهر حركت كرد و شروع به تحصيل و كسب علم نمود. او براي پيشرفت در كار و اندوختن دانسته‌هاي علمي اهميت و ارزش زيادي قايل بود و بعد از به پايان رساندن دوره‌ي دبيرستان راهي جبهه‌هاي حق عليه باطل شد.
گلزار در سال 1361 در عمليات بيت‌المقدس در بهشت برين جاي گرفت و پيكر مطهرش را در بهشت سجاد (ع) برازجان به خاك سپردند.
او جوان 22 ساله‌اي بود كه براي تحقّق اسلام به سربازان خميني (ره) پيوست و عاشقانه به وصال رسيد و جاودانه شد.

منبع:مجله فتح (ويژه نامه عمليات بيت المقدس)   -  صفحه: 17

اولين روز از ارديبهشت ماه سال 1340 شهر کوچک آباده ميزبان قدوم کودکي از تبار ياوران فرداي روح‌الله (ره) بود، سالها گذشت و احمد در سايه‌ي مهربان خانواده پرورش يافت و کم‌کم با فرائض دين اسلام آشنا شد؛ شور عجيبي براي آموختن داشت، کشف ناشناخته‌‌هاي جهان هستي و حضور در جامعه او را به مدرسه کشاند و توانست تا اخذ مدرک ديپلم تحصيل نمايد. چندي بعد به دانشگاه راه يافت تا اينکه جنگ آغاز شد، خمپاره و آتش امان مردم را بريد، کودکان ديگر خواب نداشتند و احمد ناگزير به منظور ايجاد امنيت به جبهه رفت و از ادامه‌ي تحصيل انصراف داد. دوره‌ي آموزشي را در پادگان شهيد دستغيب شيراز سپري کرد. آنگاه همراه سلحشوران لشگر 8 نجف اشرف در عمليات‌هاي بسياري حضور يافت. جانشين عمليات لشگر 8 نجف اشرف در غروب بيست و پنجمين روز از بهمن ماه سال 1364 در عمليات والفجر8 (فاو) در سن 24 سالگي به خون سرخ خود خضاب نمود و به ديدار دوست شتافت.

منبع:كتاب خلاصه خوبيها جلد 4 صفحه 183

سيدرضي در سال 1346 در روستاي هريکنده‌ي بابل ديده به جهان هستي گشود. کودکي مهربان که در سرزمين سرسبز شمال ايران بزرگ شد و صميميّت و خلوص را از مردمان آن ديار آموخت.
سال‌ها از پي هم گذشت. سيد که نوجواني دلير بود، همراه دلاوران بسيجي سپاه توحيد به مصاف باطل شتافت و در روز بيست و يکم اسفندماه سال 1363 در سن 17 سالگي در جزيره‌مجنون آسماني شد.

منبع:روزنامه كيهان 2/4/83

محمدرضا گلکار طرقبه فرزند محمدتقي در آغازين روز بهار سال 1336 در روستاي طرقبه از توابع شهرستان مشهد در خانواده‌اي محروم و مذهبي به دنيا آمد. او پس از سپري کردن دوران کودکي به دبستان رفت و در سال 1343 مدرک ششم ابتدايي را اخذ نمود و پس از دوره‌ي راهنمايي در دبيرستان اوحدي و دبيرستان دکتر علي شريعتي روستاي طرقبه به تحصيل پرداخت و در سال 1355 موفق به گرفتن ديپلم شد.
محمدرضا اوقات فراغت خود را همراه ديگر اعضاي خانواده به کار کشاورزي مشغول مي‌شد تا کمي از بار سنگين زندگي پرزحمت خانواده‌اش را کم نمايد. او در اوايل سال 1357 به خدمت سربازي اعزام شد. وي در مقام سپاهي دانش به روستاي کلات آهن از توابع بخش طرقبه رفت و به تدريس و تربيت فرزندان بي‌سواد و ناآگاه و زحمتکش روستايي پرداخت. او بعد از پيروزي انقلاب ضمن شرکت در بحث‌هاي خياباني و مدارس، با بينش اسلامي و شناخت اصوليش از خط انقلاب و امام خميني (ره) به ارشاد و تبليغات پرداخت. او با استدلال‌هاي منطقي خود در مقابل منحرفين و فرصت‌طلبان مي‌ايستاد. بعد از پايان خدمت سربازي با توجه به علاقه‌اي که به امور فرهنگي و تربيتي داشت، به استخدام اداره‌ي آموزش و پرورش درآمد. بعد از گذراندن مدت آموزش و در پي نقل و انتقالات اداري به بخش تبادکان از توابع شهرستان مشهد منتقل گرديد. وي در مدرسه‌اي در روستاي اندرخ واقع در بخش تبادکان به کارش ادامه داد. او از آن‌جا به مدرسه‌اي در قلعه ساختمان شهرستان مشهد منتقل شد و در اين منطقه‌ي محروم به امر ارشاد و تدريس پرداخت.
با شکل‌گيري نهادها و شوراهاي اسلامي به صورت مستقل، محمدرضا نيز ضمن فعاليت‌هاي فرهنگي در اين نهادهاي انقلابي به فعاليت مشغول شد. وي در اواخر سال 1360 به طور رسمي در جهادسازندگي شهرستان مشهد شروع به کار کرد. او به سمت مسئول امور روستايي بخش طرقبه منصوب گرديد. از آن‌جايي که خود در طرقبه زندگي مي‌کرد و شناخت بيشتري نسبت به مردم مخصوصاً نسبت به اعضاي متشکله‌ي انجمن‌هاي اسلامي اين بخش داشت، به افشاگري نسبت به برخي عناصر فرصت‌طلب و ضد انقلاب پرداخت. او در اين زمينه خدمات زيادي انجام داد. سپس مسئوليت پخش و تدارکات امور کشاورزي و روستايي را به عهده گرفت.
طرقبه دو بار به جبهه اعزام گرديد. اولين بار در 25/6/1360 به جبهه رفت. دومين بار در اواخر خردادماه سال 1361 در منطقه‌ي شلمچه در قسمت تدارکات و احداث خاکريزها به فعاليت پرداخت. سرانجام گلکار در تاريخ 27/4/1361 به هنگام سرکشي از خاکريزها در تاريکي شب بر اثر برخورد موتور سيکلتش با ماشين‌آلات جنگي مجروح شد. او يک روز بعد يعني در روز بيست و هشتم در سنّ 25 سالگي به شهادت رسيد. پيکر اين شهيد در روستاي طرقبه به خاک سپرده شد.

منبع:كتاب جهادسازندگي خراسان دردفاع مقدس جلد3   -  صفحه: 416

حميدرضا گلكار در سال 1339در تهران متولد شد. دوران كودكي را در خانواده‌اي مذهبي و مهربان سپري كرد. وي در دوران تحصيل به علت اخلاق پسنديده و هوش سرشار، هميشه نمونه بود. او كه در سال 1354 به همراه خانواده به شهرستان كرج مهاجرت كرده بود، با شروع جريان انقلاب به مبارزه عليه رژيم پرداخت.
وي در 17 شهريور 1357 همراه مردم انقلابي در ميدان ژاله حاضر شد و بعد از آن تحولي چشمگير در او پديد آمد. آن گونه كه از وي، شخصيتي انقلابي و پر صلابت ساخت. او پس از پيروزي انقلاب اسلامي‌ مدتي حفاظت از امام را به عهده داشت و با شروع جنگ تحميلي داوطلبانه به جبهه‌هاي ايلام و گيلان غرب اعزام شد. در سال 1359 وارد نهاد مقدس سپاه گشت و در عملياتهاي بسياري شركت نمود، او مسئوليت‌هاي بي شماري همچون مسئوليت سازماندهي واحد بسيج سپاه کرج، فرماندهي تيپ حبيب بن مظاهر، فرمانده گردان تيپ المهدي (عج)،‌ فرمانده عمليات، جانشين تيپ سلمان فارسي از لشگر 27 محمدرسول الله (ص) را پذيرفت.
فرمانده تيپ حبيب ابن مظاهر پس از سال ها جهاد و مبارزه، سرانجام در عمليات خيبر در تاريخ 11/12/1362 به شهادت رسيد و خاك طلائيه را با خون خود شقايقي از توحيد كرد و پس از 9 سال پيكر مطهر و پاكش به خاك وطن بازگشت.در گلزار شهداي امامزاده محمد حصارک کرج آرام گرفت.

منبع:پرونده شهيد در لشگر 10 سيد الشهدا

حبيب‌الله گلشني در سال 1347 در خانواده‌اي مذهبي در شهرستان زابل ديده به جهان گشود. تحصيلاتش را تا مقطع اواسط دوره‌ي دبيرستان ادامه داد. گلشني فردي باتقوا و عاشق اهل‌بيت (ع) و ائمه‌ي اطهار بود؛ به طوري‌که در مجالس عزاداري اهل‌بيت (ع) با عشق و شور و حال خاصّي شرکت مي‌کرد.
در دوران نوجواني هميشه آرزو داشت که زودتر هجده ساله شود تا بتواند دوشادوش رزمندگان به دفاع از کيان مملکت اسلامي بپردازد. پس از آن براي گذراندن دوران مقدس سربازي به ارتش جمهوري اسلامي پيوست و پس از گذشت يک هفته از آموزش‌هاي نظامي به ميادين نبرد حق عليه باطل اعزام شد.
سرانجام در تاريخ 8/1/1367 در منطقه‌ي عملياتي سومار در سنّ 20 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد5 صفحه 109

حسن رعنا قامتي از تبار عاشوراييان عصر خميني بود. رادمردي صبور که در سال 1341 زمين ميزبان حضورش شد و تا آبان ماه سال 1362 که پيکرش را خاک سرد پذيرفت تا روحش در جوار قرب حق ساکن گردد در ميان شيعيان اميرمؤمنان (ع) زيست. او با پيروزي انقلاب به عضويت سپاه پاسداران درآمد و در گروه امداد پزشکي به خدمت پرداخت.
نوش‌آبادي سرانجام در عمليات والفجر 4 در سن 21 سالگي به بيکران آسمان بال گشود.

منبع:مطالب ارسالي ازبهداري كل سپاه پاسداران  

حميد گلستاني در بيست و نهمين روز از ارديبهشت ماه سال 1343 در منطقه نارمک تهران ديده به جهان گشود دوران کودکي را با شادي و نشاط سپري کرد و با رسيدن به سن هفت سالگي راهي دبستان شد. روزهاي تحصيل او در مقطع راهنمايي با اوج‌گيري قيام مردم بر عليه رژيم ستمشاهي همزمان بود و او از همان ايام سرباز نهضت امام خميني (ره) گرديد وي تحصيلات خود را تا اخذ مدرک ديپلم تجربي در سال 1362 ادامه داد. بسيج مسجد پايگاهي براي فعاليت حميد بود او با تلاش بسيار موفق به تاسيس بسيج فاطمه‌الزهرا (س) و پايه‌گذاري ستاد ذاکرين بسيج محله شد که هدف اين ستاد جذب و آموزش بچه‌هاي زير سيزده سال بود. جديت و تلاش همه‌جانبه حميد در اين راستا موجب شد تا به عنوان ايدئولوژيک در بسيج شناخته شود.او با اينکه به شغل معلمي اشتغال داشت اما از نبرد با دشمن غافل نماند و در تاريخ 21/12/1362 به جبهه‌هاي نبرد با دشمن بعثي اعزام شد و در تيرماه سال 1366 بر اثر اصابت ترکش از ناحيه بازوي دست راست مجروح گرديد و بدون اطلاع خانواده در بيمارستان بستري و مداوا شد و در تاريخ 21/5/1366 در رشته پزشکي دانشگاه زاهدان پذيرفته شد و سرانجام اين پاسدار رشيد اسلام، فرمانده گروهان القدر از گردان حضرت زينب (س) لشگر 10 سيدالشهدا(ع) اجر حضور مداومش در جبهه را با شهادت در واپسين ساعات جنگ دريافت کرد و در اولين روز از مردادماه سال 1367 در سن 24 سالگي در جاده خرمشهر – اهواز بر اثر اصابت تير مستقيم دشمن به حنجره حق گويش به ملکوت اعلي پر گشود. پيکر مطهر او در قطعه 40 بهشت زهرا (س) رديف 31 شماره 12 به خاک سپرده شد و به پاس رشادت و از خود گذشتگي او دکتراي افتخاري به خانواده وي اعطا شد.

منبع:كتاب بيداري ابدي

جواد گلکار کرماني فرزند رمضان در آغازين روز سال 1337 در شهر مشهد به دنيا آمد. او تحصيلاتش را تا گرفتن ديپلم ادامه داد. زماني که مي‌خواست در کنکور شرکت کند، مبارزات انقلابي آغاز شده بود؛ به همين خاطر او از ابتدا در راهپيمايي‌ها و تظاهرات شهر مشهد شرکت مي‌کرد. به علاوه وي در پخش نوارهاي امام خميني (ره) کوشا بود و اعلاميه‌هاي ايشان را توزيع مي‌نمود.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران و تشکيل نهادهاي انقلابي، جواد در سال 1358 به عنوان نيروي رسمي به جهادسازندگي وارد شد. او مدت يک سال در جهادسازندگي خدمت کرد و پس از گذراندن يک دوره‌ي 25 روزه‌ي آموزشي در پادگان لويزان تهران، به جبهه اعزام شد. پس از چهار ماه و اندي در تاريخ 22/11/1359 در منطقه‌ي ايلام بر اثر اصابت ترکش خمپاره در سنّ 22 سالگي به شهادت رسيد.
پيکر اين شهيد در خواجه ربيع شهر مشهد به خاک سپرده شد.

منبع:كتاب جهادسازندگي خراسان دردفاع مقدس جلد3   -  صفحه: 57

داراب در سال 1339 ديده به جهان هستي گشود. او در سياه‌چادر باصفا و بي‌رياي عشايري پرورش يافت؛ گرچه از نعمت پدر محروم بود، اما با توكل به خدا زيستن را ادامه داد.
سال‌ها از پي هم گذشت و او كه دلداده‌ي مكتب توحيد بود، در كسوت ياران امام (ره) قرار گرفت و عاشقانه عزم ديار نور كرد. گلستاني سرانجام در روز بيستم دي‌ماه سال 1361 در سنّ 22 سالگي در جاده‌ي انديمشك، شهد شيرين شهادت نوشيد و در گلزار شهداي روستاي بيدزرد گچساران آرام گرفت.

منبع:كتاب شقايق هاي آسماني جلد 1   -  صفحه: 92

غلام‌عباس گلوي جمال آبادي در سال 1346 در يکي از روستاهاي بخش شيب‌آب زابل در خانواده‌اي تهيدست و مذهبي ديده به جهان گشود. تحصيل در مقطع راهنمايي را در روستاي تيمورآباد آغاز نموده بود که کهولت سن پدر و وضعيت نابسامان خانواده او را از ادامه‌ي تحصيل بازداشت. غلام‌عباس براي تأمين مايحتاج خانواده به کشاورزي روي آورد. او زندگي بسيار ساده‌اي داشت.سحرخيز و در انجام فرايض ديني کوشا بود. با علاقه‌ي خدمت به انقلاب به عضويت سپاه پاسداران درآمد و بلافاصله به مناطق جنگي اعزام شد. و رشادت‌هاي بسياري از خود نشان داد. سرانجام در تاريخ 1/4/66 در عمليات نصرچهار در شهر ماهوت در سن 20 سالگي به فيض شهادت نايل گشت.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 3 صفحه 77

احمد در سال 1345 زيستن در دنياي خاکي را تجربه کرد. او در سايه مهر مادري فرزانه و دستان پينه‌بسته و خسته پدر، بزرگ شد. سال‌ها گذشت و با آغاز جنگ‌تحميلي، احمد در جرگه دلاوران شهرستان لنگرود به جبهه رفت و مردانه جنگيد.
روز چهارم اسفندماه سال 1362 روز عروج آسماني او بود. گلناز در سن 17 سالگي در منطقه دهلران، شاهد بزمگاه عشق الهي گشت.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي 21/10/83

علي در روز دوم فروردين‌ماه سال 1339 در روستاي « نورآباد » در خانواده‌اي مذهبي ديده به جهان هستي گشود. کودکي را در دامن فقر و محروميت سپري کرد و از رفتن به مدرسه محروم ماند. در نوجواني راهي کشور قطر گرديد و به بنايي مشغول شد. پس از استقرار نظام جمهوري اسلامي، به سربازي رفت و با طي دوره‌ي آموزشي در زابل، وارد ناحيه‌ي ژاندارمري خراسان گرديد. تعهّد انقلابي و دلسوزي براي نظام، او را به پادگان جلديان کردستان کشاند و 5 ماه در اوج بحران کردستان در منطقه خدمت کرد. روزي در راه نقده پيرمردي به او گفت: به اشنويه نرويد که کشته مي‌شويد و او شجاعانه پاسخ داد «ما را از کشته شدن باکي نيست، ما براي کشته شدن آمده‌ايم.»
در تاريخ 3/3/1359 به محاصره‌ي ضدانقلاب درآمد، پس از شهادت 5 تن و زخمي شدن عده‌اي از يارانش، حلقه‌ي محاصره را شکسته و خود را نجات داد. سپس از کردستان به آذربايجان رفت و در شهرهاي اروميه، خوي، سلماس، ماکو و مرز بازرگان به پاسداري از حريم قانون و برقراري نظم و امنيت پرداخت. پس از هجوم ديوسيرتان بعثي به خاک ميهن اسلامي، در حالي که براي ازدواج آماده شده بود، عزم پيکار با دشمن کرد. سرانجام در دشت‌عباس براثر انفجار مين مجروح شد و در بيمارستان آيت‌الله کاشاني اصفهان در تاريخ 23/12/1361 در سن 22 سالگي به شهادت رسيد.

منبع:كتاب حديث عاشقان صفحه 111

موسي گلوي در سال 1334 در يکي از روستاهاي محروم و دورافتاده‌ي شهرستان زابل به نام لطف‌الله چشم به جهان گشود. با وجود مشکلات فراوان زندگي، به تحصيل پرداخت و در ضمن آن به پدر و مادر پيرش نيز کمک مي‌کرد. پس از ششم ابتدايي ترک تحصيل کرد و با رسيدن به سنّ قانوني به خدمت ارتش درآمد و دوران طلايي خدمت صادقانه‌ي خود را آغاز کرد. وي پس از انتقال به لشکر 88 زرهي داوطلبانه به جبهه اعزام شد.
او در هنگام مرخصي ابتدا به ديدن والدينش به مازندارن مي‌رفت و بعد به ديدن همسر و فرزندانش به زاهدان مي‌آمد. موسي احترام زيادي به همسايه‌ها مي‌گذاشت.
سرانجام آن مظهر ايثار در سال 1366 در منطقه‌ي جنگي در عمليات پدافندي بر اثر اصابت ترکش در سنّ 32 سالگي به شهادت رسيد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد5 صفحه 110

حسن گله‌گير فرزند فرج‌الله در غروب سومين روز از مرداد ماه سال 1339 ش در خانواده‌اي متوسط، در شهرستان ديلم چشم به جهان گشود. وي دوره‌ي تحصيلات ابتدايي خود را در دبستان «هدايت» گذراند. دوره‌ي راهنمايي تحصيلي را تا کلاس دوم سپري نمود اما به واسطه‌ي فشار و گرفتاري‌هاي زندگي و عدم علاقه به تحصيل، مدرسه را رها کرد. دوره‌ي نوجواني را به ماهي‌گيري پرداخت تا با اين کار بتواند از هزينه‌ها و مخارج خانواده‌اش بکاهد.
او هر روز با توري کوچک به دريا مي‌رفت و به مصاف با دريا و طبيعت مي‌پرداخت. در کارهاي خانه يار و ياور مادرش بود، به طوري که مي‌توان ‌گفت نيمي از کارهاي منزل را او به عهده داشت.
در اوايل انقلاب، از مخالفان سرسخت رژيم منحوس پهلوي بود و از جلوداران صف حاميان انقلاب محسوب مي‌شد. با پيروزي و طلوع آزادي و طليعه‌ي بهار انقلاب، به آرزوي ديرينه‌اش، که همانا آزادي و رهايي از جور و ستم طاغوت بود رسيد.
به همين خاطر پس از انقلاب، به جرگه‌ي نهاد مردمي سپاه پاسداران پيوست. چه شب‌هايي که خواب را بر خود حرام نمود و به پاسداري و حفاظت از شهر و مرز و بوم خود پرداخت و چه روزهايي که زير آفتاب سوزان و آتشناک شهر به پاسداري از شهر و مراقبت از انقلاب مي‌گذراند تا مبادا ضدانقلاب، خللي به نظام جمهوري اسلامي وارد نمايد.
به دنبال يک دوره بيماري، ايشان از خدمت در سپاه انصراف داد، اما پس از مداوا و درمان، مجدداً تصميم به خدمت در سپاه گرفت که در همان موقع نامش به عنوان مشمول وظيفه اعلام گرديد. او به همراه چند تن از بچه‌هاي هم‌سن و سال خود، براي فراگيري دوره‌ي آموزش نظامي به مرکز 05 کرمان منتقل شد و پس از دو ماه دوره‌ي آموزشي در کرمان، به لشگر 81 کرمانشاه (ارتش) انتقال يافت. سپس به سر پل ذهاب رفت و دو هفته بعد رهسپار جبهه‌ي «بازي دراز» گشت و هنگامي که تصميم به آزاد کردن کوه «بازي دراز» گرفته بودند،‌ ناگهان بر اثر اصابت خمپاره به سنگر وي، به آرزوي ديرينه‌اش نايل گشت و شربت شهادت نوشيد.

منبع:كتاب تولد صبح صفحه 77