محمد گُلي فرزند عيسي در سال 1342 در روستاي تخته‌جان ديده به جهان گشود. پس از گذراندن دوران كودكي به قالي‌بافي روي آورد و از درس و مدرسه باز ماند. در قالي‌بافي نيز موفقيت چنداني به دست نياورد و به كارهاي كشاورزي و دامداري پرداخت.
با فرا رسيدن روزهاي پرشور انقلاب، هم‌گام با مردم در راهپيمايي‌ها و مجالس سخنراني شركت مي‌كرد. پس از پيروزي انقلاب و شروع جنگ تحميلي، دفاع از ناموس اين مرز و بوم را بر خود واجب دانست و به نداي رهبرش _كه مي‌گفت: بايد جبهه‌ها را پر نگه داريد _ لبيگ گفت و رهسپار خدمت سربازي شد. دوره‌ي سربازي را در زاهدان بود. پس از گذراندن دوره‌ي احتياط در سال 63 هواي جبهه بر سرش زد و عاشق ديدار دوستان هم‌رزمش گرديد.
سرانجام براي دومين بار راهي جبهه شد. اين بار لباس مقدس بسيجي بر تن كرد و مي‌گفت: « مادر جان برايم گريه نكن بلكه برايم دعا كن كه در راه خدا به شهادت برسم. » محمد در تاريخ ششم اسفندماه سال 1364 در منطقه‌ي مريوان به عنوان كمك تيربارچي عمليات والفجر 9 به مبارزه با دشمن پرداخت. او در اين مبارزه با خون خود نهال انقلاب را آبياري كرد و در سنّ 22 سالگي شهد شهادت نوشيد.
پيكر پاكش طي مراسمي باشكوه در بيرجند تشييع و در زادگاهش _ روستاي تخته‌جان _ به خاك سپرده شد.
